All Chapters of My Greatest Sacrifice : Chapter 1 - Chapter 10

Liza's POV"Hay... sa wakas, nagkita-kita rin tayong lahat!" masayang sabi ni Winona.Hindi ko napigilang mapangiti."Sobrang busy na kasi nating lahat simula nang magkaroon tayo ng kanya-kanyang pamilya.""Kayo lang ang may pamilya," singit ni Sarah habang umiinom ng kape. "Ako, single forever."Sabay-sabay kaming nagtaas ng aming mga tasa."Cheers!"Pagkatapos naming uminom, sabay-sabay kaming napaiyak.Wala kaming pakialam kung gaano kami kaingay dahil pagmamay-ari naman nina Winona at Zandro ang coffee shop."Hoy! Mga babae! Anong nangyayari sa inyo?"Napalingon kami nang marinig ang aligagang boses ni Zandro.Agad itong lumapit kay Winona."Hon, bakit umiiyak ka? Bawal 'yan kay baby." Nag-aalala niyang hinaplos ang pisngi ng asawa at hinalikan ito."Lumayas ka rito, Zandro!" sabay naming sigaw ni Sarah."Aba, teka! Asawa ko 'yan. Bakit n'yo ako pinapalayas?"Nagkatinginan kaming tatlo bago sabay-sabay na natawa.Napailing na lang si Zandro."Sige na nga. Para kayong mga ewan. O,

Liza's POVNandito ako ngayon sa isang coffee shop habang nakatitig sa menu.Hindi ko alam kung ano ang o-orderin ko.Napangiti ako.Sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang panahon, may magandang balita akong natanggap mula sa doktor.Unti-unti na akong gumagaling.Kung magpapatuloy ang magandang resulta ng gamutan ko, may pag-asa pa akong mabuhay nang normal.At kapag dumating ang araw na iyon...Maibabalik ko na ang dati naming buhay ni Nick.Masasabi ko na sa kanya ang lahat.At sana...Mapatawad niya ako."Miss, puwede bang pabilisan n'yo ang pag-order? Gutom na gutom na kasi ako."Napalingon ako.Isang matangkad na lalaki ang nakatayo sa likuran ko. Nakasuot siya ng puting polo na nakatiklop ang manggas at may magiliw na ngiti sa labi."Naku, pasensya na. Hindi kasi ako pamilyar sa mga pagkain dito."Napakamot siya sa batok."Kung gusto mo, puwede akong mag-recommend."Napangiti ako."Sige nga."Saglit niya akong pinagmasdan."Pero bago 'yan..."Bahagya siyang yumuko para m

Liza's POVNakatayo ako sa harap ng bintana ng aming silid habang tahimik na pinagmamasdan sina Nick, Lorena, at Lorenzo sa may swimming pool.Masayang-masaya silang tatlo.Si Nick ang nag-aasikaso kay Lorenzo habang sinusunod naman ang bawat cravings ni Lorena.Napapaisip tuloy ako...Masama ba akong babae kung naiinggit ako?Lahat ng pinangarap ko noon para sa aming mag-asawa...Ngayon ay ibinibigay na niya sa ibang babae.Ako ang legal na asawa.Pero ako ang nakakulong sa kwartong ito.Ako ang legal na asawa...Pero ako ang naiinggit sa kabit ng sarili kong asawa.Napabuntong-hininga ako.Lahat ng oras, pagmamahal, at atensyon ni Nick...Nasa kanila na.Biglang bumukas ang pinto.Pumasok si Nick habang may kausap sa cellphone.Nang matapos ang tawag, lumapit siya sa akin."Liza.""Lorena is craving quesadilla."Napalingon ako sa kanya."Pwede mo ba siyang ipagluto? Gusto niya raw kasi ng gawa mo."Napatingin ako sa sarili ko."Ako?"Tumango siya."Busy ako ngayon, Nick."Malamig an

Liza's POVMaaga akong bumiyahe papunta sa Monte de Emilio Winery and Coffee Estate sa Alfonso, Cavite.Ngayong araw ang wine at coffee tasting para sa magiging partnership namin.Madilim pa ang langit nang umalis ako ng bahay.Hindi ko alam kung nakauwi na sina Nick at Lorena mula sa bakasyon nila.At sa totoo lang...Hindi ko na rin gustong malaman.Mabilis lang ang naging biyahe kaya ilang oras pa lamang ay narating ko na ang estate.Pagkababa ko ng sasakyan, napahinto ako.Napakaganda.Sa isang banda ay tanaw ang malawak na hanay ng mga taniman ng kape, habang sa kabilang bahagi naman ay ang mga ubasan na kumikislap sa sinag ng papasibol na araw.Malamig ang simoy ng hangin.Tahimik.Payapa.Pakiramdam ko, pati ang mabigat kong dibdib ay gumaan."Ang ganda ng umaga, 'di ba?"Napalingon ako.Si Emilio.Simple lang ang suot niya—puting T-shirt, itim na shorts, at puting sapatos.Wala siyang mamahaling amerikana o pormal na kasuotan.Pero hindi iyon nakabawas sa natural niyang kagwap

Liza's POVIniwan muna namin ang dalawang kabayo na nakatali sa ilalim ng isang malaking puno habang naglalakad kami sa mas malawak na bahagi ng ubasan.Napahinto ako nang makita ang hanay ng mga berdeng ubas."Hindi lang pala purple grapes ang meron kayo?" pagtataka kong tanong.Napangiti si Emilio."Marami kaming varieties."Lumapit siya sa isang puno at pumitas ng isang kumpol ng ubas."Pwede na ba itong kainin?" tanong ko.Tumango siya."Safe na safe. Tikman mo."Pumitas siya ng isang ubas at isinubo ito."Wala kaming ginagamit na kemikal na pesticides. May sarili kaming natural insecticides na gawa sa mga halaman. Organic din ang patabang ginagamit namin."Habang naglalakad kami, itinuro niya ang malalaking sprinkler na nakapuwesto sa gitna ng ubasan."Kapag madaling-araw, kusang umiikot ang irrigation system na 'yan.""Tuwing weekends naman, pinapayagan naming pumasok ang mga bisita. Maaari silang mamitas ng ubas at bumili ng sariwang ani sa mas murang presyo."Napangiti ako."A