All Chapters of My Greatest Sacrifice : Chapter 61 - Chapter 70

Third POV Nasa kanilang kwarto sina Liza at Nick, magkatabi at magkayakap. Ilang araw na ring ipinaparamdam ni Nick sa kaniya ang pagmamahal na dati nitong ibinibigay noong buo pa ang kanilang pagsasama. Ganitong-ganito si Nick. Kagaya ng lalaking minahal niya noon. Kagaya ng lalaking minsan niyang ipinaglaban. Ngunit habang nakasandal siya sa dibdib nito, tahimik na nagmamasid si Liza. May isang bagay siyang gustong malaman. “Nick,” mahinang tawag niya. “Hm?” “Gaano mo ako kamahal?” Napangiti si Nick at hinalikan siya sa noo. “Tinatanong pa ba ’yan? Sobrang mahal na mahal kita, Honey.” Sandaling natahimik si Liza. “Wala ka bang tinatago sa akin?” Tumingin siya sa mga mata nito. Kagaya ng dati, wala siyang nakitang takot. “Wala.” “Wala ka bang dapat hingian ng tawad sa akin?” Bahagyang natawa si Nick, wari’y inakala nitong biro lamang iyon. “Siguro ang kasalanan ko sa’yo ay sobrang minahal kita.” Ngumiti ito. “Mahal na mahal kita, Honey.” Napangiti rin si Liza, ng

Third POV “Wag mo naman akong iwan, Honey!” Biglang muling lumuhod si Nick sa harapan niya at niyakap ang mga tuhod ni Liza. Gusto niyang sipain ang ginagawa nitong katangahan! “Honey, please… wag ganito! Hindi ko kakayanin!” Nanginginig ang boses nito habang pilit siyang pinipigilan na umalis. " Kakayanin mo Nick! Tigilan mo ko sa kasinungalingan at ka hipokrito mong ugali!" “Mahal na mahal natin ang isa't isa. Naramdaman ko iyon. Pinaramdam mo ulit sa akin na ako lang ang lalaking nakikita mo, ang lalaking gusto mong makasama mo. Ramdam na ramdam ko yon sa bawat halik at yakap mo pa din sakin!” Pagpupumilit ni Nick sa kaniya pero para kay Liza ang lahat ng iyon ay di totoo. Napapikit si Liza. Mahal. Pagmamahal. Mga salitang minsan niyang ipinagdasal na marinig mula sa lalaking ito. Ngunit ngayon, bawat isa ay parang kutsilyong muling humihiwa sa mga sugat na akala niya ay natuyo na. “Mahal natin ang isa't isa?” Dahan-dahan siyang yumuko at tinitigan si Nick. “Talaga

Third POVSinadya ni Nick na puntahan ang kaibigan niyang si Kalix para malinawan sa lahat ng nangyayari kay Liza. Mula pa noong isang araw ay litong-lito na siya at hindi niya alam kung paano haharapin ang lahat ng katotohanang unti-unting lumalabas.Dumating na si Kalix sa kaniyang clinic at inaasahan na niyang darating ang lalaki.Tinapik ni Kalix ang balikat ng kaibigan saka pinaupo sa couch.“Gusto kong malaman… at hindi ko maintindihan ang sinabi mo kahapon. Nadisgrasya ba si Liza? Kaya parang nagka-amnesia siya?”Inilapag ni Kalix ang isang tasang kape na dinala ng assistant nito, ngunit sa halip na siya ang uminom ay iniabot niya iyon kay Nick.Mula pa noon, wala talagang laban si Nick kay Kalix pagdating sa ugali nitong sobrang bait. Alam niyang mahal nito si Liza noon pa man, ngunit nagparaya ito para sila ang maging mag-asawa.“Hindi siya nagka-amnesia dahil sa aksidente, Nick. At hindi rin dahil may tumama sa ulo niya.”Natahimik si Kalix bago nagpatuloy.“Trauma-induced d

THIRD POVPagkatapos magtrabaho ni Liza sa kaniyang kumpanya, dumiretso siya sa bago niyang coffee shop nang sumapit ang tanghalian.Hindi pa man siya tuluyang nakakalabas ng gusali ay agad na siyang napahinto.Muli na naman niyang nakita si Nick sa labas.Nakatayo ito malapit sa entrance, ngunit sa pagkakataong iyon ay hindi ito nakatingin sa kaniya.Sa halip, nakaupo ito sa isang bench at tila mahimbing na natutulog.Napakunot ang noo ni Liza.Ilang segundo niya itong pinagmasdan.Hindi niya alam kung bakit naroon pa rin si Nick.Alam naman niyang madalas itong naghihintay sa labas ng kaniyang opisina, ngunit ngayon ay mukhang pagod na pagod na ito.Huminga nang malalim si Liza.Nakaramdam siya ng kaunting awa.Pero ayaw niyang bigyan iyon ng ibang kahulugan ni Nick kapag siya mismo ang lumapit.Kaya sa halip na siya ang gumising dito, tinawag niya ang guard."Pakigising mo po siya."Magalang niyang pakiusap."Yes, Ma'am."Agad namang lumapit ang guard kay Nick."Sir... Sir..."Baha

THIRD POVNakatingin si Liza sa larawan ni Avionna habang mahigpit niya itong niyayakap sa kaniyang dibdib.Nasa kwarto sila ng bata.Tahimik ang buong paligid, ngunit para kay Liza, parang napakaingay ng bawat alaala.Isa-isa niyang hinahawakan ang maliliit na damit ni Avionna.Kinakapitan niya ang mga iyon, idinadama sa kaniyang mukha at pilit hinahanap ang pamilyar na amoy ng batang hanggang ngayon ay hirap pa rin siyang tanggapin na wala na.Parang sa bawat damit na kaniyang hinahawakan, naroon pa rin si Avionna.Naroon pa rin ang batang minsang nagbigay ng kulay sa buhay niya.Ang batang tinuring niyang anak.Ang batang minahal niya nang buong puso.Napapikit si Liza habang mahigpit na niyayakap ang larawan.“M-Ma’am Liza… Sir Nick.”Napaangat ng tingin si Liza nang marinig ang boses ni Lorena.Nakatayo ito sa may pintuan.Namumugto ang mga mata at bakas sa mukha ang matinding pagod at sakit.Para bang ilang gabi na itong hindi nakakatulog nang maayos.“Magpapaalam na po ako.”Na