Lahat ng Kabanata ng SEASON OF LOVE 4: AUTUMN - INNOCENT LOVE: Kabanata 11 - Kabanata 20

Marahas na napahilamos sa kaniyang mukha si Enrico. His eyes were blazing with fire. Parang anumang sandali ay sasabog ang dibdib niya sa tindi ng galit na nadarama.“Who the hell did this to you?!” gigil niyang tanong sa babaeng kaharap. Napaigtad ito at halata ang panginginig ng katawan.Huminga siya nang malalim. Sunod-sunod iyon. He was trying to calm himself dahil alam niyang natatakot si Autumn sa kaniya. At iyon ang huling bagay na gusto niyang mangyari.Lumuhod siya sa harapan nito. He raised her head slowly. Nangingilid ang luha sa mga mata nito.“Fuck!” mahinang mura niya. He gently wiped her tears that started to fall. Para siyang sinasakal sa nakikitang anyo nito. Hindi siya makahinga.“Sshh . . . It’s alright. I’m here. Wala ng makapananakit pa sa iyo. I promised,” masuyong wika niya.His eyes roamed around her face. Namamasa na iyon. Then, his gaze went down on her neck. Dahan-dah

Natigilan si Autumn sa narinig. “A-ano’ng ibig niyong sabihin, S-sir?” naguguluhang tanong niya sa kaniyang boss nang mapag-isa sila nito sa bahay nito.Kasalukuyan silang nasa silid ng lalaki. Kaalis-alis lang ng pamilya nito na labis niyang ikinagulat. Si Francesca Lagdameo pa kasi mismo ang gumising sa kaniya na may malapad na ngiti sa mga labi. Inistima siya ng pamilya nito na parang isang prinsesa. Ni hindi niya nakitaan  ng pagkatakot, pagkaawa, o pagkalito ang mukha ng pamilya nito. Ni walang nakaisip na magtanong sa kaniya kung ano ang kaniyang pinagdadaanan, base sa mga pasa at sugat niya sa katawan. It was like a typical day for a family to bond na kabilang siya.“You heard me, Miss Martinez, I am going to marry you.” Hinubad nito ang suot na damit, kaya mabilis niyang ibinaling sa iba ang pansin.“B-bakit ho? S-sa ano hong dahilan?” kandautal na tanong niya.“Anong dahilan? Ask yourself.&rdqu

“HI, Mom . . .” mahinang wika ni Autumn nang unti-unting bumukas ang mga mata ng kaniyang ina. Ilang araw na rin itong unconscious, kaya’t nakahinga siya nang maluwag nang magising ito.Marahang iniikot nito ang paningin sa kinaroroonan, pagkuwa’y dumako ang mga mata nito sa kaniya. Lumunok muna ito bago nagsalita, “Where are we, anak?” Mahinang-mahina lang iyon. Halatang hindi pa ito masyadong nakababawi ng lakas.Ngumiti siya, ngunit bakas pa rin ang pag-aalala sa mukha. “We’re at the hospital, Mom. Dinala ka namin dito noong nakaraang araw pa. I am so thankful that you’re awake now,” aniya. Pilit niyang itinatago ang panginginig ng tinig.Bahagya itong tumango kasabay ng muling pagpikit.Kinabahan siya. “Can you feel anything? May masakit ba sa inyo? Tell me . . .” magkakasunod niyang tanong.Umiling ito. Huminga rin nang malalim. Napangiwi pa ito at sandaling dinama ang tagiliran.Sinundan niya ng tingin iyon. Ang iniinda nito ay isa lamang sa dulot ng pambubugbog dito. Her mother

“AUTUMN, anak . . .”Napatingin siya sa ina na mukhang kanina pa siya pinagmamasdan.Ngumiti siya rito. “Yes, Mommy?”Nakalabas na ito ng ospital, pero hindi na sila pinabalik ni Enrico sa bahay ng amain. Sa condominium na pag-aari ng lalaki sila nito pinatuloy. Sa bahay na nga lang sana nito, pero sinabi niyang hangga’t maaari bubukod muna sila. Hangga’t hindi pa sila naikakasal.Tuloy na tuloy na talaga ang kasal nila. At apat na araw na lang ay magaganap na iyon. Minadali talaga ni Enrico ang lahat. Kayang-kaya naman iyon ng lalaki, lalo na kung pera ang pakikilusin nito.“Are you really sure about this?” tanong ng kaniyang ina.“What do you mean, Mom?” pagmaang-maangan niya. Alam na niya kung ano ang tinutukoy nito, pero ayaw naman niyang mag-isip pa ito ng kung ano-ano.Noong malaman nito ang plano niya, mabilis ang ginawa nitong pagtanggi. Hindi iyon al

NAPANGITI si Autumn nang bumungad sa kaniya ang napakagandang cabin styled villa na tutuluyan nila. Kung madilim-dilim sa dinaanan nila ni Enrico kanina, pagdating sa mismong resort maliwanag na ang buong paligid.May kani-kaniyang lamppost ang bawat cabin na napakalalayo sa isa’t isa. Sinadya talaga ng may-ari na bigyan ng privacy ang bawat guests na nais manatili roon. Bukod doon, ang ilaw sa loob ng cabin ay nagpapalit-palit. Puwedeng dim, puwedeng bright, puwede rin namang totally off na talaga.Nang buksan iyon ni Enrico, excited siyang sumunod dito. Malaking kama ang unang bumungad sa kaniya— na nababalutan ng puting-puting bedsheet. Mayroon iyong mosquito net na ipinasadya talaga. Wala iyong aircon dahil na rin sa napakalamig na lugar.May maliit na lamesang kahoy iyon na pandalawahan, walang TV o kahit anong entertainment devices, maliban sa gitarang nakalagay sa stand sa isang tabi. May mini kitchen iyon na sakto lang ang gamit sa dalaw