SEASON OF LOVE 4: AUTUMN - INNOCENT LOVE

“ANO’NG nangyari? Bakit parang pinagsakluban ng langit at lupa si Miss Fuentes?” tanong sa kaniya ni Whinona nang lapitan siya nito.“Hindi ko rin alam, kaya manahimik na lang tayo. Baka mamaya mapagdiskitahan na naman ako,” bulong niya rito. Tinatapos niya sa mga sandaling iyon ang iniwang trabaho kagabi.Wala siyang narinig na kahit ano kanina noong pumasok na ito. Akala niya sesermunan siya nito, pero hindi ganoon ang nangyari. Ngumiti pa ito sa kaniya, kaya lang, halatang peke naman. Hindi niya alam kung ano’ng sinabi rito ng boss nila, pero bigla ay para itong naging maamong tupa. Subalit, hindi naman maikakaila sa mga gawi at kilos nito ang tunay na nararamdaman, gaya sa mga sandaling iyon.“May nangyari kaya?” tanong pa ni Whinona na hindi pa rin pala umaalis sa tabi niya.“Whin, puwede ba? Marami akong ginagawa rito! Ayokong mapagalitan, okay?” pabulong niyang sita rito. Sinilip pa niya sandali si Miss Fuentes. Halatang may malalim itong iniisip base sa pangungunot ng noo nito

“SANDALI!” Tumatakbong hinabol ni Autumn ang papasarang pintuan ng elevator. Wala ng gasinong tao noon sa lobby dahil five minutes na siyang late!Hindi yata narinig ng tao sa loob niyon ang sigaw niya, kaya kaagad niyang iniharang ang isang kamay. Napaigik siya sa sakit dahil sa ginawa.Nang bumukas iyong muli, nakayukong pumasok siya roon. Pinindot niya ang twelfth floor saka inayos ang nagusot na damit.Pinagsalikop niya ang kamay sa harapan. Tiningnan niya ang monitor kung saan nag-iindika ng bawat palapag na nilalagpasan ng elevator. Pakiramdam niya bumagal sa pag-akyat iyon. Pinagpapawisan na siya dahil alam niyang makagagalitan na naman siya ni Miss Arah.Nang tumunog ang elevator, kipkip ang mga gamit na madali siyang lumabas doon. Subalit, nakaiilang hakbang pa lamang siya ay masama na ang tingin sa kaniya ng kaniyang superior.Akmang bubuka na ang bibig nito nang sumara iyong muli. Nagsalubong ang mga kilay niya sa ilalim ng malapad na salamin. Bigla kasing natulala ang baba

“ANONG oras ka umuwi kagabi?” bungad kay Autumn ng kaniyang amain na si Luis, pagpasok niya sa dining nila. Kagaya ng nakagawian nagbabasa ito ng dyaryo, kahit hindi naman na iyon uso sa panahong iyon habang nagkakape.“Alas-dose na ho,” nakayukong tugon niya saka umupo.“Alas-dose? Uwi pa ba iyon ng matinong babae?” anito.Napalingon siya sa ina na nakayuko sa pagkain nito. Napakunot ang noo niya nang makitang namumula ang pisngi nito. Mahigpit na napakuyom ang kaniyang kamao habang hawak ang kutsara. Masama ang tinging sinulyapan niya ang amain na patuloy pa rin sa pagbabasa nito.Sunod-sunod siyang huminga nang malalim. Her stepfather was hitting her mother from time to time. Habit na nito iyon. Habit na labis niyang ikinagagalit hindi lang dito pati na rin sa ina, dahil madalas din siyang nakatitikim ng lupit nito. Hindi niya maintindihan ang ina kung bakit kahit anong pilit niyang kumbinsi rito na iwanan ang asawa ay hindi nito magawa. Her stepfather was so obsessed with her moth

“S-sir . . . wala na ba talaga kayong magagawa? I mean . . .” nag-aatubiling wika ni Autumn sa lalaki.“I’m tired, Miss Martinez. All I wanted to do right now is to get some rest,” anito habang nakapikit at nakasandal sa metal na dingding ng elevator. Patungo na sila sa silid nila sa mga sandaling iyon.Nahihiyang nagyuko ng ulo si Autumn. Halata naman kasi sa hitsura ng boss niyang pagod na pagod na ito. And all she did was whine for a simple thing.Pero hindi naman simpleng bagay lang na gagamit kayo ng iisang silid! Sigaw ng kabilang bahagi ng kaniyang isipan.Eh, ano’ng magagawa niya? Alangan namang umuwi siyang mag-isa sa oras na iyon? Bukod sa wala ng byahe, magiging katawa-tawa naman siya.Nang tumunog ang sinasakyan nilang elevator unang lumabas si Enrico. Nakayuko lang siya habang nakasunod dito. Tumigil ito sa tapat ng isang pintuan, inilabas nito ang isang key card at itinapat

GABING-GABI na namang nakauwi si Autumn. Mahaba ang naging meeting kanina. Maraming plano ang tinalakay pati na ang expansion ng LCS at ang naging problema kamakailan sa factory. Handa naman ang kaniyang boss na sumagot sa lahat ng naging katanungan ng mga board members. Wala itong pinalagpas.Hindi na niya tinanggihan nang alukin siya ng lalaki kanina na ihatid nito. Wala namang mangyayari kung tatanggihan niya ito. Magtatalo lang sila at sa huli, ito pa rin ang magwawagi.Mabuti na lang at alam niyang wala roon ang amain. May seminar daw ito sabi ng kaniyang ina. Kaya naman ligtas pa rin ang pagsusuot niya ng pantalon kahit sa pag-uwi.Tahimik ang buong bahay pagbukas niya sa kahoy na pintuan. Madilim sa sala at patay na rin ang ilaw sa kuwarto ng kaniyang ina. Tumuloy siya sa sariling silid na may katamtamang laki. Ang kama niyang nasa malapit sa bintana ay na-c-cover-an ng bulaklaking bedsheet, katerno ng punda ng kaniyang mga unan. Parang s