All Chapters of สยบรักเพลิงกัลป์: Chapter 31 - Chapter 40

@ผับ Smile ย่านมหาวิทยาลัย MRTเมื่อนับดาวมาถึงหน้าผับ เธอก็ล้วงโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋าสะพายแบรนด์หรู ขึ้นมากดโทรออกหาพี่ชายทันทีตึดดด ตึดดดเธอถือสายรอไม่นาน จากนั้นไต้ฝุ่นก็กดรับอย่างรวดเร็ว แล้วเอ่ยขึ้น (น้องมาถึงแล้วใช่ไหม?) “อือ เฮียออกมารับน้องหน่อย” เธอตอบกลับ พลางก้าวขาลงจากรถ (เฮียกำลังไป) “ค่ะ”หลังวางสายจากพี่ชาย นับดาวก็เดินไปรออีกฝ่ายอยู่ตรงบริเวณด้านหน้าผับไม่นานนัก ไต้ฝุ่นก็เดินออกมารับเธอ แล้วทั้งคู่ก็พากันเดินเข้าไปข้างในผับทันทีในขณะที่คนตัวเล็กก้าวเดินตามหลังของพี่ชายอยู่นั้น ดวงตาคู่สวยก็กวาดมองบริเวณรอบๆ อย่างตื่นเต้นแสงไฟหลากสีสันสาดส่องวูบวาบ ผสานกับเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มไปทั่วทั้งผับ ทำให้เธอเบิกตากว้างอย่างตกตะลึงกับบรรยากาศคึกคักรอบตัวไม่นาน ไต้ฝุ่นก็พาเธอเดินมาถึงโต๊ะประจำกลุ่มเขา นับดาวยิ้มกว้าง พลางยกมือไหว้เพื่อนพี่ชายด้วยท่าทางสุภาพจากนั้น ผิงผิงก็เอ่ยขึ้น“น้องนับดาวมานั่งข้างพี่นี่มา”คนตัวเล็กยิ้มบางๆ ก่อนจะเดินไปนั่งข้างผิงผิงอย่างว่าง่ายเธอเหลือบสายตามองเพื่อนพี่ชายอีกครั้ง ราวกับกำลังมองหาใครบางคนทันใดนั้น ผิงผิงก็เอ่ยถามอย่างสงสัย

สองวันต่อมาในระหว่างที่นับดาวกำลังนอนไถหน้าจอโทรศัพท์มือถือเล่นอยู่บนโซฟาอย่างน่าเบื่อหน่าย เธอก็บังเอิญได้ฟังเพลงเพลงหนึ่งที่เด้งขึ้นมาบนหน้าฟีดไอจี ซึ่งเป็นเพลงที่สื่อความหมายได้ตรงกับชีวิตของเธอในช่วงเวลานี้เป็นอย่างมากคนตัวเล็กนอนฟังด้วยความตั้งใจ รอยยิ้มกว้างค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยอย่างห้ามไม่ได้ไม่รอช้า เธอตัดสินใจเพิ่มเพลงนั้นลงไปในโน้ตสตอรี่เฟซบุ๊กทันที ทางด้านของเพลิงกัลป์หลังจากที่เพลิงกัลป์แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย เขาก็คว้ากุญแจรถบิ๊กไบค์คู่ใจ พลางก้าวเดินออกจากบ้านอย่างช้าๆ ก่อนจะขึ้นคร่อมนั่งบนเบาะแล้วหยิบหมวกกันน็อคขึ้นมาสวมใส่ด้วยท่าทางคล่องแคล่วทว่าจู่ๆ เสียงข้อความแจ้งเตือนก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน เขาล้วงมือเข้าไปหยิบโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋ากางเกงยีนทันที ก่อนจะกดเข้าไปดูโดยไม่รอช้าดวงตาคมเบิกกว้างเมื่อเห็นโน้ตสตอรี่ของนับดาว คิ้วหนาขมวดเข้าหากันแน่นอย่างงุนงง เพราะเธอลงเพลง เป็นแฟนกันนะหรือว่า...เธอกำลังขอเขาเป็นแฟนเมื่อคิดได้เช่นนั้น เพลิงกัลป์ก็ยิ้มกว้างอย่างห้ามไม่อยู่ พลางรีบพิมพ์ตอบกลับอย่างรวดเร็วหลังจากพิมพ์เสร็จ เขาก็ก้าวขาลงจากรถบิ๊กไบค์ทันที ก่อน

เช้าวันต่อมาในระหว่างที่ทั้งคู่กำลังนอนหลับอย่างเพลิดเพลินอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ จู่ๆ เสียงออดประตูหน้าบ้านก็ดังขึ้นติ๊งต่อง! ติ๊งต่อง!นับดาวลืมตาขึ้นช้าๆ พลางขยับตัวเพื่อลุกลงจากเตียง ทว่าเพลิงกัลป์กลับเอื้อมมือมาโอบกอดเอวบางแนบแน่นจากทางด้านหลัง แล้วเอ่ยชิดใบหูเล็กเสียงเบา“เดี๋ยวพี่ไปดูให้”“ไม่เป็นไรค่ะ ตัวเองนอนต่อเลย” เธอตอบกลับ พลางแกะมือหนาออกอย่างแผ่วเบา แล้วค่อยๆ ลุกลงจากเตียงเดินไปหยิบเสื้อคลุมสีขาวมาสวมใส่อย่างคล่องแคล่ว“รีบมานะ” เขาเอ่ยขึ้น เมื่อคนตัวเล็กกำลังจะเดินออกจากห้องนับดาวหันมามองคนตัวสูงที่นั่งพิงพนักหัวเตียง พลางยิ้มกว้างให้เขา ก่อนจะพยักหน้ารับแล้วปิดประตูลงอย่างช้าๆตึก! ตึก! ตึก!ร่างบางเดินตรงไปเปิดประตูด้วยท่าทางอารมณ์ดี โดยมีเจ้าสุนัขขนฟูวิ่งตามอยู่ไม่ห่างเธอย่อตัวลงเล็กน้อย ก่อนจะลูบหัวคอปเปอร์เบาๆ ด้วยความเอ็นดู แล้วเอ่ยขึ้น“หิวไหมครับ”โฮ่ง! โฮ่ง!เสียงของสุนัขตัวโปรดขานรับเบาๆ จากนั้นเธอจึงอุ้มมันขึ้นแนบอก ก่อนจะเดินไปเปิดประตูโดยไม่รอช้าทันทีที่บานประตูอ้าออก ดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ เมื่อเห็นพี่ชายตัวเองยืนอยู่ตรงหน้า“ฮะ เฮีย…มาหานับ

หลายวันต่อมาช่วงพักกลางวัน ในระหว่างที่นับดาวกับกลุ่มเพื่อนนั่งอยู่ตรงโต๊ะประจำนั้น พวกเธอก็พูดคุยหัวเราะคิกคักกันเรื่อยเปื่อยตามประสาเพื่อนสาว เพื่อรอขึ้นเรียนวิชาในช่วงบ่ายทันใดนั้น ก็มีใครบางคนวางน้ำสตรอเบอร์รี่โยเกิร์ตปั่นตรงหน้าของเธอ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้ามองอีกฝ่ายทันที“เฮีย! คิดไงซื้อมาให้น้องเนี่ย” นับดาวเอ่ยถามด้วยความสงสัย เมื่อจู่ๆ พี่ชายของเธอก็ซื้อน้ำมาให้“ไอ้เพลิงฝากมาให้อะ” ไต้ฝุ่นตอบเสียงเรียบ“แล้วทำไมพี่เพลิงไม่เอามาให้น้องเองล่ะคะ?” เธอย้อนถามกลับทันควันอย่างไม่เข้าใจจากนั้น ไต้ฝุ่นจึงรีบพูดอธิบายอย่างรวดเร็ว ราวกับกลัวว่าน้องสาวตัวเองจะคิดไปไกล“อาจารย์เรียกมันไปคุยเรื่องฝึกงานน่ะ”“อ๋อ” คนตัวเล็กพยักหน้ารับช้าๆ ก่อนจะยิ้มบางๆไต้ฝุ่นยื่นมือมาลูบศีรษะเล็กด้วยความอ่อนโยน แล้วเอ่ยขึ้น“งั้นเฮียไปละนะ”“อือ” เธอพยักหน้าอีกครั้ง พลางก้มดูดน้ำสตรอเบอร์รี่โยเกิร์ตปั่นตรงหน้าด้วยท่าทางอารมณ์ดี รอยยิ้มกว้างฉายชัดบนใบหน้าสวย จนไอริสอดที่จะเอ่ยแซวออกมาไม่ได้“อิจฉาอ่า พี่เพลิงน่ารักนะเนี่ย”ไม่รอช้า เพิร์ลรีบเอ่ยเสริมอย่างรวดเร็ว“ใช่ๆ ดูแลเช้ากล

เพลิงกัลป์นั่งไม่ติดโซฟา พลางเดินไปเดินมาด้วยความกระวนกระวายใจ เขาไม่ได้คิดจะเลิกกับเธอจริงๆ เพียงแค่โพสต์ประชดที่เห็นเธอออนไลน์แต่ไม่ยอมตอบแชตเขาเท่านั้นเวลาผ่านไปสักพักใหญ่ๆ ชายหนุ่มตัดสินใจเดินไปทางประตูเชื่อมเพื่อข้ามไปบ้านของนับดาว ก่อนจะนั่งลงบนโซฟาตัวยาว พร้อมกับชะโงกหน้ามองไปทางประตูบ้าน แล้วหันกลับมาพูดคุยกับเจ้าคอปเปอร์เสียงแผ่ว“ไอ้เปอร์…มึงช่วยพ่อง้อแม่หน่อยสิ แม่มึงจะเลิกกับพ่ออะ”โฮ่ง! โฮ่ง!คอปเปอร์เห่าเสียงดังลั่น พลางหมุนตัวแล้วกระดิกหางดุ๊กดิ๊ก ก่อนจะเดินไปที่ชามข้าวแล้วใช้เท้าแตะเบาๆ โฮ่ง! โฮ่ง!เพลิงกัลป์ขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างงุนงง แล้วลุกเดินตรงไปหาเจ้าสุนัขขนฟูช้าๆ พลางนั่งลงลูบหัวมันด้วยความอ่อนโยนดวงตาคมกริบจ้องมองการกระทำของมันสลับกับชามอาหารที่ว่างเปล่าตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างเอ็นดู“หิวข้าวสินะ” ว่าแล้วเขาก็เทอาหารเม็ดลงในชามให้กับคอปเปอร์ทันที พลางนั่งมองมันกินด้วยความหิวโหยไม่นานนัก นับดาวก็เปิดประตูบ้านเข้ามา สองเท้าเล็กชะงักลงอย่างรวดเร็ว เมื่อเหลือบไปเห็นใครบางคนที่นั่งอยู่กับคอปเปอร์ หัวใจดวงน้อยสั่นคลอนอย่างห้ามไม่อยู่ ก่อนจะรีบเดินเลี่ยงไปทางห้