All Chapters of ทาสสวาทเจ้าพ่อซาดิสม์: Chapter 11 - Chapter 20

“อะตอมเป็นอะไร ทำไมต้องอยู่โรงพยาบาล เมื่อกี๊ฉันเพิ่งไลน์ไปหาอะตอม เขาบอกว่าไม่เป็นไร” “เขาคงไม่อยากให้เธอเป็นห่วงล่ะมั้ง อะตอมโดนรุมกระทืบเมื่อหลายวันก่อน เข้ารักษาตัวที่ ICU วันนี้เพิ่งได้ออกจาก ICU มานอนห้องพิเศษ พวกเราเลยจะไปเยี่ยม”“เป็นไปได้ยังไง อะตอมเป็นเด็กเรียนจะตาย ไม่มีทางที่จะไปมีเรื่องมีราวกับใครได้” พิมพ์พลอยพูดอย่างไม่เชื่อ“นั่นน่ะสิ พวกฉันก็คิดอย่างเดียวกับเธอ แต่เรื่องมันเกิดขึ้นแล้วทำไงได้ ตอนนี้แม่ของอะตอมก็แจ้งความดำเนินคดีแล้ว”“ฉันอยากไปเยี่ยมอะตอมกับพวกเธอด้วย แต่เย็นนี้ฉันไม่ว่าง เอาไว้วันหลังฉันไปเยี่ยมด้วยนะ”“ได้เลย พวกฉันไปก่อนนะ บาย!”กลุ่มเพื่อนนักเรียนของเธอเดินจากไปแล้ว พิมพ์พลอยนั่งคิดด้วยความสงสัย มีเหตุผลอะไรที่อะตอมจะต้องปิดบังเธอแบบนี้ด้วยนะ เธอส่งข้อความไลน์ไปหาอะตอมอีกครั้งพิมพ์พลอย : อะตอม ทำไมนายต้องโกหกเราด้วยว่าไม่เป็นอะไรอะตอม : เราไม่ได้โกหก เราไม่ได้เป็นอะไรจริงๆพิมพ์พลอย : แต่เพื่อนบอกว่านายถูกทำร้ายร่างกายอะตอม : …พิมพ์พลอย : นายไปมีเรื่องอะไรกับใคร ทำไมเขาต้องมาทำร้ายร่างกายนายด้วยอะตอม : พิมพ์... ตอนนี้เราง่วงมากเลย ขอนอนพักผ่

ร้อนแรง... นับวันยิ่งร้อนแรง...รามินทร์คิดในใจ เขาขยี้เรียวปากเล็ก ขณะที่เธอเองก็อ้าปากรอรับแรงเบียดคลึงจากเขา ลิ้นทั้งสองรัดเลียกันหนุบหนับ เลีย ดูดกันจนเปียกชื้นไปหมดทั้งปาก“อื้อ... อื้ม...”เขาค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อนักเรียนออก พิมพ์พลอยอำนวยความสะดวกให้เขา เธอสลัดเสื้อผ้าออกรวดเร็ว เพราะตอนนี้เขาร้อนแรงยิ่งกว่าอะไรทั้งสิ้น รามินทร์บดเบียดริมฝีปากเข้าไปอีก เบียดจนเธอแทบจะหายใจไม่ออก มือหนาลากผ่านเนื้อนวลลื่นนุ่ม เคล้นคลึงตามหน้าอก ก้น สะโพก สอดนิ้วเข้าไปในกางเกงชั้นใน เขาสอดเข้าไปยังกลีบกายสาว ขยับนิ้วมือเข้าออกเสียงดังแจ๊ะๆ“อ่าส์... อ๊า... อือ...”เสียงร้องครวญครางจากหญิงสาวทำให้รามินทร์มีอารมณ์มากขึ้น เขาขยับนิ้วเข้าๆ ออกๆ จนเธอเกร็งกระตุก ริมฝีปากหยักลึกลากผ่านต้นคอลงมายังหน้าอก ครอบครองหัวนมสีชมพูที่แข็งเป็นไต เขาดูดเลียจนเธอขนลุกซู่ นอกจากจะดูดนมแล้วยังใช้นิ้วกับรูสวาทของเธออีกด้วย“โอ้ว!”พิมพ์พลอยปลดเข็มขัดของเขาอย่างเร่งร้อน แม้จะเสียวซ่านเพียงใดแต่ตอนนี้เธออยากจะโดนแท่งเอ็นอุ่นๆ ของเขามากกว่านิ้วมือ รามินทร์กระชากนิ้วจนเธอเสร็จอีกรอบแล้วจึงมาช่วยเธอถอดกางเกงของตัวเอง ระหว่

“อูย... ซี๊ดส์...”หญิงสาวครางสะท้าน ยังคงกระแทกกายเข้าหาอีกเป็นระยะๆ รามินทร์เริ่มเกร็งไปหมดทั้งตัว เพราะเธอเล่นรัวสะโพกไม่บันยะบันยัง เขาจับเอวเธอไว้ให้หยุด พิมพ์พลอยหันไปมองเขาด้วยความแปลกใจรามินทร์ลุกขึ้นยืน พิมพ์พลอยแอ่นกายขึ้น เขากระชากเสื้อผ้าเธอจนขาด แม้แต่ชั้นในก็ขาดวิ่นกระจัดกระจายเต็มพื้น น้ำค้างยามดึกเริ่มลง อากาศเย็นลง แต่ร่างกายของเธอและเขากลับร้อนรุ่มยิ่งขึ้น เขาอัดเอวอัดสะโพกเข้าหาทางด้านหลัง ทำให้พิมพ์พลอยต้องหวีดร้องลั่น“อ๊าย! เสียวค่ะ ท่านี้เสียวมากๆ เลยค่ะ!”“ชอบใช่ไหม อืม...”“ชอบ... ชอบค่ะ!” เธอบอก รามินทร์กระแทกอีก แล้วก็ยกขาเธอขึ้นด้านขวา กระแทกไปอีก จากนั้นก็ยกขาทั้งสองข้างเธอขึ้น“ว้าย!”“ชอบไหม ท่ายาก”“ชะ... ชอบ... ชอบค่ะ ชอบมาก”เธอส่งเสียงครางดังขึ้นๆ รามินทร์ปล่อยเธอลงหลังจากที่เธอเสร็จ เขาหมุนตัวเธอกลับมา สอดแท่งเนื้อเข้าไปรูหน้าแล้วยกตัวเธอขึ้นลิงอุ้มแตง...ท่านี้ก็เสียวไม่แพ้ท่าที่ผ่านๆ มา พิมพ์พลอยกอดคอเขาไว้แน่น เขาโยกกายเธอขึ้นๆ ลงๆ กระแทกแท่งเนื้อเข้าไปจนมิดด้าม“อ๊าๆๆๆๆ”“อูย... ซี๊ดส์...”“พี่มินทร์ขา... หนูจะขาดใจอยู่แล้วค่ะ”เธอบอกเสียงหลง

“จับเป็น! มันส่งใครมาก็จับพวกมันไว้ ให้มันหายทีละคนๆ” “นายท่านกำลังหมายถึงให้ผมอุ้มหาย”“ใช่! อุ้มหาย... จับพวกมันไปเป็นกรรมกรในเรือประมง อีก 5 ปีค่อยเอามันกลับมาขึ้นฝั่ง”แผนการของ ‘นายท่าน’ ทำให้ลูกน้องพากันเลิกลั่ก ไอ้กรรมกรบนเรือประมงนี่มันน่าเป็นซะที่ไหน บางครั้งตายไปซะยังดีกว่า... ไปอยู่กลางแดด กลางน้ำ กลางทะเลแบบนั้น...“นายท่านไม่กลัวว่าพวกมันจะกลับมาแก้แค้นเหรอครับ”“กลัว? ทำไมฉันต้องกลัว” รามินทร์ย้อนถามกลับ พวกเขาก้มหน้างุด“ก็...”“ถ้าพวกมันมีปัญหา ฉันจะยิงทิ้งให้พวกแกเอาศพไปทิ้งกลางทะเลเหมือนที่เคยทำ ให้ฉลามมันแดกให้ไม่เหลือซาก จะได้จบๆ ไป!” รามินทร์พูดด้วยความเกรี้ยวกราด ลูกน้องพากันตัวสั่นไม่ใช่ว่าที่ผ่านมาไม่มีใครกล้าแหย่หนวดเสืออย่างรามินทร์.... แต่แหย่แล้วไม่ได้กลับไปใช้ชีวิตอีกต่อไป แหย่เบาๆ ก็เข้า ICU รักษาไป 5-6 เดือน แหย่หนักๆ ก็ยิงทิ้งเอาศพไปเป็นอาหารฉลาม พวกลูกน้องรู้ถึงกิตติศัพท์ของชายหนุ่มตรงหน้าดี แม้ว่ารามินทร์จะมีอายุเพียง 30 ปี แต่ฉลาด มีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวรู้ทันคน รู้ทันเกมบนเส้นทางสายสีเทาจนเกือบดำมืดทางนี้ ไม่มีใครกล้าทรยศนายท่าน นอกจาก... บิดาของหญ

“ผู้บังคับบัญชาหัวคxย มันร่วมมือลงขันกันจ้างมือปืนมาฆ่าคุณชลิต สุดท้ายคนที่ตีตราว่าเป็นคนว่าจ้างกลายเป็นไอ้สมศักดิ์คนเดียว ล่าสุดน่าจะโดนหักหลัง เพราะไอ้ผู้บังคับบัญชาหัวคxยมันกลับลำเป็นคนดี ตามล่าตามจับคนว่าจ้าง นี่หมายจับออกแล้ว พรุ่งนี้คงได้ตัวไอ้สมศักดิ์ไปเข้าซังเต!”“เฮ้ย!” รามินทร์ร้องอุทานอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง“ก็บอกแล้วว่านายท่านมัวแต่หลงผู้หญิง ไม่รู้เรื่องอะไรกับเขาเล้ย!” อนุชาบ่น คนเป็นเจ้านายรู้สึกละอายวูบหนึ่งก่อนจะปรับให้เป็นปกติ“ของมันใหม่ๆ สดๆ ก็ต้องหลงเป็นธรรมดา”“เอาเป็นว่าเรื่องนี้จบเจ๊าไม่เร้าหรือ... เพชรถูกทำลายไปแล้ว โจทย์ถูกจับเข้าคุกไปแล้ว ทีนี้นายท่านจะเอายังไงต่อ”“เอายังไงล่ะ ก็ช่างแม่งสิ!”“ง่ายดีนะครับ”“จะไปทำอะไรให้มันยุ่งยากล่ะ ก็ต้องทำง่ายๆ แบบนี้นั่นแหละ เฮ้อ... จะว่าไปไอ้ชลิตนี่ก็เป็นคนดีกว่าที่เราคิดไว้นะ มันคงคิดเหมือนฉันว่าถ้าเพชรไปตกอยู่ในมือคนเลว โลกนี้คงจะวุ่นวาย”“ครับ ของอันตรายแบบนั้น... ต่อให้ตัวมันไม่ติด มันก็คงนึกห่วงไปถึงลูกหลานในอนาคต”“น่าเสียดายคนดีๆ แบบนั้น ไม่น่าถูกยิงตาย ถ้าวันนั้นฉันจับตัวมันได้ มันคงไม่ตาย” รามินทร์บ่น“ถึงไม่ตา