“จับมัน! อย่าให้หนีไปได้!” เสียงชายหนุ่มคนหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางเสียงปืนที่ดังระรัว สองขาวิ่งไล่ตามคู่อริไม่หยุด วิ่งจนเหงื่อโทรมกาย ปัง!เสียงปืนดังขึ้นในระยะประชิด เขาใจสั่นรุนแรงเมื่อสัมผัสได้ว่าคู่อริได้นิ่งงันไป…หลังจากเสียงปืนดัง ก็ไม่มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นอีก…บอกให้จับเป็น… ไม่ได้ให้จับตาย!ชายคนดังกล่าวคิดในใจ วิ่งไปจนถึงซอกโกดังร้างแห่งหนึ่งละแวกท่าเรือพัทยา จังหวัดชลบุรี เขาเห็นชายวัยกลางคนนอนแน่นิ่งไปกับพื้น ดวงตาเบิกโพรงหันมาทางเขา มือกุมหน้าท้องที่เต็มไปด้วยเลือด“ไอ้ชลิต!”“คะ… คุณ… คุณรามินทร์!”ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก เสียงฝีเท้าดังเข้ามาใกล้ รามินทร์หันขวับไปมองผู้มาเยือน“นายครับ!” “กูบอกมึงแล้วใช่ไหมว่าให้จับเป็น!”“เปล่าครับ ผมไม่ได้ทำ” คนเป็นลูกน้องรีบบอกหน้าตาตื่น“อ้าว! แล้ว…?” “ไม่ใช่ฝีมือลูกน้องคุณหรอก แต่เป็นฝีมือไอ้สมศักดิ์!” ชลิตพูดอย่างเคียดแค้น รามินทร์มองดูคู่อริที่ตอนนี้กลายเป็นเหยื่อของมาเฟียขั้วตรงข้ามของเขา “นี่อย่าบอกนะว่านอกจากมึงจะทรยศกูแล้วยังไปทรยศไอ้สมศักดิ์อีก!” “อึก! เรื่องนั้น… ผม… มะ… ไม่ไหวแล้ว”“เฮ้ย! มึงจะมาตายตอนนี้ไม่ได้ บอกกูมาก่อนว่
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-27
เข้าสู่ระบบ
