All Chapters of อ่อยรักพ่อเลี้ยง: Chapter 31 - Chapter 40

“อ้า....ผัวจ๋า...” “ใครผัวเธอ เด็กร่าน” คนหื่นก็ขี้เล่น ก้มต่อปากต่อคำกับเมียคนสวยที่อยู่ใต้ร่าน มาร้องผัวจ๋า ๆ แบบนี้เดี๋ยวก็ล่มปากอ่าวหรอก แม่คุณจะรู้ไหมเนี่ยว่าทำให้เขาเสร็จเร็วเกินไปอยู่แล้ว คำพูดหยามโลนไม่ได้ทำให้ความตื่นเต้นของน้ำผึ้งน้อยลงไปเลย เธอกลับยิ่งชอบให้พ่อเลี้ยงสิงห์คำพ่นคำพูดหื่นเวลามีเซ็กซ์กัน มันเพิ่มอาการตื่นเต้นเข้าไปอีก ท่อนเอ็นใหญ่ดันเข้ามาจนสุดปลายทางโดยไม่มีการขยับเขยื้อนแบบนี้สร้างความอึดอัดให้สาวน้อยมากทีเดียว สะโพกผายขยับหมุนวนเบา ๆ เพื่อเรียกร้องให้พ่อเลี้ยงขยับ พอเงยหน้ามองก็เห็นสามีสุดหล่อของเธอขบกรามแน่นจนเป็นสัน คิ้วขมวดคล้ายกับว่ากำลังทรมานและต่อต้านกับความรู้สึกบางอย่าง น้ำผึ้งเม้มปากนึกอยากกลั่นแกล้งสามีด้วยการขมิบร่องทางรักที่กำลังโอบล้อมท่อนลำใหญ่แรง ๆ “อะ อ่า หนูอย่าขมิบ” เสียงกระซิบอันพร่าจัดถูกเปล่งออกมาจากปากสวยเพื่อเป็นการห้ามของปรามความซนของยัยน้ำผึ้งตัวน้อย “อื้อ หนูอึดอัด พ่อเลี้ยง.....” “ร่าน....” “อื้อ ว่าหนูร่านก็เอาหนูแรง ๆ สิค่ะ”

แม้น้ำผึ้งจะท้อง แต่ความรักที่พ่อเลี้ยงมีให้ต่อเมียไม่ได้น้อยลงสักนิดเลย พ่อเลี้ยงสิงห์คำถูกลูกน้องล้อว่ากลัวเมียก็ไม่ถือสาเอาความอะไร เพราะดูเจ้าตัวไม่ยอมให้เมียคาดสายตาไปได้เลยนะสิ อาการคลั่งรักมันก็เพิ่มขึ้นทุกวัน แม้เมียตัวน้อยของสิงห์คำจะชอบถามเสมอว่าถ้าอ้วนแล้วรักไหม เขาสามารถตอบได้ทั้งวันว่า รัก รักตลอดแหละ น้ำผึ้งไม่รู้ตัวเลยหรือไงว่าตัวเองสวยขึ้นทุกวัน ยิ่งท้องก็ยิ่งมีน้ำมีนวลขึ้น.... วันนี้ก็เป็นวันธรรมดาวันหนึ่งที่พ่อเลี้ยงสิงห์คำต้องพาเมียไปตามนัดหมอ สิงห์คำมองเมียที่เริ่มท้องโตขึ้นเล็กน้อย โตขึ้นมานิดเดียวจริง ๆ อาจเพราะท้องแรกด้วย พ่อเลี้ยงประคองเมียมาขึ้นรถ ไม่ลืมหยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดเหงื่อให้เมียด้วยความเอ็นดู “อื้อ ไม่ต้องค่ะ หนูทำเองได้” “ไม่ค่ะ ผัวอยากทำให้นี่” “พ่อเลี้ยง หนูแค่ท้องนะ ไม่ได้พิการเสียหน่อย ทำเหมือนหนูทำอะไรเองไม่เป็น เดี๋ยวโดนเลย” น้ำผึ้งยกมือง้างใส่ผัวตัวโต เริ่มท้องก็เริ่มหงุดหงิดที่ผัวไม่ยอมให้ขยับตัวสักนิดเดียวเลย หมอยังแนะนำเลยว่าให้เธอรู้จักขยับตัวบ้า

“มันเป็นใคร?” คนขี้หึงถามภรรยา ตอนนี้เขาโกรธเหมือนมีควันออกมาจากหูอยู่แล้ว เมียเขายังทำเฉยเมยอีกต่างหาก เขาหึงเว้ย...เมียเขาคนเดียว ไม่ยอมให้ผู้ชายคนอื่นมาเข้าใกล้เด็ดขาด “เพื่อนหนูเอง” “คุยอะไรกัน” พ่อเลี้ยงขี้หึงยังไม่หยุด ถามต่อ “ก็เรื่องทั่วไป” น้ำผึ้งตอบกินมะม่วง แต่พอหันมาเห็นสามีที่นั่งลงเคียงข้างยังทำหน้ายักษ์อยู่ก็สะดุ้งน้อย ๆ “เรื่องอะไร” “ก็เรื่องพ่อเลี้ยงไงค่ะ หนูแค่ถามเขาเองว่าผัวหนูหล่อไหมเท่านั้น แล้วเรย์ก็บอกว่าหล่อมาก” เมื่อรู้ว่าชะตาจะขาด น้ำผึ้งก็รีบตอบเอาใจสามีขี้หึงทันที “จริงเหรอ” “จริงสิ” น้ำผึ้งพยักหน้าการันตีอีกหนเลย น้ำผึ้งหวังเอาใจคนขี้หึงด้วยการยื่นมะม่วงป้อนใส่ปากพ่อเลี้ยง แต่พ่อคุณไม่ยอมเปิดปากเลย คนอะไรขี้หึง ขี้งอนที่หนึ่ง “จริงค่ะ ไม่เอานะคะ ไม่งอนนะคะ จะเป็นพ่อคนแล้วไม่ควรหึงโหดรู้มั้ยคะ เดี๋ยวก็แก่ก่อนวัยหรอก” คนตัวโตยอมเปิดปากงับมะม่วงกิน แต่ก็กอดอกยืดตัว ทำท่างไม่ต่างจากเด็กขี้งอน “ผัวรู้ตัว

“จะเอาหนูไงคะ” “อื้อ...” “แฉะแล้วครับ” ปลายนิ้วสัมผัสกลางกายสาวที่ผ้าชิ้นน้อยไม่สามารถขวางกั้น ก้านนิ้วยาวแยกความสาวสดไปมาเป็นเชิงหยอกเย้า ปลายจมูกโด่งสูดกลิ่นกายตามลำคอ ก่อนจะพลิกร่างบางลงไปนอนในท่าคลานเข่า โดยไม่ลืมเอาหมอนมารองหน้าท้อง ระมัดระวังอย่างที่สุด ฝ่ามือทั้งสองข้างทำการรั้งสะโพกผายขึ้นมา ปลายนิ้วก็แหวกชุดสวย ๆ ที่ตนเองเป็นผู้ซื้อให้ภรรยา ดวงตาคมกริบจดจ้องมองกุหลาบงามกลางกายสาว ไม่รั้งรออะไรอีกแล้วใบหน้าหล่อคมของพ่อเลี้ยงซุกไซ้ ปลายลิ้นนุ่มตวัดเลียเล็มหยอกเย้ากับความสวยกลางกายสาวดื่มด่ำกับน้ำหวานที่หลั่งรินออกมาอย่างไม่ขาดสายเพราะการกระตุ้นแสนชำนาญของสิงห์คำ เสียงครางของเสือสาวตัวกระจ้อยแหบโหย เต็มไปด้วยความร่านราคะ เสียวสยิว มวนท้องไปหมด น้ำผึ้งต้องหลุดเสียงครางออกมาเป็นระยะ เหลียวมองสามีที่กำลังซุกหน้าบำเรอรักให้เธอ ปลายลิ้นอันชำนาญของเขาทำให้สาวน้อยอย่างเธอแทบขาสั่น “พะ พอแล้ว อื้อ.....เสียว หนูเสียว...” “เสียวแล้วเหรอ นางตัวดี” เพียะ ! แก้มก้นโดนฟาดลงด้วยฝ่ามือด้วยแรงที่ไม่มากนั

เวลาผ่านไปรวดเร็วเด็กน้อยแสนน่ารักของบ้านก็คลอดออกมาอย่างปลอดภัยเป็นลูกชาย เจ้าอ้วนคามิน กลายมาเป็นสมาชิกใหม่ของบ้าน แถมยังกลายเป็นทายาทตัวน้อยของคุณนายบัว แถมซนสมวัยแม้ตอนนี้ยังแบะเบาะ นอนให้คุณพ่อใส่แพมเพิสให้ แต่ปากก็เจื้อยแจ้วไม่เป็นภาษา พูดเก่งมากเป็นแค่เด็กวัยสี่เดือน แต่ก็หัวเราะ ส่งเสียง ร้องไห้ก็เก่งที่หนึ่ง คุณนายบัวก็มาเลี้ยงหลานช่วย แล้วดูท่าเจ้าอ้วนคามินก็ชอบทุกคนที่เขามาเล่นกับตน กินก็เก่ง กินจนหลับคาอกแถมขี้หวงอีกต่างหาก เวลาคุณพ่อเข้าใกล้เวลาให้นม เจ้าคามินมักจะเหลือกตามองตาขวางไม่ต่างจากศัตรูตัวร้ายทั้ง ๆ ที่เป็นคุณพ่อเลยกลายเป็นฉากต่อสู้ระหว่างลูกกับพ่อให้ดูในบางครั้ง แต่เวลาอาบน้ำพ่อเลี้ยงสิงห์คำช่วยเธอได้ดีทีเดียว พออาบให้เจ้าตัวดีก็หัวเราะชอบใจใหญ่ ไม่รู้อารมณ์ดีอะไรนักหนา กินเก่งอีกต่างหาก แรกเกิดเจ้าอ้วนคามินไม่ได้อ้วนขนาดนี้หรอก คนเป็นแม่อย่างเธอก็กังวลว่าลูกเกิดมาน้ำหนักน้อยกว่าเกณฑ์ แต่พอโตได้หน่อย เด็กน้อยก็กินเก่งขึ้นมาจนอ้วนแบบที่เป็นตอนนี้ ส่วนเรื่องคามิน พ่อเลี้ยงสิงห์คำบอกเธอว่า ชื่อนี้เหมาะกับเด็กที่เก