บททั้งหมดของ อ่อยรักพ่อเลี้ยง: บทที่ 11 - บทที่ 20

สิงห์คำตื่นมาในช่วงเช้าแต่บางอย่างกลับแข็งขื่นขึ้นมา อายุสามสิบแปดแต่ประสิทธิภาพทางร่างกายยังใช้งานได้ดี เละนับว่าดีมากเลยทีเดียว อารมณ์ทางเพศตื่นขึ้นมาทุกวันแบบนี้เขาควรหาแฟนซะแล้ว สิงห์คำงัดเจ้าเนื้ออันร้อนระอุ แข็งกร้าวขึ้นมา หลับตานึกถึงภาพผู้หญิงสวย แต่ใบหน้าที่ลอยมากลับเป็นใบหน้าอันขาวผ่อง พวงแก้มป่อง ๆ ปากสีระเรื่อน่าจุมพิตนั่น ยิ่งนึกภาพก็ยิ่งชัดเข้าไปเรื่อย ๆเหมือนสิงห์คำจะควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วเหมือนกัน เขากำลังสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง โดยการนึกถึงน้ำผึ้ง สาวน้อยแสนซื่อผู้ไร้เดียงสา ภาพวันนั้นลอยเข้ามาในหัว มือน้อย ๆเปื้อนไปด้วยน้ำขาวขุ่นของตน อ่า... เซ็กซี่ ปนน่ารักเหลือเกินแม่คุณเอ่ย เขากำลังคิดถึง...น้ำผึ้ง อ่า.... ความรู้สึกแบบนี้มันช่างทรมานซะเหลือเกิน “พ่อเลี้ยงขา...” เสียงหวานลอยเข้าหู เขาคงจะคิดถึงเธอจนละเมอ ได้ยินเสียงของเด็กสาวที่เขาไม่ควรจะคิดถึงอย่างยิ่ง “อ่า...คนดี เรียกชื่อฉันอีกทีซิ” เพราะคิดว่าเป็นการละเมอ หรือ เพ้อจนเกิดเสียงหลอนเข้ามาในหนูเอง พ่อเลี้ยงร้องครางให้หญิงสาวเรียกชื

จะไม่ไหวแล้ว “อ่า....” เชื้อพันธุ์สีขาวขุ่นถูกพ่นตามหน้าอกทั้งสองข้าง โคตรเซ็กซี่... อยากจะถ่ายรูปเก็บไว้เหลือเกิน น้ำขาวขุ่นพ่นออกมาจากเจ้าเนื้อของเขาอีกแล้ว แถมยังพ่นมาโดนริมฝีปากบาง พ่อเลี้ยงสิงห์คำลูบปอยผมเบา ๆ อย่างเอ็นดู “พ่อเลี้ยง น้ำอะไรเหรอคะ ทำไมมันเหนียว ๆ แบบนี้” น้ำผึ้งถามพาซื่อ มือน้อยสัมผัสน้ำที่เปื้อนตรงอกตัวเองเบา ๆ “มาใกล้ ๆ เดี๋ยวฉันจะบอก” พ่อเลี้ยงกวักมือให้หญิงสาวขยับตัวเข้ามาใกล้ ๆ น้ำผึ้งก็คลานเข่าเข้ามาใกล้พ่อเลี้ยงที่กำลังเอนตัวลงนอนบนหมอน ทรวงอกขยับไหวตามการเคลื่อนไหวของร่างบาง แถมยังมีรอยรักของเขาเปื้อนอยู่ น้ำผึ้งเงี่ยหูให้ชายหนุ่ม “เขาเรียกว่าน้ำกาม เจ้าสิ่งนี้มันสร้างเจ้าตัวน้อย ๆในร่างกายของผู้หญิง” พ่อเลี้ยงกระซิบเสียงแหบพร่าเต็มเปี่ยมไปด้วยอารมณ์พิศวาส “แล้วหนูผึ้งจะท้องไหมคะ” “ยัง ถ้ามันเจ้านี่มันยังไม่เข้าไปอยู่ในตัวเธอ” บอกพร้อมกับคว้ามือของน้ำผึ้งไปสัมผัส ‘เจ้านี่’ ที่ว่านั่น น้ำผึ้งหน้าร้อน พ่อเลี้ยงพูดอะไรของเขา

“สิงห์!” คุณนายบัวอุทาน เมื่อมาบ้านของลูกชายพร้อมกับพ่อแม่ของน้ำผึ้งพ่อเปิดประตูเข้ามาก็เช่นสภาพเปลือยเปล่าของทั้งสองนอนใต้ผ้าห่มสีขาว น้ำผึ้งที่มักตื่นเช้าเป็นประจำรู้สึกเนื้อรู้ตัวก่อน ลืมตามองรอบก่อนโฟกัสไปที่ประตูที่มีพ่อแม่ของเธอและคุณนายบัวกำลังตกอกตกใจ “พ่อจ๋าแม่จ๋า” น้ำผึ้งร้องอุทาน หญิงสาวหันมองข้างกายก็มีพ่อเลี้ยงสิงห์คำอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าเช่นกัน “ยายผึ้ง” แก้วใจร้องเรียกชื่อลูกสาวด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าลูกสาวของตนจะทำตัวเช่นนี้ มายั่วยวนเจ้านายจนเกิดเรื่องน่าอาย “แม่มีอะไรเหรอครับถึงมาแต่เช้าแบบนี้” สิงห์คำที่ตื่นมาทีหลังเอ่ยถาม แล้วลืมตาขึ้นมองก็เห็นใบหน้าโกรธกริ้วของมารดา และลูกน้องในไร่อีกสองที่เป็นพ่อแม่ของเด็กสาว “แก้วต้องขอโทษแทนยายผึ้งด้วยนะคะคุณนายบัวและพ่อเลี้ยงด้วยที่ปล่อยให้ยายผึ้งมาอ่อยพ่อเลี้ยงจนเกิดเรื่องน่าอาย” แก้วใจเอ่ยขอโทษเจ้านาย ตนและสามี พร้อมกับตัวเจ้าปัญหาก็นั่งพับเพียงขอโทษเจ้านายทั้งสอง “พอแล้ว ลุกขึ้นทั้งสามคนแล้วไปนั่งบนเก้าอี้ เรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้นถ้าผู้ช

สองสามวันต่อมาข่าวพ่อเลี้ยงสิงห์คำกระจายไปทั่วไร่ด้วยการพูดปากต่อปาก และเขาจำเป็นต้องจัดงานเลี้ยงขึ้นมาตามคำสั่งมารดาอย่างขัดไม่ได้ นายทะเบียนถูกเชิญมาในช่วงเช้าของวัน พ่อเลี้ยงสิงห์คำก็ทำตัวไม่ถูกเมื่อลูกน้องในไร่แห่มาแสดงความยินดีหน้าบ้านและมาร่วมเป็นสักขีพยายามตามคำเชิญของคุณนายบัว ตลอดสามวันมานี้ สิงห์คำแทบจะไม่ได้เจอว่าที่เจ้าสาวของเขาเพราะถูกมารดากักตัวเอาไว้ ไม่เจอก็ดีเหมือนกันเขาก็ไม่ได้อยากเจออะไรเด็กสาวคนที่ทำให้เขาต้องสร้างพันธะ อยู่แบบโสด ๆก็ดีอยู่แล้ว ถ้าตอนนั้นเขาเมาจนไม่ได้สติขนาดนั้นคงยากที่จะเผลอปล้ำหญิงสาว สิงห์คำเมาหนัก ๆมักจะหลับหมดสติไปเลย หรือว่าจิตใต้สำนึกกระตุ้นร่างกายให้ปล้ำเด็กสาวเสียเลย เขามันหนุ่มหล่อชายทั้งแท่งก็ต้องเกิดอารมณ์เมื่อมีสาว ๆสวย ๆหล่นตุ้บมาบนเตียง “ได้ฤกษ์แล้ว” คุณนายบัวเอ่ยขึ้น แก้วใจกับสมหมายก็เข้าไปในห้องแต่งตัวเพื่อรับลูกสาวออกมาจดทะเบียนสมรส เงินสดสิบห้าล้านวางบนพานเพื่อเป็นค่าสินสอดตรงหน้าของพ่อเลี้ยงสิงห์คำ ชายหนุ่มอยู่ในชุดสูทสีขาวโกนหนวดออกเรียบร้อย เปิดเผยใบหน้าคมเข้มให้ทุกคนเห็นอย่างชัดเจน น

“หนูผึ้งรู้จักดาราด้วยเหรอ?” ใสซื่อขนาดนี้รู้จักดาราด้วย เขาคงต้องเรียนรู้เรื่องของเธอใหม่เสียแล้ว “รู้จักค่ะ แต่ว่าพ่อเลี้ยงของหนูผึ้งหล่อกว่า เท่กว่า แถมนมใหญ่กว่า” หญิงสาวบอกอย่างใสซื่อ “นมใหญ่ที่ว่าลงจะเป็นนมหนูผึ้งมากกว่านมผัวนะ” สิงห์คำบอกอย่างมันเขี้ยวมือล้วงเข้าไปในใต้กระโปรงเกี่ยวกางเกงในตัวบางเบา ๆ “อย่าค่ะ” “มาอ่อยผัวเอง อย่าห้ามเลยดีกว่า คิดจะเป็นเมียก็ต้องตามต้องทำหน้าที่เมียให้ถูกต้องสิครับหนูผึ้ง” ไม่ทันเสียแล้วกางเกงในสีขาวถูกรูดลงมาตามขาเรียว ๆเรียบร้อย “เรามาแบ่งนมกันกินเถอะนะ” น้ำเสียงของพ่อเลี้ยงมันแหบพร่าอย่างหยุดไม่ไหว ชุดของน้ำผึ้งก็ถอดยากถอดเย็นเสียเหลือเกิน ไม่นานหญิงสาวก็เปลือยเปล่านั่งอยู่บนเตียงมองชายหนุ่มที่กำลังถอดเสื้ออย่างรีบร้อน “หนูผึ้งกลัวเจ็บ” เมื่อคนตัวโตเปลือยเล่าเช่นกัน เจ้าเนื้อที่เธอเคยสัมผัสและชิมลองก็เหมือนกำลังทำความเคารพเธอ ถ้าเจ้าเนื้ออันแข็งแกร่งเข้ามาในกายของเธออีกครั้ง มันจะเจ็บอีกไหม “ไม่ต้องกลัวนะ หนูผึ้งกำลังจะทำหน้าที่เมีย” ชายหนุ่มปลอบ