Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

จะบอกว่าไม่เคยกินก็ไม่ใช่ เธอเคยกินเขาจริง ไม่สิ... ต้องบอกว่าเขากินเธอถึงจะถูก เธอในเมื่อก่อนยังเด็ก และไร้เดียงสาถูกความหล่อ ถูกคำพูดหวานหูล่อลวง และถูกหลอกให้เป็นคนในความลับ กระทั่งจบกันก็ยังไม่มีใครรู้ว่าเธออกหัก เขาเรียกหาเธอเมื่อเขาต้องการเมื่อเธอเริ่มเรียกร้องก็มักจะได้คำพูดจาร้าย ๆ กลับคืนมาแทนกว่าเธอจะหลุดมาได้เรียกได้ว่าสาหัสเหมือนกันถึงแม้กับอาชา และลีโอที่เธอขอให้เรื่องของเราเป็นความลับ แต่เธอมั่นใจว่าพวกเขารู้เจตนาของเธออยู่แล้วว่าจะแค่สนุกด้วยกันเฉย ๆ ไม่ได้หลอกให้รักเหมือนอย่างที่เธอเคยโดน ความเจ็บปวดที่เขามอบให้ผู้หญิงโง่งมคนหนึ่ง มันหล่อหลอมให้เธอไม่กล้าใช้หัวใจกับใครทั้งนั้น เพราะเธอเคยถูกทำร้ายมา เธอจึงเป็นคนแบบนี้ เธอต้องปกป้องตัวเอง และหัวใจของตัวเองให้ดี หัวใจของเธอมันไม่พร้อมรับความบอบช้ำอีกแล้ว"ไม่เคย"หลังจากจบกับคนนั้นคนที่ได้ครั้งแรกของเธอไป คนที่ล่อลวง หลอกลวงเธอ เธอก็คุยกับผู้ชายอีกหลายคนแต่ไม่เคยเสียสิ่งที่หวงแหนให้ใครอีก ทุกคนที่เข้ามาหาเธอมีเจตนาชัดเจนว่าต้องการที่จะมีเซ็กซ์กับเธอ เธอจึงมักหลบเลี่ยง บ้างก็คุยทิ้งคุยขว้างเพราะถึงแม้เธอจะคุยหลายคนแต่เธอ

น่าจะยัง…กินต่ออีกหน่อยแล้วกัน…นิสัยผัดวันประกันพรุ่งของเธอมันแก้ยากมากจริง ๆ เอวาโอบรอบลำคอของลีโอ กดยิ้มมุมปากเมื่อมือหนาจับที่เอวบางลูบไล้ไปมาแผ่วเบา"เล่นจ้องตากันมั้ยคะ ใครแพ้อด""ไม่เล่นครับ" เขาแพ้แน่นอนเขารู้ เธอชอบแกล้งเขาอยู่เรื่อย เขาไม่เล่นแน่เกมที่ทำให้เขาเสียเปรียบแบบนี้"ไม่สนุกเลย ไปชวนพี่อาชาเล่นดีกว่า""พี่ก็ไม่เล่นครับ" อาชาได้ยินทั้งสองคนคุยกันจึงตอบมาทั้งยังทำกับข้าวอยู่อย่างนั้น เรื่องอื่นเขายอมให้เธอได้สบายมาก แต่เรื่องนี้ยอมไม่ได้จริง ๆ"เอวากับข้าวเสร็จแล้วครับ""ค่าาา~" หญิงสาวเด้งตัวออกมาจากลีโอทันทีเธอไม่ลืมที่จะหันไปจูบเบา ๆ ที่ปากของลีโอด้วย ตั้งแต่รู้จักกันมา เขาสองคนได้เรียนรู้ว่า เธอชอบการกอดจูบสัมผัสตัวมากที่สุด ซึ่งพวกเขาเองก็ชอบเหมือนกัน แต่ถ้าเป็นเมื่อก่อนพวกเขาก็ไม่เคยที่จะต้องสัมผัสตัวใครมากมายเท่าไหร่ สนใจแค่ 'เอา' เท่านั้น แต่ตอนนี้พวกเขาทั้งสนใจความรู้สึกเธอ แม้ว่าแรก ๆ จะเป็นพวกเขาฝ่ายเดียวที่สนใจแต่หลัง ๆ มานี้เธอเองก็มีบ้างที่เริ่มสนใจ และนึกถึงพวกเขาบ้างแล้ว"เอวาจัดโต๊ะเสร็จแล้วค่ะ" ทั้งสองหนุ่ม นั่งข้างกัน ส่วนเธอนั่งฝั่งตรงข้าม เดิมที

21แฟนเก่า เสียงเพลงยังคงดังอย่างต่อเนื่องสาว ๆ ที่เหลือก็มาสมทบจนครบทีม พลอยนภัสมากับเขมทัตซึ่งแยกตัวไปรอกับเพื่อนของตัวเอง แน่นอนว่าเธอมากับเขาดีที่สุดเพราะไม่อยากมีปัญหากันในภายหลังอีกอย่างเธอไม่ได้มีปัญหากับแฟนสักหน่อยถึงต้องหนีมาเที่ยวแค่เธอบอกเขาไปตามตรงเขาก็ให้มาแล้ว"แกดื่มไปเยอะแล้วนะยัยพิมพ์" เอวาพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าเพื่อนสาวของเธอยกดื่มชนิดที่ไม่พักเลยแม้แต่น้อย"นั่นสิ เรื่องแค่นี้เอง ทำไมแกต้องเอามาเป็นเรื่องใหญ่ด้วย" พลอยนภัสเองก็คิดเห็นเหมือนกัน เธอคิดว่าเรื่องแค่นี้ไม่น่าจะเอามาเป็นเรื่องใหญ่ได้ แต่ว่าเรื่องแค่นี้ของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกันอยู่แล้ว"ฮึก... ฮึก... แกสองคนจะไปเข้าใจอะไร คนหนึ่งก็แฟนตามใจ อีกคนแม้แต่คนคุยก็ยังไม่มี" แรง! ใครว่ากันว่าเธอไม่มีเธอมีแล้ว ควบสองเลยขอบอกแต่เพื่อนเธอเมา

"ฮึก... พี่อาชาดุเอวา" เธอพูดกับเขาแล้ว ชายหนุ่มแนบปากของเขาลงไปอีกครั้ง มืออีกข้างก็รั้งตัวเธอให้ขึ้นมานั่งทับตัวเขาเอาไว้ด้วยแขนแกร่งเพียงข้างเดียว เอวาตัวเล็กมาก มากชนิดที่ว่าเขาสามารถกดเธอให้จมเข้าไปในอ้อมกอดเขาได้ หรือแม้แต่ยกเธอด้วยมือเพียงข้างเดียวอย่างนี้"ขอโทษครับ ยกโทษให้พี่ได้มั้ย"น้ำตาหยกแรกกลิ้งลงมาจากดวงตาคู่สวยของเธอ เธอเม้มปากแน่นอย่างพยายามข่มความเสียใจ ปากของเธอสั่นระริกอย่างน่าสงสาร อาชาใช้หัวแม่มือเช็ดน้ำตาใสออกจากใบหน้าของเธอแผ่วเบา แล้วทาบปากของเขาลงไปอีกครั้งเขาพูดไม่เก่ง แสดงออกก็เชื่องช้า เขาคิดว่าวิธีนี้น่าจะทำให้ให้เธอเข้าใจเขาขึ้นมาบาง ชายหนุ่มผละปากออกจากเธอ เลื่อนลงมาจูบเบา ๆ ที่ลำคอ มือหนาล้วงลึกเข้าไปในเสื้อยืดของเธอ ถอดเสื้อของเธอออกเผยความสวยงามตรงหน้าให้เขาได้เห็น เขาเลื่อนมือขึ้นประคองใบหน้าสวยของเธออธิบายให้เธอฟังถึงความเป็นห่วง และหวงแหน"พี่เป็นห่วงกลัวน้องเอวาจะเป็นอันตราย ในสถานที่แบบนั้นมีแต่คนเมาเขาทำอะไรไปก็ขาดสติทั้งนั้น""ฮึก...""แล้วน้องเอวาก็ไม่ให้พี่ไปด้วยไม่ใช่เหรอ ถ้าพี่ไม่แอบตามไปน้องเอวาจะเป็นยังไง" เธอเม้มปากแน่น อันที่จริงเธอเ

​ 24อาชากลับบ้าน เสียงรถคันหรูขับเข้ามาจอดที่คฤหาสน์ย่านชานเมืองในช่วงบ่ายแก่ ๆ ของวัน ในขณะที่คนในบ้านต่างก็แตกตื่นเมื่อคนที่ทุกคนรอคอยเพิ่งจะมาถึง น่าจะในรอบหลายเดือนได้ละมั้งที่ลูกชายไม่ได้กลับบ้านเลยสักวัน ส่วนใหญ่จะไปเจอลูกก็ที่ห้องประชุมของบริษัท วันนี้ถ้าคนเป็นพ่อไม่ได้อ้างว่าแม่ป่วยหนักก็คงไม่ได้เห็นหน้าลูกชายคนเดียวของบ้านแล้วล่ะมั้ง"คุณอาชามาค่ะคุณนาย" เครือวัลย์ดีใจมาก ก่อนหน้านี้ทะเลาะกับลูกชายจนเขาไม่กลับบ้านทำเอาหัวอกของคนเป็นแม่ร้าวระบม โชคดีที่ลูกชายยังคงฟังพ่อของเขาอยู่บ้างไม่อย่างนั้นคนเป็นแม่อย่างเธอต้องตรอมใจตายแน่เครือวัลย์ลุกขึ้นเพื่อรอลูกชายเดินเข้ามาด้วยอาการตื่นเต้น เธอไม่รู้ว่าจะเริ่มทักทายลูกชายว่าอะไร ควรจะเริ่มที่คำว่า สบายดีไหม หรือว่าคิดถึงแม่บ้างหรือเปล่า แต่เมื่อลูกชายของเธอปรากฏตัวข