Todos os capítulos de เธอกับเขาและรักของเรา: Capítulo 21 - Capítulo 30

21แฟนเก่า เสียงเพลงยังคงดังอย่างต่อเนื่องสาว ๆ ที่เหลือก็มาสมทบจนครบทีม พลอยนภัสมากับเขมทัตซึ่งแยกตัวไปรอกับเพื่อนของตัวเอง แน่นอนว่าเธอมากับเขาดีที่สุดเพราะไม่อยากมีปัญหากันในภายหลังอีกอย่างเธอไม่ได้มีปัญหากับแฟนสักหน่อยถึงต้องหนีมาเที่ยวแค่เธอบอกเขาไปตามตรงเขาก็ให้มาแล้ว"แกดื่มไปเยอะแล้วนะยัยพิมพ์" เอวาพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าเพื่อนสาวของเธอยกดื่มชนิดที่ไม่พักเลยแม้แต่น้อย"นั่นสิ เรื่องแค่นี้เอง ทำไมแกต้องเอามาเป็นเรื่องใหญ่ด้วย" พลอยนภัสเองก็คิดเห็นเหมือนกัน เธอคิดว่าเรื่องแค่นี้ไม่น่าจะเอามาเป็นเรื่องใหญ่ได้ แต่ว่าเรื่องแค่นี้ของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกันอยู่แล้ว"ฮึก... ฮึก... แกสองคนจะไปเข้าใจอะไร คนหนึ่งก็แฟนตามใจ อีกคนแม้แต่คนคุยก็ยังไม่มี" แรง! ใครว่ากันว่าเธอไม่มีเธอมีแล้ว ควบสองเลยขอบอกแต่เพื่อนเธอเมา

23อยากได้คืน ควันขาวคละคลุ้งไปทั่วทั้งห้องพักของชายหนุ่มที่เพิ่งจะได้เจอกับคนที่อยากจะเอาเธอคืนมา ยิ่งได้มองใกล้ ๆ เธอยิ่งดูดีขึ้นเป็นเท่าตัว สูงขึ้น ขาวขึ้น สวยขึ้น แถมยังดูมั่นใจในตัวเองมากขึ้น และยิ่งสายตาของเธอที่มองมาที่เขา สายตาที่เคยอ้อนวอนขอร้องเขาในตอนนี้กลับมีแต่ความรังเกียจไม่อยากแม้แต่จะมองมาที่เขาด้วยซ้ำเจตต์เอนตัวพิงกับโซฟา กวาดสายตามองไปทั่วห้องภายในห้องของเขายังคงมีร่องรอยของเธออยู่ทุกจุดไม่ว่าห้องนอน ระเบียง บนเตียง หรือแม้แต่โซฟาตัวที่เขากำลังนั่งอยู่ เมื่อนึกย้อนกลับไปกลับเพิ่งทำให้เขาเห็นภาพใบหน้าสวยที่เต็มไปด้วยน้ำตา คิ้วหนาขมวดเข้าหากันยุ่ง ทำไมในความทรงจำของเขาถึงเห็นแต่ภาพเธอร้องไห้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตลอดเวลาที่แอบซ่อนเธอเอาไว้ เขาเพิ่งคิดได้ว่าใบหน้าสวยล้วนเต็มไปด้วยน้ำตา"เอวา"เขา

25เสือ "นี่เอวา เลิกเรียนแล้วไปไหนต่อเหรอ"พิมพ์มาดาถามขึ้นเมื่อสิ้นสุดวิชาสุดท้ายแล้ว พวกเธอเดินออกมาพร้อมกับเพื่อนคนอื่นด้วยทั้งพลอยนภัส และไข่มุก ทว่าสายตาของเอวาก็มองไปที่รอยแดงจาง ๆ ที่ลำคอระหงของเพื่อนสาว พลางคิดไปว่าหลังจากกลับไปจากที่ไปเที่ยวกันพิมพ์มาดาคงถูกพี่สิงโตจัดชุดใหญ่แน่ ๆ เธอเองรู้จักเพื่อนรักของเธอดีว่าดื้อรั้นมากแค่ไหนซึ่งไม่ต่างกับเธอพวกเราถึงคบกันได้ แต่จะมีเพียงหนึ่งคนที่ไม่ดื้อรั้น อยู่ในโอวาทคนรัก และคนรักก็อยู่ในโอวาทของตัวเองนั่นก็คือไข่มุก"ก็ว่าจะกลับเลยน่ะ"เอวาตอบพร้อมกับกดยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นแจ้งเตือนข้อความของเธอ ซึ่งลีโอเป็นคนส่งมาว่าเขามาถึงแล้ว หญิงสาวเงยหน้าขึ้นกวาดสายตามองออกไปจนทั่วจึงได้เห็นใบหน้าหล่อของลีโอในชุดเสื้อยืดกางเกงยีน ใบหน้าหล่อเหลาของเขาฉีกยิ้มมาอย่า

27กินเสือน้อย "อือ... พะ พี่ลีโอ เดี๋ยวพี่อาชากลับมาเห็นนะคะ" "ก็ให้มันมาสนุกด้วยสิ มันกลับไปบ้านกลับมาคงเครียดน่าดู"เขาเองก็เคยผ่านความเครียด ความโดดเดี่ยวมาตั้งสิบแปดปีกว่าจะมีวันนี้ กว่าโลกที่เขามีมันจะสดใส กว่าเขาจะรู้ว่าโลกนี้มันสวยงามมากแค่ไหนเขาก็เกือบสูญเสียตัวตนไปเช่นกัน พอย้อนกลับมาคิดได้อย่างนี้ ความรู้สึกเดิม ๆ ที่เคยสั่งสมมาตั้งสิบแปดปีก็ย้อนเข้ามา หัวใจที่เคยเปี่ยมไปด้วยความสุขในตอนนี้กลับรู้สึกอ้างว้าง เปล่าเปลี่ยน และหวาดกลัว ความอบอุ่นที่เขาได้รับจากเธอในตอนนี้ เขากลัวว่าจะเสียมันไปมากเหลือเกิน"พี่ลีโอ กินเอวาหน่อยค่ะ" เธอพูดพร้อมแยกขาออกกว้างแม้จะเคยร่วมรักกับเขามาในทุกที่ของห้องนี้แล้ว แต่ก็ยังไ

29เชียร์ ดวงตาคมสั่นไหวเมื่อได้ยินคำปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยจากคนที่เขาคุ้นเคย ในวันนี้เขามีความหวังอย่างมากที่เธอจะต้องตอบตกลง แต่ว่าเขาไม่ได้เตรียมใจมาสำหรับคำปฏิเสธ และเขาคิดว่าเธอไม่ควรปฏิเสธเขาเช่นกัน แซ่บด้วยกันมาตั้งเท่าไหร่ จะมาทิ้งกันไปง่ายๆ อย่างนั้นหรือ ถึงแม้ว่าแท้จริงแล้วเขาจะเป็นฝ่ายทอดทิ้งเธอก็ตาม แต่ในตอนนั้นเขามันยังคิดไม่ได้เลยทำตัวชั่วๆ ด้วยการทำให้เธอทนกับพฤติกรรมของเขาไม่ได้แล้วเป็นฝ่ายเดินจากเขาไปก่อนสายตาของเจตต์จ้องมองแผ่นหลังบางที่เดินสะบัดผมไปดั่งนางพญาราวกับว่าเขาจะไม่สามารถไขว่คว้าเธอกลับมาได้อีกแล้ว เขายื่นมือออกไปแต่เธอกลับยิ่งเดินห่างเขาออกไปไกลกว่าเดิมเรื่อยๆ เขาต้องรีบถีบตัวเองออกไปเพื่อคว้าเอาตัวเธอที่กำลังห่างไกลมาอยู่ในอ้อมกอดของเขา"เอวา ฉันไม่ยอมหรอกนะ"เขามันโง่เองที่พลาดไป เขามันโง่เองที่ทำแ