Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

26เสือน้อย ยิ่งคิดยิ่งโมโห ทำตัวเป็นขุนแผน ทำตัวเป็นพวกหน้าหม้อไม่รู้จักพอ ไม่รู้จักอิ่ม โมโห ยิ่งคิดยิ่งโมโห แถมยังมาทำหน้าตาแบบนั้นใส่เธอ คิดว่าหล่อมากนักเหรอ คิดว่าดูดีมากมั้ง ก็แค่หุ่นแซ่บ ก็แค่ลีลาเด็ด ก็แค่เอาใจเก่ง ก็แค่พูดเพราะเท่านั้นแหละ ที่เหลือไม่มีอะไรดีเลย!"น้องเอวาขา~ พี่ทำอะไรผิดเหรอคะ"ลีโอยังถามเธออยู่ตลอดเวลา ตั้งแต่ขับรถมาจนถึงคอนโด เธอก็ยังไม่พูดกับเขาเลย จนเขาเก็บถ้วยบะหมี่ที่กินทิ้งไว้ล้างเรียบร้อย เธอยังงอนเขาอยู่เลยหรือโกรธที่เขาซื้อรถไม่บอกไม่น่าจะเกี่ยวลีโอนั่งอยู่ที่พื้นโดยที่เอวานั่งกอดอกอยู่ที่โซฟา เขาแนบแก้มลงตักของเธอพลางมองเธอไปด้วย แต่หญิงสาวยังคงมีิอารมณ์ฉุนเฉียวอยู่ตลอดเวลา

28กลับมาได้มั้ย เช้าวันนี้อาชาเป็นคนปลุกคนตัวเล็กที่นอนกอดกับลีโออยู่บนเตียงในห้องนอนของลีโอ เดิมทีเขาจะกลับมาตั้งแต่เมื่อคืนแต่เพราะว่าประชุมนานทำให้เหนื่อยจนสุดท้ายก็ยอมนอนที่บ้านในรอบหลายปี พอกลับมาถึงเห็นสภาพห้องแม้จะรู้ว่าทั้งสองคนช่วยกันเก็บอย่างลวก ๆ แต่ก็พอจะเดาออกว่าทั้งสองคนคงทำเรื่องสนุกด้วยกันมาทั้งคืนแน่ ๆ แต่เขาไม่ว่าอะไรหรอกเพราะว่าลีโอก็เป็น 'ผัว' อีกคนของเอวาเหมือนกัน"พี่อาชากลับมาแล้วเหรอคะ" เธอคงไม่รู้ตัวเลยว่าเวลาที่เธอเพิ่งตื่นนอนมันเซ็กซี่มากแค่ไหน แม้เธอจะเปลือยเปล่าไปทั้งตัว เหมือนกับเพื่อนของเขาที่เปลือยเปล่าเช่นกัน อาจเป็นเพราะเขา และเธอร่วมรักกันบ่อยครั้งทำให้ความเขินอายที่เคยมีลดลง"น้องเอวามีเรียนเช้าไม่ใช่เหรอครับ ไป

30กลัวไม่คุ้ม ตกเย็นเลิกเรียนแล้ว เอวาเดินออกมาจากใต้ตึกคณะเพื่อที่จะได้ไปหาอาชาตามสถานที่ที่นัดหมายเอาไว้ เดิมทีชายหนุ่มบอกว่าจะเข้ามารับในมหาวิทยาลัย แต่เพราะว่าวันนี้นักศึกษาค่อนข้างมากเอวาจึงบอกให้ทั้งสองคนไปรอที่ร้านกาแฟที่อยู่ซอยข้าง ๆ มหาวิทยาลัย หญิงสาวเดินลงบันไดขั้นสุดท้ายก็มีหญิงสาวกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาขวางหน้าไม่ให้เธอเดินต่อไปได้"เอ่อ" หนึ่งในสามคนนั้นพูดขึ้นมาอย่างไม่ค่อยมั่นใจนัก เอวาทำเพียงแค่ยกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งด้วยความสงสัย เธอสงสัยว่าผู้หญิงกลุ่มนี้มาขวางหน้าเธอทำไม"เอวา คือว่า""คะ?""โอ๊ย ไม่พูดกันสักที คืองี๊นะน้องเอวา พี่ชื่ออายนะอยู่ปีสี่ พี่อยากจะขอให้เอวาช่วยเป็นดรัมเมเยอร์ของมหา'ลัยให้หน่อยได้มั้ย"ชื่ออายป

"ไม่มีไรภูมิ กูไม่ทันเห็นวิ่งชนลีโอไปน่ะ" ทั้งสองทีมเป็นทีมคู่แข่งกัน เพราะกีฬาสีครั้งนี้ได้อยู่คนละสี แม้เดิมทีจะอยู่ในรายชื่อนักกีฬาประจำมหาวิทยาลัยที่อยู่ทีมเดียวกันก็ตาม"เฮ้ย อาชา กูไม่เป็นไร" ลีโอเห็นอาชาจ้องหน้าโอบอย่างเอาเรื่อง เขาเข้าใจโอบดีว่าเวลาวิ่งมาด้วยความเร็วนั้นมักจะเบรกไม่ทัน เขาเคยเป็นบ่อย แต่อาชาก็เป็นอย่างนี้ เวลาที่เขาเกิดเรื่องคนอื่นจะวิ่งมาดูด้วยความเป็นห่วงว่าเขาเจ็บตัวมากแค่ไหน แต่อาชาเป็นคนเดียวที่วิ่งไปหาสิ่งที่ทำให้เขาเจ็บตัวอย่างไม่ลังเล"ขอโทษจริง ๆ ไม่ได้ตั้งใจ""เกิดอะไรขึ้นวะ" เจตต์เดินเข้ามาคล้องลำคอของโอบที่ยืนประจันหน้ากับอาชา พวกเขาเล่นกีฬาด้วยกันมาสองปีแล้วเพราะหากในนามของมหา'ลัยพวกเขาอยู่ทีมเดียวกันเพื่อที่จะไปแข่งกับมหาวิทยาลัยอื่นแต่เมื่อเป็นกีฬาสีที่ต้องแข่งกันเองระหว่างสี หรือระหว่างคณะพวกเขาก็มักจะอยู่ฝ่ายตรงข้ามกัน"กูขอโทษจริง ๆ ว่ะ ไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ" คราวนี้คนที่โอบขอโทษกลับกลายเป็นอาชา ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกันแต่ไอ้หน้านิ่งนี่นอกจากจะไม่พูดอะไรออกมาก็ยังยืนปักหลักเป็นยักษ์วัดแจ้งกับยักษ์วัดโพธิ์ จ้องเขาเขม็งจนเขาไม่รู้ต้องเอ่ยคำไหนออกมาน

33เป็นหมาก็ยอมนิ้วเรียวสวยของลีโอลูบไล้ไปที่ปุ่มกระสันของคนตัวเล็ก บดคลึงมันอย่างหนักสลับเบาก่อนจะลากเป็นทางยาวเรียกเอาน้ำหวานออกมาจากส่วนนั้น เอวาสะดุ้งหลายต่อหลายครั้งเพราะเขาลูบไล้ถูกส่วนสำคัญที่ดีที่สุดของเธอ"พี่ลีโอ~" เสียงหวานครางออกมา มุมปากหนากดยิ้ม ให้ตายเถอะหล่ออะไรอย่างนี้วะเนี่ย เธอไม่เคยคิดว่าผู้ชายอย่างลีโอจะเหมาะกับสีแดงเลยสักนิด แต่พอเขาใส่กลับดูร้อนแรงในสายตาเธอจนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ เธอแทบไม่ต้องพึ่งไวน์ร้อนที่ตั้งใจทำมาเลยแม้แต่น้อย เพราะเพียงแค่เห็นเธอก็เมาดิบได้โดยสัญชาตญาณทำไมเขาหล่ออย่างนี้วะโอ๊ย! กีสั่นไปหมด"ไหนของขวัญของพี่ครับ" คนที่นั่งอยู่ที่โซฟาพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่าพร่า พร้อมกับขบเม้มใบหูเล็กของเธอจนเกิดเลือดในกายสาวพลุ่งพล่านอย่างน่าประหลาด ดื่มไปแค่สองแก้วกับอีกหนึ่งจูบเองนะ เธอจะเมาผู้ชายได้มากขนาดนี้เลยเหรอ เอ๊ย! เมาไวน์ ไม่ใช่เมาผู้ชาย!"อยู่ใต้ต้นคริสต์มาสค่ะ" เธอตอบ พร้อมกับมือเรียวที่ปลดกระดุมเสื้อของอาชาออกจนครบทุกเม็ด เธอไม่ยอมให้พวกเขาทรมานเธอไปมากกว่านี้หรอกนะ เอวาแลบลิ้นเล็กเลียไปที่หัวนมอมชมพูของอาชาจนรู้สึกได้ว่าร่างกายของเขาตื่นตัว