All Chapters of คนโปรดของพบตะวัน: Chapter 41 - Chapter 50

เมื่อเราโตขึ้น เราอาจจะไม่ได้อยากได้ความสัมพันธ์ที่หวือหวาหรือตื่นเต้น แต่เราอาจต้องการแค่ความสัมพันธ์ที่เรียบง่าย เงียบสงบ และสบายใจเท่านั้นเอง หากถามว่าใครสักคนที่เป็นความสบายใจ ไม่ทำให้อึดอัด และสามารถเป็นตัวของตัวเองได้ คำตอบก็ต้องเป็น ทับทิม ปราณีตา“รู้สึกดีขึ้นหรือยัง” เกือบชั่วโมงที่ทับทิมโอบกอดปลีไว้ในช่วงเวลาอ่อนแอของเขา แน่นอนว่าไม่เคยมีใครได้เห็นความกังวลกับความกลัวที่เกาะกินใจมลายหายไปเมื่ออยู่ในอ้อมกอดของทับทิม แล้วได้คิดทบทวนอะไรหลายๆ อย่าง จะกลัวไปทำไมกับแค่ตรวจ DNA ในเมื่อมีอำนาจในมือ ความยิ่งใหญ่ที่บรรพบุรุษได้สร้างไว้ และสืบทอดกันมาจากรุ่นสู่รุ่น มันแผ่ไพศาลจนไม่มีใครสามารถทัดทานได้ และเมื่อผ่อนคลายแล้วความทะเล้นก็กลับคืนมา“ถ้าได้ดูดนมจะต้องดีขึ้นมากๆ เลย”“ปะป๊าหิวนมหยอ กิงนมหนูก่องได้” ทิวาตื่นขึ้นมาบนเตียงที่ไม่คุ้นเคย แต่เพราะลืมตาแล้วเห็นน้าทับทิมกอดปะป๊าที่ระเบียงจึงไม่ทำให้รู้สึกกลัวในสถานที่ใหม่ และเมื่อเดินเข้าไปใกล้ ก็ได้ยินสิ่งที่คนเป็นพ่อพูดพอดี ทำให้ตื่นเต็มตา กระตือรือร้นรีบวิ่งกลับเข้าไปในห้อง หากระเป๋าใส่สัมภาระของตน“ทิวา ทิวาไม่...” ปลีร้องเรียกล

นานแล้วที่ปลีกับทับทิมไม่ได้มานั่งกินอาหารทะเลท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเย็นแบบนี้ และนับเป็นครั้งแรกของหนูน้อยทิวา ทั้งสามคนเพลิดเพลินกับบรรยากาศจนกระทั่งได้กลิ่นอายของทะเลยามค่ำคืน อีกหนึ่งความงดงามจากธรรมชาติที่เต็มไปด้วยความน่าค้นหาเนื้อทรายเม็ดละเอียดที่อยู่ใกล้กับผืนน้ำรอคลื่นกระทบเข้าหาฝั่งอย่างเป็นระลอก บรรยากาศแสนอบอุ่นและเงียบสงบของทะเลยามค่ำคืน เสียงเกลียวคลื่นและลมทะเลที่ซัดเข้าฝั่งส่งเสียงกระแทกกับสายลมไปพร้อมกับพัดพาเม็ดทรายเข้ามายังชายหาด เสียงคลื่นกระทบฝั่ง สายลมและเกลียวคลื่น กับท้องฟ้าอันมืดมิดแต่กลับเห็นความสว่างของธรรมชาติจากดวงดาวบนท้องฟ้า ยิ่งทำให้กลิ่นอายของน้ำทะเลที่เต็มไปด้วยความเค็มแต่แฝงไปด้วยความดุดันในเวลาเดียวกัน สายลมที่พัดผ่านมาทำให้เรารู้สึกเย็นสบาย เสมือนกำลังถูกธรรมชาติขับกล่อมด้วยความรัก เหล่าสัตว์ทะเลตัวน้อยที่กำลังเริงร่าออกมาหากินและวิ่งเล่นไปทั่วพื้นที่บริเวณ ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจ และถูกใจเด็กหญิงดุจทิวาเหลือเกิน“เอิ๊ก~~” ทิวาเรอเสียงดังแล้วลูบท้องพลางยิ้ม“หมดกันความเป็นกุลสตรีลูกสาวคนสวยของปะป๊า” ปลีหยิบกระดาษทิชชูเช็ดปากที่เลอะมันกุ้งให้คนอิ

“น้องทับทิม” สายตาคมสะดุดที่หญิงสาวด้านหน้า เห็นเพียงเสี้ยวหน้า ตรีก็จำได้ว่าเป็นใคร เขาขอแลกที่นั่งกับคนที่นั่งข้างเธอทันที แม้จะเป็นการเสียมารยาท ที่คนมาก่อนมีสิทธิ์เลือกที่นั่งก่อน แต่เขาก็ยอมเพื่อให้ได้ใกล้ชิดเธอ“พี่ดีใจที่เจอน้องทับทิมที่นี่” ตรีไม่คิดว่าทับทิมจะสนใจหัวข้ออบรมสัมมนานี้ด้วย“สวัสดีค่ะพี่ตรี” ทับทิมยิ้มและตอบกลับไปตามมารยาท จากที่รุ่นพี่ทักทาย สีหน้าฉายชัดให้เห็นความตื่นเต้นดีใจ แสดงให้รู้ว่าเขาเพิ่งเห็นเธอ“ไม่อยากให้เป็นแค่เรื่องบังเอิญ แต่อยากให้เป็นพรหมลิขิตของเรา”“ทิมเพิ่งรู้นะคะว่าพี่ตรีชอบดูละครด้วย”“จะบอกว่าพี่จำบทละครมาใช่ไหม”“ก็ประมาณนั้นค่ะ”“พี่...”“Good morning, everyone. Colleagues and distinguished speakers. Welcome to our training Seminar on...” เสียงกล่าวเปิดการอบรมสัมมนาทำให้บทสนทนาจบลงไปโดยปริยาย ทั้งที่ตรีมีเรื่องอยากคุยกับทับทิมอีกมากมาย แต่แล้วสายตาก็สะดุดที่แหวนเพชรบนนิ้วนางข้างซ้ายของเธอทับทิมจงใจให้รุ่นพี่เห็นแหวนบนเรียวนิ้วของเธอ บอกให้รู้เป็นนัยน์ว่าเธอมีเจ้าของแล้ว จะได้ไม่ต้องมาพูดอะไรเลี่ยนๆ แบบนี้อีก สองพ่อลูกพากันมาที่ชายหาดหน

ถังหูลู่หมดไปแล้วยี่สิบไม้ ทิวากินสิบไม้ แต่ทับทิมกินไปได้แค่ห้าไม้ ที่เหลือให้ปลีช่วยกิน และเธอบอกให้เขากินให้หมดก่อนทิวา ไม่เช่นนั้นมีเด็กกินเกินสิบไม้แน่“หม่าม้ายมดียัง” ทิวาเอ่ยถามหม่าม้าอารมณ์ดีหรือยัง“เติมน้ำตาลแล้วอารมณ์ดีแล้วค่ะ”“หนูก็ยมดี” ทิวานั่งโยกหัวโยกตัวบอกให้รู้ว่าตนอารมณ์ดีมากแค่ไหน“ถังหูลู่ยี่สิบไม้ไม่อารมณ์ดีได้ยังไง” ปลีก้มลงไปพูดข้างหูลูกสาวเบาๆ“ปะป๊าโดงก้างคอแน่” ทิวาหันขวับไปถลึงตาใส่คนเป็นพ่อ แม้เสียงนั้นจะไม่ดังมากนัก แต่ก็กลัวความลับถูกเปิดเผย และถ้าความลับเปิดเผย ปะป๊าได้โดนตนเตะก้านคอแน่“สองพ่อลูกคุยอะไรกันหงุงหงิง” “เปล่าครับ // เปล่าค่ะ”“มีพิรุธกันทั้งคู่”“ไม่มี~ ไม่มีอะไรจริงๆ เนอะๆ // ไม่มี~ ไม่มีไยจริงๆ เนอะๆ” เสียงพ่อลูกสูงปรี๊ด พยักพเยิดให้กัน“เสียงสูงเชียวนะ กลับกันหรือยัง”“หนูเอากิ๊บฉวย” ตอนเดินซื้อของกิน ทิวาเห็นร้านขายกิ๊บช้อป มีกิ๊บติดผมน่ารักๆ เต็มไปหมด จริงๆ ก็เห็นตั้งแต่เมื่อวานแล้ว“ที่ติดอยู่บนหัวนี่ก็จะไม่มีที่ว่างแล้วนะ”“นี้เก็บ พรุ่งนี้ติดใหม่” กิ๊บบนหัวตอนนี้เอาเก็บ แล้วพรุ่งนี้เอาที่ซื้อใหม่มาติดแทน“พูดเพราะๆ ก่อน”“หม่าม

การอบรมสัมมนาสองวันที่เหลือไม่เห็นแม้แต่เงาของตรีวิทย์ ทับทิมคิดว่าคนที่มีอีโก้สูงอย่างเขาคงอับอายจนไม่กล้ามาสู้หน้าเธอกับปลี หรือแม้แต่หนูน้อยทิวาที่ประกาศตัวว่าเป็นท่านประธานเป็ด เจ้าของไร่จันทรัช มีความมั่นใจในตัวเองสูง แต่สุดท้ายความมั่นใจนั้นก็ย้อนกลับมาทำลายตัวเองหากว่าทับทิมเป็นคนโอ้อวดสักนิดว่าแฟนหนุ่มที่กำลังคบหาเป็นทายาทของไร่จันทรัช เรื่องนี้ก็คงจบไปนานแล้ว“มาแย้วๆ หนูน้องทิวากับหม่าม้าทิ่มมาแย้ว” เสียงสดใสดังมาก่อนตัว ทิวาอยู่ในชุดว่ายน้ำทูพีซลวดลายกราฟิกสีส้มสดใส แบบเดียวกับชุดที่อยู่บนตัวทับทิม ชุดที่ทำให้เธอรู้สึกเก้อเขินต่อสายตาของแฟนหนุ่ม เธอเคยใส่ชุดว่ายน้ำ แต่ไม่เคยใส่ชุดว่ายน้ำที่เผยเนินเนื้ออวบอิ่มกับแก้มก้นขาวแบบนี้“โอ้โห ความเซ็กซี่นี้กินกันไม่ลงจริงๆ คนหนึ่งปอดบวม อีกคนก็กระเพาะบวม” ลูกสาวไม่ทำให้ผิดหวัง ทำให้ทับทิมยอมใส่ชุดว่ายน้ำชุดนี้ได้ พออยู่บนตัวเธอช่างเย้ายวนใจเป็นที่สุด ส่วนกลางกายมีปฏิกิริยาขึ้นมาทันที แต่ก็ต้องสะกดมันไว้ แข็งปึ๋งปั๋งตอนนี้ ได้ตอบคำถามทิวายาวแน่“ปะป๊าพูดไย พูดไม่ยู้เยื่องเยย” ทิวาไม่ค่อยเข้าใจที่คนเป็นพ่อพูด“ปะป๊าชมครับ ทิวากับหม่