All Chapters of คนโปรดของพบตะวัน: Chapter 31 - Chapter 40

“ปลี ป้องกัน”“ปลีไม่ได้เอาถุงยางมา” มัวแต่วุ่นวายกับลูกสาวทำให้ลืมหยิบเครื่องป้องกันที่เตรียมไว้เสียดิบดีมาด้วย“งั้นก็...”“ทับทิมอย่าบอกให้ปลีหยุด ช้างตายแน่ๆ เลย”“แต่ถ้าพลาดทิวามีน้องเลยนะ”“พรุ่งนี้ปลีจะรีบไปซื้อยาคุมฉุกเฉินให้เลย แล้วอย่าพูดชื่อ...อีกนะ ถือเป็นคำต้องห้ามในคืนนี้ เดี๋ยวจะเป็นลาง ตื่นกลางดึกขึ้นมา ช้างได้อดกินน้ำแน่ๆ” ละไว้ในฐานที่เข้าใจ คืนนี้ทิวาทำเขาปั่นป่วนจนหลอนไปหมด ถ้าตื่นขึ้นมากลางดึกร้องขอกอดอีก ช้างของเขาได้ขาดน้ำตายแน่นอน“ถ้าจะอดก็เพราะปลีลีลาเยอะนี่แหละ” ทับทิมว่าเข้าให้ ช้างจะขาดน้ำตาย ก็เพราะมัวเมากับนมของเธอ และปรนเปรอส่วนความหญิงของเธอด้วยลิ้นร้อนแรง ที่ทำเอาเสียวแทบขาดใจ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าปลีทำให้เธอหลงใหลความซ่านเสียวนี้เช่นกัน“พูดแบบนี้ ได้ครับ จัดให้ครับ” คำพูดของแฟนสาวเหมือนคำท้าทาย ความเป็นชายอวบใหญ่จดจ่ออยู่กับร่องสวาทเปียกชุ่ม เขาจับมันตีลงกับเกสรสวาทบวมเป่งสามสี่ครั้ง ก่อนจะถูไถความเป็นชายไปมากับร่องแยกของกลีบสาว“ปลี อย่า…รุนแรงนะ…อ๊า…” ทับทิมอุทานด้วยความเสียวซ่านเมื่อความแข็งชันถูกกดลึกลงมาหาทีละนิด เกร็งตัวรับความใหญ่โตที่ทั้งแข็ง

‘ช้างตะกละอย่างนั้นเหรอ’ ปลีอมยิ้มเอ็นดูคำก่นว่าที่ออกมาจากปากแฟนสาว ก็ใครใช้ให้เธอหอมหวานไปทั้งตัวจนเขาอดใจไม่ไหวละ“ก็ทับทิมน่ากินไปทั้งตัว ปลีก็อดใจไม่ไหวน่ะสิ” เขาเอ่ยหยอกเย้า“กลัวจะไม่ได้ใช้การอีกแล้วหรือไง” ทับทิมเบ้ปากใส่แฟนหนุ่มด้วยความหมั่นไส้เป็นที่สุด พอได้ใช้ ก็ตะบี้ตะบันใช้ ราวกับว่าจะไม่ได้ใช้มันอีกเลย“โอกาสมาแล้วก็ต้องตักตวง แต่จะว่าไปแฟนปลีก็ร้อนแรงเป็นบ้าเลย ปลีแรงอีก ได้โปรดอย่าหยุด ไม่ไหวแล้ว แรงอีก” ปลีล้อเลียนเสียงเรียกร้องของแฟนสาวยามที่เขาเคลื่อนไหวสาดซัดความร้อนแรงใส่เธออย่างดุดัน“ปลี หยุดพูดเดี๋ยวนี้เลยนะ อ๊ะ...” แก้มเนียนแดงปลั่งด้วยความเขินอาย ความเจ็บปวดแล่นปาดจากส่วนกลางกายขณะขยับตัว“เจ็บมากเลยเหรอ”“ก็ไอ้นั่นของปลีใหญ่โตเกินมนุษย์นี่” เธอโพล่งออกไป ก่อนจะหน้าแดงก่ำ“ขอโทษนะครับที่ช้างใหญ่ไปหน่อย พูดแล้วก็หิว ช้างอยากกินน้ำทับทิมอีกแล้ว” รอยยิ้มบนใบหน้าของปลีเต็มไปด้วยความหื่นกระหาย“จะบ้ากามเกินไปแล้วนะ ปลี…อุ๊บ...” แล้วปากอิ่มที่พยายามต่อต้านก็ถูกประกบนาบอย่างรุนแรง เขาบดขยี้บี้คลึงเรียวปากหวานอย่างดุดันรสจูบกำซ่านจากแฟนหนุ่มที่หล่อเหลามีอำนาจเหนือส

“ไม่กี่วันก็หายแล้ว บอกแล้วไงว่าจะรอยัยขาหมูเป็นหมอรักษาสัตว์” ทับทิมปลอบเด็กน้อยที่ร้องไห้เป็นวักเป็นเวรกลัวว่าเธอจะตาย ทั้งเอ็นดู ทั้งสงสาร เรื่องของแม่ยังเป็นปมในใจ“ว่าหนูอีกแย้วนะ แง~~” แม้จะร้องไห้ แต่ก็ยังต่อล้อต่อเถียงได้อยู่ ก่อนจะตะเบ็งร้องไห้สุดเสียงขึ้นมาอีกจนแมงปอต้องยกมือขึ้นมาปิดหู“ถ้าหยุดร้องไห้จะเรียกทิวาคนสวยตลอดไป”“หนูไม่ย้องไห้แย้ว” เสียงร้องไห้หายไปในพลัน เหลือเพียงอาการสะอื้น รีบปาดเช็ดคราบน้ำตาออกจากพวงแก้มตัวเอง“ทิวาคนสวย” ทับทิมทำตามที่พูด“หนูยู้ หนูฉวย หนูหิวแย้ว”“ร้องไห้เยอะหิวเลย” ทับทิมว่า“น้าทับทิมไม่สบาย สั่งอาหารมากินที่ห้องแล้วกันนะครับ”“ปะป๊าแหยะทำน้าทิ่มไม่บาย” ทิวาเอ่ยโทษคนเป็นพ่อ ต้นเหตุที่ทำให้น้าทับทิมไม่สบาย“ขอโทษครับ ปะป๊าผิดไปแล้วครับ”“ยังไม่ให้ภัยง่ายๆ หยอก” ทิวาไม่ยอมให้อภัยคนเป็นพ่อง่ายๆ“แล้วปะป๊าต้องรอนานแค่ไหนครับ ทิวาถึงจะให้อภัยปะป๊า” ตอนนี้ปลีก็ยังงงว่าลูกสาวไปญาติดีกับทับทิมตอนไหน ถึงได้ปกป้องเธอจนกระโดดถีบเขา แล้วยังไม่ยอมให้เขาเข้าใกล้เธออีก“จงกว่าน้าทิ่มจะหายไม่บาย” จนกว่าน้าทับทิมจะหายไม่สบายนั่นล่ะตนถึงจะให้อภัย“พรุ่ง

“น้าทิ่มอยู่หนู” พอนึกขึ้นได้ทิวาก็มาพาตัวน้าทับทิมออกห่างจากปะป๊า“แสบจริงๆ” ปลีว่าลูกสาวที่ครอบครองทับทิม ไม่ยอมให้เขาเข้าใกล้“ยังดีที่ไม่เป็นเรื่องใหญ่โตกว่านี้ ถ้าคิดว่าปลีทำร้ายทับทิมนั่นละจะยิ่งแย่ เก็บกดมากหรือไง” ตอนเห็นรอยที่ลำคอทับทิม จอมยังสงสัยว่ามีลูกชายเป็นแวมไพร์หรือไง“แล้วตอนสมัยหนุ่มๆ ปะป๊าเก็บกดไหมครับ” ปลีกระเซ้าเย้าแหย่คนเป็นแม่“ยังจะหน้าระรื่นมาย้อนถาม” จอมอยากจะหยิกลูกชายจอมทะเล้นให้เนื้อเขียวนัก“ใครเป็นคนเลี้ยงทิวามา” แววตารักและเอ็นดูของศิรายามมองหลานสาวไม่มีข้อกังขา หรือรู้สึกแม้เพียงนิดว่านี่ไม่ใช่หลานในสายเลือด และมั่นใจว่าทุกคนที่ไร่จันทรัชก็รักทิวาเหมือนกับตน“ช่วงแบเบาะสาจะเป็นคนเลี้ยงครับ พอทิวาเริ่มเดินได้ อาการป่วยของสาก็เริ่มลุกลามรุนแรงขึ้น เอฟเฟคจากการรักษาทำให้สาอ่อนแรง ก็เลยต้องมีพี่เลี้ยงช่วยดูแลช่วงที่ปลีกับปลังมีเรียน แต่ส่วนใหญ่ปลีกับปลังจะเป็นคนเลี้ยงเองครับ”“ทิวาจะแสบก็ไม่แปลก แสบตามคนเลี้ยง แสบแบบดับเบิ้ลเลยด้วย” คนเลี้ยงแสบขนาดไหนเป็นที่เลื่องลือ แล้วยิ่งช่วยกันเลี้ยง ทิวาจะแสบคูณสองก็ไม่น่าแปลกใจ“แสดงว่าปลีกับปลังก็แสบเหมือนปะป๊าใช่

เด็กๆ สนุกที่ไร่สลุงคำตลอดทั้งวัน เป็นชาวไร่สักทองเต็มตัว และในขณะนี้เสือ สิงห์ และแมงปอ จับจองรถแทรกเตอร์ที่ติดตั้งเครื่องหยอดเมล็ดคนละคัน แต่ทิวากลับเดินมานั่งตักคนเป็นพ่อ แล้วจับมือให้กอดตัวเองไว้“เหนื่อยแล้วเหรอครับ”“น้าทิ่ม...” ทิวาไม่ตอบคนเป็นพ่อ คว้ามือน้าทับทิมให้มากอดตัวเอง แล้วอิงศีรษะกับอกอุ่น“แบตหมดเสียแล้ว” ทับทิมใช้มืออีกข้างปัดปอยผมที่ปรกใบหน้าของเด็กน้อยออกด้วยความอ่อนโยน จู่ๆ ก็หลับน่าเอ็นดูยิ่งนัก“อาปลีๆ คุณพ่อโทรตามแล้วครับ ต้องกลับแล้ว” เสือวิ่งนำน้องๆ มาหาคนเป็นอาหลังจากรับสายคนเป็นพ่อ เพราะใกล้เวลาเดินทางกลับกรุงเทพฯ แล้ว“โอเคครับ”ทุกคนร่ำลาตาทองคำกับยายสลุงเงินก่อนกลับ ส่วนเจ้าของไร่สลุงคำตัวน้อยหลับสนิทอยู่ในอ้อมแขนของคนเป็นพ่อ โดนขโมยหอมแก้มไปหลายฟอดก็ไม่รู้สึกตัว“ปลีกลับก่อนนะ” ปลีร่ำลาแฟนสาว“ถึงแล้วโทรบอกด้วยนะ”“ต้องคิดถึงมากแน่ๆ เลย” เสียงอาลัยอาวรณ์ ไม่อยากห่างแฟนสาว“เวอร์แล้ว”“คิดถึงจริงๆ ทับทิมอยู่ตรงหน้ายังคิดถึงเลย”“ไปได้แล้ว เสือ สิงห์ แมงปอ รออยู่” สามพี่น้องขึ้นไปนั่งรอบนรถแล้ว“แน่ใจนะว่าจะไม่คิดถึงปลี” ปลีค่อยๆ วางลูกสาวลงบนคาร์ซีทอย่า