บททั้งหมดของ SEDUCING THE BILLIONAIRE'S ONLY SON (SSPG): บทที่ 31 - บทที่ 40

Elara’s POV Naninibago ako ngayon kay Adrianne sa mga kilos niya pagdating sa akin. I don't know why? pero hinahayaan ko nalang dahil baka ganon siya dahil buntis ako, pero para akong priso sa loob ng isang palasyong ginto. Tatlong buwan pa lang ang tiyan ko, ngunit kung umasta si Adrian, para bang anumang sandali ay pwede akong magkapira-piraso kapag nahanginan nang bahagya. Mula nang malaman ng doktor na dalawa oo, kambal! ang dinadala ko, tuluyan nang nagdilim ang paningin ng aking magaling na asawa sa sobrang proteksyon. "I said, no," malamig ngunit pinal na pahayag ni Adrian habang nakatayo sa tapat ng sliding glass door ng aming masters bedroom. Nakasuot siya ng kanyang karaniwang pambangong kasuotan—isang navy blue silk robe na bahagyang nakabukas sa kanyang dibdib, habang may hawak na baso ng scotch. "Adrian, usapan natin 'di ba? Isang oras lang ako sa boutique!" Nakapamewang kong sigaw sa kanya, hawak ang aking handbag. Nakaayos na ako. Naka-maternity dress ako na kul

Elara’s POV "Perfect, Mrs. Montrell! Turn your shoulders slightly to the left, then rest your right hand gently on your baby bump!" Ang boses ng sikat na fashion photographer na si Mark ay nangingibabaw sa loob ng pampribadong photography studio sa Bonifacio Global City. Rinig na rinig din ang tuloy-tuloy na tunog ng camera shutter habang ang mga ilaw ng studio strobe ay paulit-ulit na nag-aagaw-buhay sa paligid ko. Nakatayo ako sa gitna ng isang napakalawak na backdrop na pinalalamutian ng mga mamahaling puting rosas at orchids. Nakasuot ako ng isang pasadyang gown na gawa sa mamahaling champagne-gold silk at sheer lace. Ang tela ay yumayakap nang swabe sa aking katawan, partikular na sa kapansin-pansing tumatambok kong tiyan. Limang buwan na ang aking pagbubuntis sa aming kambal, at ayon sa lahat ng taong nasa set, tila lalo akong nagkaroon ng natural na ningning o maternity glow. Ito ang kauna-unahang pagkakataon na pumayag si Adrian na magpa-cover story ako para sa Vogue Phi

Elara’s POV Ang amoy ng antiseptiko at ang tunog ng mga medical monitor ang naging bago kong mundo sa loob ng nakalipas na dalawang linggo. Nakahiga ako sa gitna ng dambuhalang hospital bed na ipinalagay ni Adrian sa loob ng aming masters bedroom. Dahil sa matinding stress mula sa mga pambabanta at lihim na pag-atake ng paksyon ng kanyang ama na si Victor Montrell mga pagtatangkang sabotahe sa kumpanya at mga pekeng banta sa seguridad nagkaroon ako ng spotting at maagang contractions. Ang resulta: strict, non-negotiable bed rest para sa natitirang mga linggo ng aking pagbubuntis sa aming kambal. "Iinumin mo 'to, Elara. Huwag kang matigas ang ulo," utos ni Adrian habang nakatayo sa tabi ng aking kama, may hawak na baso ng tubig at ang aking mga pampakapit na gamot. "Iniinom ko naman lagi, ah!" pagmamaktol ko habang pilit na nakasandal sa limang malalambot na unan. Nakasuot ako ng maluwag na pambabaeng gown na silk, ngunit kahit wala akong ginagawa, pakiramdam ko ay mamamatay ako sa

Elara’s POVAng napakalaking Grand Ballroom ng Montrell Hotel ay nagmumukhang isang pangarap na palasyo dahil sa libu-libong puti at pastel pink na mga bulaklak, mga kristal na chandeliers, at malalaking balloon installations. Ito ang araw ng aming Grand Baby Shower para sa aming kambal.Lahat ng matataas na tao sa lipunan mga pulitiko, CEO ng mga dambuhalang kumpanya, at mga kilalang personalidad ay dumalo. Ngunit sa ilalim ng karangyaan ng okasyong ito, mararamdaman ang mala-kutang seguridad. Ang bawat bisita ay dumaan sa tatlong layer ng biometrics at weapons scanner. Ang mga waiters at staff ay pawang mga pampribadong intelligence agents ni Adrian na nakadisdisimula. Matapos ang naganap na pag-atake sa ospital kamakailan, mas lalong naging paranoid ang aking magaling na asawa."You look breathtaking, Mrs. Montrell," pabulong na wika ni Adrian habang nakatayo siya sa likod ko.Nakaalalay ang kanyang kamay sa aking baywang habang nakatitig kami sa mga bisitang nagtatawanan sa ibaba

Adrian’s POVAng tunog ng mga medical monitor sa loob ng operating room ay parang paulit-ulit na martilyo na pumupukpok sa aking tainga. Ang amoy ng antiseptiko na may halong bakal at dugo ay bumabalot sa hangin. Sa buong buhay ko sa lahat ng giyera, barilan, at madudugong transaksyon na pinagdaanan ko laban sa underground syndicate at sa sarili kong walanghiyang ama na si Victor kailanman ay hindi ako nanginginig nang ganito.Nakatayo ako sa tabi ng ulohan ni Elara. Nakasuot ako ng green hospital scrubs, ngunit ang mga kamay ko ay nanginginig habang nakakulong ang kanyang nanamlay at basang palad sa aking mga daliri. Ang kanyang magandang mukha ay namumutla, pawisan, at bakas ang matinding pagod mula sa mahabang oras ng pamimilipit at paghihirap. Ang green surgical drape ay nakaharang sa aming gitna, at sa kabilang bahagi niyon, ang mga surgeon ay mabilis na gumagalaw upang buksan ang kanyang tiyan."Adrian..." napakahina at pabulong na daing ni Elara. Ang kanyang mga mata ay pilit n