All Chapters of Aking Step-Father, Aking Pagnanasa: Chapter 81 - Chapter 90

KnoxNakatayo sa rooftop, ramdam ko ang sakit na bumabalot sa puso ko.Pagkaalis niya, nakaramdam ako ng kawalan sa loob ko. Basang-basa pa rin ako ng tubig, ang mga basang damit ko ay dumikit sa katawan ko na parang pangalawang balat.Ang mabituing kalangitan ay nagliwanag sa buong espasyo ngunit ang tanging nararamdaman ko ay kadiliman dahil sa sakit na bumabalot sa akin.Paano niya nagawa sa akin ito? Akala ko ba gusto niyang magkasama kami?Mula pa noong unang araw na nakita ko siya, may bahagi na sa akin ang nananabik sa kanya. Binalewala ko lang iyon.Ngayon, gusto ko siyang makuha lahat pero wala na siya.Malamig na simoy ng hangin ang dumadampi sa aking balat, ngunit hindi ako nawalan ng gana sa lamig.Ayoko lang pumasok ngayon dahil lahat ng bagay ay nagpapaalala sa akin sa kanya.Ang mga yakap, halik, at kung paano siya perpektong bumagay sa akin ay bumabalot sa aking alaala.Nakatayo sa rooftop na nagbibigay sa akin ng magandang tanawin ng lungsod, sana'y kasama ko si Emma

KnoxParang walang katapusan ang pagmamaneho papuntang lungsod. Bawat pulang stoplight, bawat mabagal na sasakyan sa mabilis na lane, bawat segundo ng paghihintay ay nagpapahirap sa akin.Puti ang mga buko-buko ko sa manibela at umuugong ang makina sa ilalim ko habang pinipindot ko ang speed limit nang higit sa dapat. Wala akong pakialam. Kailangan ko siyang makita. Kailangan ko siyang makausap bago pa tuluyang lamunin ng mga kasinungalingang ikinakalat ni Monica ang lahat.Sa halip na bumalik sakay ng eroplano, napagdesisyunan kong sumakay na lang sa isa sa mga kotse ko sa penthouse. Kailangan ko ng hangin para luminaw ang isip ko pero mas masama ang pakiramdam ko.Nakikita ang mansyon paglubog ng araw sa hapon, na nagbibigay ng ginintuang liwanag sa driveway. Wala ang kotse ng nanay ni Emma, mabuti na lang. Araw ngayon ng trabaho, kaya dapat ay nasa kompanya siya.Nagbigay iyon sa akin ng maliit na espasyo. Pinatay ko ang makina, kinuha ang telepono ko, at lumabas. Kumabog nang mala

KnoxAng paraan ng paghigpit ng pagkakahawak niya sa mga braso ko ay nakapagpataas ng kilay ko, halos mahawakan na ang aking buhok.Nakakabahala ang pag-aatubili niya. Paano kung nag-iimbento lang ako ng mga bagay-bagay at hindi niya man lang narinig ang tanong ko.Napagpasyahan kong subukan ito sa huling pagkakataon. Isinubsob ko ang mga daliri ko sa buhok niya habang nakahiga siya sa dibdib ko, naghahalo ang aming hininga."Babe, may tanong ako.""Hmmm, ano nga pala ang sinabi mo? Pasensya na at hindi ako nakinig."Humagalpak ako ng tawa at hinayaang dumausdos ang kamay ko sa likod niya nang may makinis na balat. Pagod na pagod siya sa aming pagtatalik. Idinikit ko ang aking mga labi sa kanyang buhok, nilalanghap ang amoy ng mga bulaklak.Kahit na may amoy ng seks ang kwarto. Ang pagsama niya sa kwarto ko at ang paghiga niya sa kama ko ay nagmamarka ng pagkibot ng ari ko.Gusto ko ng isa pang round ng mapangahas na pakikipagtalik sa kanya pero kailangan ko munang maging malinaw sa l

KnoxTumunog ang elevator at lumabas ako nang nangunguna, nalalasahan ko na ang kontrol. Nahuhuli si Emma na parang naglalakad patungo sa sarili niyang landas, ang lakas ng pagtama ng kanyang mga takong sa marmol. Nakasuot siya ng navy pencil skirt na nakakurba sa kanyang puwet, sapat para ipaalala sa akin ang mga pinaghirapan ko kahapon.Nakabutones hanggang lalamunan ang blusa niya ngayon. Ang cute. Parang ililigtas siya ng baluti.Hindi ako lumingon. Hindi ko na kailangan. Ramdam ko ang mga titig niya na bumabaon sa likod ko, naririnig ko ang pagtibok ng puso niya. Hayaan mo na lang itong bumilis.“Magandang umaga, Mr. Knox,” bulong ng receptionist. Binigyan ko siya ng ngiti na magpapamukha sa kanya na karapat-dapat sa aking atensyon."Magandang umaga. Ipagpaliban muna ang mga tawag ko sa susunod na alas-tres. May meeting ako."Tumigil si Emma sa paglalakad sa tabi ko. Hindi ko siya pinansin. Sa halip, naglakad ako papunta sa opisina ko, kumpiyansang susunod siya dahil wala na siya

KnoxBiglang lumagapak ang toyo sa mesa. Masyadong malakas. Ramdam ko sa bagang ko.Nakahiwalay na ang mga hita ni Emma dahil sa paggalaw ng kanyang mga binti.At halos matawa ako nang malakas sa nakita ko. Hindi dahil nakakatawa. Dahil nakakaawa kung gaano niya pinapakitang may pagpipilian pa rin siya.Hindi gumagalaw ang tinidor niya ilang minuto na ang nakalipas.Nagkukwentuhan pa rin si Gina tungkol sa nakakabagot na kwento ng pagpirma ng mga dokumento. Na hindi ko rin naman masyadong pinansin. Nagugulat pa rin ako sa biglaang pagbabago niya, hindi na kami nag-aaway at nagtatalo gaya ng dati.Tumango ako nang pautal-utal, at pumayag nang pautal-utal. Hindi napansin ng asawa ko na wala na ang kaliwang kamay ko sa ilalim ng mesa dahil wala na siyang napapansin.Hinanap ng mga dulo ng daliri ko ang basang puntas.Natigilan si Emma nang napakalakas kaya't nanginig ang tubig sa kanyang baso. Natawa si Gina sa sar