All Chapters of Secret Love รักนี้ห้ามบอกใคร: Chapter 191 - Chapter 200

หยกก็มองโอมแล้วถอนหายใจออกมาเพราะโอมเป็นห่วงบิวเธอเข้าใจ แต่เรื่องราวของสองคนนี้โอมไม่รู้เรื่องมาก่อน ดังนั้นมันก็ไม่แปลกถ้าโอมจะคิดแบบนี้ แต่กลับเธอที่รู้เรื่องทุกอย่างเธอจึงไม่ได้คิดแบบนั้น “นั่นสิ แต่ล่ะคนที่โชนแอบแซ่บอยู่ก็สวยๆทั้งนั้นเลยนะ อ่อ ฉันไม่ได้จะว่าเธอไม่สวยนะบิว เธอสวยและน่ารักมากๆ แต่ทำไมโชนถึงมาคบกับเธออ่ะ” เบียร์ก็คิดว่าที่แฟนพูดก็นึกถึงสาวๆของโชนที่เธอรับรู้มาก็อดคิดตามไม่ได้เช่นกัน “ฉันก็ไม่รู้อ่ะ ตอนแรกฉันก็ไม่ได้จริงจังกับโชนเหมือนกัน จนเกิดเรื่องที่ร้านเหล้า โชนเขาก็บอกชอบฉัน เราก็เลยคบกัน ก็แค่นั้น” บิวก็ตอบไปตรงๆ เพราะเธอเองก็ไม่คิดว่าจะได้คบกับเขาเหมือนกัน “บิวมันก็สวยแซ่บขนาดนี้จะสงสัยอะไรล่ะ โชนก็ต้องชอบบิวมากกว่าคนอื่นน่ะสิ ไม่งั้นจะคบกันทำไมยะ เพื่อนเราได้มาครอบครองก็พอแล้ว พวกแกอย่าไปคิดเยอะเลยน่า” หยกก็ตอบโต้แทนเพื่อน “ฉันก็เป็นห่วงบิวไง ฉันไม่อยากให้บิวเสียใจถ้าโชนมันไม่จริงใจน่ะ” โอมพูดตอบกลับ “ขอบคุณที่เป็นห่วงฉันนะโอม แต่ฉันตัดสินใจคบกับโชนแล้ว ไม่ว่าจะเจอเรื่องอะไร จะดีใจหรือต้องเสียใจ ฉันก็ยินดียอมรับมัน ” บิวบอกโอม “แค่บิวมีความสุ

พอหยกบ่นออกมาแล้วเอาโทรศัพท์ลง บิวก็รีบเอ่ยถามเพื่อนทันที “เขาว่าไงบ้างอ่ะแก ฟังจากน้ำเสียงของแกแล้วไม่ค่อยดีเลยนะ” บิวถามเพื่อน “จะดีอะไรได้ยังไง เขาเรียกฉันกลับไปรอเขาที่หอตอนนี้เลยน่ะสิ” หยกบอกเพื่อนก็ทำหน้าเศร้าออกมา “แต่นี่พึ่งจะพักเบรกเองนะ แกจะโดเรียนเหรอหยก” บิวถามเพื่อน “อืม ก็มันจำเป็นอ่ะแก ขืนฉันไม่ไปฉันจะซวยเอาน่ะสิ ดูท่าว่าวันนี้ฉันโดนแน่ๆเลยอ่ะ เดี๋ยวฉันกลับก่อนนะแก ตอนนี้ฉันไม่มีเวลามาคุยแล้วอ่ะ ต้องรีบกลับหอแล้ว ไว้ค่อยคุยกันละกันนะแก ” หยกก็ทำหน้ามุ้ยออกไปแบบรู้ชะตากรรมของตัวเอง “อ่อ โอเค แกรีบไปเถอะ ถ้ามีเรื่องไม่โอเคแกโทรหาฉันทันทีเลยนะเข้าใจไหม” บิวบอกเพื่อนแบบเป็นห่วง “โอเค ไปก่อนนะแก แล้วเจอกัน” หยกบอกแค่นั้นก็รีบหยิบกระเป๋าแล้วลุกออกไปทันที เพราะตอนนี้เธอไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหนแล้ว ดังนั้นเธอรีบกลับหอจะดีที่สุด ขืนเขามาไม่เจอเธอก็โดดเขาว่าอีก ด้านคิวก็ให้แท็กซี่แวะร้านสะดวกซื้อแล้วเขาก็เดินออกมาพร้อมกับถุงใบหนึ่งที่ด้านในเต็มไปด้วยกล่องถุงยางอนามัย จากนั้นคิวก็ให้แท็กซี่ไปส่งเขาที่หอของหยก ยี่สิบนาทีต่อมา หอพักของหยก หยกก็รีบขี่มอเตอร์ไซต์กลับมาที

หยกได้ยินก็กำหมัดแน่น เพราะคำพูดของเขาที่พูดออกมาแต่ล่ำคำมันไม่ให้เกียรติเธอเลย“เพี๊ยะ นายอย่ามาดูถูกฉันนะ...ออกไปเลยนะ เอาของสกปรกของนายออกไปด้วย อย่ามายุ่งกับฉัน ปึก ปึก” หยกก็ลุกมาตบหน้าคิวอย่างแรง พร้อมกับด่าเขาแล้วหันไปหยิบถุงถุงยางมาแล้วฟาดใส่เขาไปหลายที“พรึบ...หยุดนะ...ทำไมชอบลงไม้ลงมือกับฉันนักหึ หน้าฉันไม่ใช่ตุ๊กตาให้เธอมาตบเล่นๆนะหยก...ฉันชักจะหมดความอดทนกับเธอแล้วนะ” คิวจับมือของหยกไว้แล้วพูดบอกเธอด้วยสีหน้าตึงๆ“ใครให้นายทนล่ะ ออกไปเลยนะ อย่ายุ่งกับฉัน ปล่อยสิ..ปึก...ปึก...ปล่อยฉันสิ” หยกก็ตอกกลับแบบเสียงดัง เธอก็เอามือทุบตีมือของเขาที่จับมือของเธอไว้“เธอหาเรื่องเองนะหยก...พรึบ...ชอบลงไม้ลงมือแบบนี้ต้องสั่งสอนแล้วล่ะ...” คิวพูดจบก็เอามือมาจับมือของเธอทั้งสองข้างไว้ แล้วเขาก็เอามือใหญ่ๆของเขารวบจับด้วยมือเดียวจากนั้นคิวก็ดันตัวหยกไปชิดกับมุมกระจกกั้นห้องนอน แล้วเขาก็เอื้อมมือไปดึงสายที่รัดผ้าม่านมา และเขาก็มัดข้อมือของเธอทั้งสองข้างให้ผูกติดกัน“นายจะทำอะไรล่ะ หยุดนะคิว...ปล่อยนะ...” หยกก็มองแบบตกใจก็รีบดิ้นมือไปมาไม่ให้เขามัดมือเธอได้ แต่เธอก็สู้แรงของเขาไม่ไหวจนมือถูก

“แม่งเอ้ย....อ่า....ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ....” คิวก็กระแทกใส่แบบไม่ยั้งยิ่งเธอบอกแบบนี้เขาก็จัดไปแบบรัวๆ “ฉะ....ฉัน....อ้ะ อ้ะ อ้ะ...ตะ แตกแล้ว....อื้อ....คิว....อ้าย....ซี๊ด....” หยกก็ร่างกายสั่นสะท้านอย่างเสียวซ่าน เมื่อคิวกระแทกจนเธอเสร็จสม “โอว์...ซี๊ด....อ่า....แต่ฉันต้องการให้เธอน้ำแตก....อือ...ตับ ตับ ตับ ตับ” คิวก็กัดฟันแน่นเมื่อร่องสาวบีบรัดอย่างหนักหน่วง เขาก็ทนกับความเสียวที่ตอดแน่นนั่นแล้วยังคงกระแทกท่อนเอ็นใส่ร่องสาวของเธอต่อไปแบบไม่หยุด เพื่อให้เธอปลดปล่อยความเสียวมากกว่านี้ “คิว...อ้ะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ...ไม่ไหวแล้ว...อ้ะ อ้ะ อ้ะ...ซี๊ด...” หยกเกร็งร่องสาวจนสุดท้ายเธอก็น้ำรักไหลเล็ดรอดออกมาจากร่องสาวในขณะที่เขากระแทกท่อนเอ็นใหญ่เข้ามา เธอก็ปลดปล่อยความเสียวทั้งหมดออกไปแบบฟินๆ “อ่า....มันต้องแบบนี้สิ...อ่า....ซี๊ด...พรึบ...อ่า....แผล็บ...แผล็บ...อ่า...น้ำเธอมันเปียกไปหมดเลยหยก....อ่า...แผล็บ...แผล็บ...” คิวก็ยิ้มแบบชอบใจ จากนั้นก็ถอนท่อนเอ็นออกมาจนน้ำรักของเธอพุ่งกระฉ่อนจนเลอะไปหมด เขาก็ปล่อยขาทั้งสองข้างของเธอลงยืน จากนั้นก็นั่งคุกเข่าลงไปเลียร่องสาวของเธออย่า

ด้านทอยก็พาเซย่ามาที่รถของเขาแล้วก็ขับรถออกมาจากมหาวิทยาลัย เซย่าก็นั่งเงียบมาตลอดทาง ถอยรู้ว่าเธอไม่ได้เจ้บข้อเท้าจริงๆพูดกับเธอว่า... “หออยู่ไหน เดี๋ยวพี่ไปส่ง...” ทอยถามด้วยเสียงเรียบ “ไปส่งที่หอทำไมคะ พี่ทอยจะไปส่งหนูที่โรงพยาบาลไม่ใช่เหรอคะ” เซย่าก็ทำหน้างงๆที่ทอยพูดมาแบบนั้น “เฮ้อ...น้องไม่ใช่คนแรกนะที่มาอ่อยไอ้โชนแบบนี้ มุกนี้มันเก่าแล้วนะน้อง พวกพี่มองออก เพราะฉะนั้นเลิกแสดงเถอะ ดูยังไงมันก็ปลอม” ทอยพูดไปแบบอดไม่ได้ เพราะเขาขี้เกียจมาดูการแสดงของเธอ เซย่าได้ยินแบบนั้นก็กำหมัดแน่นเลย สิ่งที่เธอทำพวกเขามองออกกันหมดเลยเหรอ น่าอายจริงๆ เซย่าคิดในใจก็หลับตาอย่างข่มความอับอายนี้ “มันดูออกง่ายขนาดนั้นเลยเหรอคะพี่ทอย..” เซย่าก็ถามด้วยสีหน้าเศร้าๆ ดูท่างานนี้เธอคงไปไม่รอดแล้วล่ะ คงต้องคืนเงินให้พี่เอกและพี่ฟาร์มแล้ว “อืม...แล้วนี่น้องคิดยังไงหึ ถึงไปอ่อยคนที่มีแฟนแล้วน่ะ น้องไม่เห็นไอ้โชนมันโพสต์หรือไง คนเขารู้กันทั้งมหาลัยแล้วว่ามันพึ่งจะเปิดตัวแฟนมันน่ะ” ทอยก็ถามอย่างอยากรู้ “มันเรื่องส่วนตัวของหนูค่ะ พี่ทอยไม่ต้องอยากรู้หรอก” เซย่าบอกไปแค่นั้น แล้วเธอก็มองไปนอกหน้าต่าง