Ohno! โทษทีฉันไม่กินเด็ก のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

30 チャプター

ตอนที่ 11 โกรธ

ห้องพักในคอนโดหรูใจกลางเมืองปึก ปึก ปึก เอวสอบกระแทกกระทั้นเข้าออกเสียงดังระงมไปทั่วห้อง หญิงสาวที่อยู่ใต้ร่างชายหนุ่มมีสีหน้าเหยเก กัดริมฝีปากข่มอารมณ์เจ็บแสบที่ระหว่างขาของเธอ"อะ อื้อ บะ เบา ๆ หน่อย" หญิงสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่ว พร้อมกับนิ่วหน้าเพราะความเจ็บปวด"งั้นพี่ก็ทำเองล่ะกัน" ว่าจบ ชายหนุ่มลูกครึ่งที่อยู่บนร่างหญิงสาวรุ่นพี่ ก็ปรับเปลี่ยนท่าทางให้เธอขึ้นคร่อมร่างของเขาแทน"ขย่มตามที่พี่ชอบเลยครับ" เขานั่งเอาหลังพิงหัวเตียง แล้วเอ่ยกับหญิงสาวที่กำลังจับท่อนเอ็นลำใหญ่สอดใส่เข้าไปในร่องรักตัวเองปั่บ ปั่บ ปั่บระหว่างที่เธอโยกเอวคอดบนร่างชายหนุ่มรุ่นน้อง เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ครืนนน ครืนนสายตาคมตวัดไปมองด้วยอย่างไม่ใส่ใจ เขาจับที่เอวบางแล้วเด้งสะโพกสอบสวนขึ้น ปึก ปึก"อะ อ๊ะ" ครืนนน ครืนนน เสียงโทรศัพท์ยังดังไม่หยุด เขาจำใจหยิบขึ้นมาดูด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์นัก"เบอร์ใครวะ" ฌาณจ้องไปยังหมายเลขที่ขึ้นอยู่บนหน้าจอแล้วพึมพำเสียงเบา ก่อนจะตัดสินใจกดรับสาย"ฮัลโหล" เขาเอ่ยเข้าไปในสายด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหอบ(นี่นาย ฉันเองนะกระติ๊บ) พอได้ยินเสียงหวานที่ดังเข้า ฌาณก็กดยิ้มที่ริมฝีปากบ
last update最終更新日 : 2026-08-04
続きを読む

ตอนที่ 12 ขโมยจูบ

ฌาณยืนมองท้ายรถหรูที่ขับเข้าประตูรั้วไปในบ้าน ก่อนจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบข่มอารมณ์พุ่งพล่าน แล้วพ่นควันโขมงออกมา เขาแหงนหน้าขึ้นไปยังระเบียงห้องของรุ่นพี่สาวแล้วเหยียดยิ้มชั่วร้าย เมื่อนึกแผนการบางอย่างได้ขึ้นมาPart Kratipฉันเดินเอามือถูกริมฝีปากด้วยอารมณ์ที่เดือดดาล จนถึงห้องนอนส่วนตัว แล้วเดินเข้าไปล้างปากในห้องน้ำ ถูมันอย่างแรง ภาพนั้นก็ผุดเข้ามาในหัวไม่หยุด ภาพที่ฌาณขโมยจูบฉัน ซึ่งนับว่าเป็นจูบแรก ที่ไม่น่าประทับใจเอาซะเลย"เด็กบ้า! กล้าดียังไงมาขโมยจูบฉัน" ใบหน้าแดงก่ำด้วยแรงโทสะปรากฏให้เห็นที่กระจกเงา ก่อนจะเดินออกมาแล้วนั่งลงที่ปลายเตียง แต่เหตุการณ์นั้นก็ไม่หายออกไปจากหัวสักที"โอ๊ยยยย ออกไป ๆ " ฉันกุมศีรษะ แล้วสลัดให้ภาพนั้นออกไปก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูจากหน้าห้องทำให้ภาพนั้นหายวับไปทันที ฉันฉีกยิ้มกว้างก่อนจะกล่าวถาม."ใครคะ""แม่เอง เปิดประตูให้แม่หน่อย" เป็นคุณทัพพีนั่นเอง ฉันลุกขึ้นแล้วเดินไปเปิดประตูให้ท่าน"มีอะไรเหรอคะ" ฉันเอ่ยคำถามในขณะที่แม่ก็แทรกตัวเข้ามาด้านในแล้วเดินสำรวจรอบห้องฉันราวกับมาตรวจสอบอะไรบางอย่าง"มีอะไรหรือเปล่าคะ" ฉันเผลอเลิกคิ้วขึ้นมองท่านด
last update最終更新日 : 2026-08-04
続きを読む

ตอนที่ 13 โรคหัวใจ?

ฉันถือข้าวของสัมภาระส่วนตัวมายังที่รถ ก็ได้เห็นพี่หมอชาลี ยืนคุยอยู่กับไกอาราวกับสนิทสนมกันมานาน ในระหว่างที่ฉันจึงรีบเดินเข้าไปหาทั้งคู่"ให้พี่ช่วยมั้ย" พี่หมอชาลีเห็นฉันก็รีบแยกตัวมาอาสาช่วยทันที"ให้ผมช่วยดีกว่า" ยังไม่ทันจะยื่นกระเป๋าให้กับพี่หมอชาลี ก็โดนฌาณดึงไปเสียก่อน ฉันหันไปมองเขาแล้วย่นคิ้วเข้าหากันด้วยความงวยงง ในขณะที่ฌาณยืนถือกระเป๋าของฉันแล้วยกยิ้มให้ ซึ่งก็เป็นจังหวะที่ไกอาเดินเข้ามาพอดี"ทำอะไรกันอยู่เหรอคะ" เธอกล่าวถามพร้อมกันเดินไปยืนเคียงข้างพี่หมอชาลี"ไม่มีอะไรหรอก" พี่หมอชาลีเป็นคนตอบกลับ พร้อมกับแนะนำเธอที่ยืนข้างกายให้ฉันรู้จัก"เอ่อ...นี่ไกอานักศึกษาแพทย์ปี 3 ตอนนี้ทำงานที่โรงพยาบาลเดียวกับพี่""สวัสดีค่ะ" ฉันกล่าวทักทาย ในขณะที่เธอยิ้มรับไม่ได้พูดอะไร"ส่วนนี้..กระติ๊บเป็นรุ่นน้องของพี่" จากนั้นพี่หมอชาลีก็แนะนำฉันบ้าง ไกอาก็แค่ยิ้มอย่างเดิม"พี่หมอคะ ไกอาขอปรึกษาอะไรหน่อยได้มั้ยคะ" เธอเอ่ยน้ำเสียงหวาน ก่อนตวัดสายตามองมาที่ฉัน"ขอให้ฉันนั่งกับพี่หมอนะ เพราะระหว่างทางฉันมีเรื่องที่จะต้องปรึกษาพี่หมอ" พอพูดจบไกอาก็กระตุกยิ้มมุมปากเบา ๆ"เอ่อ...""สำคัญมั้ย" ฉ
last update最終更新日 : 2026-08-04
続きを読む

ตอนที่ 14 แปลก ๆ

รถตู้คันหรูขับเข้ามาในร้านอาหารเพื่อพักรถและให้ทุกคนได้ร่วมกัน รับประทานอาหาร ไอรินกับเฟิร์ลที่ลงจากรถมาก่อน เมื่อเห็นฉันลงมากับฌาณ ทั้งสองจึงเดินเข้ามาแล้วกล่าวถาม"แก ไม่ได้นั่งกับพี่หมอชาลีเหรอ""เอ่อ คือว่าพี่หมอ...""พี่กระติ๊บนั่งกับผมครับ..." ยังพูดไม่จบประโยคหนุ่มรุ่นน้องก็แทรกพูดขึ้น"...ขอบคุณนะครับที่ยกโทษให้ผม" พอกล่าวจบ เขาก็ยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ทำให้เพื่อนทั้งสองของฉันย่นคิ้วเข้าหากันด้วยสีหน้าสงสัย"ยกโทษเรื่องอะไรเหรอ" ไม่ผิดไปอย่างที่คิด ว่าต้องมีคนถาม"มะ ไม่...""พี่กระติ๊บยกโทษให้ เรื่องที่ผมจูบพี่เขาน่ะครับ" กรี๊ดดด ฉันจะอยากจะกรี๊ดใส่หน้าเขามาก ไม่รู้จะพูดออกมาทำไมกัน เด็กบ้า!!"จูบกันแล้วเหรอ..ว้าว" ทั้งไอริน และเฟิร์ลต่างพากันมองมาที่ฉันและฌาณสลับกันด้วยใบหน้าที่ตื่นตกใจ"มันไม่ใช่อย่างที่พวกแกคิดนะ" ฉันรีบแก้ตัวทันที เพราะสายตาของเพื่อนทั้งสองมันบ่งบอกว่า พวกเธอคิดเกินเลยไปแล้ว"แล้วทำไมถึงจูบกันล่ะ" คำถามของเฟิร์ลทำให้ฉันรู้สึกสองแก้มแดงเห่อร้อนไปหมด"เอ่อ..." ในขณะที่ฉันจะอธิบายก็มีเสียงทุ้มแทรกพูดขึ้นมาเสียก่อน"คุยอะไรกันอยู่เหรอ" นั่นเป็นเสียงของพี่
last update最終更新日 : 2026-08-04
続きを読む

ตอนที่ 15 กลิ่นตุตุ

ชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาสไตล์ลูกครึ่ง นั่งไขว้ห้างวางมาดบนโซฟา เขายกแก้วเหล้าสีอำพันกระดกเข้าปากรวดเดียวจนหมดก่อนจะวางลง จากนั้นก็ใช้ปลายนิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ ขณะใช้สมองครุ่นคิดแผนการบางอย่าง"ยังไงพี่ก็ต้องเป็นของผม" เมื่อภาพหญิงสาวรุ่นพี่เข้ามาในหัว ริมฝีปากหนาก็ประดับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาแอดด...เจ้าของใบหน้าอินเตอร์ตวัดสายตามองผู้มาใหม่"เมาหรือยังวะ" ไคโตะเพื่อนสนิทกล่าวถามพร้อมกับเดินมานั่งตรงข้ามเขา"หึ" เขากลั้วหัวเราะเบา ๆ ระหว่างเทเหล้าใส่แก้วแล้วยื่นให้"แล้วคนอื่น?" ฌาณกล่าวถามแล้วทอดสายตามองสำรวจไปยังประตูห้องที่กำลังจะปิดลง"พวกกระติ๊บพากันไปเดินเล่นน่ะ" ไคโตะตอบกลับก่อนจะกระดกเหล้าเพียว ๆ เข้าปากพรวดเดียว"อืม" ฌาณขานรับสั้น ๆ แขนทั้งสองข้างวางไว้บนพนักเก้าอี้ท่วงท่าสบาย ๆKratipหลังจากทานมื้อเย็นเสร็จ ฉัน ไอริน และเฟิร์ลตกลงกันว่าจะไปเดินให้อาหารย่อยในสวนที่เพิ่งไปก่อนหน้า"ว้าว พอเปิดไฟแล้วดูโรแมนติกมากเลย" ไอรินยกมือประสานกันสายตาจ้องมองไปยังสิ่งตรงหน้าอย่างเคลิบเคลิ้ม"ไปถ่ายรูปกันเถอะ" เฟิร์ลคว้าแขนไอรินดึงไปยังจุดที่ถ่ายรูปทันที ในขณะที่ฉันยืนมองทั้งคู่แล้วเผยรอยยิ้มอ
last update最終更新日 : 2026-08-04
続きを読む

ตอนที่ 16 เหมือนเดิมได้มั้ย

ภาพตรงหน้าที่ทุกคนเห็นนั่นก็คือ หญิงสาวที่ใส่ชุดนอนวาบหวิวสีขาวนวลเปิดประตูออกมาพร้อมกับชายหนุ่มที่เดินตามมาติด ๆ ทั้งคู่กระซิบพูดคุยกัน โดยที่พวกเราไม่ได้ยินอะไรเลย แต่ทั้งคู่ท่าทางดูสนิทสนมแนบชิดกว่าที่เคยเห็น ในหัวของฉันคิดได้แค่เพียงเรื่องเดียวนั่นก็คือ'เขาทั้งสองมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกันแล้ว?'"อย่าบอกนะว่าพี่หมอกับไกอา..." เฟิร์ลพูดพึมพำเบา ๆ แล้วหันมาที่ฉัน"...มีอะไรกันแล้ว" ประโยคสุดท้ายทำเอาหัวใจฉันหล่นร่วงไปที่ตาตุ่ม คนที่ฉันหมายปองถูกคนอื่นแย่งไปกินแล้ว ฮือ ฮือ"ไม่นึกเลยว่าพี่หมอจะเป็นคนแบบนี้ เฮ้อ" ไอรินถอนหายใจหลังพูดจบ"นั่นดิ ถ้าชอบไกอาแล้วมาจีบเพื่อนฉันทำไม" เฟิร์ลว่าต่อ"พี่เขายังไม่ได้จีบฉันสักหน่อย" ฉันปฏิเสธไปแม้ว่าในใจก็คิดเช่นเดียวกันกับเฟิร์ล หรือว่าฉันคิดเข้าข้างตัวเองหลังจากที่ทั้งคู่พูดคุยกันอยู่หน้าห้องของหญิงสาวสักพัก ต่างก็แยกย้ายเข้าห้องของตัวเอง พวกเราก็ออกมาจากที่หลบมุม"เอาไงแก จะไปต่อหรือพอแค่นี้" เฟิร์ลลอบหายใจเบา ๆ แล้วใช้มือตบที่บ่าฉัน"ควรไปต่อ?" ฉันย้อนถาม แล้วคลี่ยิ้มบาง ๆ"เสียใจมั้ย" อันนี้ไอรินเป็นคนถาม"ไม่รู้สึกเสียใจเลยนะ แต่แค่สะเทื
last update最終更新日 : 2026-08-04
続きを読む

ตอนที่ 17 เกิดอะไรขึ้น

ฉันยังคงยืนมองแผ่นหลังชายหนุ่มรุ่นน้องจนลับไป ระหว่างที่กำลังจะหมุนตัวกลับก็มีเสียงทุ้มดังเข้ามาเอ่ยเรียกฉัน"กระติ๊บ" เป็นเสียงที่คุ้นเคยไม่ต้องเดาเลยว่าเป็นใคร"พี่หมอ..." ใช่แล้วเป็นพี่หมอชาลีนั่นเอง"....มีอะไรหรือเปล่าคะ" ฉันลอบหายใจเบา ๆ ก็จะกล่าวถาม"เอ่อ..." ขายาวก้าวเดินเข้ามาหยุดยืนเต็มความสูงตรงหน้าฉัน"ช่วงนี้เราดูห่างเหินไปมั้ย" สิ้นเสียงฉันก้มหน้างุด เขาคงไม่รู้ว่าฉันรู้เรื่องเขากับไกอาแล้ว"พี่กับไกอา..." ฉันตัดสินใจที่จะถามเขาไปตรง ๆ ทว่าพี่หมอชาลีก็แทรกพูดขึ้นมาซะก่อน"พี่กับไกอาเป็นแค่รุ่นพี่กับรุ่นน้องเท่านั้น ไม่มีอะไรเกินเลย" ไม่มีอะไรเกินเลยงั้นเหรอ ฉันเห็นตำตาขนาดนั้น ไม่คิดเลยว่าผู้ชายตรงหน้าที่ฉันแอบปลื้มจะเป็นคนโกหกหน้าตายได้ขนาดนี้"เอาตามที่พี่ว่าเลยค่ะ" ตอนนี้ฉันรู้สึกไม่อยากจะพูดคุยกับคนแบบนี้แล้วจึงเออออตามน้ำไป ก่อนจะหันหลังก้าวขา แต่พี่หมอชาลีก็คว้ามือฉันไว้"เดี๋ยวสิ""มีอะไรอีกคะ" ฉันกล่าวถามน้ำเสียงเรียบใบหน้านิ่ง"กระติ๊บกำลังเข้าใจอะไรพี่ผิดหรือเปล่า" เจ้าของใบหน้าหล่อย่นคิ้วเข้าหากันบาง ๆ"ไม่มีค่ะ""แต่พี่รู้สึกว่ากระติ๊บเปลี่ยนไป" พี่หมอชาลีถือ
last update最終更新日 : 2026-08-04
続きを読む

ตอนที่ 18 รอเก้อ

เช้าวันถัดมาฉันตื่นเช้าอาบน้ำแต่งตัวแล้วรีบลงมายังห้องรับแขก นั่งลงที่โซฟาเล่นโทรศัพท์ไปพลาง ๆ"ทำไมวันนี้คุณหนูตื่นเช้าจังคะ" คำทักทายของป้าแม่บ้าน ทำให้สองแก้มของฉันร้อนขึ้นมาทันที ใช่แล้วฉันมารอชายหนุ่มรุ่นน้อง คิดไปก็เขินตัวเอง"พอดีว่าเมื่อคืนนอนเร็วน่ะค่ะเลยตื่นเช้า" ฉันผิดศีลข้อ4 อีกแล้วพอแม่บ้านเดินออกไปฉันก็โทรประชุมสายเพื่อจะชวนเพื่อน ๆ มาที่บ้านติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด(กระติ๊บเป็นบ้าอะไรเนี่ย โทรมาแต่เช้า) นั่นเป็นเสียงงัวเงียบ่งบอกเลยว่ายังคงนอนอยู่บนเตียง"ตื่นได้แล้วจ้า"(เธอเป็นใคร) นั่นเป็นเสียงของไอรินเสียงแจ่มใสแบบนี้เชื่อเลยว่าคงจะตื่นแล้ว เพราะปกติไอรินเป็นคนตื่นเช้าที่สุดในกลุ่ม"กระติ๊บไง"(กระติ๊บฟังดี ๆ นะ ถ้าแกโดนลักพาตัวไอออกมาสองที ฉันจะโทรแจ้งตำรวจให้)"ลักพาตัวอะไรกันฉันอยู่บ้าน" พูดจบก็หัวเราะเบา ๆ(ทำไมแกตื่นเช้าจัง มีเรื่องอะไรหรือเปล่า) เฟิร์ลเอ่ยพร้อมกับเสียงหยัดกายลุกขึ้น"ฉันจะชวนพวกแกมาที่บ้านตอนนี้เดี๋ยวนี้"(ห๊ะ/ห๊ะ) เพื่อนสนิททั้งสองต่างอุทานออกมาพร้อมกัน"ฉันให้เวลาพวกแกครึ่งชั่วโมง" ว่าจบก็กดตัดสายราวกับคุณหนูเอาแต่ใจตอนนี้ทุกคนในบ้านพากันลงมาจากชั
last update最終更新日 : 2026-08-04
続きを読む

ตอนที่ 19 เป็นแฟนกัน

ฉันตัดสินใจถือแก้วไวน์เดินไปทักทายเขาก่อน ทิ้งความหยิ่งยโสของตัวเองจนหมดสิ้น"แกจะไปไหน" ไอรินกล่าวถามเมื่อเห็นฉันกำลังจะก้าวขาเดิน"ไปหาฌาณ" ฉันตอบไปตามความจริง ทำเอาสีหน้าของเพื่อนรักทั้งสองดูประหลาดใจไม่น้อยระหว่างที่ฉันกำลังจะเดินไปถึงโต๊ะที่ฌาณนั่งอยู่ จู่ ๆ ก็มีหญิงสาวเดินแซงหน้าไปนั่งข้าง ๆ เขาอย่างแนบชิด ทำให้ฉันหยุดชะงัก"ไม่เจอกันนานเลยนะฌาณ" ชายหนุ่มรุ่นน้องหันไปยิ้มให้พร้อมกับยกแขนโอบไหล่ของเธอ ในตอนนั้นฉันรู้สึกร่างกายชาวาบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า"ดื่มอะไรดีครับ ผมเลี้ยง" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพก่อนจะยกแขนออกจากไหล่เธอ แล้วกวักมือเรียกพนักงานเสิร์ฟ ทว่าสายตาของเขาหันมาเจอฉันที่ยืนอยู่ไม่ไกล เราสองจึงได้สบตากัน"กระติ๊บ" ฌาณกล่าวชื่อฉันห้วน ๆ ก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินตรงมาที่ฉัน"มากับใครครับ" เขายืนเต็มความสูงตรงหน้าฉันมือข้างนึงสอดเข้าไปในกระเป๋ากางเกงพร้อมกับกวาดสายตามองไปรอบ ๆ"ทำไมนายถึง..." ฉันยังพูดไม่จบประโยค ฌาณก็แทรกพูดขึ้นมาก่อน"มากับเพื่อน" เขามองไปยังโต๊ะที่มีไอรินกับเฟิร์ลนั่งอยู่แล้วโบกมือทักทาย"อย่าดื่มเยอะล่ะ" พูดจบเขาก็หันหลังกำลังจะก้าวขาเดิน"เดี
last update最終更新日 : 2026-08-04
続きを読む

ตอนที่ 20 หึง?

ฉันนอนบนเตียงบิดตัวเล็กน้อยค่อย ๆ ลืมตาขึ้นพบกับแสงสว่างที่ผ่านมาจากนอกหน้าต่าง เท้าเรียวสวยเปลือยเปล่าเดินตรงออกมาสูดอากาศสดชื่นนอกระเบียงแล้วใช้สายตามองทิวทัศน์รอบ ๆ บ้าน ก่อนจะกลับเข้าไปเตรียมตัวทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำหลังจากอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อย ก็ฮัมเพลงเดินลงบันไดลงมายังที่ห้องอาหารอย่างอารมณ์ดี พอเดินมาถึงโต๊ะอาหารก็ต้องชะงักหยุดฮัมเพลงทันที เมื่อสายตาทุกคู่มองมาที่ฉันเพียงคนเดียว (เขิน ๆ )"อารมณ์ดีแต่เช้าเลยนะ" นั่นเป็นเสียงคุณทัพพีที่กล่าวแซวพร้อมกับหัวเราะเบา ๆ"แฮะ ๆ" ฉันกลั้วหัวเราะพลางยกมือเกาศีรษะตัวเอง ก่อนจะเดินมานั่งลงบนเก้าอี้ ระหว่างที่กำลังทานมื้อเช้ากับพ่อแม่ และน้องชาย"ไคโตะ วันนี้ไปเรียนวันแรก แม่กับพ่อจะไปส่งนะ" คุณแม่คนสวยของฉันกล่าวจบ ฉันก็กลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่ ในขณะน้องชายตัวแสบรีบเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ทันที"คุณแม่ ผมโตแล้วนะครับ ผมไปเองได้""แม่เป็นห่วงหนิ" คุณทัพพีพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนกับลูกชายคนเล็กของนาง"ไม่ต้องเป็นห่วงผมขับรถไปเองสะดวกกว่า""แต่ว่า...." ท่าทางคุณแม่ของฉันจะยังคัดค้าน ทว่าคุณพ่อก็แทรกพูดขึ้น"ทัพพี ไคโตะโตแล้วให้เขาไปเองเถอะ""เฮ้อ.
last update最終更新日 : 2026-08-04
続きを読む
前へ
123
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status