All Chapters of ป๊ะป๋าตัวร้ายกับยัยจุ้นจ้าน: Chapter 41 - Chapter 50

งับ!!"อ๊ะ!!ป๊ะป๋าเจ็บนะกัดมาได้"ใบบัวโวยออกมาเมื่ออยู่ๆโอโซนที่เดินโอบเอวเธออยู่ก็ก้มลงมางับริมฝีปากบางของเธออย่างไม่แคร์สายตาคนที่เดินผ่านไปผ่านมาในห้าง"ปากคอเราะร้ายนะคะเดี๋ยวนี้เมียตัวน้อยของเฮีย""ทำไมคะ ไม่พอใจที่หนูบัวต่อปากต่อคำกับคู่ขาเก่าเหรอ""ฟังพูดเข้า ไม่ได้ไม่พอใจค่ะเฮียแค่แปลกใจที่หนูบัวของเฮียมีมุมแบบนี้""ร้ายมาร้ายกลับไม่โกงค่ะ"ใบบัวพูดแล้วเงยหน้ายิ้มตาหยีมองโอโซนเขาก็ส่งมือมาขยี้ผมเธอเบาๆอย่างเอ็นดู"เฮียชักกลัวหนูแล้วสิ""ถ้าป๊ะป๋าไม่ดื้อไม่ออกนอกลู่นอกทางหนูบัวก็ไม่มีวันที่จะร้ายใส่หรอกค่ะแต่ถ้าวันไหนดื้อหนูบัวองค์ลงแน่นอนคอยดู""ทุกวันนี้ดูไม่ออกเหรอว่าเฮียเป็นเด็กดีของหนูแค่ไหน""เด็กดีที่อดีตเต็มบ้านเต็มเมืองไปหมด"ใบบัวพูดแล้วยื่นมือไปบีบแก้มโอโซนเบาๆอย่างนึกหมั่นไส้"อดีตก็คืออดีตตอนนี้เฮียมีแค่ปัจจุบันกับอนาคตที่ยืนสวยๆอยู่ตรงนี้เท่านั้นค่ะ"โอโซนพูดแล้วยื่นมือไปเขี่ยจมูกเชิดรั้นของใบบัวเบาๆ"ชิส์! ปากหวานเก่ง""อยากชิมมั้ย"โอโซนพูดแล้วโน้มหน้าลงมาแต่ใบบัวเบี่ยงตัวหลบได้ทันไม่มีแล้วตอนนี้พี่โอโซนคนที่นิ่งขรึมของเธอมีก็แต่ป๊ะป๋าขี้หื่นคนนี้เท่านั้น"หิวแ

หลายวันผ่านไปห้างสรรพสินค้า"เจ้าขา""ว่า"เจ้าขาขานรับใบบัวในตอนที่ทั้งสองกำลังเดินซื้อของกันที่ห้างใกล้ๆมหาวิทยาลัยวันนี้ใบบัวเลิกเรียนเร็วเลยมาเดินรอโอโซนที่ห้างนี้แต่หลายวันมานี้ใบบัวมีความรู้สึกแปลกๆเหมือนมีคนตามคนมองตลอดเวลาไม่เว้นแม้แต่ตอนที่อยู่ในมหาวิทยาลัยก็ตาม"แกรู้สึกเหมือนมีคนตามเราป่ะ""ทำไม มีใครตามแกเหรอ"เจ้าขาพูดแล้วหันซ้ายหันขวามองรอบๆอย่างเอาเรื่องทันทีที่ได้ยินเพื่อนรักอย่างใบบัวพูดแบบนี้ออกมา"ฉันรู้สึกแบบนี้มาหลายวันแล้วอ่ะ""คิดมากรึเปล่าแกไม่เคยไปมีเรื่องกับใครที่ไหนสักหน่อย""ไม่รู้สิแต่หลายวันมานี้รู้สึกใจคอไม่ดียังไงก็ไม่รู้"ใบบัวพูดออกมาด้วยสีหน้าที่เป็นกังวลเธอรู้สึกไม่ดีอย่างที่พูดจริงๆ"แล้วแกได้บอกพี่โอโซนไหมว่ารู้สึกเหมือนมีคนตามแบบนี้""ยังไม่ได้บอกช่วงนี้ปะป๋างานเยอะเครียดกับโปรเจคใหม่ที่คุณพ่อจะให้ทำฉันก็เลยไม่อยากบอกกลัวเขาไม่เป็นอันทำงาน""คงไม่มีอะไรหรอกมั้งแกคิดมาก เราไปหาไอติมกินกันดีกว่าจะได้สบายใจขึ้น"เจ้าขาพูดจบก็ลากไปบัวที่ยังมีสีหน้ากังวลอยู่ให้เดินไปที่ร้านไอศครีมร้านดังทั้งสองต่างก็นั่งคุยกันระหว่างรอไอศครีมสักพักพนักงานก็มาเสิร์ฟ"

"เรื่องนั้น...ฝีมือเธอเองเหรอ""ใช่!! ฉันเอง โกรธเหรอมองหน้าแบบนี้อยากตบฉันมาก"ฟึบ!!"โอ้ย!!"พูดจบคาเทียร์ก็เข้าไปกระชากผมใบบัวจนร้องออกมา"จำไว้!! ว่าอย่ามาสะเออะงัดข้อกับฉันอีกเพราะเธอกับฉันกระดูกมันคนละเบอร์"คาเทียร์พูดออกมาพร้อมกับจิกผมของใบบัวแรงขึ้นด้วยสายตาที่ดุร้ายแต่แล้วอยู่ๆสายตาของคาเทียร์ก็เปลี่ยนไปก่อนที่เธอจะเพี้ยะ!!"โอ้ย..น้องบัวพี่ขอโทษ"เพี้ยะ!!!"อย่าตบพี่เลยพี่เจ็บ""ทำบ้าอะไรของเธอ"ใบบัวถามออกมาอย่างไม่เข้าใจที่อยู่ๆคาเทียร์จับมือของใบบัวไปตบหน้าตัวเองแล้วพูดจาเหมือนจะร้องไห้ออกมาแบบนี้"เกิดอะไรขึ้นนี่มันอะไรกัน""หนูบัวเกิดอะไรขึ้นลูก"ยังไม่ทันที่ใบบัวจะเข้าใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเสียงของเจตต์กับภัสสรก็ดังขึ้นพร้อมกับทุกคนที่นั่งกินข้าวเมื่อครู่ก็ยืนมองเธอกับคาเทียร์ด้วยสายตาที่ต่างกันออกไปโอโซนรีบเข้ามาประคองใบบัวไว้พร้อมกับมองไปที่มุมปากของใบบัวที่มีเลือดซึมออกมาเขาดูออกว่าเรื่องนี้ใบบัวไม่ได้เป็นคนเริ่มแน่นอนถึงแม้ว่าภาพที่เห็นเมื่อกี้จะเป็นคาเทียร์ที่ถูกกระทำ"ยัยเทียร์เกิดอะไรขึ้น""หนูใบบัวไปตบคาเทียร์ทำไม"เสียงคราวด์ที่กำลังประคองคาเทียร์อยู่ก็ถามน้

ห้องรองกรรมการผู้จัดการ"ป๊ะป๋าเป็นไงบ้างคะ"ทันทีที่ประตูห้องทำงานของโอโซนถูกเปิดแล้วร่างสูงกำลังเดินเข้ามาใบบัวที่นั่งรออยู่ก็รีบลุกขึ้นแล้วเข้าไปถามเขาทันที"ก็ไม่เป็นไงค่ะทุกอย่างเรียบร้อยดี"โอโซนตอบออกมาแบบสบายๆพร้อมกับยกมือขึ้นมาโอบเอวใบบัวที่พึ่งวิ่งมาเกาะแขนเขาเมื่อกี้เอาไว้"จริงเหรอคะ"คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมาถามในท่าที่กำลังถูกเขาโอบเอวไว้ตอนนี้คางเรียวยาวของเธอวางอยู่ที่ตำแหน่งหน้าอกของเขาพอดีจุ๊บ!!"แล้วมีเหตุผลอะไรที่เฮียต้องโกหกหนูล่ะคะ..มานี่มา"โอโซนก้มลงไปจุ๊บที่หน้าผากคนตัวเล็กเบาๆแล้วพูดออกมาพร้อมกับโอบเอวใบบัวเดินมาทางโต๊ะทำงานใหญ่ของเขาแล้วเขาก็หมุนเก้าอี้มานั่งก่อนที่จะดึงใบบัวให้นั่งลงที่หน้าตักของเขาฟอด!!!"อื้อ...แอบหอมหนูบัวอีกแล้วนะ""ไม่ได้แอบอยากหอมก็หอมแล้วตอนนี้ก็อยากจูบด้วย ขอจูบหน่อยได้ไหมคะ"โอโซนพูดแล้วทำท่าจะเข้าไปจูบปากใบบัวจนใบบัวต้องเอียงหน้าหลบเขาแล้วจ้องหน้าเขาตาเขม็ง"เล่าให้หนูบัวฟังก่อนว่าเมื่อกี้ป๊ะป๋าไปคุยอะไรมาบ้างแล้วทุกคนเข้าใจไหมคะเรื่องงานยังมีปัญหาอยู่ไหม"ใบบัวหันไปถามโอโซนออกมาเพราะเธออยากรู้แล้วก็เป็นกังวลถึงปัญหาที่กำลังจะเกิดข

คอนโดบรรยากาศตอนที่นั่งรถมาว่าอึดอัดแล้วตอนนี้บรรยากาศในห้องยิ่งอึดอัดกว่าเพราะตั้งแต่ที่ขึ้นห้องมาโอโซนไม่ปริปากพูดกับใบบัวสักคำ อาบน้ำเสร็จเขาก็นั่งทำงานที่โต๊ะทำงานแล้วก็ทำตัวยุ่งวุ่นวายกับกองงานตรงหน้าจนใบบัวไม่กล้าที่จะเข้าไปคุยเธอก็เลยนั่งมองเขาอยู่ห่างๆด้วยความรู้สึกที่หน่วงๆในใจ อาหารที่เธอทำไว้ตอนนี้มันก็เย็นชืดหมดแล้ว จะไปเรียกเขามาทานเธอก็ไม่กล้าเพราะอีกคนเดี๋ยวก็โทรสั่งงาน เดี๋ยวก็โทรคุยงาน จนไม่มีช่องว่างให้เธอเข้าหาได้เลย"ง่วงก็ไปนอนในห้อง"ผ่านไปเกือบสองชั่วโมงแล้วในบรรยากาศที่เงียบๆเสียงโอโซนก็ดังขึ้นจนทำให้ใบบัวที่เผลอหงีบหลับที่โซฟาสะดุ้งตื่นขึ้นมา"ไม่ค่ะ...หนูบัวรอไปนอนพร้อมป๊ะป๋าแล้วป๊ะป๋าหิว...""ไม่ต้องรอ ง่วงก็ไปนอนก่อน"ใบบัวยังพูดไม่ทันจบโอโซนก็ตอบออกมาก่อนแต่สายตาเขาก็ยังคงอยู่ที่หน้าจอแม็คบุคเขาพูดกับเธอแต่ไม่มองเธอแม้แต่น้อยขอบตาของใบบัวเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีพร้อมกับน้ำตาที่กำลังจะไหลลงมาเขาไม่เคยเย็นชากับเธอแบบนี้เลยสักครั้งต่อให้จะโกรธกันแค่ไหนเขาก็ไม่เคยทำใบบัวคิดในใจว่าอีกคนคงรักเธอน้อยลงไปแล้วแค่จะขอโทษเขาๆก็ไม่อยากจะรับฟัง ไม่คุยด้วย ไม่มองหน้า"