All Chapters of ป๊ะป๋าตัวร้ายกับยัยจุ้นจ้าน: Chapter 31 - Chapter 40

เวลาต่อมา“เดินไหวไหมต้องขี่หลังเฮียรึเปล่า”“ชิส์!!ไม่ต้องมาพูดเลยคนอะไรตะกละตะกลามมูมมามไม่รู้จักพอ”โอโซนอมยิ้มแล้วถามใบบัวออกมาเมื่อเห็นท่าทางเก่ๆกังๆของใบบัวตอนที่กำลังเดินอยู่บนชายหาดตอนนี้ทั้งคู่กำลังเดินไปที่ร้านอาหารใกล้ๆบ้านพักที่เพื่อนๆไปรอกันอยู่ก่อนแล้วจนใบบัวต้องหันไปมองเคืองแล้วบ่นใส่โอโซนที่เดินมาโอบเธอไว้“ก็ใครใช้ให้เมียเฮียน่าฟัดขนาดนี้กันล่ะ”“ป๊ะป๋า!!เดี๋ยวเถอะนะมามงมาเมียอะไรพูดจาน่าเกลียด”ใบบัวหันไปพูดแล้วค้อนใส่อีกทีเมื่อโอโซนพูดประโยคนี้ออกมาพร้อมกับมองเธอด้วยสายตาหื่นๆ“น่าเกลียดอะไรก็ตอนนี้เราสองคนเป็น...”“ป๊ะป๋าเงียบไปเลยแล้วอย่าเผลอเรียกหนูบัวแบบนี้ต่อหน้าคนอื่นนะ”“ทำไม!! กลัวใครรู้รึไงว่ามีผัวแล้วนี่หนูคิดจะซ้อนเฮียไว้เป็นผัวเก็บรึไง”โอโซนชักสีหน้าหงุดหงิดแล้วถามออกมาจนใบบัวอดคำไม่ได้กับคำว่าผัวเก็บของเขา“ในสายตาคนอื่นเราเป็นพี่น้องกันไงคะป๊ะป๋าอย่าลืมสิ”“เพื่อนเฮียรู้หมดแล้วว่าเราไม่ได้เป็นพี่น้องกันจริงส่วนเจ้าขาเพื่อนหนูก็รู้แล้วไม่ใช่รึไง”“แต่ทริปนี้มียิหวาที่ยังไม่รู้ค่ะว่าเราเป็นอะไรกัน”พอใบบัวพูดถึงยิหวาโอโซนก็มีสีหน้าที่เคร่งเคลียดทันที“ป

บรรยากาศภายในห้องตอนนี้เย็นเฉียบและเงียบสนิทโอโซนที่หลังจากเล่าความจริงเรื่องระหว่างเขากับยิหวาให้ใบบัวฟังแล้วก็รู้สึกร้อนๆหนาวๆแปลกๆเพราะใบบัวที่หลงจากได้ฟังเรื่องที่เขาเล่าเธอก็นั่งเงียบมองหน้าเขานิ่งๆแต่ไม่ยอมพูดอะไรออกมาโอโซนแอบคิดคนเดียวว่าถ้าเกิดใบบัวโวยวายด่ากราดทุบตีเขาๆคงสบายใจกว่าการที่เธอเงียบแล้วมองหน้าเขานิ่งๆแบบนี้"คนดี..ไม่เงียบแบบนี้ได้ไหมคะเฮียใจคอไม่ดี"ใบบัวก็ไม่ตอบอะไรเพียงแต่นั่งกอดอกแล้วตวัดสายตามองเขาอย่างเอาเรื่องจนคนที่ถูกมองอย่างโอโซนต้องก้มหน้าหลบสายตาแบบนี้ของใบบัวเขายอมรับเลยว่าไม่เคยเห็นใบบัวเป็นแบบนี้"เฮ้อ!!...มีอีกไหมคะ"แล้วคำพูดประโยคแรกหลังจากที่นั่งเงียบไปของใบบัวก็ดังออกมา"อะไรครับ""เด็กที่เคยเลี้ยงไว้นอกจากยิหวาแล้วมีอีกไหม"ใบบัวกรอกตามองหน้าโอโซนอย่างหงุดหงิดที่ได้ยินเขาถามแบบนี้ก่อนที่เธอจะบอกเขาออกไป"เออ!!...คือ..""ตอบ!!"เมื่อเห็นว่าโอโซนตอบอ้ำๆอึ้งๆแบบนี้ใบบัวก็ตะคอกเสียงดังใส่จนโอโซนสะดุ้ง"มีครับ! แต่เฮียเลิกไปหมดแล้วเลิกก่อนที่จะมีหนูเหมือนกับที่เลิกเลี้ยงดูยิหวาเฮียเลิกหมดเลย""กี่คน!!""ครับ!""ถามว่ามีกี่คนตอบมาค่ะเอาให้ละเอียด"

"ถ้าก้าวขาออกไปเราก็ไม่ต้องมาคุยกันอีก"โอโซนที่กำลังเดินผละออกจากใบบัวก็หยุดเดินแล้วค่อยๆหันมามองหน้าคนที่พึ่งตะโกนไล่หลังเขาเมื่อกี้ด้วยสายตานิ่งๆ ไม่ว่าจะยังไงใบบัวก็ยังมีอารมณ์เหนือกว่าเหตุผลอยู่ดีทั้งๆที่เรื่องนี้ใบบัวเองที่เป็นคนเริ่มเขาแค่อยากให้คนตัวเล็กได้คิดๆเหมือนผู้ใหญ่เขารอเธอมาหลายชั่วโมงหลังจากที่เกิดเหตุการณ์นั่นรอให้เธอเข้ามาพูดมาขอโทษด้วยเหตุผลที่มันพอจะฟังขึ้นแต่ใบบัวก็ไม่ทำเธอเอาแต่เอาใจเขาในแบบของเธอแต่สิ่งที่เขาต้องการคืออยากให้เธอแคร์ความรู้สึกของเขาที่เสียไป"อย่าพูดแบบนี้ค่ะ หนูคิดให้ดีๆว่าเรื่องนี้มันเกิดขึ้นเพราะใครแล้วหนูควรจะทำยังไงให้สถานการณ์ระหว่างเราตอนนี้มันดีขึ้น ไปอาบน้ำให้ใจเย็นแล้วคิดทบทวนดูค่ะเฮียออกไปแปปเดียวไม่เกินเที่ยงคืนเฮียก็กลับ"ถึงแม้จะน้อยใจจะเคืองคนตัวเล็กแค่ไหนแต่โอโซนก็ไม่ทำร้ายจิตใจของอีกคนโดยที่ปึงปังออกมาเขายังบอกยังพูดคุยกับใบบัวด้วยเหตุผลก่อนที่จะเดินออกจากห้องไปปัง!!!"ฮึก!!หนูบัวขอโทษหนูบัวไม่ตั้งใจจะทำร้ายความรู้สึกของป๊ะป๋า"สิ้นเสียงประตูห้องถูกปิดลงใบบัวก็ยินร้องไห้น้ำตาไหลออกมาแล้วพูดประโยคนี้ออกมาเบาๆราวกับคนที่จะหมดแรง

บนเตียงในห้องนอนใหญ่จ๊วบ จุ๊บ"อืมมม!!"เสียงดูดปากกับเสียงครางของใบบัวบัวและโอโซนดังขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่โอโซนอุ้มใบบัวเข้ามาที่ห้องนอนใหญ่ตอนนี้ใบบัวเป็นฝ่ายที่นอนอยู่ใต้ร่างรองรับจูบที่เร้าร้อนของโอโซนด้วยความรู้สึกที่วูบวาบไปหมดทุกสัมผัสที่ได้ใกล้ชิดกัน โอโซนตอนนี้ที่ร่างกำยำเปลือยเปล่าไม่มีเสื้อผ้าปกปิดเลยสักชิ้นใบบัวกอดจูบแล้วลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของอีกคนอย่างหลงไหลพรึบ!!"อ๊ะ!!"ทั้งสองกอดจูบกันอยู่พักใหญ่โอโซนก็ผลิกตัวลงมาเป็นฝ่ายนอนลงแล้วยกตัวใบบัวให้ขึ้นไปคร่อมร่างไว้อีกครั้ง"รุกเฮียแล้วหนูก็ต้องรุกให้สุดค่ะ"ใบบัวที่ได้ยินโอโซนพูดแบบนี้ก็ส่งยิ้มหวานยั่วยวนให้เขาก่อนที่จะค่อยๆเลื่อนตัวลงให้ร่องสาวของเธอลงไปถูไถกับแท่งเอ็นอวบของเขา"เดี๋ยวค่ะอย่าใจร้อนเฮียยังไม่ได้ดูดกินน้ำหวานหนูเลย""ไหนบอกจะให้หนูบัวเป็นฝ่ายทำไงคะหนูบัวก็ต้องอยู่ข้างบนสิแล้วป๊ะป๋าจะมากินน้ำหวานหนูบัวได้ยังไง"ใบบัวที่นั่งคร่อมโอโซนอยู่ก็ถามออกมา"ก็กินแบบออนทอปไงคะ ขยับขึ้นมานั่งคร่อมหน้าเฮียไว้ค่ะ""มัน...จะดีเหรอคะ""ขึ้นมาค่ะ"ใบบัวค่อยๆขยับตัวไปช้าๆจนในที่สุดร่องสาวของเธอก็ลอยเด่นอยู่ตรงหน้าโอโซน

มหาวิทยาลัย"เป็นอะไรของแกบัวนั่งสะบัดหน้าอยู่นานแล้วนะ""ไม่รู้สิตาขวามันกระตุกอะแก"ใบบัวตอบเจ้าขาออกไปในตอนที่นั่งเรียนในคลาสแล้วตาขวาเธอกระตุกถี่ๆจนเธออยู่นิ่งๆไม่ได้"โบราณเขาว่าขวาร้ายซ้ายดี ตากระตุกข้างขวาจะเกิดเรื่องไรปะวะ""เดี๋ยวนี้แกเชื่อเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอเจ้าขา""ก็นิดนึง...แต่คงไม่มีอะไรหรอกมั้งเพราะช่วงนี้ชีวิตคุณหนูบัวเพื่อนรักของฉันดี๊ดี"เจ้าขาอดที่จะพูดหยอกไม่ได้ก็ช่วงนี้ใบบัวมีความสุขจริงๆหน้าตาสดใจซึ้งต่างกับเธอที่ชีวิตช่วงนี้เหมือนมีราหูครอบงำ"ว่าแต่แกเถอะจะบอกฉันได้รึยังว่าทำไมช่วงนี้ถึงได้ดูอดหลับอดนอนแบบนี้"ใบบัวไม่ลืมที่จะคาดคั้นเอาเรื่องที่เธออยากรู้กับเพื่อนรักอย่างเจ้าขา"ฉัน...ทะเลาะกับป๊า""อีกแล้วเหรอ"เพราะนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เพื่อนรักของเธอทะเลาะกับผู้เป็นพ่อเจ้าขามักจะทะเลาะกับพ่อของเธอเป็นประจำหลังจากที่แม่เสีย"อืม!""อย่าบอกนะว่าทะเลาะกันเรื่องน้องสาวกับแม่เลี้ยงแก""ก็ไม่เชิง...แต่รอบนี้ป๊าตัดเงินตัดบัตรยึดรถฉันก็เลยต้องอดหลับอดนอนทำงานพิเศษน่ะ""เจ้าขา! เรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมไม่บอกฉันแกก็รู้ว่าฉันช่วยแกได้แกไม่เห็นต้องลำบากไปอดหลับอดนอนทำงานเล