All Chapters of No.1 Fan เด็กเลี้ยงอันดับหนึ่งของมาเฟีย: Chapter 31 - Chapter 40

คนตัวเล็กนอนหอบอยู่บนเตียงหลังจากถูกจับฟัดติด ๆ กันนานหลายชั่วโมงจนเริ่มสงสัยแล้วว่าธีโอแอบไปโด๊ปอะไรก่อนทำหรือเปล่า เพราะมันไม่เคยจบที่รอบเดียวสั้น ๆ เลย ครั้งแรกก็เล่นทำจนรุ่งเช้า พอครั้งนี้ก็ตั้งแต่เที่ยงถึงพลบค่ำแถมปลดปล่อยใส่เธอตั้งหลายครั้งแต่กลับไม่แสดงท่าทีเหนื่อยเลยสักนิด ในขณะที่เธอขาสั่นตัวสั่นไปหมดทั้งร่าง มันทั้งหมดแรงและรู้สึกอุ่นวาบภายในกายไปพร้อม ๆ กัน“ทำไมขาสั่น” ธีโอเอ่ยขึ้นขณะนอนซบอยู่ใกล้ ๆ กับส่วนขาอ่อนของร่างเล็กใครจะไม่สั่นล่ะโดนไปขนาดนี้ นี่ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเดินไหวไหมด้วยซ้ำ คำขู่ที่ว่าจะจับเธอกระแทกจนขาถ่างน่ะไม่เกินจริงเลยสักนิดไม่ใช่แค่ขาสั่น แต่ใจยังสั่นด้วย!“ก็ทำไปขนาดนั้นจะไม่สั่นได้ยังไง…” คนตัวเล็กกล่าวเสียงเบาพลางเบือนหน้าไปมองโคมไฟด้านข้างเพราะธีโอชันกายขึ้นมามองหน้าในระยะใกล้“ทำไปแค่นิดเดียวเอง”อยากจะกรี๊ดให้ดังลั่นห้อง นิดเดียวอะไร นิดเดียวกี่โมงนี่เขาไปกินยาปลุกเซ็กซ์มาหรือไงถึงได้อึดขนาดนี้!“เดี๋ยวซื้อยาให้นะ ไม่ต้องไปซื้อเอง โอเคไหม”เขากล่าวด้วยน้ำเสียงอบอุ่นพลางลูบไปที่พวงแก้มใสเบา ๆ และมองเธอด้วยสายตาหลากหลายความหมาย“มะ ไม่เป็นไรค่ะ

หญิงสาวถึงกับสบถออกมาทันทีเมื่อสิ่งที่คิดดันเกิดขึ้นจริงเพราะเธอดันหมุนได้มาอยู่กับพีช คนที่เธอไม่อยากคุย ไม่อยากหายใจร่วมด้วยมากที่สุด“บังเอิญเกิน” แม้แต่เมจิยังทำหน้าเหวอ“มันเป็นเจ้ากรรมนายเวรเธอตั้งแต่ชาติที่แล้วหรือเปล่า”ไมอาเองก็ส่ายหัวออกมาเหมือนกัน เพราะเธอรู้ดีว่าสถานะของซูริและพีชในตอนนี้ไม่ดีเอาเสียเลย“แล้วดูอีกสองคนสิ…”ซูริแทบจะกัดลิ้นตาย แค่พีชคนเดียวก็ปวดหัวแล้ว และอีกคนคือไมค์ที่เป็นพวกเก็บตัวไม่คุยกับใคร มีท่าทีห่างไกลจากคำว่าเป็นมิตร เรียกง่าย ๆ ว่าไม่สนโลกมาเรียนให้จบไปงั้นส่วนพีชก็อย่างที่รู้กันว่าเขาน่ารำคาญ และคนสุดท้ายที่ดูพอไปวัดไปวาได้มากที่สุดคือจี๊ด...เด็กทุนที่ไม่ได้มีฐานะร่ำรวยแต่เรียนเก่ง เธอเป็นคนนิสัยดี ขี้เกรงใจ และเจียมเนื้อเจียมตัวมากเพราะเป็นเด็กทุนเพียงคนเดียว จนทั้งซูริและเพื่อน ๆ เอาใจช่วยห่าง ๆ ตลอด“ได้กลุ่มกันครบแล้วนะ ไปเตรียมตัวให้ดี”ซวย ซวยแบบมากของมากที่สุด เรียนมาสี่ปีจนจะจบอยู่แล้ว ดันต้องผ่านด่านสุดท้ายคือทำงานกลุ่มกับพีชเนี่ยนะมีหรือว่าเขาจะไม่หาเรื่องกวนใจเธอน่ะ ไม่มีทางหรอก แล้วเธอจะรับมือยังไง เขาทั้งชอบทำตัวไร้มารยาทใส่เธอ ทั

หลังจากเคลียร์งานกลุ่มในส่วนของตนเองเรียบร้อยแล้ว วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ต้องมาเรียนทั้งเช้าและบ่ายตามปกติ แต่ตอนนี้ชีวิตนักศึกษาปีสี่กำลังนับถอยหลังลงแล้วถ้านับกันตามปฏิทินก็เหลืออีกไม่กี่เดือนด้วยซ้ำเพราะเธอเก็บหน่วยกิตจะครบแล้วจากการลงเรียนซัมเมอร์แก้เบื่อและเหลือแค่การสอบที่จะถึงนี้ก็ไปอีกก้าวพอหลังจากนั้นก็เป็นการเตรียมลงทะเบียนฝึกงานซึ่งจะลงตอนไหนก็ได้ เป็นระยะเวลาไม่เกินหกสัปดาห์มหาวิทยาลัยของเธอมีระบบยืดหยุ่นสำหรับนักศึกษา เรียนหนักไม่แพ้มหาวิทยาลัยอื่นเลย แต่มีเวลาและตัวเลือกให้นักศึกษาอย่างดี“ซู…”เสียงหวานเล็กแสนคุ้นหูเรียกขึ้นในขณะที่ซูริกำลังเก็บของเตรียมออกจากห้องของคลาสเช้า“อ้าวจี๊ด ไปนั่งมุมไหนมาทำไมไม่เห็นเลย”มันคือเสียงของจี๊ด หญิงสาวร่างเล็กที่อยู่ในกลุ่มเดียวกับงานในวิชาของอาจารย์อู๋“อ๋อ วันนี้ตื่นไม่ทันน่ะ เมื่อคืนนอนดึกมาก”“ไปทำอะไรมา แอบคุยกับหนุ่มเหรอ” ซูริเอ่ยแซวอย่างเป็นกันเอง“บ้า! ไม่มีหรอก ซูอ่า”“ฮ่า ๆ ล้อเล่นจ้า แล้วมีอะไรเหรอ”“เราทำสไลด์สุดท้ายเสร็จแล้ว วันนี้เลยจะมาชวนไปซ้อมพรีเซนต์ด้วยกันตอนเย็น”อ่า จริงด้วยสิ เวลาผ่านไปจนเธอลืมไปเลยว่าวิชานี้

“ถ้าเรียกผู้หญิงของกูว่าอีอีกคำเดียว กูจะเป่ากระบาลมึงทิ้งตั้งแต่ตอนนี้”น้ำเสียงนั้นชัดเจนเยือกเย็นราวน้ำแข็งที่กำลังจะแทงทะลุเข้าไปถึงกระดูกพีชกลืนน้ำลายอึกใหญ่และยกมือขึ้นเสมอตัว เหงื่อเริ่มไหล่ซึมตั้งแต่ขมับ ถึงแม้จะพยายามตั้งท่าแข็งกร้าวแต่แววตานั้นกระตุกเผยความหวาดกลัวลึก ๆ ในใจ“ใจเย็น กูแค่หยอกเล่น”ฟาด!“อย่าเสือกมาล้อเล่นกับผู้หญิงของกู”มือใหญ่ฟาดกระบอกปืนไปที่ใบหน้าของพีชหนึ่งทีโดยที่เขายังคงคาบบุหรี่อยู่แรงกระแทกทำให้พีชเซล้มไปกระแทกกับพื้นและเลือดไหลซึมจากมุมปาก“ขอโทษที ว่าจะไม่ทำอะไรแล้ว” ธีโอหันไปมองร่างระหงของซูริที่จ้องมองมาที่พีชด้วยสายตาเย็นชาตอนแรกเขานึกว่าเธอจะกลัวจนตัวสั่น แต่เปล่าเลย เธอนิ่งมาก นิ่งจนเขากลัว นิ่งตั้งแต่เขาให้การ์ดพามาที่นี่แล้วเห็นรูปในแอคที่พีชมันแอบถ่ายและทำกับผู้หญิงมาหลายคนแล้ว“พี่คะ ซูมีเรื่องจะรบกวนหน่อย…”“…”“พี่ช่วยทำให้มันจำไปจนวันตายทีว่าอย่าทำตัวเลวใส่ผู้หญิงแบบนี้” น้ำเสียงหวานที่เคยงุ้งงิ้งเหมือนแมวขี้อ้อน ตอนนี้ฟังดูเยือกเย็นยะเยือกจับขั้วหัวใจธีโอไม่ตอบอะไรและยิ้มให้คนน้องเล็กน้อยกับความเด็ดขาดและใจแข็งไม่โอนอ่อนง่าย ๆ ของ

“ซูไม่ได้อยากให้พี่ก้มหัวให้สักหน่อย”“…”ธีโอถึงกับเงียบไปพักใหญ่ เพราะไม่รู้เหมือนกันว่าจะง้อยังไง เขาไม่ใช่คนเคยง้อใครเสียด้วย“แล้วอยากให้ทำอะไร”ชายหนุ่มตะแคงตัวมานอนกอดอกข้างเดียวหันมองคนน้องแบบจริงจังในขณะที่มืออีกข้างยังถูกทรวงอกอิ่มหนีบไว้ไม่ห่างนี่จะให้ตบะแตกให้ได้เลยใช่ไหม“ก็อยากถามอะไรสักสามสี่คำถามได้ไหมคะ”“อยากถามก็ถามมาแต่อย่าไร้สาระแล้วกัน เธอยิ่งหาสาระไม่ค่อยจะได้อยู่”“พี่เคยมีแฟนไหม” หญิงสาวยิงคำถามใส่ทันทีโดยแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินการถูกแซะว่าไร้สาระ“ถามทำไม”“เอ้า ไหนบอกว่าถามได้ไง”“ก็มันไร้สาระ”“ถ้าไม่มีสาระก็ตอบมาสิ เคยมีไหม” เธอจี้เขาไปอีกขั้น ไม่รู้ทำไมเหมือนกันที่หัวใจอันเห็นแก่ตัวดันบีบเข้าหากันเรื่อย ๆ ระหว่างรอฟังคำตอบ“…”“ไม่เคยมี จะถามทำไม”อา ทำไมรู้สึกใจพองโตแปลก ๆ นะ“ก็แค่อยากรู้ว่าแฟนคนก่อนพี่เป็นยังไงเฉย ๆ ค่ะ”“ไม่มีหรอก”“แล้วทำไมถึงไม่มี”“ก็ไม่มีเฉย ๆ นี่แหละถามทำไมนักหนา” น้ำเสียงเข้มดุขึ้นเล็กน้อย เขาไม่ได้หงุดหงิด แต่ไม่รู้จะตอบยังไงเพราะตัวเองยังไม่แน่ใจเลย“แค่อยากรู้ ทำไมต้องทำเสียงดุด้วย”คนตัวเล็กหน้างอจนเห็นได้ชัด เขาเลยพ่นลมหายใจอ