เข้าสู่ระบบแชร์
Chapter 31 - POV
วันที่เผยแพร่:
2026-08-23 16:39:16
บทล่าสุด
No.1 Fan เด็กเลี้ยงอันดับหนึ่งของมาเฟีย Chapter 48 - รักแฟน [END]
“กูน่ะต้องถามว่ามึงมาทำเหี้ยอะไรห้องน้องกูตอนเที่ยงคืน”ไคย่างสามขุมเข้ามาหาและกอดอกอยู่ตรงหน้าธีโอด้วยท่าทีไม่เป็นมิตรนัก แต่ครั้งนี้มันนิ่งผิดปกติและในจังหวะที่ไคกำลังจะเอ่ยปากพูดประโยคถัดไป ธีโอก็ตัดสินใจทำอะไรที่ไม่เคยมีใครคิดว่าเขาจะทำขึ้นมา“เดี๋ยว ๆ ไอ้สัตว์ มึงคุกเข่าทำห่าอะไร”แม้ไคจะฉุนที่ธีโอมาหาน้องเขาตอนกลางคืน แต่ก็ตกใจกับการคุกเข่ามาก“กูขอโทษ” ธีโอกล่าวเสียงต่ำแต่ชัดเจนทุกคำ“ขอโทษเรื่อง แล้วคุกเข่าทำไม”“ที่คุกเข่าเพราะกูทรยศความไว้ใจของมึง แต่ตอนนี้กูก็ไม่อยากทรยศตัวเองเหมือนกัน”“…”เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาตามฉบับลูกครึ่งยืนนิ่งเมื่อได้ยินคำว่าทรยศจากปากเพื่อนสนิทแต่ในขณะเดียวกันสองหนุ่มที่มาด้วยอย่างเดรกและเซนก็แอบแปะมือบิงโกกันข้างหลังแม่งดูก็รู้ว่าพวกมันเป็นคนพาไอ้ไคมา! จบนี่ต้องจัดการให้เข็ด“กูรักน้องมึง และกูก็รักของกูมาสักพักแล้ว มึงจะกระทืบ ตัดเพื่อน หรืออะไรก็เอาเลย แต่กูคงเลิกรักซูไม่ได้”ธีโอเอ่ยความในใจออกไปจนหมดสิ้น เขายังคุกเข่าอยู่ต่อหน้าไค ในขณะที่ไคก็มองนิ่ง ๆ ไม่ตอบอะไรกลับมาสักคำจนตอนนี้ระหว่างร่างสูงมีเพียงความเงียบเข้าปกคลุมเขาเองก็ไม่เคยคุกเข่
No.1 Fan เด็กเลี้ยงอันดับหนึ่งของมาเฟีย Chapter 47 - จะตาย (NC 20+ )
“ใส่ก็งอน ไม่ใส่ก็น้อยใจ จะเอายังไงครับที่รัก หืม”น้ำเสียงแหบพร่ากล่าวอย่างขี้เล่นพลางกระแทกเข้าใส่โพรงเนื้อนุ่มนิ่มในจังหวะเนิบนาบเพื่อให้เธอได้ปรับตัว ถึงแม้ว่าภายในของเธอจะตอดรัดเขาแน่นสนิทจนแทบขยับไม่ได้ แต่เพราะอย่างนี้แหละเขาถึงฝันถึงเธอทุกคืน“อื้อ~”ซูริทั้งเขิน เสียว และบิดมวนทรมานจนแทบจะดิ้นตายคาเตียง เขาเรียกเธอว่าแฟน เขาเรียกเธอว่าที่รักและตอนนี้เรากำลังใกล้ชิดกันหลังจากที่โหยหามาสองวันฝ่ามือใหญ่จับเรียวขาขาวยกขึ้นมาพาดบ่าและดันสะโพกอวบอิ่มให้ลอยขึ้นจากเตียง ก่อนกระหน่ำสอดกระแทกเข้าสู่โพรงเนื้อนุ่มรัว ๆ ด้วยความคิดถึง“อ่า ไม่ได้เอาตั้งสองวัน จะลงแดงตายอยู่แล้วรู้ไหม”ชายหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างไม่เคอะเขิน เขายอมศิโรราบให้ร่างบางนี้ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้สัมผัสกันแล้วจะปรนเปรออะไร จะจูบไปตามจุดไหนก็อยากทำทั้งหมดทุกพื้นที่ ทุกตารางนิ้วที่ริมฝีปากจะสามารถเลื่อนผ่านเขาจะจูบเธอให้หมดทุกซอกทุกมุม…เพราะเธอเป็นของเขา ของเขาแค่คนเดียว“อ๊ะ อ๊า”คนตัวเล็กขยำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ คลื่นความร้อนระอุแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กายที่เต็มไปด้วยร่องรอยรักจากเขากายแกร่งถาโถมกระแทกเข้ามาราวกับเค
No.1 Fan เด็กเลี้ยงอันดับหนึ่งของมาเฟีย Chapter 47 - ต้องง้อบนเตียงเท่านั้น (NC 20+ )
เพนต์เฮาส์ของไคธีโอมาถึงภายในเวลาไม่ถึงยี่สิบนาที และเพราะเขาเป็นหนึ่งในแขกที่ได้รับอนุญาตให้ขึ้นไปได้ทุกเวลา รวมถึงมีคีย์การ์ดและรหัสผ่านที่ได้รับจากไค ธีโอก็เลยสามารถเข้าออกเพนต์เฮาส์แห่งนี้ได้ทุกเมื่อติ๊ง!ชายหนุ่มยืนอยู่ในลิฟต์ส่วนตัวไม่กี่นาทีก็ขึ้นมาถึงชั้นส่วนตัวของไค ถึงจะเป็นเพนต์เฮาส์หลักร้อยล้านแต่ก็ไม่ใช่ว่าลิฟต์จะมาจอดตรงหน้าเอาดื้อ ๆ เพราะมีประตูป้องกันความเป็นส่วนตัวอีกขั้นติ๊ง ติ๊งมือใหญ่กดออดเรียกคนที่อยู่ในห้องด้วยหัวใจเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ แต่กดเท่าไหร่เธอก็ไม่ออกมาเปิดประตูให้สักทีแล้วสมองเขาก็ยิ่งเป็นพวกชอบใช้วิธีทางลัดเป็นอย่างเดียวเสียด้วยสิTheo : ถ้าไม่ออกมาเปิดประตู พี่จะกดสัญญาณไฟไหม้ เลือกเอาชายหนุ่มกดส่งข้อความไปให้หญิงสาว เพราะตอนยืนอยู่เขาเห็นปุ่มสัญญาณไฟไหม้พอดี และด้วยความที่เป็นคนถนัดกับอะไรพวกนี้ก็เลยปิ๊งไอเดียตี๊ด!แน่นอนว่ามันได้ผล เพราะถ้าเขากดสัญญาณไฟไหม้ขึ้นมาจริง ๆ มันจะเดือดร้อนกันไปทุกชั้น“มีอะไร…อ๊ะ”ทันทีที่คนน้องเปิดประตูออกมาด้วยใบหน้าบึ้งตึงเขาก็ฉวยโอกาสดันเธอเข้าไปในห้องพร้อมปิดประตูและดึงเธอเข้ามากอดแนบพลางซุกไซ้จมูกลงไปที่กลุ่มผ
No.1 Fan เด็กเลี้ยงอันดับหนึ่งของมาเฟีย Chapter 46 - ต่างคนต่างโกรธ
ร่างสูงเดินออกมาขึ้นรถตู้ที่เพิ่งไปรับไคกลับมาจากสนามบินแล้วสั่งให้คนขับรถตรงออกจากเพนต์เฮาส์โดยไม่หันกลับไปมองอีกเลยไม่ใช่เพราะไม่ได้คิดอะไร แต่เพราะคิดมากจนแทบบ้าต่างหากทั้งเป็นห่วง ทั้งความคิดอะไรต่อมิอะไรแล่นเต็มหัวมากมาย ความรู้สึกรุนแรงมันโจมตีเขาทันทีที่เห็นหน้าเธอเขาแค่อยากรู้ว่าเธอน้อยใจหรืองอนอะไร แต่ว่าเธอกลับไม่มองตาเขาเลยด้วยซ้ำ ซึ่งนี่มันไม่ใช่ซูริที่เขารู้จักเลย“หงุดหงิดฉิบหาย แม่ง!” เสียงทุ้มสบถดังลั่นรถ ตอนนี้หัวใจเขาเต้นไม่เป็นจังหวะเลยด้วยซ้ำถ้าเธอโกรธเขา เขาก็โกรธเธอเหมือนกันนั่นแหละ มีอย่างที่ไหนออกจากคอนโดมาโดยไม่บอกเขาสักคำแถมยังหนีกลับบ้านแล้วทิ้งเขาเฉยเลยพยายามคิดหาเหตุผลแล้วก็ไม่เข้าใจว่าเธอน้อยใจเรื่องอะไร เมื่อคืนเขาก็ไม่ได้ใกล้ผู้หญิงคนไหน ไม่ได้ทำอะไรนอกลู่นอกทางเลยเขาซื่อสัตย์กับเธอยิ่งกว่าหมาอีกแล้วแบบนี้อะไรมันทำให้เธอร้องไห้จนตาบวมแบบนั้นล่ะ มองผ่าน ๆ ยังรู้เลยว่าร้องไห้มาทั้งคืนแต่ไม่ยอมบอกกันเนี่ยนะที่ผ่านมาเขายังชัดเจนไม่พอให้เธอเชื่อใจอีกเหรอ…“ไปคลับเลย ไม่ต้องแวะคอนโด”เสียงทุ้มเอ่ยสั่งคนขับรถให้ตรงไปที่ไนต์คลับแทนที่จะกลับไปคอนโด เพราะ
No.1 Fan เด็กเลี้ยงอันดับหนึ่งของมาเฟีย Chapter 45 - กลับมาเป็นคนเดิม
วันถัดมาหญิงสาวเปิดเปลือกตาอันหนักอึ้งของตัวเองขึ้นอย่างยากลำบาก ไม่ใช่เพราะเหนื่อย ไม่ใช่เพราะง่วงแต่เพราะเมื่อคืนร้องไห้ไปเยอะมากจนปวดตาไปหมด-Beep-และแน่นอนว่าเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ก็ยังดังไม่หยุด ทั้งข้อความ ทั้งสายที่ไม่ได้รับมีแต่ชื่อของธีโอซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะกระหน่ำโทรมาหาพระแสงอะไรทั้งที่เมื่อคืนน่าจะคุยกันเคลียร์แล้วนะคือเมื่อคืนพอเขากลับไปคอนโดแล้วไม่เจอเธอก็รีบโทรมาหาด้วยความเป็นห่วง และแน่นอนว่าซูริรับสายอย่างรวดเร็วไม่ได้รับเพราะอยากให้เขาง้อ แต่รับเพราะบอกว่ามานอนบ้านตัวเองเพื่อให้เขาไม่ต้องมาวุ่นวายอะไรอีกเธอไม่ได้หนีปัญหานะ แค่อยากพาตัวเองออกมาจากที่นั่นมากกว่า คงไม่มีใครอยากเอาหัวใจไปให้คนไม่เห็นค่าดูถูกเล่นหรอกมั้งก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าจะทั้งโทรทั้งส่งข้อความแสดงความเป็นห่วงน้องสาวเพื่อนอะไรขนาดนั้นตอนนี้เขาทำเกินหน้าที่ไปมากแล้ว ไม่ต้องซื่อสัตย์ขนาดนั้นก็ได้-Beep-มือเรียวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแจ้งเตือนและกลอกตาไปมาอย่างเบื่อหน่ายไม่ใช่ว่าหัวใจมันไม่เจ็บนะ มันยังเจ็บอยู่เพราะนี่คือแผลสดแต่ต้องท่องไว้ว่า...เขาไม่รัก เขาไม่รัก เขาไม่รัก ท่องสามครั้งให้ขึ้นใ
No.1 Fan เด็กเลี้ยงอันดับหนึ่งของมาเฟีย Chapter 44 - ดูถูกความรู้สึก
คำพูดโหดร้ายของธีโอทำให้ซูริเดินออกมาเดินจากบริเวณทันทีโดยที่เดรกไม่ต้องนำ เพราะเธอหาเหตุผลที่จะทนฟังต่อด้วยหัวใจที่ปวดร้าวไม่ได้จริง ๆขาทั้งสองข้างเหมือนคนหมดแรงแต่เธอก้าวออกมาอย่างมั่นคง กลืนก้อนสะอื้นลงลำคอ หายใจเข้าไปเต็มปอด ทั้งที่มันแน่นจุกจนเหมือนมีใครต่อยเข้าอย่างจังเธอเดินฝ่าฝูงชนออกจากคลับโดยไม่หันกลับไปมองเสียงเพลงที่ดังคลอ เสียงผู้คนพูดคุยกันด้วยบทสนทนาหลากหลายบางคนก็มาดื่มเพราะเศร้า บางคนก็มาดื่มเพราะอยากสนุกแต่ตอนนี้ซูริมีเพียงความรู้สึกเดียวคือเจ็บร้าวไปหมด“เดี๋ยวพี่ไปส่งนะซู” เสียงเดรกดังขึ้นด้วยความเป็นห่วงเพราะเขาเดินตามซูริออกมา“ไม่เป็นไรค่ะพี่เดรก แต่รบกวนไม่ต้องบอก ‘เขา’ ได้ไหมคะว่าซูมา”“ได้ พี่ไม่บอกหรอก” เขาตอบอย่างจริงจัง เป็นใครได้ยินแบบนั้นก็คงปวดใจเหมือนกัน“ขอบคุณค่ะ ซูขออยู่คนเดียวสักพักนะคะ”เธอไม่เอ่ยชื่อเขาแม้แต่คำเดียวแล้วเดินออกมาให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไฟถนนนอกคลับนั้นดูสว่างจ้าเมื่อเทียบกับความมืดในใจเธอเดินไปเรื่อย ๆ ไม่มีจุดหมาย ฝนไม่ได้ตกแบบในหนัง แต่ดวงตาเธอเปียกชื้น น้ำตาไหลราวกับไม่เคยไหลมาก่อนแบบนี้ในชีวิตทั้งที่ในถนนเส้นนี้ไม่ได้
บางทีคุณอาจจะชอบ
รวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat74.5K viewsOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์
Beefy Cat115.4K viewsเคียงตะวัน
ไออุ่นในฤดูหนาว78.4K viewsหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา360.3K viewsพ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์
โกลัญญา324 viewsทริปสวาท The Lustful Journey
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko184 viewsเสน่หาแฟนเก่า
อิแย้ม300 viewsรักลับๆ ของฉันกับพี่เขย My forbidden passionate love (NC)
กระดุมเม็ดที่สาม191 views
