All Chapters of หมอผีเอวดุกับพวกร่วมพิธีลงของ 3P 4P 6P (NC20++): Chapter 221 - Chapter 230

“ใช่ ๆ ไอ้พวกไม่มีมารยาท พ่อแม่ไม่สั่งสอน มึงใช้แรงงานคุณพยาบาลเค้าแบบนี้ ประเดี๋ยวเค้าก็ปวดเมื่อยแขนกันพอดี... จริงไหมวะไอ้หลาม”“นั่นสิ จริงของไอ้หมีมัน... งั้นให้พวกกระผมช่วยนวดเฟ้น คลายเส้นให้หายเมื่อยดีกว่า มามะ ๆ”ทั้งไอ้หมีและไอ้หลามพล่ามกันไม่หยุดปากพวกมันขยับตัวเข้ามาประกบร่างบางขนาบทั้งซ้ายและขวาพลางยื่นมือสากหนาเข้ามาขยำบีบนวดลงบนบ่าและต้นขาของพิชชาอย่างถือวิสาสะ“ให้ไอ้หมีผมนวดบ่านวดไหล่ให้นะคุณพยาบาล”“ส่วนไอ้หลามจะช่วยนวดเฟ้นต้นขาให้คุณพยาบาลเองนะ”“พ... พวกคนไข้ นี่พวกคุณกำลังจะทำอะไร?”เธอจะไปปฏิเสธอะไรได้ ได้แต่กัดฟันข่มอารมณ์ร่านร้อน ที่ถูกฝ่ามือหยาบช้าของไอ้หมีและไอ้หลามคลึงเคล้นไปทั่วทั้งเนินอกด้านหน้า และต้นขาอ่อนทางด้านหลัง...“ก็จะช่วยคลึงเส้นให้ไงล่ะจ๊ะคุณพยาบาล... อู้หู เส้นตึงเชียว”ไอ้หมีวางมาดเป็นหมอนวดมือดี ก่อนจะค่อย ๆ ล้วงมือลงไปบีบเค้นเต้านมคู่สวยอวบอิ่มภายใต้ชุดยูนิฟอร์มที่หลุดลุ่ยอย่างไม่เกรงใจ“ทั้งตึง ทั้งเต่ง เต็มสองมือกูเลยว่ะ ไอ้หลาม ฮ่า ๆๆ”“ไอ้หมี ขอกูลองบีบนมพยาบาลดูบ้างสิวะ ว่าจะใหญ่ขนาดไหน”ไอ้หลามร้องบอก พลางเอื้อมมือของมันขึ้นไปบีบนวดเต

ไอ้หลามชักมือออกจากรูฟิตคับที่มันชักนิ้วเข้าออกจากเหนียวเยิ้มไปหมด จากนั้นรีบดังผ่านม่านกั้นเตียงไอ้กระทิงให้ปิดเข้าหากัน …เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้มาใหม่เห็นภาพอุจาดที่พยาบาลคนสวยกำลังรีดน้ำออกจากกระสวยให้เพื่อนมันทั้งสองตัวอยู่.ไอ้หมีกับไอ้หลามรีบหันหลังกลับออกมาจากบริเวณหลังผ้าม่าน เพื่อมายืนรับหน้าหัวหน้าพยาบาล ที่กำลังหยุดยืนอยู่ตรงหน้าประตูห้องคนไข้ชายร่างใหญ่ทั้งสองยิ้มแห้ง จ้องมองไปที่ผู้มาใหม่เป็นตาเดียว ในหัวของพวกมันกำลังคิดหาข้อแก้ตัว หากโดนหล่อนซักถามใบหน้าเหี่ยวย่นของ หัวหน้าพยาบาลสมศรี หญิงวัยห้าสิบปีเศษ ส่งสายตาเหยียดพวกมันอยู่ที่หน้าประตู ก่อนจะตวาดถามออกมา"นั่นพวกเธอ กำลังทำอะไรกันอยู่ที่หลังผ้าม่านกั้นเตียงหมายเลขสองนั่นน่ะ?""ไม่มีอะไรหรอกครับ! พวกผมก็แค่ ยืนดูคุณพยาบาลพิชชาแกช่วยรีดน้ำ... เอ่อ คือ น้ำเยี่ยว! คือ ... พวกไอ้เสือกะไอ้กระทิงมันอยากจะเยี่ยว..."ไอ้หลามเห็นท่าไม่ดี กลัวเพื่อนจะหลุดปากทำเสียเรื่อง จึงรีบเสริมขึ้นมาทันควัน"ใช่ ๆ ครับ! คือว่า... ไอ้เสือกะไอ้กระทิง มันมีปัญหาฉี่ไม่ออกน่ะครับ!เลยต้องเรียกให้พยาบาลพิชชาแกช่วยใช้มือรีดน้ำ... เอ่อ หมายถึง ใ

"อุ๊ย! พี่สมศรีเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า... คนไข้หนึ่งในสี่คนนั้น แกบ่นว่าปวดท้องน้อยแปลก ๆ น่ะค่ะ! นี่พี่ก็ให้พยาบาลพิชชาคอยดูอาการเบื้องต้นอยู่”“อ้าว มีคนไข้ปวดท้องน้อยด้วยหรือครับ?”“ถ้าคุณหมอวายุไม่ติดเคสอะไรเร่งด่วน ฝากเข้าไปช่วยดูคนไข้ห้องเอสี่ให้หน่อยได้ไหมคะ? พี่กลัวว่าพยาบาลพิชชาเค้าจะรับมือคนเดียวไม่ไหวน่ะค่ะ!""ได้สิครับ ผมเองก็ว่างอยู่พอดี เดี๋ยวจะเข้าไปดูให้นะครับ"“ดีเลยค่ะ ห้องเอสี่นะคะ คุณหมอวายุ”หมอหนุ่มรูปหล่อหยิบแฟ้มประวัติคนไข้ติดมือมาด้วย ก่อนจะก้าวขายาวๆ มุ่งหน้าตรงไปยังห้องเอสี่...เมื่อเขาเดินมาถึงที่บริเวณหน้าห้องเอสี่หมอวายุก็ต้องยืนตกตะลึงอยู่หน้าประตูห้อง มือยังกำลูกบิดค้างไว้เสียงเตียงเหล็กลั่นดัง เอี๊ยด... อ๊าด... แปลกประหลาด คือสิ่งที่ทำให้เขาต้องชะงักอยู่กับที่จนกระทั่งได้ยินเสียงร้องครวญครางของพยาบาลพิชชา ผู้หญิงสาวเจ้าของใบหน้าหวาน รูปร่างงดงามดังรูปปั้น ที่เขาคอยเฝ้ามองอยู่ห่าง ๆ เพราะไม่ต้องการเปิดเผยความในใจเร็วเกินไป.ความจริงแล้ว หมอวายุแอบชอบพิชชามานานแล้วส่วนเรื่องพยาบาลสาวรุ่นน้องพวกนั้น เขาก็แค่คุยไปตามมารยาท เพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกแอบรักท

ร่างกายส่วนล่างของฉันกระตุกเกร็งเสร็จสมอารมณ์หมาย พุ่งทะยานขึ้นสวรรค์ไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้วด้วยซ้ำและหลังจากนั้น... ทุก ๆ รูที่อยู่บนเรือนร่างของฉัน ก็ไม่ต่างอะไรกับเครื่องรองรับความใคร่ของบรรดากระทาชายพวกนั้น ไม่มีแม้เรี่ยวแรงที่จะต่อต้านใด ๆ"อื๊อออ... อั่ก! บ๊วบบบ... อื้มมม!"พวกมันสี่ตัวผลัดเปลี่ยนหมุนเวียน สลับกันเล่นเก้าอี้ดนตรีบนเรือนร่างของฉันอย่างป่าเถื่อนตำแหน่งที่มันเสียบยัดเข้ามาในรูถูกปรับเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ทำเอาฉันงุนงงจนหัวหมุนประเดี๋ยวลำเนื้อขรุขระฝังมุกของไอ้หมี ก็แทรกสวนเข้ามาในรูสวาทฉ่ำเยิ้มยังไม่ทันที่มันจะได้ถอนออก...ไอ้กระทิงก็รีบเร่งยัดท่อนเนื้อฉ่ำเจล อัดกระทุ้งเข้าทางรูจีบด้านหลังของฉันจนตึงแน่นไปหมด พร้อมกับร้องออกมาดังระงม"ซี้ดดดด! อีนี่มันร่านแท้ ๆ ว่ะ! กูซอยรูจีบมันแค่แป๊บเดียว แม่งตอดลำเอ็นกูแน่นเลย กระตุกน้ำแตกไปไม่รู้กี่รอบแล้ว! กูจะไม่ไหวแล้วว่ะพวกมึง อ๊ากกก!".ในขณะเดียวกัน ปากกระจับสีชมพูสดของฉันก็ถูกไอ้เสือและไอ้หลามช่วยกันบีบคาง จับให้อ้ากว้างจนสุด เพื่อรองรับท่อนเอ็นตะปุ่มตะป่ำสองดุ้นใหญ่ของพวกมัน ยัดแทรกเข้ามาให้ฉันดูดอม พร้อมกับใช้มือรูดสาวให

หมอวายุยกหลังมือขึ้นเช็ดเหงื่อที่ซึมตามไรผม ค่อย ๆ ก้าวถอยหลังออกมาจากห้องพักฟื้นเอสี่โดยไม่เปิดโอกาสให้พวกคนไข้ชายหื่นกามทั้งสี่ หรือใครหน้าไหนก็ตามผ่านมาเห็นว่า คุณหมออนาคตไกลอย่างเขาคือหนึ่งในพวกชอบถ้ำมองโดยสันดานนายแพทย์หนุ่มเดินตรงไปยังทางเดินอันเงียบสงบบริเวณหน้าห้องน้ำหญิง หัวใจยังคงเต้นโครมครามไม่หายเขายืนด้อม ๆ มอง ๆ รออยู่แค่ไม่ถึงห้านาที ประตูห้องคนไข้เอสี่ก็เปิดออกเบาๆ...พยาบาลพิชชา เดินก้าวขาออกมาจากห้องคนไข้รวมอย่างหมดแรง ใบหน้าหวานแดงระเรื่อด้วยเลือดฝาด เสื้อผ้าชุดยูนิฟอร์มพยาบาลสีขาวแม้จะยับยู่ยี่ไปทั้งตัว แต่เต้าทรวงอวบอิ่มที่ดันตัวเสื้อออกมา กับก้อนเนื้อตรงสะโพกงอนงามที่ดันกระโปรงพยาบาลสั้นตัวนั้นจนตึงเปรี๊ยะ กลับขับเน้นให้เรือนร่างของหญิงสาวยิ่งดูสวยเซ็กซี่ยั่วยวนยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ ที่หมอวายุเคยพบเห็นมาก่อน เป็นสิบเป็นร้อยเท่า.หมอหนุ่มร่างสูงแอบจ้องมองเรือนร่างอรชรอ้อนแอ้นนั้นด้วยสายตาลุ่มหลง ใจหนึ่งก็อดคิดไม่ได้ว่า'โอ้โห... พิชชา! ขนาดเธอเพิ่งโดนไอ้พวกคนไข้หื่นกามรุมสวิงมาหยก ๆแต่ทำไมถึงได้สวยจนทำเอาใจฉันสั่นไปหมดอย่างนี้นะ? นี่เธอกำลังเล่นกับหัวใจฉันอยู่