All Chapters of หมอผีเอวดุกับพวกร่วมพิธีลงของ 3P 4P 6P (NC20++): Chapter 1 - Chapter 10

ปึก! ปึก! ปึก! ป้าบ ป้าบ ป้าบเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกังวานขึ้นมาอีกระลอก สมองของยี่หวาขาวโพลนไปหมด ความรู้สึกซ่านเสียวทวีคูณขึ้นเป็นเท่าตัวเมื่อโดนหนุ่มแน่นกว่ากระแทกกระทั้นเน้นหนัก‘ทำไม... ทำไมมันถึงได้แรงขนาดนี้... อ๊าาา... ฝันดีจริง ฉันชอบโดนตอกในฝันแบบนี้จังเลย’เธอคิดในใจพลางแอ่นสะโพกรับแรงส่งอย่างบ้าคลั่งทองมีขย่มตะบี้ตะบันอย่างเต็มแรงจนร่างของยี่หวาสั่นคลอนไปตามแรงอัดกระแทก มันทั้งบีบเค้นเต้านมและซุกไซ้ซอกคอจนเกิดรอยแดงช้ำไปทั่วก่อนจะถึงจุดสุดยอด มันเร่งจังหวะรัวเร็วแล้วฉีดพ่นน้ำมนต์ของมัน เข้าไปผสมปนเปกับน้ำมนต์มหาเสน่ห์ข้นคลั่กของสัปเหร่อทองพูนที่ปลดปล่อยทิ้งไว้เมื่อตอนก่อนหน้า จนล้นทะลักออกมาด้านนอกปากถ้ำสาวสวยหลังจากเสร็จสม ทองมีรีบใช้ผ้าชุบน้ำสะอาดค่อยๆ มาซับคราบกามราคะที่เปรอะเปื้อนตามโคนขาและหน้าท้องของยี่หวาอย่างเบามือมันจัดแจงดึงบราเซียร์ลูกไม้สีครีมลงมาโอบอุ้มทรวงอกอวบเต็มไปด้วยน้ำลายเหนียวยืด ก่อนจะรูดซิปกระโปรงทรงเอสีดำปิดทับร่องรอยแห่งบทเรียนอันเร่าร้อนให้เข้าที่เดิมอย่างมิดชิดเพื่อไม่ให้เธอสงสัยเมื่อฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดเริ่มเจือจางลงพร้อมกับความวูบวาบที่ค่อยๆ

‘แก้ผ้าเหรอ? ต่อหน้าตาแก่คนนี้นี่นะ!’หยาดฝนคิดในใจด้วยความตระหนก จนหน้าแดงซ่าน“ห๊ะ... ไม่ค่ะอาจารย์ หนูไม่กล้าแก้ผ้าตรงนี้ ไม่เอาค่ะ!”ทองพูนแสยะยิ้มจนเห็นฟันเหลืองเข้ม“หึหึ... ของขลังมันจะเข้าเนื้อได้ยังไงถ้ามีผ้ามาขวาง?ถ้าเอ็งอยากให้ผัวเอ็งกลับมาหมอบแทบเท้า อยากให้มันเลิกมีอีหนู เอ็งต้องยอมสละความอายแต่ถ้าทำไม่ได้... ก็เชิญกลับไปนอนร้องไห้คนเดียวต่อไปเถอะ!”หยาดฝนยืนนิ่ง ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความอับอายและแรงกดดัน‘ถ้าเรากลับไปตอนนี้ เสี่ยก็คงทิ้งเราไปจริงๆ... แต่ถ้าเรายอม...’สายตาเธอเหลือบไปเห็นผ้าถุงสีหม่นที่วางอยู่บนโต๊ะไม้“ข้าจะไปผลัดผ้าขาวม้าข้างนอก แป๊บเดียวเท่านั้น”ทองพูนทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงรุกเร้า“หยิบผ้าถุงนั่นมานุ่งซะ แล้วไปยืนคอยข้าที่ตุ่มน้ำมนต์... อย่าให้ข้าต้องรอนานนะนังหนูหยาดฝน เพราะน้ำมนต์ของข้า... มันร้อนแรงกว่าที่เอ็งคิดนัก!”หยาดฝนเอื้อมมือที่สั่นเทาไปคว้าผ้าถุงด้วยหัวใจเต้นแรงตึ่กตั่ก ๆ ความสยิวซ่านอีกทั้งยังหวาดกลัวเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างประหลาด เมื่อเธอเริ่มปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออกทีละเม็ด...หยาดฝนยืนตัวสั่นเป็นลูกนกอยู่ข้างตุ่มน้ำลายมังกรขนาดใหญ่ ร่างก

ผ้านุ่งผืนเก่าหลุดผลัวะลงมากองอยู่ตรงเอวคอดกิ่ว สองเต้าใหญ่เท่าหัวเด็กกระเด้งดึ๋งดั๋งออกมาท้าทายสายตาชายแก่ หัวนมสีชมพูสดแข็งเป็นไตชูช่ออะร้าอร่าม“ผ้านุ่งของเอ็งมันเกะกะเสียจริง! ข้าต้องคลายผ้านุ่งเอ็งออกก่อน จะได้ลงของให้ทั้งบนทั้งล่าง หึหึ”“ว้าย! อย่าดึงผ้าถุงหนูออกสิคะอาจารย์ หนูโป๊หมดแล้ว อู้ยยย”ปากได้รูปสวยร้องห้ามแต่ขาเรียวขาวกลับแบะอ้าออก ให้ไอ้เฒ่าจอมลามกล้วงควักกระตุกเบ็ดได้ถนัดมือยิ่งขึ้นกว่าเก่าจ๊วบ แผล่บ แผล่บไอ้เฒ่าเจ้าเล่ห์ไม่ฟังอะไรทั้งนั้นรีบซุกหัวเข้าไปดูดเลียจูบไซร้จุกนมหวานอร่อยอย่างดุเดือด เร่งเร้าอารมณ์สวาทของหยาดฝนด้วยรู้อยู่แก่ใจว่า นิ้วสว่านของมันกำลังจะส่งหยาดฝนขึ้นไปสวรรค์ในอีกไม่นานเป็นแน่และก็ไม่ผิดจากการคาดการณ์ เพราะเพียงครู่เดียวเธอก็เกร็งกระตุกไปทั้งร่าง เสร็จสมคาปลายนิ้วของสัปเหร่อเฒ่าจนน้ำสวาทอาบมือมันเปียกชุ่มไปหมด"ฮ่า ๆ น้ำแตกออกมาจนได้นะนังหยาดฝน ต่อไปก็ถึงตาข้าบ้างล่ะ!"ทว่าทองพูนยังไม่หยุดเพียงเท่านี้ แกจัดการงัดเอาดุ้นเนื้อของขลัง ที่แข็งปั๋งออกมาอวดสายตา“ว้าย นั่นมันอะไรกัน ทำไมใหญ่ยาวงอโค้ง อย่างกับตะบองยักษ์แบบนี้!”สาวน้อยหยาดฝนร้อง

พูดจบ ไอ้เฒ่าจอมขมังเวทย์ก็สะบัดผ้าขาวม้าขึ้นพาดบ่า พลางเดินหันหลังออกไปจากห้องน้ำเพื่อเตรียมตัวประกอบพิธีในลำดับถัดไปแต่ก่อนจะพ้นประตู แกยังมิวายหันมาเอ่ยกำชับหญิงสาวด้วยวาจาขึงขัง“รีบผลัดผ้า แล้วตามข้าเข้าไปในห้องพิธีล่ะ อย่าให้ข้าต้องรอนาน!”.หยาดฝนยืนหอบหายใจรัวริน สายตาของเธอเหลือบไปเห็นบ้องข้าวหลามยักษ์ ของพ่อหมอทองพูนที่ยังคงแข็งปั๋ง เหยียดยาวขนานกับพื้นไม่มีทีท่าว่าจะหดตัวลงเลยแม้แต่น้อยมันดูน่าเกรงขามและน่าหวาดกลัวจนเธอพอจะคาดเดาได้ถึงชะตากรรมที่กำลังรออยู่ข้างหน้า‘ถ้าเราเข้าไปในห้องนั่นในสภาพนุ่งผ้าถุงกระโจมอก... เราต้องไม่รอดน้ำมือของสัปเหร่อทองพูนนี่แน่ ๆ เลย’หยาดฝนคิดทบทวนด้วยความตื่นตระหนก หัวใจเต้นโครมครามด้วยความหวาดพรั่นความสยิวซ่านที่ได้รับเมื่อครู่ ถูกแทนที่ด้วยความกลัวสัญชาตญาณเอาตัวรอด สั่งให้เธอรีบคว้าเอาชุดนักศึกษาที่พาดอยู่บนราวมาสวมใส่กลับคืนอย่างรวดเร็วแทนที่จะทำตามคำสั่งของชายที่เพิ่งหันหลังเดินออกไปมือไม้อันสั่นเทารีบยัดทรวงอกอวบอัดกลับเข้าสู่บราเซียร์ลูกไม้สีดำ และรูดซิปกระโปรงทรงเออย่างเร่งรีบที่สุดเท่าที่จะทำได้พยายามจัดแจงเสื้อผ้าให้ดูเรียบร้อย

“โอม นะมะ นะโม... โอม อุตะ อุปะ อัมมะ...”ทองพูนเริ่มพึมพำคาถาพิลึกพิลั่นที่ไม่คุ้นหูใบมีดหมอคมคริบเงาวับถูกลากไล้แตะผิวเนียนใสไร้รอยแผลเป็นไล่ต่ำลงไปเรื่อย ๆ ผ่านหน้าท้องแบนราบ จนไปหยุดอยู่ที่ขอบกระโปรงนักศึกษาตัวสั้น“ถลกกระโปรงขึ้น! ถ่างขาออก แล้วชันเข่าขึ้นมาเดี๋ยวนี้ นังหนู!”‘ห๊ะ! ไม่ได้นะ... ตรงนั้นมัน...’แม้ความคิดส่วนลึกจะค้าน แต่ฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดที่ผสมมาในน้ำมนต์เจ็ดป่าช้ากำลังแผดเผาสติสัมปชัญญะของเธอจนหมดสิ้นหยาดฝนยอมทำตามคำสั่งนั้นอย่างมิอาจต่อต้านเธอแยกเรียวขาออกกว้าง ชันเข่าขึ้นโชว์ของลับที่เคยถูกซ่อนเร้นอยู่ใต้กระโปรง ต่อหน้าสัปเหร่อเฒ่าโดยไม่มีคำโต้แย้งแม้แต่คำเดียวความรู้สึกวาบหวิว รัญจวนใจและเสียวสะท้านเริ่มครอบงำเรือนร่างอวบอิ่มของเธออย่างสมบูรณ์ในวินาทีนั้นเอง.ใบหน้าที่หยาบกร้านของสัปเหร่อเฒ่าแสยะยิ้มอย่างพึงใจเมื่อเห็นหยาดฝนได้ตกอยู่ในภวังค์แห่งกามราคะและอาคมชั้นต่ำอย่างสมบูรณ์“นั่นแหละ... เด็กดี... ของดีมันต้องถ่างขาอ้าโชว์ ให้พ่อครูเห็นชัด ๆ”ทองพูนพึมพำเสียงพร่า มือหนึ่งยังคงถือมีดหมอเงาวับวนเวียนอยู่แถวซอกคอขาวระหงหวังมิให้หยาดฝนกล้าขัดขืน ส่วนอีกมือ