All Chapters of หมวยครับ เลิกดื้อกับเฮียได้ป่ะ: Chapter 1 - Chapter 10

ตอนที่2 🦋หนุ่มบาร์โฮสต์บรรยากาศบนโต๊ะ VVIP เต็มไปด้วยความครึกครื้นหนุ่ม ๆ บาร์โฮสต์ แต่ละคนทำหน้าที่เอนเตอร์เทนได้อย่างไร้ที่ติ พวกเขาคอยรินเครื่องดื่ม ชวนคุยและบางจังหวะก็ป้อนผลไม้ให้สองสาวจนหมวยลี่เริ่มผ่อนคลายความเกร็งลงบ้าง"คุยกันตั้งนาน หมวยยังไม่รู้จักชื่อทุกคนเลย" หมวยลี่เอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มหลังจากจิบเครื่องดื่มไปอึกใหญ่"ผมชื่อ ไทเกอร์ครับ" หนุ่มล่ำฝั่งซ้ายแนะนำตัวพร้อมขยิบตาให้"ส่วนผม คอปเตอร์ครับ" หนุ่มน่ารักฝั่งขวารีบรายงานตัวตามหนุ่ม ๆ คนอื่น ๆ ทยอยแนะนำตัวกันไปจนครบ จนกระทั่งมาถึงชายหนุ่มคนสุดท้ายที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเขาเป็นคนเดียวที่ดูนิ่งขรึมกว่าใครเพื่อน ทว่ากลับมีออร่าบางอย่างที่ดึงดูดสายตาอย่างน่าประหลาด โครงหน้าหล่อคมคายราวกับสลักเสลามาอย่างประณีต ดวงตาเรียวยาวดุจพญาเหยี่ยวคู่นั้นทอดมองตรงมาที่เธออยู่ก่อนแล้ว"ผม... ชื่อเพลิงกัลป์ครับ เรียกสั้น ๆ ว่าเพลิงก็ได้"ทันทีที่ประสานสายตากับนัยน์ตาคมที่แฝงแววเจ้าเล่ห์คู่นั้น หัวใจของหมวยลี่ก็พลันกระตุกและเต้นแรงขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้น้ำเสียงทุ้มต่ำและรอยยิ้มมุมปากของเขาดูอันตรายแต่กลับน่าค้นหาอย่างบอกไม่ถูก แถมหมวย

ตอนที่4 🦋หมวยลี่จะเลิกเป็นเด็ก NC20++เสียงร้องครางระงมของหมวยลี่ดังลั่นห้องพัก เมื่อนิ้วของเพลิงกัลป์เริ่มขยับรัวเร็วและรุนแรงขึ้นตามอารมณ์ที่พุ่งสูง ร่างเล็กบิดเร้าไปมาบนฟูกหนานุ่ม อกอวบอิ่มสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะการหอบหายใจใบหน้าหวานแหงนขึ้น ดวงตาฉ่ำปรือลอยล่องด้วยความเสียวซ่านที่โหมกระหน่ำจนแทบรับไม่ไหว ทุกครั้งที่นิ้วแกร่งกระทบโดนจุดกระสันภายใน ร่างกายของเธอกระตุกเฮือกด้วยความสยิวสั่นสะท้านไปถึงสรวง"อ๊ะ ๆ ๆ ... พี่เพลิง... หมวยเสียว... อ๊ายยย ตรงนั้น... ไม่ไหวแล้ว ซี้ดดด!""รูของหมวยมันตอดนิ้วพี่ระเบิดเลยอะ ตอดรัว ๆ แบบนี้แสดงว่าชอบใช่ไหมคะ"แจ๊ะ ๆ ๆ ๆ!เสียงน้ำหวานแฉะเยิ้มดังลั่นเคล้าคลอไปกับเสียงดูดกลืนเต้าทรวงอย่างหื่นกระหาย ชายหนุ่มเร่งจังหวะมือจนกระทั่งร่างเล็กกรีดร้องเสียงหลงตัวของเธอกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง สะโพกมนลอยเด่นป้อนน้ำรักสีขาวขุ่นพุ่งชโลมนิ้วหนาจนเปียกชุ่ม เสร็จสมแตะขอบสวรรค์เป็นครั้งแรกในชีวิตจนนอนหอบระทวยหมดแรง"อ๊าาา!""อ่าส์... เก่งมากครับ แตกน้ำหวานออกมาจนเยิ้มเลย" เพลิงกัลป์ผละใบหน้าขึ้นมามองผลงานพลางเลียริมฝีปากอย่างเจ้าเล่ห์"...""แต่บทเรียนต่อไป... รอบท

ตอนที่6 🦋แค่จ่ายเงินก็จบแล้วไหมละ23.00น.ภายในห้องพักวีไอพี หมวยลี่ในสภาพเนื้อตัวขึ้นรอยกุหลาบสีแดงช้ำ กำลังก้มหน้าก้มตาใส่เสื้อผ้าของตัวเองอย่างเร่งรีบ ทว่าสายตาของคนตัวสูงกลับไม่ได้ละไปจากเรือนร่างเนียนเลยแม้แต่วินาทีเดียวเพลิงกัลป์นั่งพิงพนักโซฟาตรงหน้าเธอ ชายหนุ่มสวมเพียงกางเกงยีนตัวเดียว ไม่ใส่เสื้อ อวดแผงอกล่ำซำและมัดกล้ามลอนสวยนิ้วเรียวยาวคีบบุหรี่ขึ้นสูบอย่างสบายอารมณ์ พ่นควันสีหม่นลอยฟุ้งในอากาศ พลางจ้องมองคนตัวเล็ก"จะรีบไปไหนล่ะครับ... เสร็จแล้วก็สะบัดก้นหนีเลยเหรอ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยทักทายปนหยอกเย้า แววตาแพรวพราวระคนเอ็นดูหมวยลี่ชะงักมือที่กำลังใส่เสื้อ ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นสบสายตาเขาอย่างเย่อหยิ่ง สลัดคราบยัยกวางน้อยร่านรักบนเตียงเมื่อครู่ออกไปจนหมดสิ้น"ทำไมคะ? หรือว่าพี่เกิดมีเยื่อใยกับหมวยขึ้นมาซะแล้วล่ะ"เพลิงกัลป์หลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ ในลำคออย่างชอบใจในความเชิ่ดรั้นของเธอท่าทางอวดดีทั้งที่ขายังสั่นระริกเดินแทบไม่ไหวนั่น มันน่ารังแกต่อชะมัด!!ร่างเล็กแต่งตัวจนเรียบร้อย เธอเดินไปหยิบกระเป๋าแบรนด์เนมคู่ใจ ดึงธนบัตรใบละพันจำนวนหนึ่งออกมาจากกระเป๋าสตางค์ ก่อนจะยื่นส่งให้

ตอนที่8 🦋หมวยผิดไร หมวยแค่เป็นตัวของตัวเองในที่สุดก็ถึงวันจันทร์... วันที่หมวยลี่ไม่พึงประสงค์เอาเสียเลย ทำไมวันหยุดมันถึงได้ผ่านไปรวดเร็วขนาดนี้นะ เสาร์อาทิตย์ทำไมถึงมีแค่สองวันกัน! โลกนี้ช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย!ภายในรถยนต์คันหรูที่จอดสนิทอยู่ ณ ลานจอดรถของมหาวิทยาลัย หมวยลี่ยังคงนั่งอิดออดไม่ยอมก้าวขาลงจากรถเสียที ร่างเล็กเอนพิงเบาะบิดขี้เกียจซ้ายทีขวาทีครั้งแล้วครั้งเล่า ใบหน้าหวานบูดบึ้งงอง้ำพลางบ่นกะปอดกะแปดกับตัวเองอย่างไม่สบอารมณ์กับการต้องกลับมาเรียนก๊อก ๆ ๆ!เสียงเคาะกระจกฝั่งคนขับดังขึ้นรัว ๆ ขัดจังหวะการดื่มด่ำความขี้เกียจ หมวยลี่ตวัดสายตาไปมองก็พบว่ามีหญิงสาวประมาณสามสี่คนยืนล้อมรอบรถเธออยู่ แต่ละคนกอดอกทำหน้าตาเอาเรื่องถมึงทึงส่งมาให้เด็กสาวถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะสบถอุบอย่างหัวเสียในลำคอ ถ้าให้เธอเดาจากเซนส์...คงไม่พ้นเรื่อง แฟนของพวกหล่อนแน่ ๆ ที่ชอบส่งข้อความ ไดเรกต์ไอจีหรือทักไลน์มาหว่านเสน่ห์ขายขนมจีบให้เธอหมวยลี่เจอเรื่องน่ารำคาญแบบนี้มาโดยตลอด ตั้งแต่เปิดเทอมจนตอนนี้ ก็ยังคงมีข้อความหน้าม่อจากพวกผู้ชายหน้าไม่อายส่งมาเรื่อย ๆ ซึ่งเธอก็เลือกที่จะไม่สนใจ เ

ตอนที่10 🦋มีเรื่องเวลา 18.00 น.หลังจากเดินหน้าแดงฉ่าหนีออกมาจากตึกวิศวะอันน่าอับอาย หมวยลี่และฮันนี่ก็ต้องรีบตรงดิ่งไปยังลานกิจกรรมของคณะมนุษยศาสตร์ทันที เพราะวันนี้มีนัดรวมตัวทำกิจกรรมรับน้องครั้งใหญ่ของชั้นปีที่หนึ่ง ซึ่งถือเป็นกิจกรรมภาคบังคับที่ทำให้พวกเธอหลีกเลี่ยงไม่ได้เลยตลอดทั้งช่วงบ่ายยันค่ำบรรยากาศการรับน้องดำเนินไปอย่างเข้มข้นและเต็มไปด้วยความอบอุ่นปนเหน็ดเหนื่อย หมวยลี่และฮันนี่ต้องร่วมเล่นเกมกระชับมิตร ลุกนั่งทำกิจกรรมจนเหงื่อซึมท่วมกาย ยิ่งช่วงท้ายมีกิจกรรมร้องเพลงคณะและผูกข้อมือรับขวัญน้องใหม่ ยิ่งลากยาวจนท้องฟ้าด้านนอกเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท เข็มนาฬิกาบอกเวลาล่วงเลยไปจนเกือบค่ำ กว่าที่รุ่นพี่จะยอมปล่อยตัวให้แยกย้ายกันกลับบ้านร่างระหงของหมวยลี่เดินลากขาด้วยความล้ามาจนถึงรถยนต์คันหรูของตัวเอง ที่จอดทิ้งไว้ตั้งแต่เช้า เธอทิ้งตัวลงพิงบานประตูรถพลางถอนหายใจยาวเหยียดเหนื่อยสายตัวแทบขาด ก่อนจะหันไปมองเพื่อนสนิทที่ยืนสะบัดแขนขาอยู่ข้าง ๆ แล้วเอ่ยถามขึ้น"ฮันนี่ คืนนี้แกจะกลับไปนอนบ้านหรือกลับคอนโดอ่ะ""คอนโดสิจ๊ะ กลับบ้านตอนนี้โดนแม่สวดยาวแน่ ขี้เกียจฟัง"ฮันนี่ตอบพลางยักไหล่