LOGINเพลิงกัลป์ อายุ21ปี วิศวะโยธาปี 3 ส่วนสูง 189 cm หนัก 78 kg ไซซ์ 60 mm หล่อ รวย ลูกชายคนเดียวของเจ้าของบริษัทรับเหมาก่อสร้างและอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ ปากหวาน ขี้เล่น แต่เป็นคนเลือกคบ ไม่ใช่ผู้หญิงคนไหนก็ได้ ควงสาวไม่ซ้ำหน้า แต่ไม่เคยเรียกใครว่าแฟน เชื่อว่าความรักเป็นเรื่องไร้สาระ "ชาตินี้กูจะไม่มีเมียแน่นอน" อาหมวยลี่ อายุ19ปี มนุษย์ศาสตร์ปี 1 ส่วนสูง 162 หนัก 45 ลูกสาวเจ้าของร้านอาหารจีนชื่อดัง พ่อเป็นคนจีนแท้ แม่เสียตั้งแต่ยังเด็ก โตมากับพ่อและอาม่า สวย แซ่บ มั่นใจ ชอบแต่งตัว ชอบเที่ยวผับ ไม่ยอมคน "จะจีบก็จีบ อย่ามาเล่นได้ป่ะ"
View Moreตอนที่1 🦋ฉลองอายุครบ19ปี
แสงไฟจากป้ายร้านหลากสีสาดลงบนพื้นถนนคอนกรีตยามค่ำคืน สะท้อนประกายวับแวมไปกับแสงไฟหน้ารถที่สัญจรไปมา ผู้คนมากมายเดินเข้าออกสถานบันเทิงชื่อดังที่ตั้งเรียงรายอยู่สองฝั่งถนน เสียงบีทหนัก ๆ ของดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ดังเล็ดลอดออกมาจากประตูบานยักษ์เป็นระยะ ผสมปนเปไปกับเสียงหัวเราะและบทสนทนาอย่างออกรสของกลุ่มวัยรุ่นที่กำลังใช้ชีวิตในคืนวันศุกร์กันอย่างเต็มที่ รถยนต์สีขาวคันหรูเลี้ยวเข้ามาจอดเทียบหน้าผับชื่อดัง ก่อนที่ประตูฝั่งผู้โดยสารจะเปิดออก พร้อมการปรากฏตัวของหญิงสาวร่างเล็กในชุดเดรสสีดำเข้ารูปที่ขับเน้นทรวดทรงให้ดูโตเป็นสาวสะพรั่ง หมวยลี่ เงยหน้ามองป้ายไฟนีออนขนาดใหญ่เหนือศีรษะที่ดัดเป็นชื่อร้าน ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกความมั่นใจ คืนนี้เป็นคืนพิเศษ... คืนที่เธอเฝ้ารอคอยมาตลอดหลายปี คือ...วันเกิดอายุครบสิบเก้าปีบริบูรณ์ "อาหมวย!" เสียงใสอันคุ้นเคยดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของ ฮันนี่ ที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาคล้องแขนเธอไว้ทันที "สุขสันต์วันเกิดนะคนสวยของฉัน!" "ขอบใจย่ะ!" หมวยลี่ยิ้มกว้าง ดวงตากลมโตเป็นประกายระยับจนเห็นได้ชัดว่าเจ้าตัวกำลังเปี่ยมล้นไปด้วยความสุข "สวยนะวันเนี่ย! กะจะล็อคมงตัวเองเลยใช่ป่ะ!" "ก็วันเกิดทั้งที ให้สวยบ้างเถอะ!" "อะ ๆ ให้วันหนึ่งก็ได้ แต่วันนี้แกห้ามงอแงกลับก่อนเด็ดขาดนะ! ยันเช้าไปเลย โอเคป่ะ" ฮันนี่ชี้นิ้วสั่งแกมบังคับ "ไม่เคยมีนิสัยแบบนั้นจ๊ะ ฉันมันคนจริงอยู่แล้ว แต่แกนั่นแหละห้ามงอแงหนีไปกับผู้ชาย!" หมวยลี่หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะพูดตอบกลับขำ ๆ "พูดเหมือนน้อยใจไปได้! วันนี้วันเกิดเพื่อนรัก ฉันจะงดเสพผู้หนึ่งวันละกัน" "งดสักสิบวันแกก็ไม่ตายหรอก" ฮันนี่หัวเราะลั่นอย่างพอใจ ก่อนจะลากแขนเพื่อนสาวเดินผ่านแถวลูกค้าที่กำลังต่อคิวยาวเข้าร้านไปอย่างอภิสิทธิ์ชน ทันทีที่ประตูกระจกบานใหญ่ถูกผลักออก เสียงดนตรีสดและบีทหนัก ๆ ก็พุ่งกระแทกเข้าใส่โสตประสาททันที ภายในคลุ้งไปด้วยกลิ่นอายของแสงสีและแอลกอฮอล์ ไฟสปอตไลท์หลากสีหมุนวนตัดผ่านความมืดไปทั่วพื้นที่กว้าง นักท่องราตรีจำนวนมากกำลังโยกย้ายส่ายสะโพกไปตามจังหวะเพลงอย่างเมามันส์ บางกลุ่มนั่งชนแก้วอยู่ที่โต๊ะวีไอพี ขณะที่บางกลุ่มออกมายืนแดนซ์อยู่กลางฟลอร์ หมวยลี่กวาดสายตามองบรรยากาศรอบตัว รอยยิ้มบนใบหน้าหวานยิ่งขยายกว้างขึ้นไปอีก นี่แหละ... คืนวันเกิดในอุดมคติที่เธอต้องการ! ฮันนี่กระชับวงแขนที่คล้องหมวยลี่ไว้แน่นขึ้น พลางออกแรงดึงให้เดินฝ่าขาแดนซ์ตรงไปยังโซนวีไอพีที่จับจองไว้ล่วงหน้า "คืนนี้ฉันจัดเต็มเพื่อแกเลยนะ" ฮันนี่ตะโกนแข่งกับเสียงเพลง "ฮันนี่!... แกใช้เงินเก่งเกินไปแล้ว" หมวยลี่เอ่ยปรามอย่างเกรงใจ "เอาน่า ปีละครั้งเอง!" "พรุ่งนี้เช้าแกจะมาเสียดายตังไม่ได้นะ" "ไม่มีวันนั้นจ๊ะเพื่อนรัก ฉันเทหมดหน้าตักให้แกเลยนะวันเนี่ย!" "แกหมายความว่าไง?" หมวยลี่ขมวดคิ้วถามเพื่อน "ไม่บอก...ความลับ!" ฮันนี่หัวเราะลั่นอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะหันไปแจกยิ้มหวานให้พนักงานต้อนรับที่เดินนำทางมาจนถึงโต๊ะ มันเป็นโซฟาชุดใหญ่ที่ตั้งอยู่บริเวณมุมร้าน ในทำเลระดับพรีเมียม ซึ่งสามารถมองเห็นทัศนียภาพของทั้งฟลอร์และเวทีแสดงสดได้อย่างชัดเจนเต็มตา หมวยลี่ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาหนังคัตติ้งนุ่มสบาย พลางกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ด้วยความพึงพอใจ นี่แหละ... ชีวิตมหาวิทยาลัยในฝันที่เธอเคยจินตนาการเอาไว้...คือการได้ออกมาปลดปล่อย ไม่นานนัก พนักงานก็ทยอยนำเครื่องดื่มหลากสีสันและของว่างหน้าตาน่าทานมาจัดวางจนเต็มโต๊ะ ฮันนี่ตาเป็นประกาย รีบคว้าสมาร์ตโฟนเครื่องหรูขึ้นมาทันที "หยุดก่อนอาหมวย! อย่าเพิ่งกิน!" "เอาอีกแล้วเหรอ?" หมวยลี่เลิกคิ้วขำ "แน่นอนย่ะ! วันเกิดทั้งทีรูปสวย ๆ ต้องมาก่อนสิย่ะ!" "..." หมวยลี่ส่ายหน้าให้อย่างเอือมระอาในความพยายาม แต่ก็ยอมขยับเข้าไปนั่งเบียดข้างเพื่อนสนิท ชูแก้วค็อกเทลทรงสวยขึ้นในระดับสายตา แชะ! แชะ! แสงแฟลชสว่างวาบขึ้นสลับกันหลายครั้ง พร้อมกับเสียงหัวเราะคิกคัก รอยยิ้มที่สดใสและจริงใจที่สุดปรากฏอยู่บนใบหน้าหวานของเจ้าของวันเกิด "นี่ยังไม่หมดนะจ๊าาาา..." ฮันนี่แกล้งทำเสียงลากยาว พลางส่งสายตามีเลศนัยมาให้ "คืนนี้ฉันมีเซอร์ไพรส์ของขวัญวันเกิดสุดพิเศษเตรียมไว้ให้แกด้วย!" หมวยลี่ทำตาโต ใบหน้าหวานฉายแววตื่นเต้นผสมความเหวอทันที "แกจองโต๊ะโซน VVIP สเปเชียลขนาดนี้ มันยังไม่เรียกว่าเซอร์ไพรส์อีกเหรอฮันนี่? นี่ก็อลังการอยู่แล้วนะ!" "ระดับฉันแล้ว... มันมีอะไรที่เด็ดกว่านี้เยอะย่ะ!" ฮันนี่คลี่ยิ้มกว้างพลางส่ายหน้าช้า ๆ พูดจบ ฮันนี่ก็ชูมือขึ้นเหนือหัวแล้วดีดนิ้วส่งสัญญาณให้พนักงาน ทันใดนั้น ฝูงชนที่เคยเบียดเสียดอยู่แถวทางเดินก็เริ่มแหวกออก พร้อมกับการปรากฏตัวของกลุ่มชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งประมาณสี่ห้าคนที่กำลังเดินตรงมายังโต๊ะของพวกเธอ สายตาของนักท่องราตรีทั่วทั้งบริเวณต่างหันไปมองเป็นตาเดียว เสียงซุบซิบและสายตาแห่งความริษยาตาร้อนถูกส่งมายังโต๊ะของหมวยลี่ เพราะหนุ่ม ๆ กลุ่มนั้นไม่ได้ใส่เสื้อ! เผยให้เห็นแผงอกกว้าง ผิวพรรณเนียนละเอียด และลอนกล้ามท้องที่เรียงตัวสวยงามราวกับรูปปั้น พวกเขาคือเอนเตอร์เทนเนอร์หนุ่มหล่อระดับท็อปคลาส หรือที่เรียกกันว่าหนุ่มบาร์โฮสต์ ชายหนุ่มทั้งห้าเดินมายืนเรียงรายอยู่ตรงหน้าโต๊ะอย่างเป็นระเบียบ แต่ละคนพกพาใบหน้าหล่อเหลาราวกับหลุดมาจากนิตยสาร พร้อมรอยยิ้มละลายใจที่ส่งตรงมาให้เจ้าของวันเกิด หมวยลี่อ้าปากค้าง หัวใจเต้นตึกตักด้วยความตกใจและทำตัวไม่ถูก เธอมองไล่สายตาผ่านมัดกล้ามหน้าท้องของแต่ละคนอย่างอึ้ง ๆ ความตื่นเต้นแล่นพล่านจนแก้มใสเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อ หญิงสาวรีบหันไปกระซิบกับเพื่อนรักทันที "ฮันนี่! แกเล่นใหญ่ไปป่ะเนี่ย! ฉันตั้งตัวไม่ทันนะเว้ย!" "เซอร์ไพรส์จ๊ะเพื่อนรัก!" ฮันนี่หัวเราะร่า ก่อนจะเอื้อมมือไปตบลงบนเบาะโซฟาหนังว่าง ๆ ข้างตัวหมวยลี่ "มาค่ะหนุ่ม ๆ นั่งเลยจ้า ดูแลเจ้าภาพให้ดีที่สุดนะ" สิ้นเสียงสั่ง หนุ่มหล่อสองคนแรกก็ขยับเข้ามานั่งขนาบข้างหมวยลี่ทันที กลิ่นน้ำหอมผู้ชายรสสปอร์ตหอมฟุ้งโชยเข้าจมูกจนเธอแทบเคลิ้ม ชายหนุ่มคนหนึ่งเอื้อมมือไปหยิบขวดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ราคาแพงขึ้นมามิกซ์อย่างชำนาญ ส่วนอีกคนคอยขยับจานของว่างเข้ามาใกล้พะเน้าพะนอเอาใจ "สุขสันต์วันเกิดนะครับหมวยลี่" ชายหนุ่มที่นั่งฝั่งขวาเอ่ยเสียงนุ่ม พลางยื่นแก้วค็อกเทลที่เพิ่งชงเสร็จให้เธอ "วันนี้สวยมากเลยนะครับ หมวยลี่เหมาะกับชุดสีดำที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา" "ใช่ครับ ตอนเดินเข้ามาผมนึกว่าดาราที่ไหนซะอีก สวยจนพวกผมเกร็งไปหมดแล้วเนี่ย" หนุ่มฝั่งซ้ายรีบพูดเสริมพลางส่งสายตากรุ้มกริ่ม หยอกเย้าให้คนฟังยิ่งหน้าร้อน หมวยลี่ทำตัวไม่ถูก ได้แต่หัวเราะแก้เขินพลางยกแก้วขึ้นบังหน้า "ชมเกินไปแล้วค่ะ ปากหวานกันทุกคนเลยนะ" ฮันนี่ที่นั่งมองอยู่หัวเราะคิกคัก ชอบใจที่เห็นเพื่อนสาวเสียอาการ "ปากหวานอย่างเดียวไม่พอนะจ๊ะหนุ่ม ๆ ต้องดูแลยัยหมวยของเราด้วยนะ ใครทำให้อาหมวยมีความสุขได้ ฮันนี่มีทิปให้แน่นอน!"ตอนที่22 🦋งอแงหมวยลี่กึ่งเดินกึ่งวิ่งออกมาจากบริเวณงานด้วยความเร่งรีบ ในใจนึกด่าทอความโชคร้ายของตัวเองสารพัด วันนี้ดวงซวยชะมัดยาด เพราะเมื่อเช้ายัยฮันนี่ขี่รถมารับเธอถึงห้อง เธอเลยไม่ได้ขับรถของตัวเองมามหาวิทยาลัย ร่างเล็กรีบก้าวเท้าสั้น ๆ มุ่งหน้าไปยังหน้าประตูรั้ว หวังว่าจะรีบออกไปโบกเรียกแท็กซี่กลับคอนโดให้เร็วที่สุดทว่ายังเดินไปไม่ถึงไหน แรงกระชากปริศนาจากทางด้านหลังก็กักต้นแขนเรียวของเธอไว้จนร่างทั้งร่างปลิวหวืด หมวยลี่สะดุ้งเฮือกหันกลับไปมองด้วยความตกใจ ก่อนจะพบว่าเป็นเพลิงกัลป์นั่นเองที่ตามมาคว้าแขนเธอไว้"พะ...พี่เพลิง!" หมวยลี่อุทานเสียงหลง ใบหน้าหวานเลิ่กลั่กหันมองซ้ายมองขวาอย่างลนลาน กลัวว่าจะมีคนในมหาวิทยาลัยมาเห็นเข้าเพลิงกัลป์ไม่ได้สนใจสิ่งรอบตัวเลยสักนิด สายตาคมกริบของเขาไม่ได้มองหน้าเธอด้วยซ้ำ แต่กลับเพ่งเล็งดุดันไปที่เสื้อเชิ้ตแขนยาวของประธานชมรมที่มัดปมอยู่ตรงเอวคอดของเธอ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันจนแทบชนกันก่อนจะเอ่ยถามเสียงเข้ม"เป็นอะไร? เอาเสื้อใครมามัดเอวไว้แบบนี้""เปล่าค่ะ... ไม่ได้เป็นอะไร หมวยแค่หนาว" หมวยลี่อึกอัก อ้อมแอ้มตอบเฉไฉไปเรื่องอื่นพลางพยายามบิดแขนออ
ตอนที่21 🦋วันแดงเดือดหมวยลี่กึ่งเดินกึ่งวิ่งออกมาจากกลุ่มหนุ่มฮอตด้วยหัวใจที่เต้นรัวราวกองรบ ใบหน้าหวานยังคงขึ้นสีแดงจัดด้วยความขัดเขิน ทว่าในวินาทีที่เธอพ้นออกมาจากตรงนั้น เด็กสาวกลับรู้สึกได้ถึงสายตาทุกคู่ที่จับจ้องมาที่เธอเป็นจุดเดียวสาว ๆ แทบจะทั้งซุ้มรวมถึงคนที่เดินผ่านไปมาต่างพากันมองตรงมาด้วยแววตาอิจฉาริษยาปนสงสัย ที่เห็นยัยเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนนี้ได้เข้าไปใกล้ชิด สนทนาตอบโต้ แถมยังกล้าหักหน้าพญาเสืออย่างเพลิงกัลป์ได้แบบไม่เกรงกลัวบารมี"น้องหมวยลี่... รู้จักกับกลุ่มเพลิงเป็นการส่วนตัวด้วยเหรอ?" รุ่นพี่ปีสามคนเดิมรีบวิ่งข้ามาเกาะแขนถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นทันทีหมวยลี่สะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบส่ายหน้ารัว ๆ ปฏิเสธเสียงแข็ง"ปะ เปล่าค่ะพี่ ไม่รู้จักเลยสักนิดเดียว""อ้าว... แต่เมื่อกี้พี่เห็นคุยกันเหมือนคนสนิทกันเลยนะมีแซวกันด้วยนิ" รุ่นพี่ทำหน้าไม่เชื่อ"อ๋อ... คือเขาพูดจากวนประสาทมา หมวยก็เลยแค่แหย่กลับไปตามน้ำเท่านั้นเองค่ะ ไม่มีอะไรจริง ๆ"หมวยลี่โป้ปดคำโตพลางยิ้มแห้ง เพราะขืนบอกความจริงออกไปว่าเธอมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขา มีหวังชีวิตในมหาวิทยาลัยของเธอคงได้วุ่นวายจนไม่มีค
ตอนที่20 🦋จีบสาวหมวยลี่เดินก้มหน้าก้มตาเข้าไปหยุดอยู่ข้างโต๊ะยาว เธอพยายามไม่สบตากับใครทั้งนั้น โดยเฉพาะเพลิงกัลป์ที่นั่งกอดอกเหยียดขามองเธอด้วยรอยยิ้มกริ่มจงใจจับผิด มือบางยกแผ่นกระดาษออเดอร์ขึ้นมาบดบังใบหน้าหวานไว้ครึ่งหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเบาอ้อมแอ้ม"รับ... รับอะไรดีคะ?""ขอดูเมนูหน่อยได้ไหมครับคนสวย" หนึ่งในเพื่อนกลุ่มของเพลิงเอ่ยแซวขึ้นพร้อมรอยยิ้มทะเล้นหมวยลี่ตกใจ รีบยื่นแผ่นเมนูส่งให้อย่างรวดเร็ว ท่าทางโก๊ะกังนั่นทำให้เพลิงกัลป์ลอบอมยิ้มขบขันชายหนุ่มขยับตัวนั่งหลังตรง จ้องมองเรียวขาและเอวคอดกิ่วของเด็กสาวในชุดพลีทสีชมพูด้วยแววตาพราวระยับแฝงความหวงแหนลึก ๆ"มีเมนูอะไรแนะนำไหมครับน้อง" เพื่อนอีกคนถามขึ้นยิ้ม ๆ"อะ...อร่อยทุกเมนูเลยค่ะ สั่งได้เลย"หมวยลี่ตอบหน้าร้อนผ่าว เขินก็เขิน ประหม่าก็ประหม่า ที่ตกเป็นเป้าสายตา"พวกมึงเงียบไปเลย เดี๋ยวกูสั่งเอง"เพลิงเอ่ยขัดเสียงเข้ม ทำเอาเพื่อน ๆ พากันโห่ร้องแซว ชายหนุ่มแสร้งทำเป็นกวาดสายตามองเมนูก่อนจะตวัดสายตาคมกริบขึ้นสบตาคนตัวเล็กตรง ๆ"...""เอา... ต้มยำอกหัก แล้วก็ผัดเผ็ดคนใจร้าย... อ้อ ขอน้ำดื่มแก้เฉยเมยด้วยนะ"หมวยลี่ถึงกับตา
ตอนที่19 🦋ขอครั้งนี้ ครั้งสุดท้ายสองร่างเปลือยเปล่ากอดรัดกันแน่นท่ามกลางเสียงสะท้อนของลมหายใจหอบถี่ พายุสวาทอันเร่าร้อนเพิ่งจะสงบลง ทิ้งไว้เพียงหยาดเหงื่อที่เกาะพราวตามผิวเนื้อเนียน เพลิงกัลป์ทิ้งน้ำหนักตัวล้มลงนอนทับร่างเล็กให้อยู่ในอ้อมแขนอุ่นหนาอยู่พักใหญ่ ก่อนที่เขาจะเลื่อนใบหน้าขึ้นกดจูบเบา ๆ ลงบนหน้าผากมนหนัก ๆ หนึ่งทีด้วยความเอ็นดูชายหนุ่มผละออกเล็กน้อย ใช้ฝ่ามือหนาทั้งสองข้างยันที่นอนไว้ข้างศีรษะเล็ก จ้องมองใบหน้าหวานที่ขึ้นสีระเรื่อและดวงตาปรือฉ่ำในระยะประชิด แววตาคมกริบเปลี่ยนเป็นนุ่มลึกอย่างที่ไม่ค่อยมีใครได้เห็น พลางเอ่ยถามเสียงแผ่ว"เมื่อคืน... พี่ทักไลน์ไปทำไมไม่ตอบ"หมวยลี่ที่สติเริ่มกลับคืนมาทีละนิดเพราะความเย็นของแอร์ในห้องช่วยดับความร้อนรุ่ม เธอเบือนหน้าหนีสายตาเจ้าเล่ห์คู่นั้น ก่อนจะตอบกลับเสียงเรียบ"เพราะหมวยไม่อยากตอบค่ะ... และหมวยก็ไม่อยากยุ่งกับพี่แล้วด้วย""..." เพลิงกัลป์นิ่งฟัง คิ้วหนาเลิกขึ้นเล็กน้อย"ครั้งนี้... จะเป็นครั้งสุดท้ายที่หมวยกับพี่จะทำเรื่องแบบนี้กัน ต่อไปถ้าบังเอิญเจอหน้ากันที่คอนโดหรือที่ไหนก็ตาม ให้ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำเหมือนเราไม่





