جميع فصول : الفصل -الفصل 20

ความคลั่งไคล้ที่ไร้การควบคุม 🔞บรรยากาศภายในห้องพักโรงแรมที่เงียบสงัด บัดนี้กลับอวลไปด้วยกลิ่นอายของความปรารถนาที่เข้มข้น แสงไฟสีนวลตาขับเน้นผิวขาวผ่องของมะลิษาให้ดูนวลเนียนน่าสัมผัสยิ่งขึ้น สารวัตรโจ้ไม่ได้ถอยหนีอีกต่อไป มือหนาของเขารวบเอวอวบของเธอเข้าหาตัวจนร่างกายทั้งสองเบียดเสียดกันจนไร้ช่องว่าง ลมหายใจร้อนระอุของเขาเป่ารดอยู่ที่ซอกคอหอมกรุ่นจนมะลิษาต้องแหงนหน้าขึ้นรับสัมผัส“มะลิอยากให้พี่พิสูจน์ใช่ไหมคะว่าพี่ต้องการมะลิแค่ไหน” โจ้กระซิบด้วยเสียงแหบพร่า เป็นครั้งแรกที่เขาแทนตัวเองว่าพี่ ซึ่งมันทำให้เร่าร้อนขึ้นทันตาเห็น“พิสูจน์ให้มะลิเห็น...ว่าพี่ไม่ได้มองมะลิเป็นแค่เด็กแก่แดดคนหนึ่ง” มะลิษาตอบพลางใช้มือลูบไล้ไปตามแผ่นหลังกว้างผ่านเนื้อผ้าเชิ้ตที่เริ่มหลุดลุ่ยโจ้ไม่รอช้า เขาฉกริมฝีปากลงบดขยี้ปากอิ่มอย่างหนักหน่วง ครั้งนี้มันเต็มไปด้วยความโหยหาที่อัดอั้นมานาน ลิ้นร้อนแทรกซอนเข้าไปเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กอย่างเชี่ยวชาญ เสียงจูบที่ดูดดื่มดังระงมไปทั่วห้องนอน มือหนาซุกซนเริ่มทำหน้าที่ของมัน เขาเลื่อนมือขึ้นมาบีบเค้นทรวงอกอิ่มที่ซ่อนอยู่ใต้เกาะอกสีแดงแรงฤทธิ์ ความนุ่มหยุ่นที่เต็มไม้เต็

เสน่ห์ปลายจวักฉบับสารวัตรบรรยากาศท่ามกลางฝูงชนในถนนคนเดินเริ่มกลับมาเป็นปกติหลังจากเหตุการณ์ชุลมุนสงบลง แต่สำหรับคนสองคนที่ยืนสบตากันอยู่กลางวงล้อมนั้น อุณหภูมิรอบตัวกลับพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายความดิบเถื่อนที่เขาเพิ่งแสดงออกมาเพื่อปกป้องเธอมันกระตุ้นหัวใจดวงน้อยให้เต้นระรัวมะลิษาช้อนตามองใบหน้าคมคายที่มีรอยเลือดซึมที่มุมปากเล็กน้อย เธอยกยิ้มมุมปากอย่างซุกซน ก่อนจะเขย่งปลายเท้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้ริมฝีปากอิ่มสีระเรื่ออยู่ชิดใบหูของชายหนุ่ม ลมหายใจอุ่นร้อนของเธอเป่ารดต้นคอเขาแผ่วเบา"สารวัตรขา ในเมื่อมะลิประกาศตัวว่าเป็นแฟนใหม่สารวัตรไปแล้ว แถมยังให้สารวัตรช่วยไล่หมาออกจากชีวิตไปได้อีก... สารวัตรอยากได้ค่าจ้างแบบไหนคะ บอกมะลิมาได้เลยนะคะ มะลิพร้อมจัดให้เดี๋ยวนี้เลย"น้ำเสียงกระซิบกระซาบที่เต็มไปด้วยจริตจะก้านและความยั่วยวนนั้นทำเอาสารวัตรโจ้ขนลุกซู่ไปทั้งตัว เขาหันขวับกลับมามองหน้าเธอทันที แววตาคมกริบฉายแววเจ้าเล่ห์ขึ้นมาวูบหนึ่ง"แน่ใจนะครับว่าพร้อมจ่าย" เขาถามเสียงทุ้มต่ำ"ระดับมะลิษา...จ่ายไม่อั้นอยู่แล้วค่ะ ขอแค่สารวัตรเรียกร้องมา"สิ้นคำตอบรับนั้น มือหนาของโจ้ก็เกาะกุมมา

การท้าทายจนกลายเป็นลูกแมวเชื่อง 🔞ภายใต้ผ้าห่มผืนหนาที่ปกคลุมร่างของคนสองคนบนโซฟาหนัง บรรยากาศเงียบสงบที่มีเพียงเสียงจากโทรทัศน์ไม่อาจกลบเสียงหัวใจที่เต้นรัวแรงของทั้งคู่ได้ คำขู่ของสารวัตรโจ้ที่กระซิบข้างหูฟังดูน่าเกรงขามสำหรับคนทั่วไป แต่สำหรับมะลิษา ผู้หญิงที่รู้ดีว่าตัวเองมีอิทธิพลต่อร่างกายของเขามากแค่ไหน คำขู่นั้นกลับฟังดูเหมือนคำเชิญชวนที่เร้าใจยิ่งกว่าเดิมความแข็งขึงที่ดุนดันอยู่ภายใต้สะโพกนุ่มนิ่มของเธอเป็นหลักฐานชั้นดีว่า สารวัตรหนุ่มผู้เคร่งขรึมกำลังตบะแตก มะลิษายกยิ้มมุมปากอย่างซุกซน แทนที่เธอจะหยุดนิ่งตามคำสั่ง เธอกลับเลือกที่จะทำในสิ่งตรงกันข้ามมะลิษาค่อยๆ บดเบียดบั้นท้ายอวบอัดของเธอลงบนหน้าตักแกร่งช้าๆ เธอเริ่มขยับสะโพกเป็นวงกลม เน้นย้ำน้ำหนักลงบนจุดกึ่งกลางลำตัวของเขาอย่างจงใจ ความนุ่มหยุ่นของก้นเธอบดขยี้ลงบนแก่นกายที่กำลังพองตัวผ่านเนื้อผ้ากางเกงบอลบางๆ สร้างความเสียดสีที่ร้อนแรงจนโจ้ต้องสูดปาก"มะลิษา ผมเตือนคุณแล้วนะ" โจ้กัดฟันพูดเสียงต่ำ มือหนาที่โอบเอวเธออยู่เริ่มบีบแน่นขึ้นจนแทบจมเล็บ"เตือนเหรอคะ" มะลิษาแกล้งทำเสียงใสซื่อพลางเอี้ยวตัวหันกลับมามองหน้าเขา ดวงตา

ความสุขที่เปราะบางบนเส้นด้ายแสงแดดยามบ่ายคล้อยของอำเภอเล็กๆ แห่งนี้ยังคงสาดส่องลงมาอย่างอบอุ่น เช่นเดียวกับหัวใจของมะลิษาที่พองโตขึ้นทุกวันที่ได้ใช้เวลาอยู่กับสารวัตรโจ้ หนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาภายใต้ข้อตกลง "พาร์ทเนอร์" ดูเหมือนจะเป็นช่วงเวลาที่หอมหวานที่สุด เธอมีเขาคอยดูแล เป็นเพื่อนกินข้าว เป็นคนขับรถ และเป็นคู่นอนที่เร่าร้อนถึงใจในยามค่ำคืนวันนี้สารวัตรโจ้ว่างเว้นจากภารกิจ เขาจึงอาสาพามะลิษาออกมาเดินเที่ยวตลาดสดเทศบาลเพื่อหาซื้อของกินเล่นและวัตถุดิบสำหรับมื้อเย็น มะลิษาอยู่ในชุดเดรสสั้นสีชมพูสดใสเว้าหลังโชว์ผิวขาวเนียน ตัดกับบรรยากาศตลาดบ้านๆ อย่างสิ้นเชิง แต่เธอก็ไม่แคร์สายตาใคร ตราบใดที่มีร่างสูงใหญ่ของสารวัตรหนุ่มเดินเคียงข้าง"สารวัตรขา มะลิอยากกินขนมครกเจ้านั้นจังเลย ซื้อให้หน่อยสิคะ" มะลิษาอ้อนพลางเกาะแขนแกร่งของเขาอย่างแสดงความเป็นเจ้าของโจ้ยิ้มบางๆ ที่มุมปาก แววตาที่มองเธอมีความเอ็นดูฉายชัด "กินเยอะเดี๋ยวก็บ่นว่าอ้วนอีก ตามใจปากตลอดเลยนะเรา"ปากบ่นแต่เขาก็ล้วงกระเป๋าหยิบเงินออกมาจ่ายให้แต่โดยดี ภาพความสนิทสนมของทั้งคู่ทำให้แม่ค้าในตลาดต่างพากันมองด้วยความสนใจ บางคนก็ยิ้มให

การกลับมาของสารวัตรเถื่อนกรุงเทพมหานคร เมืองที่ไม่เคยหลับใหล เต็มไปด้วยแสงสีเสียงและการจราจรที่ติดขัด สำหรับสารวัตรธนภพ หรือ สารวัตรโจ้ การกลับมาใช้ชีวิตในเมืองหลวงครั้งนี้แตกต่างจากครั้งก่อนๆ อย่างสิ้นเชิงหนึ่งสัปดาห์แล้วที่เขาทำเรื่องขอย้ายด่วนกลับมาประจำการที่กองปราบปราม หน่วยงานที่มีความเสี่ยงสูงและงานหนักกว่าเดิมหลายเท่า แต่เขาก็ยอมแลก เพื่อให้ได้มาอยู่ใน "พื้นที่เดียวกัน" กับผู้หญิงที่ขโมยหัวใจเขาไปตลอดเจ็ดวันที่ผ่านมา โจ้แทบไม่ได้พักผ่อน เขาโหมเคลียร์งานเอกสารและคดีคั่งค้างของหน่วยงานใหม่ให้เรียบร้อย เพื่อให้ตัวเองมีเวลาว่างมากพอที่จะเริ่มปฏิบัติการสำคัญ นั่นคือการ "ตามหาหัวใจ" เขาไม่ได้ติดต่อมะลิษาไปในทันที ไม่ใช่เพราะเล่นตัว แต่เขาต้องการความพร้อม เขาอยากไปปรากฏตัวต่อหน้าเธอในวันที่เขาจัดการทุกอย่างลงตัวแล้ว และสามารถบอกเธอได้เต็มปากว่า "พี่มาอยู่ตรงนี้เพื่อหนูแล้วนะ""สารวัตรครับ เย็นนี้ท่านผู้กำกับย้ำมานะครับว่าให้ไปร่วมงานแต่งลูกสาวท่านด้วย ท่านอยากแนะนำสารวัตรให้ผู้ใหญ่หลายๆ ท่านรู้จัก" จ่าเฉย ลูกน้องคนใหม่รายงานตารางงานโจ้ถอนหายใจยาวพลางขยับเนคไทที่รัดแน่นให้อึดอัดน้