All Chapters of ยัยอวบของสารวัตรโจ้: Chapter 1 - Chapter 10

สายเรียกเข้าจากอดีต แสงไฟนีออนจากย่านทองหล่อส่องกระทบใบหน้าอิ่มเอิบของ มะลิษา วงศ์พิมาน วัย 23 ปี เธอเดินเข้าสู่ร้าน "Malin Studio" ซึ่งเป็นสตูดิโอออร์แกไนซ์ของเธอเองด้วยความรู้สึกกระปรี้กระเปร่า แม้รูปร่างจะดูอวบอิ่มแต่ท่วงท่าการเดินของเธอมั่นใจและเป็นธรรมชาติ จนผู้คนรอบข้างต้องหันมามองมะลิษาจัดเป็นหญิงสาวที่มั่นใจในเสน่ห์ของตัวเอง เธอรู้ว่าเธอสวย เธอฉลาด และความอวบของเธอคือความเย้ายวนที่ใคร ๆ ก็ปฏิเสธไม่ได้ โดยเฉพาะ แคลวิน แฟนหนุ่มลูกครึ่งไทย-อเมริกา ที่เธอคบมาได้หกเดือนตั้งแต่เขามาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่ไทยวันนี้เธอแวะกลับมาเอากระเป๋าที่ลืมไว้ที่สตูดิโอยามวิกาล เพราะเพิ่งไปร่วมปาร์ตี้กับลูกค้ามา ทันทีที่ไขกุญแจเข้าไปในสตูดิโอที่มืดสนิท มะลิษาก็รู้สึกถึงบรรยากาศที่แปลกไป... เสียงเพลงเบา ๆ ถูกเปิดคลออยู่ในห้องเก็บของด้านในเธอชะงักฝีเท้า หัวใจเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ แต่ด้วยความที่เคยเป็นออร์แกไนซ์ที่จัดจ้าน เธอจึงเลือกที่จะไม่ส่งเสียง แล้วค่อย ๆ เดินย่องไปที่ประตูห้องเก็บของที่ถูกแง้มไว้เล็กน้อยเสียงกระซิบกระซาบและความอื้ออึงที่เล็ดลอดออกมาทำให้เลือดในกายของเธอเย็นเฉียบ“อื้ออ..

แผนลวงกลางแสงจันทร์ และรสจูบที่ไม่ได้ตั้งตัวสามวันก่อนถึงฤกษ์วิวาห์ของปลัดเชษฐ์และธิดาลิน บ้านพักปลัดอำเภอที่เคยดูเรียบง่ายตามสไตล์ราชการไทย กลับถูกเนรมิตใหม่จนผิดหูผิดตาด้วยฝีมือของออร์แกไนซ์มือทองอย่างมะลิษา เธอสั่งรถขนดอกไม้สดนานาชนิดส่งตรงจากปากคลองตลาด และระดมช่างฝีมือดีจากกรุงเทพฯ มาจัดการทุกอย่างภายใต้การควบคุมของเธอเอง“ลิน แกไม่ต้องห่วงเรื่องงบเลยนะ ฉันบอกแล้วไงว่างานนี้ฉันขอจัดให้เป็นของขวัญวันแต่งงานของแก เงินเท่าไหร่ฉันไม่อั้น!” มะลิษาเอ่ยขณะยืนสั่งงานช่างไฟอยู่กลางสนามหญ้า เธอสวมชุดกางเกงขาสั้นโชว์ขาอวบขาวเนียนกับเสื้อครอปที่เผยให้เห็นช่วงเอวนิดๆ ดูคล่องแคล่วและเย้ายวนในเวลาเดียวกัน“มะลิ... แกทุ่มเทเกินไปหรือเปล่า ฉันเกรงใจปลัดเขาด้วยนะ” ลินเอ่ยด้วยความซาบซึ้ง“เกรงใจอะไรกันล่ะ ปลัดแกโชคดีจะตายที่มีแกเป็นเมีย และโชคดีกว่านั้นที่มีเพื่อนเจ้าสาวเก่งแบบฉัน!” มะลิษาหัวเราะร่าในขณะที่เธอกำลังก้มๆ เงยๆ จัดช่อดอกไม้สดสีขาวนวลอยู่นั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้นด้านหลัง พร้อมกับกลิ่นน้ำหอมแนววู้ดดี้ที่เธอจำได้ขึ้นใจ“ดูเหมือนงานจะใหญ่กว่าที่ผมคิดนะครับคุณมะลิษา” สารว

เกมรุกหน้าห้องพัก และปฏิบัติการป่วนโรงพักแสงอาทิตย์รำไรเพิ่งจะโผล่พ้นขอบฟ้า แต่อารมณ์ของ สารวัตรโจ้ กลับขุ่นมัวยิ่งกว่าท้องฟ้ายามพายุเข้า เขาขับรถเก๋งคันหรูของมะลิษามาจอดที่หน้าโรงแรมด้วยสภาพใบหน้าที่อิโรย ขอบตาคล้ำเล็กน้อยจากการพักผ่อนไม่เพียงพอ ไม่ใช่เพราะงานล้นมือ แต่เพราะ "กิจกรรมเข้าจังหวะ" กับตัวเองในห้องน้ำเมื่อคืนที่ดันมีภาพยัยเด็กแสบตามไปหลอกหลอนจนเกือบแจ้งเกิดไม่ไหวโจ้ก้าวลงจากรถในชุดเครื่องแบบตำรวจเต็มยศ เสื้อเชิ้ตสีกากีเข้มก็รีดเรียบกริบแผ่นอกตึงเปรี๊ยะดูสง่างามและน่าเกรงขาม เขาตั้งใจจะเพียงแค่ฝากกุญแจรถไว้ที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์แล้วรีบหนีไปทำงานทันที"ผมเอากุญแจมาคืนคุณมะลิษา ห้อง 405 ครับ" เขาเอ่ยเสียงเรียบกับพนักงานต้อนรับ"อ้อ สารวัตรโจ้ใช่ไหมคะ? คุณมะลิษาแจ้งไว้ว่าถ้าสารวัตรมาถึง รบกวนให้ขึ้นไปส่งกุญแจที่ห้องด้วยตัวเองค่ะ เธอบอกว่ามี 'ค่าเสียเวลา' จะ

สั่นคลอนหัวใจแสงแดดอ่อนยามสายของอำเภอเล็กๆ ที่ดูเงียบสงบ สาดส่องผ่านกระจกหน้ารถเก๋งคันหรูของมะลิษา วันนี้เธอสวมเสื้อสายเดี่ยวสีฟ้าอ่อนกับกางเกงขาสั้นผ้าเนื้อดีที่โชว์ขาอวบขาวนวล มะลิษาตัดสินใจขับรถออกไปสำรวจรอบอำเภอเพื่อระงับความฟุ้งซ่านในใจ หลังจากที่ภารกิจสำคัญอย่างงานแต่งงานของลินผ่านพ้นไปได้ด้วยดี เธอก็แทบจะไม่ได้มีเวลาพักผ่อนให้ตัวเองจริงๆ เลยถนนที่สองข้างทางเต็มไปด้วยทุ่งนาสีเขียวขจีและต้นไม้ใหญ่ช่วยให้ใจที่เคยหนักอึ้งเริ่มเบาบางลงบ้าง มะลิษาถอนหายใจยาวพลางมองไปที่ถนนเบื้องหน้า เธอพยายามสะบัดภาพเหตุการณ์เลวร้ายที่กรุงเทพฯ ทิ้งไป ภาพที่เห็นแคลวินกำลังนัวเนียกับพนักงานในร้านของเธอเองยังคงเป็นแผลที่ทำให้เธอรู้สึกชาที่หัวใจทุกครั้งที่นึกถึง แต่ถึงอย่างนั้น ความเจ็บปวดเหล่านั้นกลับเริ่มถูกแทนที่ด้วย "ความร้อนผ่าว" ของใครบางคนแทนเธอยกมือขึ้นแตะริมฝีปากตัวเองเบาๆ รสจูบที่ดุดันและกลิ่นน้ำหอมแนววู้ดดี้ของสารวัตรโจ้เมื่อวานนี้ยังคงติดตรึงอยู่อย่างชัดเจนจนเธอหน้าแดงวาบ มะลิษาพึมพำกับตัวเองด้วยความสับสน“สารวัตรโจ้นะสารวัตรโจ้...ใครจะไปคิดว่าภายใต้ใบหน้านิ่งๆ เหมือนหุ่นยนต์แบบนั้น จะแอบซ่

อ้อมกอดที่รอคอยแสงไฟเลเซอร์สีม่วงสลับแดงสาดส่องกระทบใบหน้าคมเข้มของสารวัตรโจ้ที่บัดนี้ดูดุดันยิ่งกว่าตอนไล่ล่าคนร้าย มือหนายังคงกำข้อมือของมะลิษาไว้แน่นเหมือนกลัวว่าเธอจะหายไปอีกสามวันเหมือนที่ผ่านมา แต่มะลิษาในชุดเกาะอกสีแดงเพลิงกลับไม่ได้มีท่าทีเกรงกลัวเลยสักนิด เธอขยับกายเข้าไปใกล้จนกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ผสมกับน้ำหอมกลิ่นกุหลาบโชยเข้าจมูกเขา“แหม สารวัตรขา มาทำอะไรในที่แบบนี้คะเนี่ย หรือว่าเบื่อสอบสวนผู้ร้ายที่โรงพัก เลยอยากมาหาสาวสวยไปสอบสวนต่อที่บ้านพักคืนนี้แทนคะ?” มะลิษาเอ่ยพร้อมรอยยิ้มหยันที่มุมปาก “แต่มะลิเห็นหน้าสารวัตรแล้ว มะลิอยากเป็นคนสอบสวนสารวัตรแทนจังเลยค่ะ อยากรู้จังว่าภายใต้เสื้อเชิ้ตเนี้ยบๆ นี่ จะมีอะไรซ่อนไว้ให้มะลิตื่นเต้นบ้างไหม”โจ้ขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน แววตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาเยิ้มๆ ของเธอ “คุณมะลิษา ผมว่าคุณเริ่มจะพูดจาเลอะเทอะเพราะความเมาแล้วนะ กลับไปนั่งที่โต๊ะเดี๋ยวนี้”“มะลิไม่กลับค่ะ มะลิยังเต้นไม่จบเลย สารวัตรอยากดูไหมคะว่ามะลิเต้นเก่งแค่ไหน” มะลิษาพูดจบก็สะบัดข้อมือออกจากการเกาะกุมอย่างรวดเร็ว เธอจงใจหมุนตัวหันหลังให้เขาแล้วเริ่มโยกย้ายส่ายสะโพกอว