All Chapters of The Thrill That Make Me Love You: Chapter 21 - Chapter 30

Kasandra Natividad POV Tumatakbo ako nang walang tiyak na patutunguhan sa gitna ng makapal at malamig na hamog ng Outlooks Drive.Bumabaon ang malamig na hangin sa aking bota at humahagupit ang malamig na sipsip ng lamig sa aking mukha. Pero wala akong nararamdamang lamig sa balat ko; ang nararamdaman ko lang ay ang napakatinding init at kirot na sumasabog sa loob ng dibdib ko.Roberto Natividad.Ang pangalang iyon na nakasulat sa lumang blueprint gamit ang fountain pen... ang pangalan ng Papa ko. Buong buhay ko, ang kwento sa akin ni Mommy ay naaksidente si Papa habang nagtatrabaho bilang isang ordinaryong site inspector sa probinsya. Walang pangaral tungkol sa malalaking gusali walang kwento ng matatayog na pangarap kasi pala pinatay ng pamilya Gadon ang pangarap ng Papa ko bago pa man siya tuluyang mawala sa amin."Kasandra! Stop! Please!"Narinig ko ang mabilis na mga tapak ng sapatos sa basang semento sa likod ko. Nilingon ko si Nathan. Hingal na hingal siya, nakayuko ang ulo ha

Kasandra Natividad POV Dumating ang araw ng Graduation ng College of Architecture. Ang Grand Gymnasium ng St. Jude University ang paborito at pinakakilalang gusali sa buong campus ay napupuno ngayon ng mga kulay ng ginto at itim na palamuti. Ang matataas na steel trusses sa kisame, ang malalaking glass window panels na nagpapapasok ng sikat ng araw, at ang matibay na semento ng arena floor ay parang may panibagong liwanag ngayong umaga. Dahil sa kauna-unahang pagkakataon, hindi na ito simbolo ng kasinungalingan ng Gadon Firm. Nakatayo ako sa VIP balcony sa ikalawang palapag, katabi si Mommy. Hawak-hawak ko ang kamay ni Mommy habang nakatitig kami sa malaking wooden plaque na idinikit kaninang madaling araw sa mismong lobby ng gymnasium. Isang opisyal na pagkilala na pinalabas ng Board of Regents matapos matanggap ang mga legal documents na ipinasa ni Nathan: “SJU Grand Gymnasium & Cultural Center Original Architectural Design Concept by Architect Roberto Natividad (1998).”

Kasandra Natividad POV Nakatayo ako sa gitna ng sala ni Nathan. Ang malamig na simoy ng aircon ay hindi sapat para pawiin ang biglaang pag-init at pagkahilo na nararamdaman ko sa buong katawan. Nakatitig ako sa mga papel na nakalatag sa glass coffee table. Ang tatlong kulay-abong folder na may kupas na tatak ng St. Jude University, ang lumang blueprint, ang mga transaksyon sa bangko, at ang autopsy report mula noong 1999. "Kass..." mahinang tawag ni Miles sa akin. Ang boses ng kapatid ko ay puno ng kaba at pag-aalala habang sinussubukang hawakan ang balikat ko. "I'm sorry, Kass. Nalaman ko lang din 'to noong nakaraang linggo nung naghalungkat ako sa bodega sa Bulacan." Hindi ko ginalaw ang balikat ko. Nakatitig lang ako kay Nathan. Nakatayo siya dalawang hakbang mula sa akin. Ang mga mata niya mga matang puno ng lakas at paninindigan noong naglakad siya sa entablado ng graduation tatlong araw na ang nakalipas ay pinalitan ngayon ng matinding takot, pagkabagabag, at matindin

Kasandra Natividad POV Nakatayo kami sa loob ng malamig at maalikabok na glasshouse studio, pinalilibutan ng mga lumang tracing paper at ang maingay na whistling sound ng hangin sa mga pine trees sa labas. Ang matandang lalaking nakatayo sa harap namin si Julian Gadon, ang tiyo ni Nathan na pinalabas ng pamilya Gadon na namatay noong 1997 ay dahan-dahang humakbang patungo sa amin. Ang kanyang mga kamay na nakahawak sa wooden cane ay bahagyang nanginginig. May malalim na bakas ng pilat sa kanang bahagi ng kanyang leeg, isang tahimik na saksi sa trahedyang nangyari noong gabing iyon sa Kennon Road. "Tiyo Julian..." mahinang usal ni Nathan, ang boses niya ay nawalan ng lakas habang dahan-dahang lumalapit sa kanyang tiyo. Tinitigan ni Julian si Nathan nang mahabang segundo. Pagkatapos, dahan-dahang lumitaw ang isang napakalambot na ngiti sa kanyang kupas at may edad nang mukha. "Napakalaki mo na, Nathan," pabulong na sabi ng matanda, ang boses ay paos sa matinding emosyon. "Hul

Kasandra Natividad POV Nakatayo ako sa gitna ng nagkakagulong sala ng ancestral house habang pinalilibutan ng mga pulis si Tiyo Julian. Ang malamig na bakal ng pusa ay mabilis na isinara sa kanyang mga kamay, ngunit ang kanyang nakakakilabot na ngiti ay hindi pa rin nabubura sa kanyang mukha habang itinutulak siya palabas ng pinto patungo sa nakaparadang patrol car.Tumingin ako kay Donya Helen Gadon.Nakatayo ang ina ni Nathan sa tapat ng pintuan, nakasuot ng mabalasik na itim na trench coat. Ang kanyang buhok ay maayos na nakatali, ngunit sa ilalim ng kanyang makapal na makeup, kitang-kita ang matinding pagod, matandang sugat, at ang panginginig ng kanyang mga bibig."Mom..." mahinang tawag ni Nathan. Ang boses ng boyfriend ko ay puno ng matinding pagtataka at hindi makapaniwalang emosyon habang dahan-dahan siyang humahakbang patungo sa kanyang ina. "A-Anong ginagawa mo rito? Paano mo nalaman na nandito kami?"Tinitigan ni Donya Helen si Nathan. Sa kauna-unahang pagkakataon mula no