บททั้งหมดของ พ่อของลูกคือผัวบ้า: บทที่ 31 - บทที่ 36

ทิพย์นาราหันมองเขา จนกระทั่งรถขับลงมาจากเรือนหอไกลลิบแล้ว“เฮ่อ...” ความรู้สึกในตอนนี้ มันบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้เลยจริงๆ ทั้งดีใจโล่งใจที่เขากลับมาเป็นปกติแล้ว แต่ก็ใจหายใจสั่นสะท้าน เมื่อคิดว่าอาจจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว อาจจะต้องเลิกราหย่าร้างอย่างเลี่ยงไม่ได้นั่นเพราะตัวตนที่แท้จริงของเขาไม่ได้ปรารถนาในตัวเธอ เขาไม่ได้รักเธอ ไม่ได้ต้องการเธอเป็นคู่ชีวิต เธอเป็นแค่เมียคั่นเวลา ที่มารับจ้างท้องลูกของเขาเท่านั้น“นายหัวหายป่วยแล้วหรือครับ” ลุงช้างคนขับรถซึ่งเป็นญาติห่างๆ ของคุณปู่ทะนงถามด้วยความดีใจ“ค่ะ กลับมาเป็นตัวแสบเหมือนเดิมแล้ว” เธอยิ้มนิดๆ นึกดีใจที่มีส่วนสำคัญทำให้เขากลับมาเป็นปกติได้ ตอนนี้อย่าว่าแต่เดินเลย จะวิ่งหรือขี่ม้าก็ยังได้ “เดือนหน้าจะกลับมาทำงานในฟาร์มเต็มตัวแล้วค่ะ บอกให้คนงานเตรียมรับมือไว้ดีๆ นะคะ เพราะตอนนี้เขาบ้าพลังมาก”ลุงช้างถอนหายใจโล่งอก “โชคดีจริงๆ ครับ กำนันแกจะได้สบายใจซะที ญาติๆ ฝากขอบคุณคุณปุ้มด้วยครับ ที่ดูแลนายหัวอย่างดี จนทำให้อาการดีขึ้นทุกวัน ว่าแต่ คุณปุ้มจะไปไหนครับเนี่ย ทำไมเอากระเป๋าเสื้อผ้าไปด้วย”ทิพย์นารายิ้มไม่ออก ไม่รู้จะตอบลุงช้างยัง

“ผมเข้าใจครับ ว่าคุณทำดีที่สุดแล้ว คุณไม่ได้ทิ้งผมเพราะผมกลายเป็นคนพิการเดินไม่ได้ แต่คุณไม่อาจขัดพวกผู้ใหญ่ได้ ผมเลยจะหย่ากับผู้หญิงคนนั้นครับ”“จริงเหรอคะ!” เธอตาโตเปล่งประกาย ยิ้มมีความหวัง หัวใจเต้นแรงขึ้นๆ “แล้วผู้หญิงคนนั้นจะยอมหรือคะ คุณรวยซะขนาดนั้น เธออยากจับคุณจะตาย”คำก็ผู้หญิงคนนั้น สองคำก็ผู้หญิงคนนั้น สิรินารีไม่รับทิพย์นาราเป็นพี่สาวตรงตามข้อมูลที่สืบมาจริงๆ“ผู้หญิงคนนั้นเป็นพี่สาวของคุณ แล้วทำไมวันนั้น ที่เกิดเรื่องที่นี่ ทำไมคุณทำเหมือนไม่รู้จักล่ะ”เธอหน้าเสียนิดหน่อย “อ๋อ ฉันกลัวผู้หญิงคนนั้นอายน่ะค่ะ ที่มีชีวิตต่างจากฉันมาก เธอเป็นแค่พนักงานเสิร์ฟนี่คะ ส่วนฉันเป็นดาราดัง แถมมาดินเนอร์กับผู้ชายอย่างคุณ”“อ๋อ ยังงี้เอง”“ว่าแต่ เธอจะยอมหย่าจริงๆ ใช่มั้ยคะ”“ยอมสิครับ โดยเฉพาะเมื่อเธอรู้ว่าคุณปู่ยกมรดกทั้งหมดให้ลูกชายของเธอไปแล้ว”“อะไรนะคะ!!” เธอตกใจอึ้ง “ลูกชายของเธอ หมายความว่าไงคะ??”“ผู้หญิงคนนั้นท้องได้สี่เดือนแล้วครับ ไปซาวด์มาเมื่อสัปดาห์ก่อน ข่าวว่าเป็นเด็กผู้ชาย” ไม่ได้มีแค่สิรินารีหรอกนะที่เขาให้นักสืบตามสืบข้อมูล แต่เขายังส่งนักสืบไปตามสืบเรื่องทิพย์นาราด

“ถ้าเขายังจำเรื่องหนูไม่ได้ ก็ไม่ต้องมาหรอกค่ะ ให้เขาใช้ชีวิตของเขาไปเถอะค่ะ อย่าทำอะไรฝืนใจเลย ส่วนหนูจะทำหน้าที่แม่ของลูกให้ดีที่สุด คุณปู่บอกเขานะคะว่าไม่ต้องโทร.มาแล้ว หนูกับลูกสบายดี เจอกันวันคลอดเลยก็ได้ค่ะ”เพราะไม่อยากให้เขาต้องมารับผิดชอบในสิ่งที่เขาไม่ได้ตั้งใจ เพียงเพราะเธอมีลูกกับเขา เพียงเพราะเขาเป็นพ่อเด็ก มันดูไม่ยุติธรรมกับเขาสักเท่าไหร่เย็นวันนี้ท้องฟ้าสีสวยกระจ่างไปทั้งฟ้า หลังจากกินมื้อเย็นตั้งแต่สี่โมงครึ่งแล้ว เธอก็ออกจากบ้านหลังน้อย เดินลงไปที่ชายหาดของหมู่บ้านเหมือนทุกวันที่ผ่านมา“ไปเดินเล่นกันนะคะลูก” เธอมักจะไปเดินเล่นที่ชายหาด รับลมเย็นๆ จากท้องทะเล ดูพระอาทิตย์ตกเส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้น ผ่อนคลายอารมณ์และดื่มด่ำกับบรรยากาศสวยงามในยามโพล้เพล้อย่างมีความสุข“ลูกจ๋า วันนี้ดวงตะวันโต๊โต สวยมากเลย” เธอยืนเท้าเปล่าบนผืนทรายอุ่นๆ มองพระอาทิตย์ดวงโตที่กำลังลดระดับลงจูบกับเส้นขอบทะเล แสงทองเรืองรองไปทั้งฟ้า“อีกไม่นาน เราสองคนจะได้มาวิ่งเล่นที่ชายหาดด้วยกัน นั่งดูพระอาทิตน์ตกดินด้วยกันแล้วนะ แม่อยากกอดลูกที่สุดเลย จะกอดทุกวันไม่ปล่อยเลย”“แล้วพ่อล่ะ” เสียงทักท้วงดังมาจา