All Chapters of แยกห้องนอนสามปี พอฉันย้ายออกคุณสามีดันร้อนรน: Chapter 11 - Chapter 14

ฉันกำโทรศัพท์ไว้ นิ่งเงียบไปนานมาก"ลู่สือเยี่ยน" ฉันเอ่ยปาก น้ำเสียงราบเรียบมาก "คุณรู้ไหมว่าสิ่งที่คุณพูดตอนนี้มันน่าขำขนาดไหน""ผมรู้สิ""คืนวันแต่งงานคุณบอกฉันว่า ชาตินี้คุณไม่มีวันรักฉัน ให้ฉันเป็นคุณนายลู่อยู่อย่างเจียมตัว อย่าหวังว่าคุณจะแตะต้องตัวฉัน ตลอดสามปี คุณไปฉลองทุกเทศกาลกับซ่งรั่วเซิง ฉันไข้ขึ้น 39.5 องศา คุณยืนมองอยู่ที่หน้าประตูแวบเดียวแล้วก็เดินจากไป ฉันทำอาหารเต็มโต๊ะรอคุณกลับบ้าน คุณกลับพาเธอมาด้วยแล้วบอกว่าจะออกไปกินข้างนอก คุณรู้ไหมว่าวันนั้นเป็นวันอะไร""วันอะไร""มันคือวันครบรอบแต่งงานของเรา"ปลายสายเงียบไปนานมากฉันได้ยินเสียงหายใจที่เริ่มแรงขึ้นของเขา เหมือนกับกำลังสะกดข่มอะไรบางอย่างไว้"เจาหนิง...""อย่ามาเรียกชื่อฉัน"ฉันพูดขัดเขา"ตอนนั้นคุณพูดถูก การแต่งงานนี้ต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์ ตอนนี้เรื่องจบแล้ว ก็ต่างคนต่างไป คุณแต่งงานแล้ว ซ่งรั่วเซิงคือคนที่คุณเลือกเอง ก็ใช้ชีวิตของคุณให้ดีเถอะ อย่ามาหาฉันอีก"ฉันกดวางสาย แล้วบล็อกเขาไปคืนนั้นฉันนอนไม่หลับไม่ใช่เพราะเสียใจ แต่เป็นเพราะแค้น ความเย็นชาและการเมินเฉยตลอดสามปี ตอนนี้แค่คำว่าอยา

ตอนที่ฉันเดินออกจากร้านกาแฟ ได้ยินเสียงเก้าอี้ดังก๊องแก๊งดังขึ้นข้างหลัง เขาตามออกมาแล้ว"เสิ่นเจาหนิง!"ฉันไม่ได้หันกลับไป แต่เร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นเขาพุ่งเข้ามาขวางอยู่ตรงหน้าฉัน"คุณพูดถูก" เขาพูดพลางหอบหายใจ "ผมไม่ชินกับการสูญเสียจริง ๆ นั่นแหละ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ประเด็นคือผมเพิ่งค้นพบว่า เรื่องที่โง่เง่าที่สุดในชีวิตที่ผมเคยทำ ไม่ใช่การแต่งงานกับคุณ แต่เป็นการไม่รู้จักรักษาคุณไว้ให้ดี รั่วเซิงคือรักแรกของผม ผมเคยคิดว่าผมรักเธอ แต่หลังจากอยู่กับคุณมาสามปี ผมถึงได้แยกแยะออก ว่าคนที่ผมชอบจริง ๆ คือคุณต่างหาก ผมชอบที่ทุกวันตอนกลับบ้านมาเห็นคุณกำลังวุ่นวายอยู่ในครัว ชินกับการที่คุณช่วยจัดระเบียบห้องแต่งตัวให้ ชินกับการที่คุณเปิดไฟในห้องรับแขกทิ้งไว้ เรื่องพวกนี้รั่วเซิงทำได้ไม่ดีสักอย่าง ไม่ใช่เพราะเธอทำไม่เป็น แต่เป็นเพราะเธอไม่ใช่คุณ"ตอนที่ฉันกำลังมองเขา จู่ ๆ ก็รู้สึกเหนื่อยมาก"ลู่สือเยี่ยน คุณเคยคิดบ้างไหม ว่าไอ้ความคุ้นชินที่คุณพูดมาเนี่ย สำหรับฉันแล้วมันคืออะไร"เขาไม่ได้พูดอะไร"มันคือความโดดเดี่ยวสามปี มันคือการรอคอยสามปี มันคือการปลอบใจตัวเองสามปี ค