Alle Kapitel von นางร้ายอย่างฉัน ขอเปลี่ยนบท (กำลังรีไรท์): Kapitel 121 – Kapitel 130

“แบบนั้นก็ดี อย่างป้าตงก็อยู่ที่บ้านคนเดียว ถึงแม้ว่าลูกสาวและลูกเขยจะไม่ได้ทอดทิ้ง แต่คงดีไม่น้อยถ้าป้าตงจะมีอาหารเพิ่มขึ้น แม้ว่าจะเป็นเพียงผักป่าธรรมดาก็ตาม” ฉู่เถิงเยว่พยักหน้าเห็นด้วยกับเหรินรุ่ยหลิน ถึงเธอจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้และนานๆ ครั้งถึงจะได้กลับมาที่หมู่บ้านแห่งนี้ แต่เธอก็รับรู้ความเป

“อย่าเพิ่ง! ก่อนหน้านี้ฉันตรวจสอบดูแล้ว จุดที่พวกนั้นวางกับดักอยู่ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไรนัก ถ้าหากพวกเธอร้องโวยวายขึ้นมา มีหวังไอ้หนุ่มพวกนั้นคงรีบวิ่งมาช่วยเหลือทันแน่ และเมื่อถึงเวลานั้นคนที่จะเดือดร้อนย่อมเป็นพวกเรา” แม้ซิ่วเต๋อจะอยากเล่นสนุกกับหญิงสาวทั้งสองคนเหมือนกับเพื่อนของเขา แต่ถึงอย่างนั้น

“แหม โม่จือ ป้าก็แค่ไม่เคยเห็นไข่ไก่ป่าฟองใหญ่แบบนี้มาก่อน ก็เลยอยากจะหยิบมาดูให้ชัดๆ ถึงยังไงพวกเราก็เป็นคนในหมู่บ้านเดียวกันนะ ทำแบบนี้ไม่รู้จักเคารพผู้อาวุโสเสียเลย ถ้าคนนอกมาเห็นเข้า เขาจะหาว่าพวกเธอไม่มีมารยาทเอานะ” แววตาของตู้จิ้งฮวายังคงจ้องมองไปที่ตะกร้าของกงโม่จืออย่างไม่กะพริบตา ถึงแม

‘ครั้งหน้าฉันต้องไม่พลาดเด็ดขาด’ “แล้วนี่พวกลูกจะทำยังไงกับของพวกนี้กัน” กงหมิงเหยี่ยนเอ่ยถามลูกชายและคนอื่นๆ “หรือว่าพวกเราจะเก็บของทำอาหารฉลองเทศกาลปีใหม่ทีเดียวเลย” “พ่อครับ นอกจากสัตว์ป่าและของพวกนี้แล้ว พวกเรายังเจอหมูป่าตัวใหญ่อีกด้วย แต่พวกเราตกลงกันแล้ว ว่าจะแบ่งหมูป่าตัวนั้นให้ชาว

กงหมิงเหยี่ยนกวาดสายตามองคนเหล่านั้นด้วยความเอือมระอา เขาขมวดคิ้วขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด แม้ว่าคนเหล่านี้จะเป็นคนในหมู่บ้านที่เขาต้องดูแล แต่กงหมิงเหยี่ยนย่อมไม่อาจปล่อยให้คนหน้าหนามาชุบมือเปิบเนื้อสัตว์เหล่านี้ไปได้เป็นอันขาด อีกทั้งเขายังได้บอกกล่าวเอาไว้ก่อนหน้าแล้ว หากเขากลับคำที่หลัง ชาวบ้านที่เห