Lahat ng Kabanata ng นางร้ายอย่างฉัน ขอเปลี่ยนบท (กำลังรีไรท์): Kabanata 101 - Kabanata 110

“ผู้หญิงแพศยาก็เป็นผู้หญิงแพศยาอยู่วันยังค่ำ ตอนนี้พวกเราทำได้แค่รอให้ไป๋อี้หนิงและมู่เฉินมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมากกว่านี้เสียก่อน จากนั้นฉันจะยืมมือไป๋อี้หนิงทำลายนังแพศยาเหรินรุ่ยหลินซะ และคนที่จะถูกเหรินซีห่าวกับหลี่เสิ่นหยางลงโทษ ย่อมต้องเป็นไป๋อี้หนิงคนนั้น” โจวรั่วอิงหันมาส่งยิ้มร้ายกาจให้จ้

มู่เฉินก้าวตรงเข้ามาหาร่างบางของไป๋อี้หนิงอย่างไม่รีบร้อน ก่อนที่เขาจะค่อยๆ ประคองร่างบางของหญิงสาวขึ้นแล้วก้าวขาลงไปซ้อนทับในอ่างอาบน้ำทันที โดยจัดให้แผ่นหลังบอบบางของไป๋อี้หนิงเอนพิงแนบชิดแผงอกกว้างของเขา “อี้หนิง... ผมคิดถึงคุณจริงๆ คิดถึงเสียงหวานๆ ของคุณ แล้วก็คิดถึง... ร่างกายของคุณด้วย”

หลี่เสิ่นหยางเผลอจ้องมองรอยยิ้มของเหรินรุ่ยหลินด้วยอาการเหม่อลอยไปชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะรีบดึงสติและละสายตาออกจากใบหน้าของหญิงสาวอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เจ้าตัวหรือผู้ใหญ่ทั้งสองครอบครัวจะทันสังเกตเห็นอาการผิดปกติของเขาเสียก่อน แต่ถึงอย่างนั้นการกระทำของหลี่เสิ่นหยางก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาอันเฉียบแหลมของ

โจวเหมี่ยวอี๋ถอนหายใจยาว ถึงแม้ลูกสะใภ้ของเธอจะบอกแบบนั้น และเหรินรุ่ยหลินจะเคยย้ำผ่านโทรศัพท์กับเธอมาทุกครั้ง แต่โจวเหมี่ยวอี๋ก็ยังคงทำตัวไม่ถูก เพราะเธอเติบโตมาในชนบทแห่งนี้ ไม่เคยได้ก้าวเท้าออกไปไกลเกินกว่าตัวอำเภอ ยิ่งเมืองหลวงอย่างปักกิ่งเป็นเพียงสถานที่ในความฝันความฝันของเธอเท่านั้น แต่เธอก็เค

“ผมจะไม่ทำให้คุณต้องเสียน้ำตาแน่นอน หลังจากนี้ผมจะมีคุณเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวเท่านั้น และเมื่อคุณเรียนจบมหาวิทยาลัย พวกเราจะแต่งงานกันให้เร็วที่สุด ผมจะพาคุณไปจดทะเบียนสมรสเพื่อเป็นการรับรองว่าต่อจากนี้ ชีวิตของผมจะผูกติดกับคุณไปตลอดชีวิต” ไป๋อี้หนิงซบใบหน้าลงบนแผงอกอุ่นของชายหนุ่มอีกครั้งพร้อ