บททั้งหมดของ LUV My Sweet Heart รักหมดใจยัยสวีทฮาร์ต: บทที่ 111 - บทที่ 120

ฉันไปหยิบเสื้อคลุมมาใส่นิดหน่อยให้ดูเรียบร้อยขึ้นแล้วก็เดินไปหามือใหญ่ของพี่ตุลย์ที่ยื่นมารอจับจากนั้นก็พากันเดินออกจากห้องชุดสุดหรูของคอนโดลงไปข้างล่างที่ข้าง ๆ มีซุปเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ตั้งอยู่แล้วก็ช่วยกันเดินเลือกซื้อของ อันที่จริงทำสุกี้กินในบ้านมันก็ไม่ได้ยากนะ น้ำซุปมีแบบสำหรับรูปทั้งแบบน้ำแ

“ค่ะ ได้เลยค่ะ เซย์จะรีบไปหานะคะ”(หรือให้แม่ไปหาดี แม่ไปหาหนูเองดีกว่าไหม แม่น่าจะเดินทางสะดวกกว่าว่าที่คุณแม่นะคนเก่ง) ^^“...ฮึก! ฮื่อ ๆๆ”-เวลาต่อมา-กริ๊ก~“ไงครับคุณภรรยา ทำอะไรเอ่ย”“...” ฉันนั่งมองพี่ตุลย์ที่เดินเข้ามาในห้องหลังจากที่วันนี้เขาออกไปประชุมตอนบ่ายสอง หายไปไม่ถึงสามชั่วโมงก็กลับ

“...หึ!” พี่ปริมค่อย ๆ ลืมตา ปรับสายตาได้แล้วก็มองมาที่พี่ตุลย์ มอง ยิ้มเยาะ แล้วแค่นเสียงออกมา...น่าตบไม่ ๆๆ อย่าคิดไม่ดีกำลังท้องอยู่นะเซย์นิส อย่าคิดเด็ดขาดต่อให้ยัยนี่จะทั้งน่าตบและน่าถีบก็ตาม“ว่าไง ก่อนหน้านี้พูดอะไร ไอ้แฟรงค์ไม่ใช่พ่อของลูกตังเมเหรอ” เสียงเย็นชาถามออกไปพี่ปริมก็ยิ้มมุมปาก“

“สารเลวว่ะปริม ไอ้แฟรงค์ไม่ได้รู้เห็นอะไรด้วยเลยแต่มึงทำให้ทุกคนคิดว่ามันทำจนมันต้องตาย มึงเอากับมันอยู่ทุกคืนมึงทำได้ยังไงวะปริม”“ทำไมจะทำไม่ได้! แฟรงค์ก็ได้เงินที่โกงไปคนเดียวไปใช้ในนรกแล้วไง! แล้วที่สำคัญ...ใครที่อยู่เป็นเสี้ยนหนามให้ปริมเอาตุลย์คืนมาจากอีกะหรี่นี่ไม่ได้คนคนนั้นก็ไม่สมควรอยู่ให้

”ฝากพี่พีนัททีนะคะ เซย์อยากอาเจียนแค่ตอนแพ้ท้อง ไม่อยากอาเจียนตอนยัดขี้หมาเข้าไปในปากสกปรกของผู้หญิงคนนี้ รบกวนช่วยเซย์หน่อย ยัดขี้หมาที่หามาได้ทั้งหมดเข้าไปในปากผู้หญิงชาติชั่วคนนี้ที” ^^“ยะ อย่านะ!”“ตามสบายเลยนะคะ ความจริงเซย์ว่าให้คนเก็บมาเพิ่มก็ดีนะคะ เก็บได้เยอะยิ่งดี ให้กินอิ่ม ๆ จะได้มีอะไร