บททั้งหมดของ Desiring My Beautiful Secretary : บทที่ 21 - บทที่ 30

Nanghihina ang mga tuhod ni Sania nang inabot niya ang nakakalat na panty sa sahig at muli iyong isinuot. Nasa bahay siya ngayon ni Logan. Galing ito sa dalawang araw na business trip. Dapat ay sasama siya rito pero nagpapagaling pa siya dahil trinangkaso siya noon. Pagkauwi nito ay agad siyang tinawagan dahil may kailangan daw itong files. Kaya kahit gabi na ay dinala niya ang kailangan nito. Iyon nga lang ay halik agad ang isinunggab ni Logan nang makapasok siya sa bahay nito.Pinagdikit niya ang mga binti dahil nararamdaman pa rin niya sa pagitan ng kanyang mga hita ang labi at dila nitong naglalaro doon. Hanggang ngayon ay nakikiliti pa rin siya at ang init sa kanyang puson ay hindi nawala.Natigil nga lang ito sa ginagawa dahil sa paulit-ulit na pag-ring ng cellphone nito. Galit na galit ang mukha nitong umahon sa kanya upang sagutin ang tawag. Hanggang ngayon ay hindi pa ito bumabalik. Sino kaya iyong tumawag at mukhang importante?Umalis si Sania sa malaking kama at sumilip mul

"Ma'am, kayo po ba si Sania Hernandez?""Ako nga po," sagot ni Sania sa delivery man na napagbuksan niya ng pintuan. Naghahanda siya upang pumasok sa opisina nang may kumatok sa kanyang apartment."Delivery po, ma'am." Inabot sa kanya ng lalaki ang isang bouquet ng red roses at pinagpirma. Nang makaalis ito ay nangingiting inamoy niya ang hawak na pumpon ng mga bulaklak. Ang gaganda! Walang sinabi kung kanino galing pero natitiyak ni Sania na galing iyon kay Logan. Sino pa ba, hindi ba? Napaka-sweet talaga nito kahit kailan.Inilagay niya iyon sa vase para hindi malanta agad. Sayang naman kung hindi magtagal. Ganado tuloy siyang pumasok ng araw na iyon. Nagpang-abot pa sila ng binata sa elevator. "Good morning, my secretary," ngiti ni Logan. Pumulupot agad ang mga braso nito sa kanyang bewang at ginawaran siya ng halikk."Good morning," ngiti naman ni Sania sa pagitan ng kanilang halikann. "Thank you nga pala sa padala mong bulaklak. Nagustuhan ko."Humiwalay si Logan sa labi ng dal

"Sania, apo. Ang dami naman nitong mga pinamili mo. Baka wala nang matira sa'yo niyan. Mag-ipon ka rin para sa sarili mo. Huwag mo kaming masyadong alalahanin dito."Napangiti si Sania at niyakap ang Lola Fevy niya. Ganito lagi ang litanya nito kapag nauwi siya at nag-grocery, na matanda na raw ito at hindi na kailangan pa ng kung anu-anong pagkain. Ngunit kahit ganun pa man ang sinasabi nito ay nakikita rin niya ang tuwa sa mga mata nito."Lola, okay lang. Meron akong ipon tsaka malaki ang sweldo ko ngayon sa bago kong pinagta-trabahuan," aniya upang panatagin ang loob nito.Silang dalawa lang ang nasa bahay dahil diretso ang OJT ng kanyang kapatid. Mabuti na lang at mababait ang kanilang mga kapitbahay upang tingnan at silipin ang kalagayan ng kanilang Lola. Iyon din ang rason kung bakit siya humingi ng leave para may makasama naman ito."Galingan mo sa trabaho, apo. Sinabi ko naman sa iyong magaling ka. Hindi naman kasi batayan ang pinag-aralan para makakuha ng magandang trabaho. A

Hilam sa luha ang mga mata na tinititigan ni Sania ang nakalahad na kamay ni Kyle sa kanya. Ayaw niyang sumama, alam niya iyon sa sarili niya. Pero merong maliit na parte sa likod ng kanyang isip na nagsasabing sumama siya rito. Meron pa ba siyang natitirang pagmamahal sa lalaki? Noon ay umaasa siyang babalik si Kyle. Na sa kabila ng lahat ng nangyari ay gusto pa rin niyang magkabalikan sila. Hindi ito kasal. Wala itong minahal na iba kung hindi siya. Masaya siya doon pero malungkot din dahil kahit sabihin mang may natitira pa siyang pagmamahal sa binata, hindi na iyon sapat upang sumama dito para iwan kung ano man ang meron sa kanya ngayon.Umiling si Sania at tinitigan ang nagmamakaawang mukha ni Kyle sa kanya. "S-Sorry... Hindi na pwede," sagot niya sa mahinang boses. Kita niya ang pagbalatay ng sakit at lungkot sa mga mata nito kaya nag-iwas siya ng tingin.Ibinaba ni Kyle ang nakalahad na kamay at kumuyom iyon. Tumalikod na rin si Sania at akmang babalik na sa loob nang magsal

"A-Aray! Logan... masakit," singhap ni Sania nang lumagapak ang malapad nitong kamay sa pang-upo niya. Pumiksi siya sa pagkakahawak nito ngunit muli nitong hinampas iyon. Mariin niyang kinagat ang labi at napapikit na lang nang makaramdam siya ng kiliti sa pagitan ng kanyang mga hita."Masakit ba talaga.. o masarap?" ngisi ni Logan at hinimas ang namumula ng pang-upo ni Sania. Nandoon pa rin ang galit niya pero mas nananaig na ngayon ang init ng kanyang katawan. Malamang ay ganun din ang nararamdaman nito. If she doesn't want to talk then their bodies would do. Hindi na nakahuma si Sania nang hinatak siya ni Logan at inihiga sa ibabaw ng lamesa. Nagsilaglagan ang mga gamit sa ibaba nang mahagip iyon ng nag-iinit nilang katawan. Pinagparte nito ang kanyang mga binti at pumwesto sa pagitan nun.Agad na sinunggaban ni Logan ang mga labi ng dalaga at hinalikan ito ng mapusokk at mariin, ipinaparamdam dito kung gaano kasabik.Sa una ay hindi tumutugon si Sania dahil... heto na naman sila.