บททั้งหมดของ Desiring My Beautiful Secretary : บทที่ 41 - บทที่ 50

"There's an exit there if you want to run away," ngisi ni Heather sa direksyon sa likod. "Unless you want to walk through the front gate while crying and looking pathetic like that."Hilam sa luha ang mga mata ay mabilis na tinungo ni Sania ang exit na tinutukoy ng babae. Hindi sa sinusunod niya ito kundi hindi na niya kayang magtagal pa dito.Isang tagumpay naman na ngiti ang sumilay sa labi ni Heather habang pinapanuod ang pag-alis ng talunan na babae. Mabuti naman at hindi ito nanlaban pa. Well, wala naman talaga itong laban. She must admit that the woman was pretty. But that's all that she have. All face with no brain. A complete airhead.Muli siyang nagsindi ng sigarilyo at napangisi. It was so easy to deal with people like her. A little intimidation would do. Ni hindi man lang ito nakapagsalita, walang kakayahan na ipagtanggol ang sarili. Ganitong klase ba ng babae ang kinababaliwan ni Logan? Iyong uto-uto? Walang paninindigan?Bahagyang napalis ang ngiti ni Heather nang maalal

Isang linggo ng nagtatago si Sania kay Logan. Maging si Carol ay hindi rin nalabas ng bahay dahil na rin sa rason na umalis ang dalawa sa bansa."Pasensya ka na talaga ha? Pati ikaw ay nadadamay. Di bale at kapag makahanap ako ng ibang malilipatan ay aalis na ako dito.""Okay lang yan!" sagot ni Carol na hati pa rin ang opinyon sa bagay na ito. "Hindi mo namang kailangang umalis. Welcome ka lagi dito sa bahay namin."Umiling si Sania at muling tiningnan ang nahanap niya kaninang mumurahing apartment sa kabilang bayan. Hindi na nakakapagtrabaho si Carol dahil sa kanya. Simula rin ng gabing iyon ay laging palihim na bumibisita si Kyle dito. May contact ito sa kanyang kaibigan at ito ang nagsilbi nilang mata sa labas. Ayon dito ay lagi raw may nagmamanman sa kanyang apartment building. Kaya gustuhin man niyang bumalik doon upang kumuha ng mga gamit ay hindi pwede.Sa sunod na araw ay nagising siya dahil parang hinahalukay ang kanyang sikmura. Dali-dali siyang pumunta ng banyo upang magdu

"Okay ka lang? Ang putla mo ah. Kumain ka ba ng agahan bago ka pumasok?"Nabaling ang tingin ni Sania sa sumiko sa kanya. Si Jay— isa sa mga katrabaho niya sa restaurant na pinapasukan. Sa kabutihang palad ay nakahanap naman siya ng trabaho. May kalakihan din ang establisyemento at maraming mga customer.Ang nakakahiya lang ay halos araw-araw siyang napapagalitan dahil ang kupad daw niyang gumalaw. Mukha rin daw siyang may sakit at hindi maaasahan kapag ganitong weekends na maraming customer. Nabigyan na rin siya ng warning ng manager nila at nababahala siyang baka tanggalin siya sa trabaho."Ayos lang ako," tipid niyang sagot kay Jay at muling inayos ang suot na apron. Sa mahigit dalawang linggo niyang pagtatrabaho dito ay wala pa siyang nagiging kaibigan. May kumakausap naman sa kanya pero kadalasan ay iniirapan siya at nagbubulong-bulungan kapag nakatalikod siya.Bumalik siya upang kumuha ng mga orders."Miss! Dito! Ang tagal naman ng service niyo!" Dali-dali na lumapit si Sania

"Kamusta ka naman diyan, Sania? Bibisita talaga ako sa susunod na weekend!"Kasalukuyan niyang break ngayon. Alas nuebe na at napatawag si Carol upang mangumusta. So far ay okay naman itong convenience store. Mag-isa lang siya pero kayang-kaya naman niya ang trabaho. Tahimik kasi at hindi ganun kagulo at kaaligaga katulad ng restaurant na dating pinagtrabahuan. Kahit gabi ay marami pa rin talagang nabili pero chill lang naman.Laking tuwa rin niya na may aircon! Hindi naman siya lumaking sanay sa aircon pero pakiramdam niya ay hinahanap ng katawan niya ang lamig simula nang magbuntis siya."Maayos naman ako dito. Magdala ka ng pansit kung dadalaw ka ha? Gusto ko iyong luto mo," aniya sa kaibigan.Dito lang siya sa loob ng store nag-break. Hindi na siya lumabas at nag-ayos na lang sa mga shelves ng chichirya. Hindi naman mahirap ang trabaho niya at kapag walang customer ay parang break na rin niya."Kahit ano para sa buntis!" tawa ni Carol sa kabilang linya. "Ano pa ba ang gusto mong d

Iginala ni Logan ang paningin sa loob ng apartment ni Sania. It's still small, but somehow better than her previous apartment. Nanatili siyang nakatayo sa gitna ng maliit na sala. Hindi siya umupo sa sofa dahil hindi naman inialok ni Sania sa kanya. Makapal ang mukha niya pero may hiya naman siya kahit na papaano.Nang lumabas ang dalaga mula sa banyo ay agad niya itong nilapitan. Marami siyang gustong sabihin, maraming gustong tanungin. Pero hindi pa niya nabubuksan ang bibig upang magsalita ay naunahan na siya nito."Maraming salamat kanina. Tatanawin ko iyon na malaking utang na loob sa iyo. Sa ngayon ay wala pa akong pambayad kaya pwede ka nang umalis."Napamaang si Logan sa mga narinig niya. Seryoso ba ito? Anong utang? He didn't save her just so he could collect on her someday. Gusto niyang matawa at magalit. Kung umasta ito ay para siyang isang istranghero lang na nakilala sa kanto. Parang hindi siya nito boyfriend. Parang hindi ito umalis upang pagtaguan siya!Biglang umahon a