Desiring My Beautiful Secretary

"Ate, huwag mo sanang kakalimutan yung kakailanganin kong tuition para bukas, ha? I love you!"Napabuntong hininga si Sania matapos mabasa ang text message galing sa nakababata niyang kapatid na si Yngrid. Exam kasi nito bukas kaya kakailanganin na nilang bayaran ang remaining balance nito sa paaralan. Fourth year college na nito sa kursong nursing. Sobrang gastos ng kurso na kinuha ng kanyang kapatid, pero dahil sa nakikita niyang kagustuhan nitong makapagtapos ay sinuportahan niya ito kahit na halos wala ng matira pa sa kanya.Ulila na silang magkapatid sa mga magulang at tanging ang lola na lang nila ang karamay nila sa buhay. Isa iyon sa dahilan kaya natigil siya sa pag-aaral. Highschool graduate lang siya at hindi na nakatungtong pa sa college sa kawalan ng pera at suporta. Kaya imbes na magpatuloy ay naghanap na lang siya ng trabaho upang mapag-aral ang kapatid. Nagbabalak pa rin naman siyang ipagpatuloy ang kolehiyo kapag nakatapos na ito, kaya kahit kaunti o barya lang ang

Pagkauwi ni Sania sa kanyang apartment ay nagkalkal siya sa kanyang drawer ng damit na maaari niyang gamitin sa interview niya sa lunes. Biyernes pa lang ngayon pero dahil sa excitement niya ay gusto na niyang paghandaan iyon.Naibalik din naman sa kanya ang nahablot niyang bag sa tulong ng mga autoridad na siyang laking pasasalamat niya. Sa sobrang praning niya ay binilang pa niya iyon dahil baka may kumupit. Charot.Naupo siya sa sofa at muling inalala ang naging engkwentro niya kanina sa gwapong lalaki. Ang daming kadaldalan ang lumabas sa bibig niya pero hindi man lang niya natanong ang pangalan nito."Bestie, meron ka bang damit pang office diyan na nakatago? Hihiramin ko sana," tawag niya sa kaibigang si Carol. Wala siyang makitang magandang damit pang interview. Ngayon lang niya napagtanto na halos wala man lang siyang mabiling gamit para sa sarili. Karamihan sa mga damit niya ay sobrang luma na, kumukupas na ang kulay at ang iba naman ay may butas-butas na.Napakagat ng labi

Dalawang araw ng bumabagyo at hindi siya makabalik sa kanyang apartment dahil doon. Walang biyahe ng bus o kung ano mang mga pampasaherong sasakyan pabalik ng siyudad.Napabuntong hininga si Sania at nangalumbaba sa bintana, pinapanuod ang bawat malalakas na patak ng ulan. Lunes ngayon. Ito ang araw ng interview niya ngunit heto siya at stranded sa kanilang bahay. Nakapaghanda pa naman na siya para sa araw na ito ngunit meron palang ibang plano ang tadhana para sa kanya. "Pasensya ka na talaga, apo. Hindi ka tuloy nakapunta sa interview mo dahil sa akin." anang Lola niya na tumabi sa kanya sa sofa. Bakas din sa mukha nito ang panghihinayang.Ngumiti siya dito upang ipasiguradong okay lang. Wala naman siyang sinisisi sa nangyari. Naiintindihan niya ang kagustuhan nitong makita siya dahil halos dalawang buwan na siyang hindi nakakadalaw sa mga ito. Ang mahalaga sa kanya ay makita itong malakas at malusog na."Huwag mo nang isipin iyon, 'La. Ang mahalaga ay magkakasama ulit tayo. Ayaw n

"Ayon sa resume mo ay hanggang highschool ka lang. Do you think that you're capable to be my secretary?" tanong ni Logan sa dalaga. Ayaw niyang sagutin ang tanong nito kanina. Hindi rin niya alam kung iyon ang tinutukoy nito kaya iniwasan na lang niya."Of course, sir. Kayang-kaya ko," confident na sagot ni Sania. Alam din naman niyang gumamit ng computer at may kaunting alam sa gawain ng isang secretary. Hindi siya mangmang kahit hindi siya nakatungtong ng kolehiyo.Tumango si Logan at hindi na nagtanong pa tungkol doon. Mukhang hindi naman ito matapobre gaya ng iniisip ng dalaga."Anong trabaho mo sa bar?" tanong ni Logan nang malamang nagtatrabaho sa ganung klaseng lugar ang dalaga. Hindi iyon maganda sa pandinig niya. "Sumasayaw ka ba? Gumigiling sa harap ng mga kalalakihan?""H-Hindi po!" Todo iling si Sania sa mga paratang ng binata. Normal na siguro na ganun ang isipin ng lahat kapag sinabing sa bar nagtatrabaho. "Bartender ako, sir. Hindi ako sumasayaw gaya ng iniisip mo.""An

Nang nakapasok ng loob ng apartment si Sania ay dali-dali siyang naligo upang makapagpahinga na. Gusto niyang matulog nang maaga dahil first day niya sa work bukas. Ibinilin pa naman ng boss niya na huwag siyang male-late.Hindi pa rin mawala-wala ang ngiti sa kanyang labi nang mahiga siya. Normal ba na ihatid ng boss ang empleyado nito? Big boss iyon ha ng isang malaking kompanya. Ayaw naman niyang mag-isip ng kung anu-ano kaya baka sadyang mabait lang ito sa kabila ng pagiging suplado. Nagmalasakit lang siguro dahil gabi na at ayaw siyang mapahamak sa daan.Ngiting-ngiti si Sania habang pabaling-baling sa kanyang higaan. Doon niya napansin ang paper bag na bigay kaninang umaga ng boss niya. Hindi na niya nakita kung ano ang laman n'on.Umupo siya ng kama at inabot ang paper bag. Ang generous din ng boss niya at binigyan pa siya ng regalo. Ang laman nito ay isang kahon na halatang mamahalin. At nang buksan niya iyon ay napasinghap siya sa nakita. I-It's a jewelry set! Diamond? White