Semua Bab SOLD TO A COLD BILLLIONAIRE: MY EX-HUSBAND'S DOWNFALL: Bab 11 - Bab 20

EloraAng unang naramdaman ko paggising ko ay ang kakaibang amoy ng paligid. Hindi ito ang amoy ng maliit at lumang kwarto na inilaan sa akin sa tabi ng kusina. Ang hanging pumapasok sa aking ilong ay may amoy ng mamahaling pabango ng lalaki—mabigat, seryoso, amoy ng isang matapang at hindi matitinag. A scent that had slowly become familiar to me over the past few days—a scent that made my heart race and my chest tighten whenever I sensed his presence drawing near.Iminulat ko ang aking mga mata, ngunit ang liwanag ng umaga na sumisilip sa pagitan ng makakapal na kurtina ay nagdulot ng kaunting silaw. Subalit hindi ang liwanag ang nagpatigil sa pagtibok ng puso ko, kung ‘di ang kakaibang bigat na nakapulupot sa aking baywang.Dahan-dahan kong ibinaling ang tingin ko sa ibaba. Isang braso ang mahigpit na nakayakap sa akin. At nang mas lalo kong suriin ang aking kinaroroonan, doon na tuluyang nanlamig ang buong katawan ko. Nakasubsob ang aking mukha sa isang malawak, matigas, at hubad n

Pilit kong inayos ang aking pagkakaupo nang marinig ko ang marahang pagkatok sa pinto ng silid. Dahan-dahan itong bumukas at iniluwa si Aling Myrna. May dala siyang tray na naglalaman ng mainit na sabaw, kanin, at mga bagong gamot na iniwan ni Dr. Ramos. Bakas sa kaniyang matatandang mga mata ang labis na kaawaan nang makita ang aking tulalang kalagayan sa gilid ng kama.“Hija...” malumanay niyang tawag habang maingat na inilalapag ang tray sa ibabaw ng bedside table. Lumapit siya sa akin at marahang hinaplos ang aking gulo-gulong buhok. “Kumain ka muna kahit kaunti. Kailangan mong uminom ng mga gamot mo para hindi ma-impeksyon ang mga bagong tahi sa binti mo.”Nang maramdaman ko ang kaniyang mainit na palad, tila ba doon na tuluyan ako bumigay. Humagulgol ako nang matindi at mabilis na isinubsob ang aking mukha sa baywang niya. Niyakap ko siya nang mahigpit, na parang siya ang aking ina sa gitna ng impiyernong ito.“Aling Myrna...” Patuloy ang aking paghikbi, nanginginig ang aking bu

Hindi nagbago ang lamig ng umaga noong sumunod na araw. Nanatili akong nakatayo sa balkonahe ng aking opisina sa ikalawang palapag, nakatanaw sa malawak na driveway ng mansyon. Alam kong hindi matatahimik ang aking ama, si Don Roberto Santander. Ang text message niya kagabi ay hindi isang simpleng babala kung ‘di ito ay isang pahiwatig ng kaniyang pagdating.As expected, the sun had barely risen when three black luxury SUVs entered through my gates, followed by his own bulletproof vehicle.“Sir Kael, narito na po si Don Roberto,” ulat ni Marco na mabilis na sumulpot sa aking likuran, hawak ang kaniyang armas sa kaniyang baywang. Bakas sa kaniyang mukha ang seryosong tensyon. “Kasama niya ang kaniyang mga personal na elite bodyguards. Mukhang hindi sila naparito para sa isang pormal na usapan.”“Get our men ready, Marco,” malamig kong utos habang isinusuot ko ang aking suit jacket at inaayos ang kwelyo ko. “Walang sinumang magbababa ng armas. This mansion is my territory. Even my own f

Dalawang linggo na ang nakalilipas matapos ang marahas na pagsugod ni Don Roberto at ni Theo sa mansyon. Dalawang linggong binalot ng kakaibang katahimikan ang buong sambahayan, ngunit para sa akin, iyon ang dalawang linggong tuluyan kong binuo ang aking sarili mula sa pagkabasag.Maayos na ang mga tahi sa aking binti. Wala na ang hapdi, wala na ang panginginig ng aking mga kalamnan, at higit sa lahat—wala na ang aking mga luha. Ang bawat patak ng kahinaan ay tuluyan ko nang pinatay sa loob ng aking silid.Nakatanggap ako ng maikling pasabi mula kay Aling Myrna na ipinapatawag ako ni Kael sa kaniyang pribadong opisina sa ikatlong palapag. At dahil nakakalakad na rin ako, nagpasya ako na sa lumang silid na lang ako muling manunuluyan at upang hindi na rin ako mahirapang akyat-baba sa hagdan. Pumayag naman si Kael sa desisyon kong iyon.Ang study room na iyon ay isang sulok ng mansyon na kailanman ay hindi ko pa natatapakan. Habang marahan kong tinatahak ang bawat baitang ng hagdan, nar

GabrielIpinako ko ang aking paningin sa naglalakihang mga ilaw ng lungsod habang inihahanda ko ang aking sarili para sa susunod na malaking hakbang. Ang bawat segundo ng katahimikan sa loob ng aking penthouse rito sa Bonifacio Global City ay tila ba nagpapatibay sa aking paniniwala na ako ang pinakamatalinong lalaki sa mundong ito. Nakasandal ako sa marangyang leather sofa, dahan-dahang hinihithit ang aking mamahaling tabako, habang ang isang mapait at mayabang na ngisi ay hindi maalis sa aking mga labi.The taste of victory is incredibly sweet when you know you’ve outmaneuvered the most formidable businessman in the entire country. For the first time, I wasn’t the one being chased—I was the one leading the game. And the best part? He never once thought I was capable of beating him. Hinding-hindi ako papayag na alipustahin mo ako, Kael.“Babe, ano’ng iniisip mo?” Isang malambot at mainit na kamay ang marahang humaplos sa aking balikat mula sa likuran. Lumingon ako at nakita ko ang ma