Todos los capítulos de เทพธิดาสวาท: Capítulo 31 - Capítulo 36

“ลู่หวังเฉียนอวดดีนัก…อ้างว่าเจ้าเป็นเทพธิดาแคว้นลู่...แต่เดี๋ยวมันก็จะได้รู้ ว่าเทพธิดาโหยหาเพียงแค่คนเดียวบนดินนี้ นั่นคือข้า”ทรงจับคางเธอขึ้นอย่างแผ่วเบา ใช้นิ้วโป้งเกลี่ยน้ำตาบนพวงแก้มเนียน แล้วจูบลงเบาๆ อย่างปลอบโยน“ร้องไห้เถอะที่รัก…ร้องให้พอ แล้วจงจำไว้ว่า ต่อให้เจ้าอยู่ไกลแค่ไหน ...สุดท้ายเจ้าก็ต้องกลับมาครางใต้ร่างข้าอยู่ดี… และเจ้าจะมีชีวิตต่อไปอยู่ในอ้อมแขนข้าเท่านั้น”ราชบุรุษโอบเธอแน่นขึ้นอีกนิด กระซิบอย่างเผ็ดร้อนใกล้ริมฝีปากเธอจนแทบไม่เหลือระยะห่าง “ข้าคือยาของเจ้า ข้าคือไฟ...ที่เจ้าจะไม่มีวันหนีรอด แม้ในยามหลับตา”“เพคะ” เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเงยหน้ารับจูบ เย้าแหย่ลิ้นพัวพันลิ้น เธอได้ยินเสียงพระองค์คำรามในอกอย่างพอใจและตอบรับด้วยลิ้นอุ่นร้อน สัมผัสร้อนราวกับลูกระเบิดเพลิงนี้ไม่อาจจบลงได้ในครั้งเดียว เธอรู้สึกต้องการมากขึ้นๆ และเป็นฝ่ายเรียกร้อง แต่ดูเหมือนหลงเทียนอี้จะยังไม่เข้าใจถึงพิษกำหนัดอันร้ายแรงที่ฝังอยู่ในตัวเธอ ทรงช่วยเธอด้วยการใช้ลิ้นคลายกำหนัดให้เพียงค

สายลมอ่อนฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านเรือนผ้าแพรของพระตำหนัก กลีบดอกเหมยปลิวไหวเคล้ากลิ่นหอมละมุนในยามเช้า ร่างบอบบางของหญิงสาวในอาภรณ์ขาวสะอาดยืนอยู่กลางลานหิน เงยหน้ารับไอแดดอุ่นอย่างเงียบงัน ใบหน้านวลละมุนค่อยเผยรอยยิ้มจางเมื่อเสียงฝีเท้าเร่งร้อนดังใกล้เข้ามา“หลินหลิน เจ้าอยู่ตรงนี้เอง!” เสียงนั้นห้วน แต่แฝงความห่วงใยแนบแน่นดุจเถาวัลย์ หลินหลินหันไปมอง เห็นชายหนุ่มในอาภรณ์มังกรสีทองเดินตรงเข้ามา คิ้วคมดั่งวาดดูกระวนกระวาย ใบหน้าหล่อเหลาชื้นเหงื่อเพราะตามหานางไปทั่วตำหนักใหญ่“ฝ่าบาท…” นางเอ่ยเสียงอ่อน ปรายตามองพระองค์ด้วยแววตาซาบซึ้งหลงเทียนอี้ ฮ่องเต้หนุ่มแห่งแคว้นต้าหยาง ผู้ปกครองด้วยดาบและหัวใจ ทอดพระเนตรมองหญิงสาวที่ยืนยิ้มละไมอยู่ท่ามกลางกลีบดอกไม้ร่วงหล่น พระทัยที่กระสับกระส่ายตั้งแต่รุ่งสางจึงค่อยคลายลง“หากเจ้าคิดจะออกนอกตำหนักอีก ข้าจะสั่งปิดประตูเสียให้หมด” พระองค์ว่าพลางจับมือนางมากุมไว้แน่น หลินหลินหลุบตาลง ก่อนหลุดหัวเราะเบา“ฝ่าบาท อย่าวิตกเลย... หม่อมฉันเป็นของพระองค์เท่านั

“อ๊ะ อ๊าๆ อ๊าๆๆ”“ดูเหมือนว่าหลงเทียนอี้จะไม่ได้ความ ไม่ถึงใจเจ้าแล้วสินะ”“นั่นใคร?!”หลินหลินรู้สึกตัวเมื่อบานประตูส่งเสียงเบาๆ นางหันขวับ ห่มผ้าแน่น สีหน้าเคร่งระวัง“ท่าน...!” เสียงนางแผ่วเบาแต่สะท้อนความตกใจ แม่ทัพเสวียนอวี้ยกคิ้วเพียงนิด“ตกใจอะไรหรือ...เทพธิดา? หรือว่ากำลังกลัวสิ่งที่ใจเจ้ากำลังเฝ้ารอ?”“ข้าไม่ได้รอท่าน!” หลินหลินตอบทันควัน แม้หัวใจจะเต้นถี่แรงจนเธอเองก็ได้ยิน เธอพยายามปกปิดเนื้อตัว คว้าผ้าคลุมที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาห่ม“ถึงแม้ว่าท่านจะเป็นพันธมิตรของฝ่าบาทและได้รับอนุญาตให้พักในวัง แต่ก็ไม่ควรเสียมารยาทลักลอบเข้ามาในเขตวังหลังเช่นนี้”“เสียงหงี่ของเจ้ากับหลงเทียนอี้ดังสนั่นไปถึงหัวนอนข้า ข้าก็ต้องลุกมาดูหน่อย เผื่อเจ้าจะเรียกใช้สอยและเงียบเสียงได้เสียที”“ท่าน!”เสวียนอวี้ยิ้มบาง ร่างสูงใหญ่ย่างเข้ามาใกล้ ขณะสายตากวาดไล่ไปตามเรือนกายในชุดบางเบาของเธอ เห็นร่องรอยสวาทที่หลงเทียนอี้ทำไว้ต