บททั้งหมดของ เทพธิดาสวาท: บทที่ 1 - บทที่ 10

12

บทนำ [ราชันมังกร]

นิยายเรื่องนี้เป็น SET เทพธิดาสวาท นะคะสามารถกดซื้ออีบุ๊คได้ที่ meb กดค้นหานามปากกา ศศิชา ซื้อแบบเซตจะถูกกว่าซื้อแยกนะคะ ^^ราชันมังกรองค์ชายอสรพิษแม่ทัพเพลิงพสุธาท่านอ๋องขย่มรักหลินหลิน นางเอกเน้ดฉ่ำทั่วถึงค่ะ**คำเตือน** -นิยายนามปากกา ศศิชา เป็นนิยาย PWP สำนวนอีโรติก -ไม่เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี -เรื่องทุกเรื่องเป็นเรื่องแต่ง ไม่มีตัวละครอยู่จริงและแสดงถึงความกระหายด้านมืดของตัวละคร โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านบทนำเสียงกลองศึกกระหึ่มทั่วท้องทะเล คลื่นลมโหมกระหน่ำ แผ่นฟ้าหม่นมัวไปด้วยควันปืนใหญ่และกลิ่นเลือดกลางท้องน้ำกว้างใหญ่ เรือศึกหลวงหลายสิบลำแล่นเป็นขบวน พลธนู พลปืนและพลหอกเตรียมพร้อมอยู่บนดาดฟ้าเรือ ทหารนับพันสวมเกราะเหล็กสีดำแน่นขนัด รอคำสั่งเพียงหนึ่งเดียวจากชายผู้ยืนอยู่บนหัวเรือฮ่องเต้หลงเทียนอี้... ราชบุรุษผู้เยือกเย็น ดวงเนตรเรียบนิ่งราวน้ำแข็ง แต่กลับแฝงไว้ด้วยเพลิงร้อนที่กำลังรอคอยจังหวะปะทุเบื้องหน้านั้นคือ... เกาะหยุนซาง เกาะการค้าอันอุดมสมบูรณ์ซึ่งตกอยู่ในเงื้อมมือของกบฏนานเกือบครึ่งปี บัดนี้กลายเป็นสนามรบเลือดเด
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 1 เทพธิดาในอ้อมแขนมังกร

บทที่ 1 เทพธิดาในอ้อมแขนมังกรเสียงโห่ร้องแห่งชัยชนะดังก้องไปทั่วเกาะหยุนซาง ทหารหลวงปลดอาวุธกบฏ ปักธงฉลองชัยเต็มชายฝั่ง แต่บนดาดฟ้าเรือรบหลวงลำหนึ่ง ทุกอย่างกลับเงียบงันราวถูกกลืนเข้าสู่โลกอีกใบหญิงสาวลึกลับในอ้อมแขนของราชบุรุษนักรบนางเปลือยเปล่า ผิวขาวนวลอมชมพูเปล่งประกายละมุนละไม เรือนร่างอ้อนแอ้นอรชรปลุกกำหนัด แม้จะไม่เอื้อนเอ่ยคำใด แต่แววตาสั่นระริกของเธอก็เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ความสงสัย และความไม่เข้าใจ“เจ้าเป็นใครกันแน่...” หลงเทียนอี้เอ่ยเสียงแผ่วราวกระซิบกับลมหายใจของเธอ ใบหน้าหล่อคมเข้มโน้มเข้าใกล้หญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อยเหมือนไม่เข้าใจ ถ้อยคำนั้นไร้ความหมายในหูของเธอ แต่แววตาของบุรุษตรงหน้ากลับอบอุ่นและแน่วแน่จนเธอวางใจได้อย่างประหลาด“พูดไม่ได้รึ?”หลินหลินไม่ตอบ เพียงส่ายหน้าเล็กน้อยแล้วหลุบตาลง หลงเทียนอี้มองตาม ไล่จากช่วงบ่าบอบบาง สองเต้ากลมกลึงชูชชันน่าดูดเลีย ต้นขาขาวผ่อง โหนกนูนอวบอูมเกลี้ยงเกลา พระองค์พ่นลมหายใจ ร่างกายหนักหน่วง พลางคลี่เสื้อคลุมตัวนอกของตนออก คลุมร่างบางนั้นไว้อย่างทะนุถนอม กลิ่นกายของนางหอมอ่อนๆ คล้ายกลีบดอกบัวขาว เปล่งกลิ่นอวลปะปนกับกลิ่นเห
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 2 บูชาเทพธิดา 1

บทที่ 2 บูชาเทพธิดาเธอเป็นแค่หญิงสาวธรรมดา ทำงานเป็นนักเศรษฐศาสตร์ของบริษัทลงทุนแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ แม้ชีวิตจะดูดีจากภายนอก แต่ภายในกลับเต็มไปด้วยความโดดเดี่ยวหลินหลินเดินทางไปเที่ยวกับเพื่อนที่จีน ในระหว่างทัวร์ เธอเข้าไปในเขตต้องห้ามภายในวังเก่าแก่ และพลัดตกลงไปในสระน้ำที่ถูกขนานนามว่า “สระมังกรฟ้า” ซึ่งเล่ากันว่าเป็นที่อาบน้ำของเทพธิดาในตำนาน...เมื่อสติสัมปชัญญะกลับคืนมา เธอกลับพบว่าตัวเองลอยขึ้นจากกลางทะเล แวดล้อมด้วยเปลวแสงประหลาด และเสียงปะทะของศาสตราวุธดังก้องราวนรกแตก สายตาของผู้คนนับพันจับจ้องมาที่เธอด้วยความตกตะลึงหลินหลินไม่รู้ว่าเธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่านี่คือยุคใด แต่ที่น่าแปลกคือเธอฟังออก เข้าใจภาษาที่ผู้คนในโลกนี้ใช้ได้อย่างชัดเจน เหมือนกับมันฝังอยู่ในหัวตั้งแต่แรกและไม่กี่อึดใจต่อมา เธอก็ตกลงไปอยู่ในอ้อมแขนของราชบุรุษรูปงามผู้หนึ่ง...ผู้ที่ยึดถือเธอเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ และประกาศต่อทุกผู้ว่า...“สตรีนางนี้ คือของขวัญจากสวรรค์ และจะไม่มีวันตกเป็นของผู้ใด...นอกจากข้า”นั่นคือจุดเริ่มต้นของตำนาน “เทพธิดาสวาท”หญิงสาวจากอีกโลกหนึ่ง ผู้ใช้เสน่ห์ สติป
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 2 บูชาเทพธิดา 2

“เทพธิดาในตำนานต้องอยู่บนแท่นบูชา แต่เทพธิดาของข้า…ต้องอยู่บนเตียงข้า คืนแล้วคืนเล่า”ริมฝีปากร้อนๆ ตามมาประกบแนบแน่น ทรงบดจูบช้าๆ ให้ความรู้สึกซาบซ่านแปลกๆ หลินหลินตัวสั่นเทาเป็นลูกนก พยายามผลักให้ถอยห่างออกไป แต่ร่างกายของหลงเทียนอี้สูงใหญ่ดั่งภูผา หนำซ้ำจูบยิ่งร้อนแรงขึ้น ทรงสอดลิ้นเข้ามาอย่างอุกอาจ ตวัดไล้ทั่วอุ้งปากน้อยๆ อย่างดุเดือด“อึ่กก... อื้อออ...” ร่างบอบบางสำลักจูบ แต่ทว่าอีกฝ่ายยังคงบดเบียดริมฝีปาก จนเธอจำยอมเกี่ยวกระหวัดลิ้นตอบสนอง นั่นทำให้พระองค์ครางลึกอย่างพอใจ ก่อนจะผละริมฝีปากร้อนๆ ออก“จูบแรกสินะ”“...” เธอไม่อาจตอบได้เพราะกำลังหอบหายใจกระเส่า ริมฝีปากบวมเจ่อ อายจนหน้าแดงแทบระเบิดเพราะราชบุรุษรูปงามเอื้อมมือมาบีบคลึงหัวนมทั้งสองข้าง ทำเอาหลินหลินบิดกายเสียวสยิว พยายามปัดมือจาบจ้วงของเขาออกไป แต่ทว่ามือแข็งแรงนั่นไม่ขยับเลยสักนิด นิ้วโป้งกับนิ้วชี้มีแต่จะคลึงหัวนมชูชันแรงขึ้น“อ๊ะ อูยย... อะ...อย่า”จ๊วบบบ...อุ้งปากร้อนๆ บรรจงดูดหัวนมสีชมพู ร่างบางสะท้านเฮือก ไหล่กระตุกไหวและทำอะไรไม่ถูก ได้แต่นอนนิ่งๆ ให้พระองค์ตวัดลิ้นไปมาจนหัวนมยิ่งชูช่อ พุ่งเสียดเสื้อเนื้อบาง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 3 เครื่องบัตรพลี

บทที่ 3 เครื่องบัตรพลีห้องประชุมกลางจวนเจ้าเมืองบนเกาะ บรรยากาศตึงเครียดด้วยควันสงครามที่เพิ่งจางหาย ขุนนางและแม่ทัพหลายนายรายล้อมโต๊ะกลมขนาดใหญ่ที่ปูแผนที่เขตแดนและเส้นทางการค้าหลินหลินนั่งอยู่ด้านหลังบนแท่นที่เตรียมไว้สำหรับผู้ติดตามพิเศษ ทว่าแท้จริงแล้วเป็นตำแหน่งที่หลงเทียนอี้ตั้งใจให้ใกล้ตนที่สุด... ใกล้พอจะได้สบตาได้ทุกครั้งที่หันกลับมา และใกล้พอที่จะ...หลินหลินสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อมือของหลงเทียนอี้จับเอวคอดกิ่วไว้และค่อยๆ เลื่อนสูงขึ้นเรื่อยๆ ลูบไล้เต้าเต่งตูมทีละข้าง... ทีละข้าง... ใช้นิ้วชี้กับนิ้วโป้งสะกิด บดคลึงและไล้วนจนหัวนมแข็งเขม็ง“อ.. อือ...”ระหว่างที่ถูกลวนลาม เสียงหารือเรื่องงบประมาณ ซ่อมแซมป้อมปราการ และการเสริมทัพเรือดังก้องอยู่นาน จนหลินอดไม่ได้ที่จะเหลือบตามองแผนที่ตรงหน้าเส้นทางเดินเรือดูแคบ คับแคบเสียจนเหมือนถูกตัดขาดจากทะเลนอก ขณะเดียวกัน เมืองท่าที่ตั้งอยู่ตรงปลายแหลมของเกาะกลับยังคงถูกทำเครื่องหมายว่า "เสี่ยงภัย" เพราะกลุ่มโจรสลัดที่ยังลอยนวลอยู่ พวกขุนนางจึงเล็งเห็นว่าควรสร้างป้อมปราการเพิ่มเติมเธอยกมือขึ้นเบาๆ และเอ่ยเสียงนุ่ม“ขออภัยที่ขัดจังหวะเพคะ.
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 4 ถวายน้ำกาม 1

บทที่ 4 ถวายน้ำกามหลินยืนอยู่หน้าโต๊ะเครื่องหอม กลิ่นบุบผาอวลตลบอบอวลในอากาศ ม่านไหมสีเลือดหมูไหวแผ่วใต้แสงโคม ตะเกียงน้ำมันจุดไว้รอบห้อง ขับกลิ่นหอมจากกลีบเหมยแห้งที่โปรยไว้ตามพื้นให้ลอยอบอวล บ่าวในตำหนักเพิ่งออกไปได้ไม่นาน เหลือเพียงความเงียบ และภาพสะท้อนของหญิงสาวในกระจกทองคำอันหรูหราเธอ…แทบไม่เชื่อสายตาตัวเองชุดถวายตัวของแคว้นต้าหยาง แตกต่างจากชุดเจ้าสาวใดที่หลินเคยเห็นในหนังจีนย้อนยุค มันมิใช่ชุดคลุมยาวรุ่มร่ามปกปิดเรือนร่าง แต่เป็น ความเย้ายวนที่ออกแบบมาเพื่อเพิ่มแรงกำหนัดเนื้อผ้าเป็นแพรบางสีแดงสดล้อมลายดอกโบตั๋นและหงส์ทองปักด้วยดิ้นเงิน เนื้อผ้าถูกตัดเย็บอย่างประณีต โปร่งบางพอจะมองเห็นไหล่เนียนและแนวเอวคอดได้ลางๆ สายรัดบ่าเป็นเส้นแพรผูกเฉียงพาดอกตั้งแต่หัวไหล่ซ้ายจรดเอวขวา ทิ้งแผ่นหลังเปลือยเปล่าไว้ให้แสงตะเกียงทาบทอ ส่วนกระโปรงเป็นผ้าหลายชั้นแหวกหน้าต่ำ เผยเรียวขาขาวลออตั้งแต่ต้นขา ชวนให้หัวใจเต้นแรงกว่ากลองศึกในสนามรบปลายนิ้วของหลินหลินเลื่อนสัมผัสเนินอกตัวเองที่โผล่พ้นสาบผ้าแทบจะล้นทะลัก ทำเอาเธอหน้าแดงจนร้อนผ่าว“ใครออกแบบชุดแบบนี้กันเนี่ย…” เธอพึมพำเบาๆ ดวงตาสั่นไหวร
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 4 ถวายน้ำกาม 2

และนั่น...คือสัญญาณที่มังกรรอคอยแจะๆๆๆร่างอวบอั๋นถูกสะกิดรูสวาทด้วยนิ้ว นิ้วแกร่งเคลื่อนไหวอย่างนุ่มนวล กระชั้นถี่และหนักหน่วง มันเป็นความทรมานอันแสนหวาน รสชาติของความเสียวซ่านแล่นปราดไหลทะลักไปทั่วร่างและปลดปล่อยออกมาเป็นเสียงครวญคราง หลงเทียนอี้ยิ้มเย็นเฉียบ แววตาลุกโชนด้วยแรงกระหาย เปิดร่องสาวฉ่ำหวานมาทักทายกับนิ้วดังแจะๆ ทรงชักนิ้วเข้าออกสองสามครั้งให้พอน้ำหวานออก และแล้วหัวบากบานก็แทงเข้ามา“อ๊ะ อา... อย่าเพคะ”กลีบเนื้อบริสุทธิ์แน่นมาก แค่ตอกกระแทกหัวบากบานให้ผลุบเข้าไปต้องกระเด้าแทงหนักๆ จนในที่สุดก็ดันผ่านรูคับแน่นเข้าไปได้สำเร็จ หลินหลินกลั้นเสียงร้องกระเส่า ร่างกายเสียดเสียวเหมือนกำลังวูบดิ่งลงสู่ก้นเหว ความร้อนไหลทะลักเข้ามาจนเอ่อล้น พุ่งพล่านเหมือนจะระเบิด“มันใหญ่เกินไปสำหรับเจ้า แต่อีกสักพักเจ้าจะชินเอง”“ซี้ดด อา.. อะ... อืมม”หลงเทียนอี้จูบปลอบประโลม เกี่ยวกระหวัดลิ้นและดูดกลืนเสียงครางไว้ ค่อยๆ ดันแท่งหยกแข็งเครียดนั้นให้มุดรูอ่อนหวานแสนตอดรัดมากขึ้น ทั้งสองก็หอบหายใจกระเส่า ชีพจรเต้นแรงไม่มียั้ง“จะเริ่มเย่อแล้วนะ”“อย่านะ!” “มันเข้าไปแล้ว ดูสิ เจ้าดูดแน่นไม่ยอมป
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 5 ถวายซ้ำ

“อย่าหลบ…ข้าจะไม่หยุด จนกว่าเจ้า…จะร้องขอให้ข้าอย่าหยุด”“อ๊ะ อ๊า... พอแล้วเพคะ”“ข้าจะทำให้เจ้ารู้… ว่าการเป็นของข้า ไม่ใช่เพียงถวายกาย แต่ต้องถวายใจ… ถวายลมหายใจ... แม้กระทั่งเสียงครางหวานๆ ของเจ้าข้าก็ไม่ยอมให้ผู้อื่นได้ยินเด็ดขาด”“อึ่กก... อื้ออ...”“ยังกล้าต่อต้านข้างั้นหรือ” ปลายนิ้วหยาบไล้ผ่านแผ่นหลังเนียน เปลือกตาของหลินหลินปิดลงอย่างอ่อนแรง ใบหน้าแดงระเรื่อ ริมฝีปากเผยอเล็กน้อยคล้ายยอมรับ“ฝ่าบาท…” เสียงเธอแผ่วเบาเหมือนลมใต้ม่าน “พระองค์… โปรดอ่อนโยน…”หลงเทียนอี้ยิ้มเจ้าเล่ห์ เอื้อมมือดึงม่านลงปิด พร้อมเอ่ยเสียงต่ำที่สะท้อนทั่วห้องบรรทม “คืนนี้… ข้าจะเผาเจ้าด้วยไฟของข้าเอง เทพธิดาสวาทของต้าหยาง”ร่างบอบบางหอบหายใจแรงขึ้นเมื่อเห็นท่อนเอ็นอวบใหญ่ หัวบากบานค่อยๆ สอดใส่เข้าไปในกลีบร่องฉ่ำเยิ้ม เธอครางเร่าๆ จนกระทั่งพระองค์กระแทกอัดจนหัวหยักบานแทรกผ่านกลีบเนื้อสวบบบ!!“อ๊า... ค เข้าไปปี้แล้ว”ท้องฟ้าเบื้องบนก่อเมฆตั้งเค้า เหล่าปวงประชาต่างยินดีเพราะเป็นสัญญาณเริ่มต้นการเพาะปลูก หลงเทียนอี้จึงถวายเครื่องบัตรพลีด้วยการขึ้นขย่มเทพธิดา อ้อนวอนให้เธอดลบันดาลความเจริญรุ่งเรือง“ข้าจะ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 6 พระสนม

และในคืนที่สี่... เมื่อหลงเทียนอี้มิอาจอดกลั้นได้อีก พาหลินเข้าห้องหอเพื่อรีดน้ำกามระลอกใหม่ คลังหลวงที่เคยตรวจไม่พบสมบัติที่หายไป กลับมีแสงสว่างลี้ลับนำพาไปพบหีบสมบัติโบราณจากยุคจักรพรรดิองค์ก่อน ที่ฝังไว้ใต้ดินมาหลายร้อยปีด้วยปาฏิหาริย์ซ้ำซากซึ่งเกิดขึ้น “ตรงวันตรงคืน” หลังการร่วมอภิรมย์ของฮ่องเต้กับเทพธิดา... ราษฎรเชื่อสุดหัวใจว่าการที่องค์จักรพรรดิบำเรอสวาทเทพธิดา ก็คือการ “บำรุงชาติ”เหล่านางสนมไม่กล้าแม้แต่จะร้องทักท้วงใดๆ เพราะเกรงว่าตนจะทำให้ฟ้าลงโทษแคว้น บรรดาขุนนางฝ่ายบุ๋นเสนอให้ตั้ง “พิธีเสวยพร” ทุกคืนเพื่อความมั่นคงของบ้านเมืองแม้แต่โหรหลวงก็ยังคำนวณฤกษ์ยามบอกว่า “คืนนี้…หากมิได้บรรทมกับเทพธิดา แคว้นจะเสียโชคลาภหนึ่งส่วนเจ็ด”ตายก่อนพอดี... หลินหลินครางโอดโอยในใจ จะมีทางไหนบ้างนะที่จะหลบ ไม่อย่างนั้นเครื่องในหลุดกันพอดี!!--------------ยามเที่ยงวัน แสงแดดตกต้องกระเบื้องมุงหลังคาสีชาดของตำหนักเทพธิดา หลินหลินเอนหลังพิงหมอนผ้าแพร ลูบท้องเบาๆ อย่างเกียจคร้านหลังมื้อกลางวัน เธอหลับตาพริ้มรับลมเบาๆ ที่พัดเข้ามาในตำหนักอย่างสบายใจแต่แล้ว...เสียงฝีเท้าหลายคู่ดังขึ้นที่เฉลีย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 7 จ้องแย่งชิง 1

บทที่ 7 จ้องแย่งชิงไม่นานหลังจากเทพธิดาปรากฏตัวเคียงข้างฮ่องเต้แห่งแคว้นต้าหยาง และมีข่าวลือสะพัดไปทั่วว่า เทพธิดาสวรรค์ ได้โปรดประทานความเจริญรุ่งเรืองให้แด่ต้าหยางอย่างเห็นผล หลินหลินถูกจับตามองในฐานะเทพธิดา ไม่ว่าเธอจะไปไหน ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็ล้วนถูกตีความ หลินหลินกลับรู้สึกว่าพวกเขากำลังคลั่ง เธอจึงต้องรีบเบรกก่อนที่พวกเขาจะงมงายกันไปมากกว่านี้ ร่างบางจึงจดๆ จ้องๆ หาจังหวะพูด หลงเทียนอี้รับรู้ว่านางกำลังมองอยู่จึงส่งยิ้มหล่อเหลา“ถ้าเจ้าไม่อยากเดินไม่ได้ทั้งอาทิตย์…อย่าจ้องข้าแบบนั้นอีก”ช่วยเลิกตีความต่ำกว่าสะดือสักทีจะได้มั้ยยะ!!"ฝ่าบาท…" หลินพูดเสียงเรียบในขณะที่พระหัตถ์กำลังจะเอื้อมมาแตะเอวของนาง “หม่อมฉันว่า…พวกเราควรจะพักบ้างนะเพคะ”“เหตุใดกัน เจ้าเหนื่อยจากพรของสวรรค์หรือ” หลงเทียนอี้ยกคิ้ว หลินหลินยิ้มแห้งๆ ก่อนจะถอนหายใจเฮือก เหนื่อยน่ะไม่เท่าไหร่...แต่เธอเริ่มสงสัยว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันคือความบังเอิญ หรือ...พวกเขาแค่อยากเชื่อกันไปเอง“เจ้าไม่เชื่อว่าพรจากสวรรค์จะส่งมอบผ่านตัวเจ้าหรือ?”“เรื่องนั้น...”“ใครจะเชื่อหรือไม่เชื่อ ก็ช่างหัวพวกเขาเถิด! ตราบใดที่ข้ายังได้เ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-17
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status