LOGIN“เทพธิดาในตำนานต้องอยู่บนแท่นบูชา แต่เทพธิดาของข้า…ต้องอยู่บนเตียงข้า คืนแล้วคืนเล่า” เมื่อหลินหลินทะลุมิติมาโผล่กลางสนามรบ ปรากฏตัวเปลือยเปล่าของเธอกลางแสงฟ้า ทำให้แคว้นต้าหยางชนะศึก และทำให้เธอกลายเป็น "เทพธิดาแห่งชัยชนะ" ในสายตาฮ่องเต้หนุ่มผู้ดุดัน แต่เทพธิดาในวังหลัง…ไม่ได้มีไว้กราบไหว้ มีไว้ถวายสวาททุกค่ำคืนต่างหาก… เธอกลายเป็น “เทพธิดาสวาท” ผู้ถูกเล่าลือว่าหากได้ครอบครองนางแล้ว ราชวงศ์จะรุ่งเรือง ฟ้าฝนจะอุดม ปราบศึกใดก็สำเร็จ แคว้นอื่นจึงจ้องลักพาตัวเธอไป... เพื่อครอบครอง “พรแห่งสวรรค์” ผ่านร่างของเธอ
View Moreนิยายเรื่องนี้เป็น SET เทพธิดาสวาท นะคะ
สามารถกดซื้ออีบุ๊คได้ที่ m*b กดค้นหานามปากกา ศศิชา ซื้อแบบเซตจะถูกกว่าซื้อแยกนะคะ ^^
ราชันมังกร
องค์ชายอสรพิษ
แม่ทัพเพลิงพสุธา
ท่านอ๋องขย่มรัก
หลินหลิน นางเอกเน้ดฉ่ำทั่วถึงค่ะ
**คำเตือน**
-นิยายนามปากกา ศศิชา เป็นนิยาย PWP สำนวนอีโรติก
-ไม่เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี
-เรื่องทุกเรื่องเป็นเรื่องแต่ง ไม่มีตัวละครอยู่จริงและแสดงถึงความกระหายด้านมืดของตัวละคร โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
เสียงกลองศึกกระหึ่มทั่วท้องทะเล คลื่นลมโหมกระหน่ำ แผ่นฟ้าหม่นมัวไปด้วยควันปืนใหญ่และกลิ่นเลือด
กลางท้องน้ำกว้างใหญ่ เรือศึกหลวงหลายสิบลำแล่นเป็นขบวน พลธนู พลปืนและพลหอกเตรียมพร้อมอยู่บนดาดฟ้าเรือ ทหารนับพันสวมเกราะเหล็กสีดำแน่นขนัด รอคำสั่งเพียงหนึ่งเดียวจากชายผู้ยืนอยู่บนหัวเรือ
ฮ่องเต้หลงเทียนอี้... ราชบุรุษผู้เยือกเย็น ดวงเนตรเรียบนิ่งราวน้ำแข็ง แต่กลับแฝงไว้ด้วยเพลิงร้อนที่กำลังรอคอยจังหวะปะทุ
เบื้องหน้านั้นคือ... เกาะหยุนซาง เกาะการค้าอันอุดมสมบูรณ์ซึ่งตกอยู่ในเงื้อมมือของกบฏนานเกือบครึ่งปี บัดนี้กลายเป็นสนามรบเลือดเดือด การบุกขึ้นฝั่งกลับไม่เป็นไปตามแผน เหล่าทหารถูกต้านกลับด้วยไฟน้ำมันกับธนูเพลิงอย่างดุเดือด
“ฝ่าบาท! พวกมันเตรียมระเบิดสะพานขึ้นฝั่งแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”
“ทหารแนวหน้าบุกให้หนัก!!! หากล่าช้า เราจะเสียโอกาส!!”
ทว่าการบุกยากลำบากกว่าที่คิด ทหารแนวหน้าไม่สามารถขึ้นฝั่งได้ และสูญเสียไปนับพัน เสียงรายงานดังระงม ความเสียเปรียบเริ่มปรากฏขึ้นทุกด้าน แต่ก่อนที่คำสั่งใดจะเปล่งออกจากโอษฐ์
เปรี้ยง!!!
ฟ้าแลบสว่างวาบ... ทั้งที่เป็นยามกลางวัน! เสียงฟ้าร้องกึกก้องจนพื้นทะเลไหวสะท้าน ลำแสงสว่างจ้าฟาดลงกลางผืนน้ำบริเวณหน้าเกาะ
พรึ่บ!!!
ผืนน้ำแหวกออกเป็นวงกลม คล้ายพสุธากำลังแตกกลางมหาสมุทร และในใจกลางของปรากฏการณ์เหนือธรรมชาตินั้น...
ร่างหนึ่งลอยขึ้นจากก้นทะเล หญิงสาวเรือนกายเปลือยเปล่า ผิวขาวผ่องเรืองแสงนวลตา ผมดำขลับสยายกลางอากาศคล้ายสายน้ำ ริมฝีปากอิ่มสีแดงระเรื่อ งามโฉมดุจเทพธิดา
เธอลอยอยู่กลางอากาศในวงแสงทรงกลมเรืองรอง สายลมพลันสงบนิ่ง คลื่นราบเรียบ ทหารทั้งสองฝั่งเบิกตากว้างโดยพร้อมเพรียง
ไม่มีใครเคยเห็นสิ่งใดเช่นนี้มาก่อน... แม้แต่กบฏที่กำลังจะจุดไฟระเบิด ก็ชะงักมือค้างราวต้องมนต์
บนเรือศึกหลวง สายตาคมดั่งอินทรีของหลงเทียนอี้จ้องมองร่างนั้นแน่วแน่ ดวงเนตรทองเข้มของเขาสะท้อนภาพหญิงสาวผู้มาจากฟ้า
ในวินาทีนั้น เขาไม่ต้องการคำอธิบายใดๆ อีก
“บุก!!!!”
น้ำเสียงเฉียบขาดก้องทั่วเรือรบ “ศัตรูตกใจแล้ว จู่โจมทันที!!!!”
เสียงแตรศึกดังขึ้นอีกครา ทัพเรือหลวงราวถูกอัดฉีดด้วยไฟโลหิต กระโจนขึ้นฝั่งคลื่นแล้วคลื่นเล่า ฝ่ายกบฏสับสนเสียขวัญไม่เป็นกระบวน
หญิงสาวลอยอยู่เหนือสนามรบ ปรือตาขึ้นเฝ้ามองภาพการรบที่ดูราวภาพฝัน เป็นความฝันแปลกจริงๆ... หลินหลิน หญิงสาวคิดล่องลอย เธอง่วงงุน แต่ก็รับรู้ได้ทีละน้อยว่าภาพและสัมผัสกลิ่นคาวเลือดนั้นเป็นเรื่องจริง ดวงตาคู่นั้นสะท้อนความสับสน
“น...นี่มัน... เกิดอะไรขึ้นกันแน่...”
เสียงคนกระโจนเข้าสังหาร เสียงอาวุธกระทบกันกึกก้อง ระเบิดเพลิงดังสนั่นระดมไม่หยุดจนอากาศสะเทือน แต่ทุกสิ่งคล้ายถูกกั้นไว้ด้วยพลังลึกลับ ไม่มีสิ่งใดแตะต้องตัวเธอได้
กระทั่งเมื่อฝุ่นควันเริ่มจาง เสียงไชโยโห่ร้องงของเหล่าทหารหลวงดังกระหึ่ม กบฎเกาะหยุนซางแตกพ่ายแล้ว!!
ราชบุรุษหนุ่มบนเรือศึกผินหน้าขึ้นมองยังจุดศูนย์กลางแห่งแสงเหนือศีรษะนั้น
เทพธิดา...
นั่นคือคำเดียวที่ผุดขึ้นในความคิดเขา และราวกับฟ้าเบื้องบนรับรู้ได้... แสงทรงกลมนั้นก็แตกร้าว เสียงแตกร้าวคล้ายแก้วปริแตก ดวงแสงกระจายเป็นละอองเงิน ร่างของหญิงสาวเริ่มร่วงหล่นลงจากฟากฟ้า
“ว้าย”
ฮ่องเต้หลงเทียนอี้กระโจนจากหัวเรือ มือแกร่งยื่นออกไปเบื้องหน้า และในชั่วพริบตา
เธอ... ตกลงสู่อ้อมแขนของพระองค์อย่างพอดิบพอดี ทรงรับเธอไว้แนบอกอย่างแม่นยำ ราวกับเธอคือดอกไม้บอบบางที่หากสัมผัสแรงไปเพียงนิดเดียว…ก็จะร่วงหล่นสลาย
พระเนตรสีดำลึกล้ำสบเข้ากับดวงตากลมโตของหลินหลินซึ่งเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
เธอสั่นเทา... ไม่กล้ากล่าวสิ่งใด ใบหน้าเล็กแหงนขึ้นมองบรรยากาศรอบตัวอย่างมึนงง ร่างกายที่แนบชิดพระวรกายกำยำช่วงบนของเขาอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง
เมื่อสบตากันครั้งแรก ดวงตากลมโตของเธอยังเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ขณะที่แววตาเขา...ลุกโชนด้วยความหลงใหล อัศจรรย์ และความปรารถนาแปลกประหลาดเกินคำบรรยาย
“เจ้าเป็นของข้าแล้ว... เทพธิดาแห่งชัยชนะ”
เมื่อฟ้าอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขนของแม่ทัพเสวียนอวี้ เธอก็ไม่ขัดขืนอีกต่อไป ยินยอมให้ร่างกำยำของเขาเคลื่อนกายเข้ามาแนบชิด จดจ่อหัวลึงค์ใหญ่มโหฬารมาแยงกลีบเสียวเจาะแจะ แล้วค่อยๆ สอดเข้าไปทีละนิด กลีบสาวแบะอ้าตามขนาดหัวบากบาน ความร้อนระอุจากเรือนร่างของเขาแผ่ซ่านเข้ามาสู่ผิวเนื้อของเธอจนรู้สึกถึงความแสบร้อน“อึ่กก... อื้ออ... อูยย...”“ตอนปี้เพื่อนของเจ้าก็ว่าเสียวสุดๆ แล้ว นี่ข้ายังไม่ทันใส่เข้าไปเลยก็เสียวน้ำจะแตก”ฟ้ากลั้นเสียงร้องเมื่ออาวุธของแม่ทัพแคว้นฉินล่วงล้ำเข้าไปสำเร็จ น้ำหวานใสไหลเยิ้มเต็มรู พอช่วยให้เด้าหอยคล่องขึ้น แต่ถึงอย่างไรขนาดร่างกายที่ต่างกันมากทำให้เธอจุกแน่น“ฮึกก...”“เจ็บรึเปล่า ค มันเข้าไปแล้ว อูยย หอยเจ้าตอดดีสุดๆ”“ได้โปรด หยุดเถอะ มันเจ็บ”“ฮ่าๆ เจ็บนิดเดียว เดี๋ยวเจ้าจะติดใจ เอาล่ะนะ ข้าจะเย่อหอยเต็มสูบล่ะ” ลำหอกของชายกลัดมันขยับเพิ่มความเร็วเข้าออกมาในรูแรงขึ้น ฟ้าอ้าขาออกกว้างขึ้น สะโพกเล็กแอ่นขึ้นแอ่นลงบิดเร้าด้วยความเสียว"อื้ออ
เธอสูดลมหายใจแรง สองมือกำแน่นพร้อมจะฟาดฟันใส่บุรุษตัวใหญ่ตรงหน้า แล้วถีบเข้าหน้าขาเขาเต็มแรง! แต่เขากลับเอียงตัวหลบได้ราวกับอ่านใจเธอออก“ดี...ดีมาก...” เขาพึมพำ ดวงตาวาววับด้วยความชอบใจ “เจ้าคือเทพธิดาของข้าจริงๆ...เทพธิดาอารมณ์ร้าย ที่จะเผาทั้งค่ายของข้าให้ลุกเป็นไฟ”แม่ทัพเสวียนอวี้ไม่รอช้า ออกแรงโอบรัดร่างของฟ้าแน่นขึ้นอีก ก่อนจะโน้มตัวลงบดขยี้ริมฝีปากของเธออย่างรุนแรงและเร่าร้อน ฟ้าพยายามจะดิ้นรน ขยับใบหน้าหนี แต่กลับถูกเขาครอบครองอย่างสมบูรณ์ ลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกเข้ามาในอุ้งปากอย่างหยาบโลน ดูดดึงราวกับจะกลืนกินลมหายใจของเธอ"อื้อออ..." เสียงอู้อี้เล็ดรอดจากลำคอของฟ้า เมื่อมือใหญ่ของเสวียนอวี้เลื่อนลงไปบีบเคล้นสะโพกของเธออย่างแรง ดึงกระชากกระโปรงขาด เผยอันเดอร์แวร์สีชมพูอ่อนน่ารัก เนื้อผ้าก็บางๆ รัดรึงให้กลีบอวบอูม แค่นี้ท่อนเนื้อใต้กางเกงของแม่ทัพหนุ่มก็ตั้งโด่อยากปี้“อย่า อย่านะ”ร่างกายของเธอเริ่มอ่อนระทวยลงช้าๆ เมื่อถูกสัมผัสอันดุดันนั้นเล่นงาน“เจ้าคือเทพธิดาของข้า”เขาฉีกทึ้งเ
บทที่ 2 นางสวรรค์ผู้ฟาดแรงเสียงถ้วยชามหล่นกระแทกพื้นตามมาด้วยเสียงแจกันแตกเพล้ง“อย่าเข้ามานะ! ใครเข้ามาเจอตีนก่อนค่อยว่ากัน!!” เสียงกู่ร้องก้องกระโจมแม่ทัพแคว้นฉิน ฉีกท้องฟ้ายามค่ำเสียจนทหารเวรต้องเหลียวมองหน้ากันอย่างระอาแม่ทัพเสวียนอวี้ ยอดบุรุษแห่งแคว้นฉิน บุรุษผู้มีชื่อเสียงว่า “โหดในสนามรบ ร้ายในห้องนอน” เวลานี้กลับต้องยกแขนขึ้นกันฝาชามไม้ที่ปลิวหวือมาเฉียดปลายคาง“ถ้วยนี้เนื้อดีเชียวนะ เจ้ามันร้ายจริงๆ” เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ทั้งที่โต๊ะชาแตกพัง ข้าวของกระจายเกลื่อน หญิงสาวร่างปราดเปรียว ผิวพรรณขาวผ่อง ผมยาวสลวย รูปร่างบอบบาง อกเป็นอก เอวเป็นเอวชนิดที่เรียกว่าหนุ่มๆ คนไหนก็อยากทะนุถนอม เธอยืนผมกระเซอะกระเซิงอยู่กลางกระโจม เสื้อผ้าเปียกฝนแนบเนื้อ เผยสัดส่วนอ้อนแอ้นอรชร แม้ขนาดตัวจะต่างกันมาก แต่ดวงตาวาววับไม่ต่างจากแม่เสือสาวเลย“อย่าคิดว่าหล่อแล้วจะมาจับเนื้อจับตัวคนอื่นได้นะ! แล้วก็ใส่กางเกงเสียที ทุเรศสายตา!!”
“อา... น้ำกระฉอกแล้ว หอยแน่นกว่าเพื่อนของเจ้าเสียอีกนะ... ครั้งแรกหรือ”“ฮึก... ฮืออ...”พลอยรู้สึกราวกับร่างกายกำลังลุกไหม้จากภายใน ความอาย ความกลัว และความรู้สึกแปลกใหม่ที่กำลังถาโถมเข้ามาปะปนกันไปหมด เธอปิดเปลือกตาลงแน่น พยายามกลั้นเสียงครวญครางที่กำลังจะหลุดออกมาแต่ยังไม่ทันได้สอดเม็ดยาพิษกำหนัดเข้าไปในรูตอดแฉะเผียะ!!เสียงฝ่ามือของพลอยตบลงบนหลังมือเขาไม่แรงจนเจ็บ…แต่ชัดเจนพอจะเตือนว่า ‘อย่าได้เลยเถิด’“อย่าคิดว่าฉันจะยอมให้คุณแตะตัวง่ายๆ”เสียงเธอนิ่ง แต่เฉียบขาด ใบหน้ายิ้มหวาน แต่สายตาเฉียบคมพอจะสั่งทัพได้ ลู่หวังเฉียนนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนหัวเราะเบาๆ“เจ้ามันไม่เหมือนใครจริงๆ…”ทรงยอมถอนมือกลับ และยกมือขึ้นในเชิงยอมจำนน“ได้ ข้ายอมรับ…เจ้าคือเทพธิดาที่มีหนาม ไม่เหมือนดอกไม้ในตำหนักข้าเลยสักคน”พลอยลุกขึ้น จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย“ถ้าอยากให้ฉันอยู่ด้วย ก็โปรดอย่าคิดใช้พิษอะไรนั่น และอย่าแตะ





