Todos los capítulos de ศิษย์พี่เจ้าขา ศิษย์น้องพวกนี้รังแกข้า 18+: Capítulo 21 - Capítulo 30

ตอนที่หก ศิษย์พี่ตีข้า หลินซูเจินนอนหอบหายใจแรงทั้งยังคงถ่างขาด้วยความเจ็บแสบจากแท่งกายที่ยังคงค้างคาในร่องช่องทางมือบางตีลงไปบนไหล่หนาที่ไม่สะดุ้งสะเทือนด้วยความโมโหที่เขาฉวยโอกาสล่วงล้ำเข้ามาในกายนางอุตส่าห์วางแผนหลอกล่อศิษย์คนอื่นให้ออกไปวุ่นวายอยู่ข้างนอก เพื่อเปิดโอกาสให้ตนเองกลับกลายเป็นการเปิดหนทางให้เขาได้ลงมือจนอ่อนระทวยไปทั้งกายเช่นนี้ทั้งเขายังไม่ปริปากยอมรับนางสักคำ แล้วยังอ้างการลงโทษไร้สาระนั่นอีกหลินซูเจินเอ๋ย แค่อยากล่อให้เขาสนใจ กลายเป็นโดนตีโดยไร้ค่าไปเสียแล้ว หลินซูเจินคาดไม่ถึงว่าภาพร่างเปลือยนอนอ้าขามีน้ำรักไหลออกมาเป็นระยะทั้งแท่งกายที่ยังค้างคาอยู่ ช่างปลุกอารมณ์กำหนัดที่ยังคงลุกโชนให้พวยพุ่งอีกครั้งฟู่หยวนจิ้งถอนดุ้นลำออกอย่างรวดเร็วแล้วจับร่างบางหมุนตัวหันหลังยกสะโพกโก้งโค้ง ก่อนจะจับแท่งลำที่ยังคงตื่นตัวเต็มที่กดเข้าไปในช่องทางฉ่ำน้ำจนสุดโคนโดยไม่ได้ล้วงน้ำกามาออกมาสักนิดเพียะ!    &

ตอนที่แปดทรวงอกของเจ้างดงามมากหลินซูเจินตัดสินใจไม่โต้เถียงและนั่งลงกินข้าวต้มก่อนเพื่อประวิงเวลาคิดให้ดี โดยมีศิษย์พี่คนดีนั่งรอด้วยความแน่วแน่ด้วยใช้แรงไปมาก ไม่นานข้าวในชามจึงถูกตักใส่ปากและกลืนลงคอจนหมด ก่อนจะตามด้วยน้ำชาที่ฟู่หยวนจิ้งเป็นคนรินส่งให้จากนั้นเขาจึงหยิบชามไปวางที่โต๊ะด้านข้างอย่างเอาใจใส่ แล้วตรงเข้าจู่โจมทั้งที่อีกฝ่ายยังนั่งอยู่บนเตียงโดยไม่รั้งรอร่างบางที่จู่ๆ ก็โดนโจมตีด้วยจุมพิตเร่าร้อนอย่างไม่ทันตั้งตัวถึงกับผงะก่อนจะโดนคว้าเอวเอาไว้แล้วบดขยี้กลีบปากต่อไปเพื่อไม่ให้นางได้คัดค้านมือหนาแหวกสาบเสื้อของหญิงสาวอย่างเชี่ยวชาญแล้วปลดเสื้อบังทรงออกขว้างทิ้งโดยที่หลินซูเจินแทบไม่รู้ตัวกว่านางจะรู้สึกวาบหวามและรู้ตัวว่าด้านบนเปลือยเปล่าเผยความเด้งไหวแล้ว ก็เมื่อสัมผัสได้ถึงการฟอนเฟ้นบีบเคล้นเต็มแรงเมื่อพยายามทักท้วงด้วยเสียงอืออา เม็ดบัวสีหวานของนางกลับโดนดึงจนยืดยาวแล้ววนรอบบีบบี้ฟู่หยวนจิ้งสูดลมหายใจเข้าช้าๆ พยายามควบคุมสติให้จู่โจมช้าลงอีกหน่อยเพื่อให้หญิงสาวได้

ตอนที่สิบ หึงหวงหลินซูเจินเดินกระสับกระส่ายรอคอยอยู่กว่าชั่วยาม ศิษย์พี่หลายคนจึงช่วยกันประคองศิษย์น้องคนหนึ่งซึ่งโดนรถม้าชนจนได้รับบาดเจ็บให้เข้ามาพักในห้อง“พวกเราคงต้องรอให้ศิษย์น้องถูพักฟื้นสักสองสามวัน ช่วงนี้คงยังไม่อาจกลับสำนัก” ฟู่หยวนจิ้งประกาศด้วยสีหน้ายุ่งยากใจ“เช่นนั้นให้ศิษย์น้องหญิงหลินช่วยดูแลพันแผลป้อนยาให้เขาได้หรือไม่ พวกเราล้วนเป็นชาย ส่วนนางเป็นสตรีมือไม้เบา ย่อมทำได้ดีกว่า”เห็นสายตาไหว้วานขอร้องของศิษย์พี่หลายคน หลินซูเจินจึงพยักหน้ายอมรับหน้าที่นี้นางย่อมไม่คิดว่าศิษย์พี่ฟู่ที่หาข้ออ้างผ่านมาเห็นการดูแลเอาใจใส่ของนางหลายต่อหลายครั้งจะเกิดความหึงหวงจริงจังกระทั่งค่ำวันหนึ่งที่ศิษย์พี่ถูเอ่ยขึ้นว่า“หากไม่มีศิษย์น้องหญิงหลินคอยช่วยดูแล ข้าคงแย่แน่ๆ”หลินซูเจินกำลังอ้าปากจะตอบว่าสมควรแล้ว ด้วยพวกเขาเป็นศิษย์พี่น้องในสำนักศึกษาเดียวกันจู่ๆ ฟู่หยวนจิ้งก็พุ่งตัวเข้ามาพลางดึงมือของนางเข้ามากอบกุมพลางหันไปหาคนเจ็บ&ld

บทส่งท้าย โดนศิษย์พี่ตีด้วยทวนแท่งใหญ่จนแทบขาดใจเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสะท้อนสอดประสานกับเสียงครวญครางของหญิงสาวที่กำลังสำลักความเสียวจากความป่าเถื่อนดุดันครั้งนี้ ฟู่หยวนจิ้งไม่ได้ปิดปากบางอย่างที่เคย ด้วยตั้งใจส่งเสียงตึงตังราวต้องการประกาศความสัมพันธ์กับศิษย์น้องหลินเพื่อให้ทุกคนได้ล่วงรู้และชายหนุ่มยังเปิดปากบอกความคิดของตัวเองออกมาสักทีอีกด้วย“พี่หรือที่คิดแต่จะเสพสมสุขสันต์ไปวันวัน พี่คิดแต่จะมอบความสุขเพื่อให้เจ้าติดใจต่างหาก”ปัก ปัก ปัก“เหตุใดต้องติดใจ อื้อ...” หลินซูเจินที่กำลังซ่านเสียวถามพลางครางกระเส่าสอดประสานไปกับเสียงกระทบกระแทก“นั่นก็ด้วยยามแม่สื่อไปสู่ขอ เจ้าจะได้ไม่งอแงอย่างไรเล่า”นี่เขาเห็นนางเป็นเด็กน้อยอย่างเช่นวันวานหรืออย่างไรกันคำตอบของฟู่หยวนจิ้งเรียกค้อนวงใหญ่จากหลินซูเจิน ก่อนจะใจอ่อนยวบเมื่อได้ยินประโยคถัดมา“เจ้าคงจำไม่ได้ว่าเมื่อก่อนเคยงอแงมากเพียงใด แม้เจ้าจะอยากได้ของนั้นมากเท่าใด แ

ตอนที่หนึ่ง ศิษย์พี่เจ้าขา สีหน้าพึงพอใจกับท่าทางลูบไล้ร่างขาวเนียนของเมิ่งเยว่หนิงราวลุ่มหลงของหวังเหยาทำให้หลี่เสวี่ยหลานเริ่มรู้สึกขัดเคืองนางชื่นชอบศิษย์พี่รองผู้นี้ตั้งแต่วันแรกที่เข้ามายังสำนักศึกษาเหวินอู่ จะเรียกว่าเป็นความประทับใจตั้งแต่แรกพบก็คงไม่ผิด ด้วยเขาคือศิษย์พี่คนแรกและคนเดียวซึ่งคอยดูแล บอกกล่าวและช่วยเหลือนางแต่เมื่อนางเริ่มแสดงออกถึงความชื่นชอบ ศิษย์พี่รองหวังซึ่งคล้ายจะรู้ตัวกลับกลายเป็นวางตัวเฉยชาและปฏิบัติกับนางหรือศิษย์น้องหญิงทุกคนอย่างเท่าเทียมราวต้องการไม่ให้มีเสียงครหายามที่นางดักรอเพื่อขอบคุณ เขามักเอ่ยเพียงว่าเป็นหน้าที่ของเขาซึ่งเป็นทั้งศิษย์พี่และบุตรชายของอาจารย์ใหญ่ซึ่งดูแลสำนักศึกษาโดนท่าทางเมินเฉยเย็นชาอยู่หลายครา หลี่เสวี่ยหลานจึงเริ่มถอดใจ กระทั่งเห็นความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดาระหว่างเขากับศิษย์พี่หญิงเมิ่งซึ่งพักหลังแสดงออกถึงการสนิทสนมกันมากเป็นพิเศษหลี่เสวี่ยหลานยอมรับว่านางรู้สึกเสียใจอยู่บ้าง  แต่ยังพยายามทำใจอวยพรให้ศิษย์พี่ทั้งสองได้สมรักสมหว