ศิษย์พี่เจ้าขา ศิษย์น้องพวกนี้รังแกข้า 18+

ชุดศิษย์พี่ศิษย์น้อง ประกอบด้วยนิยายสามเรื่องต่อกันนะคะได้แก่ 1. "แอบดูอาจารย์จนโดนศิษย์พี่รังแก" นางเพียงติดอยู่ในหอตำราโดยบังเอิญ เหตุใดจึงกลายเป็นผู้ลอบเห็นการเริงรักของอาจารย์ชายหญิงแล้วศิษย์พี่สองคนนั่นอีก พวกเขาต่างรุมรังแกนางจนน้ำสาดนอง2.'ศิษย์พี่คนดีอย่าตีข้าเลย'นางเฝ้าติดตามเขามาหลายปี ศิษย์พี่คนดีกลับไม่แยแสนางนางจึงต้องวางแผนให้เขาเห็นความงดงามแต่เขาไม่แค่มองด้วยตา กลับจับต้องแล้วยังอ้างการลงโทษตีนางด้วยของใหญ่จนบวมช้ำไปทั้งกาย3."ศิษย์พี่เจ้าขา ศิษย์น้องพวกนี้รังแกข้า"นางเพียงได้เห็นศิษย์พี่ร่วมรักกันเหตุใดกลายเป็นนางที่โดนเหล่าศิษย์น้องพวกนี้รังแกไปได้ พวกเขาใช้ร่างกายของนางเป็นข้ออ้างในการให้คำมั่นแล้วยังร่วมมือกันรังแกนางจนไม่อาจจดจำคำใดนอกจากน้ำที่สาดกระจายและยังมีภาคพาเพลินซึ่งเป็นบทสรุปตอนจบอีกด้วยค่ะเรื่องแรก แอบดูอาจารย์จนโดนศิษย์พี่รังแกโดย มาวิญญา นางเพียงติดอยู่ในหอตำราโดยบังเอิญ เหตุใดจึงกลายเป็นผู้ลอบเห็นการเริงรักของอาจารย์ชายหญิงแล้วศิษย์พี่สองคนนั่นอีก พวกเขาต่างรุมรังแกนางจนน้ำสาดนอง------------------------------------เมิ่งเยว่หนิง เพียงติดอ

ตอนที่หนึ่ง อดอยากเพียงนั้นเชียวภาพจำของเขาย่อมเป็นคิ้วเข้มพาดตรงบนใบหน้าคมคายซึ่งมักขมวดย่นอยู่เสมอ ในคาบเรียนของเขาบรรยากาศมักแฝงแรงกดดันบางอย่างจนเมิ่งเยว่หนิงรู้สึกอึดอัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งนางไม่ได้ชื่นชอบการต่อสู้หรือการออกกำลังกายแม้สักนิดแต่ยามนี้ อาจารย์ผู้มักกดดันเหล่าศิษย์ กลับกำลังเอนกายมองดูใบหน้างามซึ่งกำลังกลืนกินลูบไล้ไปทั่วกล้ามอกของตนเองด้วยท่าทียอมจำนนโดยไม่ขุ่นเคืองก้าวร้าวแม้แต่น้อย ทั้งยังเอ่ยคำถาม“พวกเราจะแก้ผ้ากันกลางโถงนี้หรือ”อาจารย์หญิงซูเงยหน้าขึ้นส่งสายตายั่วยวนพลางจับมือของอีกฝ่ายให้ล้วงเข้าไปในเสื้อคลุมของตนเองเพื่อเคล้นคลึงเต้าอวบอิ่มแล้วกระซิบตอบเสียงกระเส่า“ไม่ใช่ว่าตื่นเต้นดีหรอกหรือ”ด้วยประโยคนี้ นางยังขยับกายบดเบียดสะโพกที่ทับอยู่บนตักแกร่งเพื่อปลุกมังกรใหญ่ที่หลับใหลให้ลุกตื่นพร้อมผงาดเริงร่าอาจารย์หนุ่มเพียงหัวเราะหึหึ แล้วใช้มือข้างหนึ่งดึงสายรัดเอวบางออกอย่างแม่นยำ พาเสื้อคลุมสีหม่นให้เลื่อนหลุดจากไหล่ลงมากองที่เอวตามมาด้วยเสื้อตัวในสีขาวบางเบาจนมองเห็นทรวงอกเต่งตึง และจุกสีชมพูซึ่งชูชันดันออกมาหลอกล่อสายตาเมิ่งเยว่หนิงอ้าปากค้างมองอาจ

ตอนที่สองทำอย่างไรดีก่อนที่เมิ่งเยว่หนิงจะได้ตอบ ชายหนุ่มก็ตัดสินใจขยับริมฝีปากประกบจุมพิตบนกลีบปากอวบอิ่มอีกครั้ง และยังส่งลิ้นเข้าไปลิ้มลองความหอมหวานจากอุ้งปากบางพลางละเลงเลียรุกไล่เชิญชวนให้ลิ้นเล็กเข้าพัวพันอย่างตะกละตะกลามลิ้นร้อนเกี่ยวกวัดหยอกล้อขณะเมิ่งเยว่หนิงเผลอส่งลิ้นเข้านัวเนียกับลิ้นสากอย่างเงอะงะท่าทางไร้เดียงสาทั้งมือที่เกะกะวุ่นวายเดี๋ยวเกาะเกี่ยว เดี๋ยวผลักไสช่างชวนให้รังแก ปลุกความดิบเถื่อนในกายของจางเหวินให้ตื่นขึ้นจางเหวินส่งมือสอดประคองหลังท้ายทอยเล็กเพื่อปรับให้อยู่ในจังหวะที่สามารถกลืนกินอีกฝ่ายได้ถนัดพลางบดเบียดช่วงล่างของร่างกายเข้าใส่ร่างนุ่มนิ่มด้วยความซ่านกระสันจนเผลอหลุดเสียงคำรามออกมา“อ้า...”เมื่อรู้สึกตัว จางเหวินจึงหยุดชะงักครู่หนึ่งเพื่อปรายดวงตามองไปยังร่างของอาจารย์ทั้งสองซึ่งหลังจากบดเบียดกายเข้าหากันไม่นาน ก็ไม่สามารถอดกลั้นความปรารถนาอันล้นปรี่เมื่อสายตาเห็นอาจารย์หนุ่มกระชากผ้าปิดอายผืนเล็กของอาจารย์หญิงจนขาดออกแล้วขว้างทิ้งลงพื้นอย่างไม่ไยดี ก่อนจะยกร่างบางขึ้นนั่งที่โต๊ะแล้วอ้าขาของนางออกกว้างเพื่อแทรกตัวเข้าตรงกลางระหว่างขาโดยที่ยังไม

ตอนที่สามห้ามทำเสียงดังเมิ่งเยว่หนิงมองสะโพกเล็กของอาจารย์หญิงที่ยกร่อนควงส่ายขณะที่ใบหน้าแย้มยิ้มก้มมองดูลิ้นยาวซึ่งแทงเข้าแทงออกสลับกับเลียกินน้ำหวานดั่งอาหารเลิศรสยิ่งเห็นมือเล็กเอื้อมไปจับหัวของอาจารย์หนุ่มกดลงแนบกับกลีบดอกไม้งามพลางเด้งอัดเข้าใส่ ขณะที่อาจารย์หนุ่มไม่ได้ขัดขืนแต่ก้มลงเลียกินไม่หยุดเมิ่งเยว่หนิงยิ่งตะลึงงันจนหลงลืมว่านางกำลังยืนหันหลังอยู่ในอ้อมแขนของศิษย์พี่จางเมื่อรู้สึกได้ถึงฝ่ามือชื้นเหงื่อที่ล้วงสอดเข้ามาด้านในเสื้อเพื่อเอื้อมกอบกุมทรวงอวบหยุ่น หญิงสาวจึงสะดุ้งเตรียมขยับตัวหลีกหนีแต่ด้านข้างของนางกลับมีชายหนุ่มอีกคนซึ่งยืนนิ่งเงียบอยู่ตั้งแต่เมื่อใดก็สุดรู้ศิษย์พี่หวัง!บุตรชายคนเดียวของอาจารย์ใหญ่ซึ่งดูแลสำนักศึกษาเหวินอู่แห่งนี้ เขาคือศิษย์พี่เก่งที่สุดในทุกด้าน ภาพจำของนางย่อมเป็นท่าทางเงียบขรึม เย็นชา แต่ใส่ใจดูแลศิษย์น้องทุกคนอย่างเท่าเทียมเขามาทำสิ่งใดที่นี่แล้ว...เหตุใดจึงยืนมองอาจารย์ทั้งสองเริงร่าสุขสันต์โดยไม่ห้ามปรามที่สำคัญคือ นางถูกพวกเขาจับได้แล้วว่าแอบดูอาจารย์ทั้งสอง จะทำอย่างไรดีด้วยมีอีกคนยืนประกบอยู่ด้านข้าง เมิ่งเยว่หนิงจึงไม่อา

ตอนที่ห้า ช่วยอย่างไรกันแม้จะอยากขัดขืน แต่หญิงสาวไม่อาจหนีความร้อนรุ่มที่พลุ่งพล่านไปทั่วด้วยปลายนิ้วของหวังเหยาช่างรุกเร้าด้วยการคลึงบดเน้นขยี้ลงบนตึงเกสรใจกลางร่องดอกไม้ของนางถี่รัว ทั้งเขายังสอดนิ้วเข้าไปในรูคับแคบของนางพลางชักออกใส่เข้าจนเมิ่งเยว่หนิงรู้ว่าถูกเล่นงานด้วยความเสียวซ่านจนขาสั่นระริกอย่างน่าสงสาร อื้อ...อาจารย์หญิงรู้สึกเช่นนี้นี่เอง ยามอาจารย์หลี่ใส่นิ้วเข้าไปในกายของนาง อ้า...มิน่า จึงแอ่นร่างส่งเสียงครางดังเพียงนั้น เมิ่งเยว่หนิงรู้สึกอ่อนระทวยด้วยการโจมตีฟอนเฟ้นจากจางเหวินที่ไม่ยอมปล่อยเต้าทรวงอวบของนาง และการบุกทะลวงบดเน้นร่องบุปผาสีหวานจากหวังเหยา โดยไม่รู้ตัว ร่างบางแอ่นอกยกสะโพกจิกขากำมือแน่นก่อนจะเผลอส่งเสียงครางออกมาเมื่อนิ้วมือที่ขยับเข้าขยับออกละเลงรัว กรีดไล่ไปตามร่องลึกไม่หยุด “อื้ออ...” เมิ่งเยว่หนิงขยับมือขึ้นมาตะครุบปากตัวเองไว้แทบไม่ทัน