LOGINชุดศิษย์พี่ศิษย์น้อง ประกอบด้วยนิยายสามเรื่องต่อกันนะคะ ได้แก่ 1. "แอบดูอาจารย์จนโดนศิษย์พี่รังแก" นางเพียงติดอยู่ในหอตำราโดยบังเอิญ เหตุใดจึงกลายเป็นผู้ลอบเห็นการเริงรักของอาจารย์ชายหญิง แล้วศิษย์พี่สองคนนั่นอีก พวกเขาต่างรุมรังแกนางจนน้ำสาดนอง 2. 'ศิษย์พี่คนดีอย่าตีข้าเลย' นางเฝ้าติดตามเขามาหลายปี ศิษย์พี่คนดีกลับไม่แยแสนาง นางจึงต้องวางแผนให้เขาเห็นความงดงาม แต่เขาไม่แค่มองด้วยตา กลับจับต้องแล้วยังอ้างการลงโทษตีนางด้วยของใหญ่จนบวมช้ำไปทั้งกาย 3. "ศิษย์พี่เจ้าขา ศิษย์น้องพวกนี้รังแกข้า" นางเพียงได้เห็นศิษย์พี่ร่วมรักกันเหตุใดกลายเป็นนางที่โดนเหล่าศิษย์น้องพวกนี้รังแกไปได้ พวกเขาใช้ร่างกายของนางเป็นข้ออ้างในการให้คำมั่นแล้วยังร่วมมือกันรังแกนางจนไม่อาจจดจำคำใดนอกจากน้ำที่สาดกระจาย และยังมีภาคพาเพลินซึ่งเป็นบทสรุปตอนจบอีกด้วยค่ะ ฝากติดตามความสนุกสนาน สุดฟิน น้ำสาดกระจายได้ในนิยายชุดนี้ของมาวิญญาด้วยนะคะ
View Moreตอนที่สี่ แฉะเพียงนี้แล้ว แม้ใจจะไม่ยินยอม แต่เมิ่งเยว่หนิงกลับไม่อาจต้านทานสัมผัสอุ่นชื้นที่ครอบทับลงมายังจุดบอบบางพลางละเลงเลียดูดดุนดึงเม็ดจุดของนางจนยืดยาวแล้วปล่อยลงราวกลั่นแกล้งหญิงสาวไม่อยากเชื่อว่าการทำเช่นนั้นกลับสร้างความซ่านสยิวจนเผลอแอ่นเด้งความอวบหยุ่นไปตามริมฝีปากนั้นทั้งนางยังต้องใช้ความพยายามอย่างยิ่งในการสะกดกลั้นเสียงน่าอายไม่ให้เล็ดลอดออกมาอืม...มิน่า อาจารย์หญิงจึงส่งเสียงร้องดังเช่นนั้น ยามโดนอาจารย์หลี่ลงลิ้นอื้อ...เสียว อ้า...เสียวจนแทบกลั้นเสียงไม่ไหวแล้วพวกเขา...เหตุใดต้องกลั่นแกล้งนางเช่นนี้“อื้ออออ...”เสียงครางกระเส่าที่หลุดออกมาทำให้ริมฝีปากหนาของหวังเหยาริมก้มลงมาประกบปิดพลางส่งลิ้นร้อนมาเรียกร้องความสนใจ ขณะลิ้นอุ่นของจางเหวินยังคงสร้างความวาบหวามด้วยการสะบัดรัวกลางเต้าเต่งอย่างไม่ปรานี“อย่า...ดูด...แรง” เสียงกระท่อนกระแท่นของเมิ่งเยว่หนิงถูกเมินจากจางเหวินด้วยจุกสีชมพูของนางทั้งตั้งแข็งทั้งสู้ลิ้น แล้วจะให้เขาผ่อนลิ้นลงได้อย่างไรกันริมฝีปากแดงสดบัดนี้ถูกปิดสนิทด้วยปากของศิษย์พี่หวังแล้วจึงไม่อาจเอ่ยคำห้ามปรามใดได้อีก เมิ่งเยว่หนิงจึงได้แต่ดีดด
ตอนที่สามห้ามทำเสียงดังเมิ่งเยว่หนิงมองสะโพกเล็กของอาจารย์หญิงที่ยกร่อนควงส่ายขณะที่ใบหน้าแย้มยิ้มก้มมองดูลิ้นยาวซึ่งแทงเข้าแทงออกสลับกับเลียกินน้ำหวานดั่งอาหารเลิศรสยิ่งเห็นมือเล็กเอื้อมไปจับหัวของอาจารย์หนุ่มกดลงแนบกับกลีบดอกไม้งามพลางเด้งอัดเข้าใส่ ขณะที่อาจารย์หนุ่มไม่ได้ขัดขืนแต่ก้มลงเลียกินไม่หยุดเมิ่งเยว่หนิงยิ่งตะลึงงันจนหลงลืมว่านางกำลังยืนหันหลังอยู่ในอ้อมแขนของศิษย์พี่จางเมื่อรู้สึกได้ถึงฝ่ามือชื้นเหงื่อที่ล้วงสอดเข้ามาด้านในเสื้อเพื่อเอื้อมกอบกุมทรวงอวบหยุ่น หญิงสาวจึงสะดุ้งเตรียมขยับตัวหลีกหนีแต่ด้านข้างของนางกลับมีชายหนุ่มอีกคนซึ่งยืนนิ่งเงียบอยู่ตั้งแต่เมื่อใดก็สุดรู้ศิษย์พี่หวัง!บุตรชายคนเดียวของอาจารย์ใหญ่ซึ่งดูแลสำนักศึกษาเหวินอู่แห่งนี้ เขาคือศิษย์พี่เก่งที่สุดในทุกด้าน ภาพจำของนางย่อมเป็นท่าทางเงียบขรึม เย็นชา แต่ใส่ใจดูแลศิษย์น้องทุกคนอย่างเท่าเทียมเขามาทำสิ่งใดที่นี่แล้ว...เหตุใดจึงยืนมองอาจารย์ทั้งสองเริงร่าสุขสันต์โดยไม่ห้ามปรามที่สำคัญคือ นางถูกพวกเขาจับได้แล้วว่าแอบดูอาจารย์ทั้งสอง จะทำอย่างไรดีด้วยมีอีกคนยืนประกบอยู่ด้านข้าง เมิ่งเยว่หนิงจึงไม่อา
ตอนที่สอง ทำอย่างไรดี เมิ่งเยว่หนิงแทบไม่รู้ตัวว่ายามนี้ความกระสันซ่านของนางได้ถูกปลุกเร้าด้วยภาพราคะร้อนจนความกำหนัดแล่นพล่านมือบางเผลอจิกเล็บลงไปบนมือหนาที่โอบเอวของนางเอาไว้เพื่อระบายความหวามไหวอันร้อนผ่าวสายตาหวั่นไหวมองมือข้างหนึ่งของอาจารย์หลี่ที่กำลังเชยคางอาจารย์หญิงขึ้น ขณะมืออีกข้างยังคงละเลงดึงเข้าดึงออกในร่องกลางกายของนาง“ฮ่า ฮ่า ร่านมากหรืออาจารย์ซู เช่นนั้นก็เตรียมขาถ่างออกไปได้เลย” ประโยคนี้มาพร้อมเสียงหัวเราะร่าขณะสบแววตากระสันซ่านพร้อมออกแรงบีบขยำที่หนักหน่วงจนทรวงอกของอาจารย์สาวแทบบี้แบนแต่อาจารย์หญิงซูหรือจะเกรงกลัว นางแอ่นอกยกเอวให้อาจารย์หลี่ได้บีบบนล้วงล่างจนพอใจพลางกล่าววาจาท้าทาย“คิดว่าข้ากลัวหรือ อาจารย์หลี่ หอตำราได้เวลาปิดแล้ว ดังนั้นพวกเราย่อมอยู่ที่นี่ได้ทั้งคืน”“จะกี่คราข้าย่อมไหว แต่เจ้าสิ อย่าได้ร้องขอความเมตตาทีเดียว” อาจารย์หลี่เพิ่มความเร็วมือจนร่องดอกไม้สีหวานปล่อยน้ำสีใสออกมาจนล้นเอ่อ เรียกเสียงตอบที่สั่นกระเส่า“เจ้านั่นแหละ อย่าได้บอกว่าเหนื่อยจนหมดแรงแล้วขอพักจนเผลอหลับก็แล้วกัน”ถ้อยคำเย้าแหย่หยาบโลนจากอาจารย์ทั้งสองผู้มีภาพแห่งความยึด
ตอนที่สองทำอย่างไรดีก่อนที่เมิ่งเยว่หนิงจะได้ตอบ ชายหนุ่มก็ตัดสินใจขยับริมฝีปากประกบจุมพิตบนกลีบปากอวบอิ่มอีกครั้ง และยังส่งลิ้นเข้าไปลิ้มลองความหอมหวานจากอุ้งปากบางพลางละเลงเลียรุกไล่เชิญชวนให้ลิ้นเล็กเข้าพัวพันอย่างตะกละตะกลามลิ้นร้อนเกี่ยวกวัดหยอกล้อขณะเมิ่งเยว่หนิงเผลอส่งลิ้นเข้านัวเนียกับลิ้นสากอย่างเงอะงะท่าทางไร้เดียงสาทั้งมือที่เกะกะวุ่นวายเดี๋ยวเกาะเกี่ยว เดี๋ยวผลักไสช่างชวนให้รังแก ปลุกความดิบเถื่อนในกายของจางเหวินให้ตื่นขึ้นจางเหวินส่งมือสอดประคองหลังท้ายทอยเล็กเพื่อปรับให้อยู่ในจังหวะที่สามารถกลืนกินอีกฝ่ายได้ถนัดพลางบดเบียดช่วงล่างของร่างกายเข้าใส่ร่างนุ่มนิ่มด้วยความซ่านกระสันจนเผลอหลุดเสียงคำรามออกมา“อ้า...”เมื่อรู้สึกตัว จางเหวินจึงหยุดชะงักครู่หนึ่งเพื่อปรายดวงตามองไปยังร่างของอาจารย์ทั้งสองซึ่งหลังจากบดเบียดกายเข้าหากันไม่นาน ก็ไม่สามารถอดกลั้นความปรารถนาอันล้นปรี่เมื่อสายตาเห็นอาจารย์หนุ่มกระชากผ้าปิดอายผืนเล็กของอาจารย์หญิงจนขาดออกแล้วขว้างทิ้งลงพื้นอย่างไม่ไยดี ก่อนจะยกร่างบางขึ้นนั่งที่โต๊ะแล้วอ้าขาของนางออกกว้างเพื่อแทรกตัวเข้าตรงกลางระหว่างขาโดยที่ยังไม





