All Chapters of ตัวเพาะพันธุ์ไร้กลิ่นของอัลฟ่า : Chapter 11 - Chapter 20

เอซร่าตื่นมาห้องว่างอีกแล้ว ครั้งนี้กลิ่นฟีโรโมนของอัลฟ่าแรงขึ้น ผ้าปูที่นอนของเขาถูกราดในนั้นเกือบทอดสมองของเขากับเพียงลม เขากลิ้งตัวลงจากเตียงและลุกขึ้นยืนเหยียดกล้ามเนื้อที่ปวดเมื่อยความทรงจำผุดขึ้นมาในหัว และเอซร่าหน้าแดงก่ำ ความอับอายพลุ่งพล่านในตัวเขา เขาไม่สามารถเชื่อสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น สิ่งที่เขาเพิ่งทำ ทำตัวเหมือนโอเมก้าที่เขาเกลียด ทำตัวงี่เง่าและขัดสน ต่อหน้าอัลฟา เคจ "ฉันเป็นอะไรไป?" เขาพึมพำกับตัวเองยังคงหน้าแดงด้วยความอับอายและโกรธตัวเอง เสียงเคาะประตูทำให้เอซร่าต้องเลิกคิด กล้ามเนื้อของเขาเกร็งเมื่อจ้องไปที่ประตูที่ล็อกไว้ กลัวที่จะเปิดมัน เขาไม่รู้ว่าใครอยู่อีกฝั่งหนึ่ง แต่เขาสามารถบอกได้ว่าเขาจะไม่ชอบผลของการมาเยือนของพวกเขา เสียงเคาะประตูยังคงดังอยู่ เอสราคลุมตัวและเดินไปที่ประตูทันใดนั้นเขาก็เปิดประตู เบต้าสองคนก็พรวดพราดเข้ามา ใบหน้าของพวกเขามองไม่เห็นขณะที่พวกเขายืนอยู่ในห้องของเขา"เรามีคำสั่งให้เคลื่อนย้ายคุณ" เอซร่าขมวดคิ้ว "ไปที่ไหน? คำแนะนำของใคร?"อัลฟ่า เคจ คุณกำลังจะย้ายไปห้องข้างๆเขา "ดวงตาของเอซร่าเบิกกว้างขึ้นด้วยความประหลาดใจ แต่เขาฟื้นตัวอย่างรว

เอษ ราลืมตาโพลงด้วยความไม่เชื่อ. คิทปล่อยเสียงครวญครางออกมาด้วยความไม่พอใจและลีออนก็ทำตัวหายาก"ฉันไม่สามารถไปกับคุณได้" เอซร่าพูดและสายตาของอัลฟ่า เคจก็แคบลงจนเหลือแต่รอยแยก"นั่นหมายความว่ายังไง""ฉัน...ฉันไม่สามารถไปกับคุณได้ มันไม่เหมาะสมที่จะ…""ใช่" คิทกระโดดเข้ามาและอัลฟา เคจแทบจะไม่คลาดสายตาเขาเลย"ฉันไม่ได้ขอให้เธอยินยอม เอซร่า คุณมากับฉัน ลีออนจะวัดนายให้เสร็จสิ้น แล้วนายจะกลับไปที่ห้องของนาย" เขาสั่งอย่างแน่วแน่ ภัยคุกคามที่ซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่ง เอซร่าพยักหน้า ก้มตาลงจู่ ๆ อัลฟ่า เคจก็เกิดอาการระคายเคืองและเขาก็เดินพรวดพราดออกจากห้องไปเอซร่าเงยหน้าขึ้นมอง ทันเวลาที่คิทจะแวววาว "คุณคิดว่าคุณได้ชนะ?" เขาถามด้วยน้ำเสียงโกรธ"ฉันไม่ได้อยู่ในอารมณ์สำหรับอึของคุณคิท"เขาพึมพำภายใต้ลมหายใจของเขา"คุณจะไม่ขโมยอัลฟ่าไปจากผม" ไม่มีวัน!" คิทบุกออกมา ก่อนที่เอซร่าจะได้พูดอีกคำ และเขาถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว นั่งบนโซฟา พร้อมกับน้ำหนักที่หนักอึ้งบนไหล่ของเขา"คุณไม่เป็นไรนะ" เสียงของลีออนดังมาจากเบื้องบนเขายกศีรษะขึ้นอย่างรวดเร็วและฝืนยิ้ม"คุณต้องวัดขนาดของฉันเพื่อให้ฉันสามารถผ่อนคลาย"

เมื่อเอษ ราตื่นขึ้นมาอีก มันก็เลยเที่ยงแล้ว. ร่างกายของเขารู้สึกไม่เหมือนเดิม หมดแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาหลายปีแล้ว เขากลิ้งไปด้านข้างขณะที่เขาจ้องมองออกไปนอกหน้าต่าง เอซร่าไม่ได้ขยับตัวทันที แค่มองอยู่ข้างนอก จนกระเพาะปัสสาวะบีบให้เขายืนขึ้น เขาค่อยๆปีนลงจากเตียงและสังเกตเห็นว่าเขามีเสื้อตัวใหม่สวมอยู่ กลิ่นมันเหมือนกรงอัลปาก้า เขาโล่งอกและกลับไปที่ห้องนอนของเขานั่งอย่างเคร่งเครียดอาหารกลางวันมาถึงหนึ่งชั่วโมงต่อมา เบต้ารับใช้เขา หนึ่งในหลาย ๆ ใบหน้าในแพ็คเฮ้าส์ที่เขาไม่รู้จัก คนรับใช้ไม่ได้มองไปที่ใบหน้าของเขาในขณะที่เขาหย่อนลงจากอาหาร และเขาก็ไม่รู้เหมือนกัน ตอนมารับพวกเขา รูปแบบเดิมซ้ำเมื่อถึงเวลาอาหารค่ำ เอษ ราชอบความเงียบ แต่ความรู้สึกไม่สบายใจตามมาและกล้าม เนื้อของเขายังคงตึงอยู่เพราะจิตใจของเขาคาดหมายว่าจะเกิดอะไรขึ้น.ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่ใช่สำหรับคืนนั้น หรือวันหลังจากนั้นสายตาของเอซร่าได้เดินทางไปยังประตูเป็นครั้งคราวที่แยกห้องของเขาจากอัลฟาหรือประตูหลักไปยังห้องของเขา เขาคาดว่ามันจะเปิดเมื่อไหร่ก็ได้ แต่มันก็ยังปิดอยู่เอส รา ก็ อยู่ ใน ที่ สงบ เงียบ ของ ห้อง ของ ตน ค

เอซร่าทำหน้าแดงเพราะคำขอร้อง พูลความร้อนเข้าไปในท้องส่วนล่างของเขา เขาพยายามที่จะย้ายกลับ แต่นิ้วของอัลฟ่าเคจที่สะโพกของเขาแน่น." หนีเหรอ?" เขาคำราม ดวงตาของเขาเริ่มมืด "ไม่.. ไม่..คุณบาดเจ็บและ..."เธอไม่อยากขอบคุณฉันเหรอ" "ฉันรู้ แต่... "นี่เป็นทางเดียวเท่านั้น" อัลฟ่า เคจคำรามอีกครั้ง ฝังใบหน้าของเขาไว้ในคอของเอซร่า บางอย่างเกี่ยวกับกลิ่นของเขาทำให้เขาลำบากอย่างเหลือเชื่อ แล้วผสมกับกลิ่นเหงื่อและความตื่นเต้น ความรู้สึกก็หายไปจากโลกใบนี้ อัลฟ่าเคจสูดดมเข้าไปลึกกว่า มีกลิ่นฟุ้งซ่าน ต่อมาเธอกังวลว่า ทำไมโอเมก้าถึงส่งผลกระทบต่อเขามากนัก สำหรับตอนนี้ เขาต้องการมีเพศสัมพันธ์ เขาดึงเสื้อหลวม ๆ ที่เอซร่าสวมอยู่และดึงกางเกงขาสั้น เอซร่าปล่อยเสียงครวญครางออกมาเล็กน้อย ขณะที่มือของอัลฟ่าทำให้หน้าอกอุ่นขึ้น "ขึ้น" อัลฟ่าเคจสั่งอย่างหยาบคาย และเอซร่าก็เชื่อฟัง เขายกก้นขึ้นและอัลฟ่า เคจก็ดึงกางเกงและกางเกงในของเขาออก โยนมันทิ้งไป ลาที่อวบอิ่มของเอษ ราเต็มฝ่ามือและเล็บของเขาขุดเข้าไปในผิวที่อ่อนนุ่ม. "โคตรนุ่มเลย" เขาพึมพำและบีบให้แรงขึ้น ฟันของเขาจิกหนังที่คอของเอซร่า "อืมมมม" เอซ

ดวงตาของเขาจ้องมองคู่อัลฟา-โอเมก้าขณะที่พวกเขาปะปนกับฝูงชน นิ้วมือจับขอบแก้วแน่นขึ้นขณะที่อัลฟ่าตัวอื่น ๆ เดินเข้ามาใกล้ ``ฉันไม่รู้ว่าเคจทำได้ยังไง''อัลฟ่าข้างกายมันร้องขึ้น น้ำเสียงของมันเต็มไปด้วยความหึงหวง คาเอลมองข้ามไหล่ของเขา" เขามักจะพบ Omegas น้ำผลไม้"ริมฝีปากของ Kael โค้งด้วยความขยะแขยงในขณะที่เขาดู Alpha Robert ขนาดใหญ่ผ่อนคลายลงในโซฟาพลัสที่ล้อมรอบด้วย Omegas ดีและยังสายตาของเขาหลงไปยังคนอื่น "บางทีฉันควรจะพูดกับเขา" ฉันต้องการโอเมก้าที่บริสุทธิ์และเซ็กซี่เช่นเดียวกับที่หนึ่ง"โรเบิร์ต groaned ขณะที่เขาลากโอเมก้าใกล้เขาที่สุดกดเขาในด้านข้างของเขา คาเอลส่งเสียงกรนเสียงดังและสายตาของโรเบิร์ตก็หันมาหาเขา" คุณไม่เห็นด้วยเหรอ?"ฉันจะทำถ้านายพูดความจริง" เคลพึมพำแล้วลากแก้วของเขาออกมา "คุณไม่คิดว่าเขาบริสุทธิ์?เขาพึมพำแล้วโรเบิร์ตก็ลุกขึ้นนั่ง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความยินดีและผลักโอเมก้าออกจากเขา "จริงเหรอ?"ไมเคิลฮัมเพลง" "ค่อนข้างคืนที่ไม่อาจลืมได้" เขาเสริมและดวงตาของโรเบิร์ตส่องประกายด้วยความตื่นเต้นและความปรารถนา เขาต้องการสิ่งที่เคลได้ลิ้มรส ความหิวโหยสำหรับโอเมก้าที่ด