All Chapters of ตัวเพาะพันธุ์ไร้กลิ่นของอัลฟ่า : Chapter 21 - Chapter 30

คาเอลดูแลเครื่องดื่มในมือของเขา ขณะที่เขาเฝ้าดูอัลฟา เคจหายไปพร้อมกับโอเมก้าอีกตัวหนึ่ง และทิ้งโอเมก้าที่น่าสนใจไว้ตามลำพังบนโซฟา ใบหน้าใสซื่อของเขาดึงดูดให้เคลเข้ามา แต่แทนที่จะเดินข้ามห้องอย่างที่เขาต้องการ เขากลับล้างแก้วของเขาออก"ได้รับเพศสัมพันธ์ออกจากสายตาของฉัน"โรเบิร์ตตะคอกข้างๆเขาและ Omega ร้องไห้และวิ่งออกจากห้องจับจ้องของอื่น ๆ อีกมากมายคาเอลชำเลืองมองโรเบิร์ตจากมุมของดวงตาของเขา อัลฟ่าอยู่ในอารมณ์ฉุนเฉียว ตั้งแต่มีปฏิสัมพันธ์กับอัลฟา เคจก่อนหน้านี้ การปฏิเสธอย่างโจ่งแจ้งและความอัปยศอดสูที่ตามมาทำให้เขาเสียสติ คาเอลเบื่อที่จะได้ยินเขาบ่น แต่โรเบิร์ตยังไม่ได้ทำตามจุดประสงค์ของเขาอย่างเต็มที่ เคลได้รับคำตอบแรกที่เขาค้นหา อัลฟ่า เคจ ไม่ได้ครอบครองโอเมก้าอะไรทั้งนั้น เขาแบ่งปันและคาเอลเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับการหลบหนีของเขา อัลฟ่า เคจ กระโดดเข้าไปปกป้องโอเมก้า และการปฏิเสธข้อเสนอของโรเบิร์ต ได้เปิดเผยบางสิ่งบางอย่างที่อัลฟาอื่นจะไม่สังเกตเห็น โอเมก้าแตกต่างคาเอลไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะปรากฏตัวในงานกาล่า เขาเป็นคนรับใช้ และเคจก็ไม่ได้อึ๊บกับคนรับใช้ แต่อันนี้...กลิ่นเคจคล

คุณทำอะไรเคจ? โร เบิร์ตถามด้วยความตื่น เต้นและตะเกียกตะกายหนีไป."ผมบอกคุณแล้ว อย่าเอามือร่วมเพศบนโอเมก้าของฉัน!" เคจฟ้าร้องอีกครั้ง หลอดเลือดดำของเขาโดดเด่นออกมาจากความเดือดดาล"ฉันไม่ได้….เขามาหาฉัน" โรเบิร์ตโกหกและเอซร่าตะโกนประท้วงออกมา สายตาของอัลฟ่า เคจ ไม่ได้ขยับไปจากโรเบิร์ต เขาแอบตามเข้าไปใกล้ๆ หมัดแน่นและพร้อมสำหรับการโจมตีอีกครั้ง"ผมสาบานกับคุณ ฉันไม่ได้..."อัลฟาเคจคว้ากำปั้นของเสื้อของเขาและดึงเขาขึ้น โรเบิร์ตมีกลิ่นเหมือนเหล้าแรง และมันยิ่งทำให้เคจโกรธมากขึ้น เคจตีเขาอย่างแรงอีกครั้ง "กรง…" ตาของโรเบิร์ตเบิกกว้างด้วยความกลัวและปากของเขาเต็มไปด้วยเลือด"เธอจะไม่เสี่ยงสงคราม เพียงเพราะนังโอเมก้า" เขาไม่ได้…"เคจไม่ได้ให้เขาเสร็จสิ้นและเขาตีเขาอีกครั้ง โร เบิร์ตล้มลงข้าง ๆ หัวของเขาชนเข้ากับขอบเตียง. เคจยังไม่เสร็จ เท้าเหยียบเข้าไปในท้องและนิ้วของโรเบิร์ต แล้วก็เตะหัวเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่งรองเท้าบูทเต็มไปด้วยเลือด "อัลฟ่า" มีคนโทรมาจากด้านหลัง กรงคำรามแล้วหันไปตะคอกใส่ผู้บุกรุก ฝูงชนรวมตัวกันข้างนอก อัลฟาสองสามตัวอ้อยอิ่งอยู่ที่ประตู สีหน้าเป็นกังวล. เคจไม่

แสงแดดส่องเข้ามาทางหน้าต่างที่เปิดอยู่ เอษ ราครางเสียงดังขณะม้วนผ้าปูที่นอน จมอยู่ในกลิ่นตัวอัลฟ่าของเขา. เขาฝังจมูกของเขาลึกลงไป ไม่สามารถที่จะได้รับเพียงพอของมัน "ฉันยั่วยวนให้คุณอยู่บนเตียงตลอดเช้า"เสียงลึกของอัลฟ่า กรงส์คำรามและเขาแช่แข็ง เขาลุกขึ้นนั่งอย่างช้า ๆ ถือผ้าปูที่นอนรอบ ๆ กรอบเปลือยเปล่าของเขาและพบกับสายตาที่เคร่งเครียดของอัลฟ่า เคจ "อะ-อัลฟา... ฉันไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่นี่"เขาพึมพำอย่างเขินอาย "หืมมมม ชัดเจน ฉันจะต้องรอจนกว่าเราจะกลับมา มีคุณในแบบที่ฉันต้องการ"เขาสั่นภายใต้สายตาที่ร้อนแรงของเขา "แต่งตัวซะ" ผู้คุมจะพานายมาหาฉัน เราจะไปในสิบนาที อัลฟ่า เคจ กล่าวและหันกลับมา เอซร่าไม่เสียเวลาและปีนออกจากเตียง ตู้เสื้อผ้าเล็ก ๆ ถูกทำให้ว่างเปล่า ยกเว้นอุปกรณ์สำหรับขี่ เขาดึงพวกเขาบนและก้าวออกไปข้างนอกห้องที่ยามกำลังรออยู่ตามที่อัลฟาเคจกล่าว พูดไม่ออก เขาตามเขาออกไป พื้นที่ว่างเปล่าแม้จะมีรถม้าสองสามคันจอดอยู่ในที่โล่ง ทุกคนกำลังเตรียมตัวที่จะจากไป สายตาของเอซร่าจ้องไปที่อัลฟ่า เคจ ข้างๆม้าดำของเขา ข้างๆเขามีอัลฟ่าเมื่อวาน อัลฟ่า สเลด โอเมก้าอยู่ที่ไหนสักแห่งในสายตาแล

วันเวลาผ่านไปในรูปแบบเดียวกัน และเช่นเดียวกับที่อัลฟา เคจได้กล่าวไว้ เอซร่าได้มีชีวิตที่ราบรื่นในวันที่ตามมาหลังจากพวกเขากลับมาจาก งานซันกาล่า ในตอนเช้าเต็มไปด้วยการอาบน้ำร้อนและน้ำมันหอมระเหย ถาดอาหารเช้าที่ล้นหลามพร้อมด้วยทางเลือกหลากหลายซึ่งเอษ ราไม่เคยได้รับสิทธิพิเศษในการชิมอาหารเลยตลอดชีวิตของเขา. เขาใช้เวลาช่วงบ่าย, lounging ในห้องของเขาหรือริมหน้าต่างของเขา basking ในแสงแดดในขณะที่ skimming ผ่านหนังสือและตอนเย็นเป็นเกือบซ้ำของตอนเช้า เอษ ราเป็นชีวิตที่สะดวกสบาย เป็นชีวิตที่เอษ ราไม่เคยคาดคิดมาก่อน. และขณะที่เอษ ราพยายามเพลิดเพลินกับมันอยู่นั้น เอษ ราก็รู้สึกแปลกประหลาด. เหมือนคนหลอกลวงในชีวิตที่ไม่ได้เป็นของเขา เขาไม่คุ้นเคยกับการอยู่เฉย ๆ นานเท่าที่เขาจำได้ เขาได้ทำงาน ไม่ว่าจะเป็นการวางอาหารไว้บนโต๊ะหรือช่วยพ่อของเขาให้พ้นจากหนี้สิน เขามักจะยุ่งอยู่เสมอ ดังนั้นจึงรู้สึกผิดที่จะไม่ทำอะไรเลย. แต่ไม่มีอะไรที่เขาจะทำได้ เนื่องจากมันเป็นคำสั่งของอัลฟ่า กรงส์ เสียงเคาะประตูทำให้เอษ ราตกใจและลุกขึ้นยืน. อาหารเช้าเพิ่งผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงเอง มันยังเช้าเกินไปสำหรับอาหารเช้า เขา

ดวงตาของคิทส่องประกายด้วยความมุ่งร้าย เอซร่าซ่อนความลับอันยิ่งใหญ่ และเขาสะดุดมันง่ายมาก ยังไงเขาก็พูดถูกอยู่ดี ไอ้เบต้านั่นใช้ยาผิดกฎหมาย ริมฝีปากของเขากว้างขวางด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะ "ผมบอกคุณแล้ว เธอจะอยู่จุดสูงสุดได้ไม่นานหรอก "คิท" เอซร่าโทรมาอย่างสงบ "ฉันได้ยินทุกอย่างที่กล่าวว่า" คิทถ่มน้ำลายด้วยความรังเกียจ "เด็กคนนี้เป็นใคร" บิดาของเอษ ราถามจากด้านหลัง โดยไม่รู้ว่าเรื่องนี้มีความหมายอย่างไรสำหรับทั้งสองคน. "เธอจะต้องถูกลงโทษเอซร่า" รอยยิ้มของเขากว้างขึ้น "และฉันจะมีความสุขกับทุกวินาทีที่เธอตกจากที่สูง" เอซร่ากลืนลงไป อัลฟ่า เคจ จะต้องรู้ให้ได้ ว่าคุณโกหกแค่ไหน "คุณเข้าใจผิดแล้ว คิท พ่อกับฉันคุยกันแค่ "Kit Scoffed" "คุยเหรอ? ฉันไม่ได้โง่นะโว้ย ฉันรู้ว่าฉันได้ยินอะไร" "มาเร็วไอ้หนู มันไม่ใช่..." "หยุดเถอะ" เอซร่า ฟาดใส่พ่อของเขา ทั้งหมดเป็นความผิดของเขา พวกเขาคงไม่รับมือกับเรื่องวุ่นวายนี้หรอก ถ้าเขาไม่โผล่ไปที่บ้านนั่นตั้งแต่แรก "เกิดอะไรขึ้นที่นี่?" ยามปรากฏตัวขึ้นและคิทมองข้ามไหล่ของเขา "อัลฟ่าต้องอยู่ที่นี่" เขาตะโกน "สองคนนี้ พวกเขากำลังวางแผน..."คิท" เอซร่า