Alle Kapitel von พัง: Kapitel 1 – Kapitel 10

"เมย์... บอกพี่มาสิว่าไม่ใช่ลูกพี่" ฉันกำชายกระโปรงแน่น ร่างกายร้อนวูบไปทั้งตัว ก่อนจะรู้สึกแสบที่คอ และจมูก ช้า ๆ "ฮือ ๆ เขาคือลูกพี่ค่ะ เมย์มีแค่พี่คนเดียว" เขาสบถหัวเสีย หน้าคมมีสีหน้าไม่พอใจ ถอนหายใจยาว ๆ ใส่ฉันไม่หยุด "พี่พึ่งดีกับแฟนนะ... พี่รักหวาน ทำไมเป็นแบบนี้ได

ฉันสะบัดมือเขาออก ก่อนจะรีบเดินเปิดประตูออกมา... ฉันปล่อยให้เขาพูดถึงคนอื่นให้สบายใจ ฉันคบกับเขามาเกือบสองปี ไม่มีหรอกเขาจะพร่ำเพ้อหาฉันขนาดนี้... หรือฉันควรตัดใจเดินออกไป เหมือนที่น้ำหวานทำจริง ๆ "เมย์ พี่จะกลับไปทางคอนโดไอ้ทีพอดี มันบอกให้พี่ไปส่งเมย์" พี่ไวท์เดินเปิดปร

สายฝนช่วยฉันหางานจริง ๆ หาในเน็ต ถามร้านกาแฟแถว ๆ มหาลัย รวมถึงถามเรื่องที่พักให้ด้วย... "ขอบคุณมากนะแก" ฉันยิ้มขอบคุณสายฝน ที่ตอนนี้ก็ยังทำหน้าเครียดอยู่ "เอาจริง ๆ ลำบากใจนะ พี่ทีก็เพื่อนแฟน เพื่อนพี่ชายฉัน" สายฝนถอนหายใจออกมาพร้อมกับฉัน "แก... แต่พี่ทีไม่

เรานั่งกันมาเงียบ ๆ ไม่คุยกันอีกแล้ว… จนมาถึงมหาลัย... เขามองรอบ ๆ มหาลัยนิดหน่อยก่อนจะหันมามองฉัน ไม่มองสำรวจได้ไง ก็เป็นมหาลัยเดียวกับน้ำหวานนี่ "ตั้งใจนะเมย์..." ฉันพยักหน้าให้เขา แล้วหยิบเอกสารลงจากรถ สายฝนยืนรอฉันอยู่ไกล ๆ ฉันเดินไปหาสายฝน ไม่ได้มองก

พี่ทีลุกขึ้นใส่เสื้อผ้า... ก่อนจะหยิบกุญแจรถ เดินออกไปจากห้อง "ฮือ ๆ ทำไมยังทนอ่ะเมย์ ทำไมเมย์ ทำไมมึงไม่ใจแข็งสักที ฮือ ๆ" ฉันกอดหมอนนอนร้องไห้ ฉันกลัว ฮือ ๆ ฉันกลัวว่าตัวเองจะเจ็บจนขาดใจตายก่อนที่จะเดินออกมา... ฉันเผลอหลับไปเมื่อไหร่ไม่รู้ ตื่นมาน้ำตายังเปียกหมอน...