Todos os capítulos de พัง: Capítulo 31 - Capítulo 40

เขาค่อย ๆ เดินเข้ามาหาฉันทั้งน้ำตา... ก่อนจะหยุด แล้วโน้มลงมา... จูบที่ท้องฉันเบา ๆ มือหนาค่อย ๆ เลื่อนสัมผัสช้า ๆ ก่อนที่น้ำตาและก้อนสะอื้นของเขา จะพรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย... "ฮึก ๆ พ่อ... พ่อขอโทษ..." เขาคุกเข่าลงข้างเตียง ก่อนจะซุกหน้าที่มีแต่น้ำตา... ร้องไห้ที่ท้องฉั

ตาข้างห้องอุ้มเด็กซาลาเปามาหาฉัน… "สวัสดี แม่สิลูก" ทุกคนหันมองฉันเป็นตาเดียว! "ตลก! ไอ้บ้า" เขาหัวเราะลั่น ก่อนจะวางเด็กซาลาเปาบนตักฉัน ฉันรีบเอามือไปโอบไว้ทันที เพราะกลัวลูกเขาจะล่วงตกเตียง ตาข้างห้องเห็นแบบนั้น ก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปไว้

ไม่นานตาข้างห้องก็กลับมา... "ขอบใจนะเธอที่ช่วยเลี้ยงลูก ปลายฟ้าดื้อหรือเปล่า" ฉันส่ายหน้า แล้วลูบหัวปลายฟ้าเบา ๆ "ขอบใจนายด้วยวันนี้ ที่อุตส่าห์ซิ่งรถพามาโรงพยาบาล" เขาหัวเราะเบา ๆ แล้วเดินมาอุ้มปลายฟ้า "ไม่เป็นไร แล้วใครนอนเฝ้าเนี่ย" ฉันหันซ้ายหันขวา...

เมื่อเขาจัดการสาว ๆ ของเขาเสร็จ เราก็ออกมาจากโรงแรม... พี่ทีขับรถมาส่งฉันที่บ้าน... บอกกับฉันว่าจะไปทำงานต่อ... ฉันเองไม่ได้ถาม ไม่ได้คุยกับเขาเลย ฉันยังอึ้งไม่หาย เข้ามาในบ้านก็เจอคุณแม่นั่งอยู่ที่โซฟา... "หนูเมย์ แม่ให้จิ๊บย้ายของหนูเมย์ไปอีกห้องแล้วนะ"

ฉันเบื่อจริง ๆ พวกผู้ชายเมาแอ๋ เมาหัวราน้ำ แล้วไงล่ะ สุดท้ายต้องลำบากคนท้อง... ฉัน น้ำหวาน สายฝน และ ณีเวีย คิดหาทางอออกกันอยู่สักพัก... ก่อนที่สายฝนจะเสนอ ให้เปิดห้อง กันคนละห้อง... ซึ่งฉันคิดว่า น่าจะดี เพราะเจ้าของโรงแรมก็เมาหัวราน้ำอยู่นี่ มันเลยไม่ยากที่พนักงานของเขา จะช่วยหอบ ช่