Todos los capítulos de อ่อยรักเจ้าพ่อก่อสร้างเอวดุ : Capítulo 201 - Capítulo 210

“พ่อสิงห์ทำให้ลลินชอบได้ไหม” หนูน้อยถามข้างหูพ่อ                “ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ” เขากอดลูกชายแน่นพร้อมรับปาก แม้จะไม่มั่นใจเท่าไหร่ว่าจะทำได้ แต่ไม่ลองก็ไม่รู้                “จริงนะ”                “จริงสิ พ่อจะทำให้ลลินรักพ่อ แต่ลุคต้องช่วยพ่อด้วยนะ ให้พ่อได้อยู่กับลลินบ่อยๆ เข้าใจไหม ให้ลลินไปค้างกับพ่อบ่อยๆ และลุคก็จะมีน้องด้วย”                “น้องเหรอครับ ได้ค๊าบลุคอยากมีน้องสาวสวยแบบลลิน”                “พ่อก็อยากมีลูกสาวแบบแม่เรา”         

“ถ้าไม่ท้องกับพี่ชีวิตนี้ของลลินก็เป็นได้แค่แม่ลุคคนเดียวเท่านั้น พี่จะตามไปรังควานทุกคนที่เข้ามาในชีวิตของลลิน ไม่เชื่อก็คอยดูสิ” เสียงแข็งกร้าวดังกระแทกใบหน้าแม่ของลูกใต้ร่าง                เจ้าหล่อนเผลอยิ้มออกมาเมื่อได้ยินน้ำเสียงแข็งกร้าวแววตาดุดันบ่งบอกว่าเขากำลังโกรธไม่พอใจที่ตนจะไปมีคนอื่นนอกจากตน ทำไมนะ ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงมีเสน่ห์กับหล่อนขนาดนี้ หัวใจกำลังเต้นแรงเพราะเขา มันเป็นแบบนี้เพราะเขาคนเดียว ใบหน้าหล่อคมสัน จมูกโด่ง ริมฝีปากหนา คิ้วเข้ม ทรงผมสกินเฮดเฟด ทุกอย่างเป็นเขามันดูดีไปหมด แม้อายุจะเพิ่มขึ้นมีริ้วรอยตรงหางตาแต่ก็ไม่ได้ทำให้เสน่ห์ของสิงห์ลดน้อยลงไปแต่น้อย ลูกกระเดือกที่กำลังเคลื่อนไหวของเขาตอนนี้เซ็กซี่เป็นบ้า เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นบนหน้าผากของเขาทำให้หล่อนอดกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอไม่ได้                อึก!               

“อื้อ ดีเหลือเกินลลินของพี่สิงห์” “อา ครั้งเดียวนะ ห้ามต่อ” แม้ว่าจะรู้ว่าเขาไม่อิ่ม ไม่ใช่แค่เขาหล่อนเองก็ไม่พอแค่ครั้งเดียวเหมือนกัน “อือ อีกรอบนะ” สิงห์กอดอุ้มลลินลงจากเตียงแต่ยังไม่ทันได้เริ่มเพลงหฤหรรษ์ก็ต้องรีบถอดถอนกายแยกห่างออกจากกันเมื่อมีเสียงรถยนต์แล่นเข้ามาจอดด้านล่าง “รีบแต่งตัว” ลลินเดินไปหยิบเสื้อตัวเองขึ้นมาใส่ด้วยความรีบร้อน สิงห์เองก็เช่นกัน เมื่อแต่งตัวเสร็จสิงห์ก็รีบออกจากห้องของลลินไปยังห้องข้างๆ ทำเหมือนว่าอยู่กับลูกชาย “อา เกือบไปแล้วเรา ชูว์” ลลินเป่าลมออกจากปากแล้วเดินไปส่องกระจกจัดการผมที่ยุ่งเหยิงให้เรียบร้อย หยิบทิชชู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งมาซับเหงื่อบนหน้าลำคอให้แห้ง “ยาคุม ใช่ต้องกินยาคุมฉุกเฉิน” เดินไปหยิบโทรศัพท์พิมพ์ข้อความส่งไลน์ไปหาคนที่เพิ่งออกไปจากห้องเมื่อกี้ทันที ‘เดี๋ยวไปซื้อให้เดี๋ยวนี้’ แม้ไม่อยากให้หล่อนกินแต่ก็ต้องยอมทำตาม ลลินอ่านข้อความอีกฝ่ายพิมพ์ส่งกลับมาก็ปิดหน้าจอเดินออกจากห้องลงไปหาทุกคนข้างล่าง ลลินเดินตัวงอกุม

เวลาผ่านไปไม่ถึงยี่สิบนาทีกระจกรถก็ถูกเคาะเขาจึงลดกระจกลงและฝนที่ตกซาก็เริ่มหยุด ฟ้าเริ่มใสเหมือนกับว่าก่อนหน้านี้ไม่มีห่าฝน “ประกันมาแล้วครับพี่” อือ! สิงห์เปิดประตูลงรถเดินไปพร้อมกับคู่กรณีเพื่อพูดคุยกับประกันรถและก็ทำการถ่ายรูป ส่วนตำรวจก็มาพร้อมกับประกันด้วย หลังจากให้ปากคำเสร็จและรถของเขาก็ยังขับได้อยู่ “ขอบคุณมากนะครับพี่มีปัญหาเรื่องรถติดต่อผมได้นะครับ เรื่องค่ารักษาก็ด้วยนะครับ” คู่กรณีที่แลกเบอร์โทรกันเอ่ยก่อนจะขึ้นรถขับไปทำงานต่อ แม้หน้ารถจะยุบและเสียหายแต่ก็ยังขับต่อได้ สิงห์ทำเพียงยิ้มตอบเดินกลับขึ้นรถรอลลินเหมือนเดิม ส่วนเจ้าหน้าที่ประกัน ตำรวจก็พากันแยกย้ายกลับกันหมด ส่วนตัวเขาก็รอแกล้งเจ็บให้แม่ของลูกสงสารตัวเอง หลังจากทุกคนกลับไปหมดไม่ถึงสิบนาทีลลินก็มาถึง มุมปากหนาหยักยิ้มเจ้าเล่ห์มองดูรถที่วิ่งมาจอดหน้ารถตัวเองพร้อมร่างเล็กเพรียวระหงลงจากรถ เจ้าหล่อนใส่เสื้อสายเดี่ยว กางเกงยีนขาสั้นรองเท้าแตะ ผมก็ปล่อยยาวสลวย ให้ตายสิทำไมหล่อนยั่วเซ็กซ์ขนาดนี้กัน แค่ลลินเดินกรีดกายตรงมายังรถเขาก็แข็งกร้าว

ด้านสิงห์ลงมาดูรถตัวเอง ดีนะท้ายรถของเขาไม่ได้เสียหายอะไรมาก และยังดีฝนที่ตกหนักก็เริ่มซาลง ส่วนคู่กรณีก็เรียกประกันมา เขาเข้าใจดีว่าอุบัติเหตุเกิดขึ้นได้เสมอแถมยังเป็นช่วงฝนตกหนักด้วย “ขอโทษด้วยนะครับ” ด้านคู่กรณียกมือไหว้ขอโทษด้วยความรู้สึกผิด “ไม่เป็นไรครับ เรื่องเล็กน้อย ว่าแต่น้องชายไม่เป็นอะไรนะ” สิงห์ถามอีกฝ่าย “ไม่ครับ ว่าแต่พี่เถอะครับหน้าผากบวมช้ำนูนขนาดนี้ไปหาหมอหน่อยไหมครับ” “เดี๋ยวประกันมาพี่ค่อยไปก็ได้” สิงห์บอกอีกฝ่าย “ขอโทษพี่จริงๆ นะครับ ฝนตกจนผมมองทางไม่ชัด” ชายหนุ่มพูดอีกครั้ง “ไม่เป็นไรน่า มันอุบัติเหตุ เราก็ไม่ได้ตั้งใจจะชนพี่สักหน่อย” “พี่เป็นคนดีจริงๆ ขอบคุณมากๆ ครับ” สิงห์ทำเพียงแค่ยิ้มตอบ “พี่เปียกหมดแล้วขึ้นไปบนรถเถอะครับ กว่าประกันจะมาคงอีกนาน” “อือ เราก็ด้วยนะ เปียกเหมือนกัน” สิงห์พูดจบก็หมุนตัวเดินไปเปิดประตูขึ้นรถและไม่ลืมถอดเสื้อยืดที่เปียกตัวเองโยนไปกระบะหลังรถก่อนขึ้น ส่วนกางเกงที่เปียกพอขึ้นมาบ