All Chapters of อ่อยรักเจ้าพ่อก่อสร้างเอวดุ : Chapter 211 - Chapter 220

เจ้าหล่อนใช้ปากกับลิ้นดูดคลึงเอ็นเนื้ออวบใหญ่ฟองน้ำฉาบปูนสามสิบบาท ทั้งมือรูดคลึงหนักหน่วงเพื่อช่วยเหลือให้หนุ่มใหญ่หายจากความทรมาน แต่เหมือนมันจะไม่ใช่แค่เขาน่ะสิทรมาน กลางขาของหล่อนมันก็ต้องการเขาด้วยเหมือนกัน ทำไมกัน เพียงแค่ใช้ปากให้เขาตัวเองก็แฉะกลางขาแล้วเหรอ “อ่า ให้ตายสิคุณสิงห์ คุณมันเลวที่สุด อ่า อื้อ” คายเอ็นเนื้อออกจากปากมาเงยหน้าขึ้นพูดกับเจ้าของหว่างขาร้อนดุดันที่แอ่นเด้งยกเอวสอบกระแทกดุนเนื้อใหญ่ยาวป่าเถื่อนซอยเข้าออกปากตัวเอง “อา พี่ทำอะไรให้เราอีกล่ะลลิน อูว์ เร็วหน่อย ได้โปรด อยากแตกเสียวในปากเมียจะแย่แล้วเนี่ย อ่า ซี๊ด โอว์” มือใหญ่ข้างไม่ได้แกล้งเจ็บแขนกดหัวทุยเล็กกดลงหว่างขาตัวเองพร้อมยกเอวสอบเด้งกระแทกปลายเนื้ออุ่นร้อนเข้าปากน้อย “อ่ะ อื้อ” ลลินตาเหลือกตาโตเมื่อความอวบใหญ่ยาวสอดลึกเข้ามาในปากพร้อมเอวสอบเคลื่อนไหวซอยเอวหนักหน่วง หล่อนก็กลืนกินดูดคลึงบดขยี้เขาตอบกลับ มือน้อยลูบคลึงขยุมขยำโคนเนื้อบุรุษไปด้วย “อา โอว์ เสียวทูนหัว อ่า จะแตกแล้ว อ่า เร็วอีก ดูดปากแรงๆ โอว์ ซี๊ด” “อ่ะ อื้อ”

สิงห์อาบน้ำใส่ชุดนอนที่ติดรถมาของตนเองเรียบร้อยก็เดินมาเคาะประตูห้องลลินอยู่อย่างเบามือ ด้วยกลัวว่าจะทำให้ลูกชายที่หลับอยู่ข้างในห้องตื่น                แอค!                ลลินเปิดแง้มประตูห้องออกมาเล็กน้อยและถามคนหน้าห้อง                “มีอะไรคุณสิงห์? ”                “ไปกินต้มมาม่ากัน”                อือ!                พยักหน้ารับรู้ก็เปิดประตูห้องกว้างออกเดินออกมาพร้อมปิดประตูอย่างเบามือ             

“รู้ไหมว่าเสียงดัง เดี๋ยวความก็แตกหรอก พากันเข้าห้องได้แล้ว ลุคบอกว่าจะนอนกับคุณ ฝากดูลุคด้วยนะคุณสิงห์ ตบก้นลุคด้วยนะเวลานอน ลุคชอบให้ตบก้นกล่อมนอน” หล่อนบอกพ่อของลูกพร้อมมองซ้ายมองขวาด้วยกลัวว่าห้องของพ่อๆ แม่ๆ จะเปิดประตูออกมา                สิงห์พยักหน้ารับทราบ                “ไปนอนกันเถอะลูกชายพ่อสิงห์”                “เย้! ดีใจจังได้นอนกับพ่อสิงห์ด้วยคืนนี้” หนูน้อยกอดคอพ่อแน่นและจุ๊บหน้าผากที่บวมซ้ำของพ่อหนึ่งที                “หายไวๆ นะครับ”                “ครับผม ไปกันเถอะ ลลินสนใจไปนอนกับพี่และลูกไหม”         &nbs

หลังจากได้ปลามาพอสำหรับทานกันเจ็ดคน สิงห์ ลลิน เด็กน้อยสิงหราชก็ถือถังปลาสี่ตัวกลับมายังบ้าน พอมาถึงบ้านก็เห็นว่าตอนนี้แม่ๆ พ่อๆ กำลังช่วยกันเตรียมก่อไฟให้อยู่ลานบ้านใต้ต้นมะม่วง และมีแคร่ไม้ไผ่อยู่ข้างใต้ต้นมะม่วงใหญ่ บนแคร่ไม้ไผ่ปูเสื่อไว้นั่งและมีผักสดมากมายที่ล้างเตรียมพร้อมไว้สำหรับกินปลาเผาวันนี้                “เดี๋ยวลลินทำเองค่ะแม่หวี” ลลินบอกแม่หวีให้ออกจากหน้าเตาไฟที่ก่อเสร็จไปนั่งบนแคร่ไม้ไผ่                “วันนี้ผมย่างปลาให้เองครับ” สิงห์เอ่ยและเดินมาหยุดยืนข้างลลินเพื่อจะช่วย                “งั้นก็ฝากคุณสิงห์ด้วยนะคะทางนี้” ลลินบอกหนุ่มใหญ่ข้างกาย                “ช่วยกันสิ พี่ไม่เคยทำ&

“ลลินไปดูพี่สิงห์กับลุคก่อนนะคะ กลัวทำปลาไหม้” พูดจบลุกเดินไปหาสองพ่อลูกหน้าเตาไฟย่างปลานิลทั้งสี่ตัว                ลาลี หวียกมือปิดปากหัวเราะลูกสาวคนสวยเมื่อลลินพูดตัดบทเดินหนีพวกตนไป ส่วนตามกับเทพก็พากันยิ้มขำหัวเราะในคอเบาๆ สบตากัน โดยไม่ได้พูดอะไรต่ออีก                 ลลินเดินมาดูสองพ่อลูกย่างปลาหน้าเตา หล่อนมองดูปลาบนเตาที่กำลังใกล้สุกก็เอ่ยกับลูกชายหัวดื้อฉลาดเกินวัยตนเอง                “ไปนั่งก่อนไหมลุค มันร้อนนะหน้าเตา”                “ทนได้ค๊าบ”                “พ่อ...เอ้ย ลุงสิงห์ว่าลุคไปนั่งรอ