Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 15

Clara Beatriz GonzalesMaaga akong nagising dahil sa bahagyang sikat ng araw na tumatagos sa kurtina ng kwarto. Sariwa at malamig ang hangin ng Bukidnon na pumapasok sa pinto ng balkonahe. Sa unang pagkakataon sa loob ng dalawang buwan, hindi masakit ang likod ko paggising at hindi nanginginig ang mga kamay ko sa takot.Pagkababa ko sa malaking hagdanan, naamoy ko agad ang amoy ng fried rice, toasted garlic, at brewed coffee.Pumasok ako sa malawak na kusina at napatigil ako. Si Damon—ang CEO na sanay na nakatayo lang habang pinagsisilbihan ng mga waiter sa mga mamahaling restaurant—ay nakatayo sa harap ng kalan. Nakasuot siya ng simpleng gray t-shirt at maong, nakataas ang mga manggas, at abala sa pag-aayos ng plato ng mga prutas at mainit na sabaw."Gising ka na pala," maikling saad niya nang maramdaman ang pagpasok ko. Agad siyang lumapit at inalalayan ako paupo sa high chair sa tabi ng counter. "Nagpaluto ako ng tinola kay Manang Rosa. Kailangan mo ng mainit na sabaw.""Marunong k

Clara Beatriz GonzalesNakatitig ako sa papalayong SUV ni Damon habang binabagtas nito ang madilim na daan pababa ng kabundukan. Nag-iwan ang mga gulong nito ng makapal na alikabok sa hangin bago tuluyang nilamon ng hamog ang buong paligid.Tahimik ang buong rest house. Sobrang tahimik na halos naririnig ko na ang sarili kong paghinga.Nang lumuhod si Damon sa harap ko kanina at hinawakan ang mga kamay ko, nagwala ang sistema ko. Lalo na noong idinikit niya ang labi niya sa noo ko—isang mabilis at mainit na halik na naramdaman ko hanggang sa kaibuturan ng puso ko. Pilit kong ipinapaalala sa sarili ko na dapat hindi ako magpadala. Dapat nananatili akong alerto. Pero mahirap makipaglaban sa sarili mong damdamin kapag ang lalaking kinatatakutan mo ay siya ring nagpapakita ng labis na pag-aalaga sa 'yo at sa anak niyo.Inisip ko ang desisyon niyang bumalik sa Maynila. Alam kong tama lang na umalis muna siya rito para malihis ang atensyon ng tatay niya. Pero sa kabilang banda, hindi ko mai

Clara Beatriz GonzalesMabilis kong itinakip ang dalawa kong kamay sa aking bibig para matakpan ang mga hikbi ko. Bawat basag ng salamin at bawat sigaw mula sa ibaba ay parang patalim na sumasaksak sa dibdib ko. Nanginginig nang matindi ang buo kong katawan, at ang tanging naiisip ko lang ay ang buhay ng anak ko sa loob ng tiyan ko."Iligpit niyo ang mga guard diyan! Hanapin niyo ang babae!"Ang boses na iyon. Malamig, mayabang, at punong-puno ng awtoridad. Kay Don Fernando.Narinig ko ang mga yabag ng mabibigat na sapatos na mabilis na pumapaakyat sa wooden staircase ng rest house. Nagka-gulo sa hallway. May mga sigawan, kalampag ng mga kasangkapan, at tunog ng mga katawang tumatamasa sa pader—naglalaban ang sampung guards na iniiwan ni Damon at ang mga armadong tauhan ng ama niya. Pero mas marami ang dala ni Don Fernando. Halatang pinaghandaan at pinagplanuhan nila ang pagsugod na ito habang wala ang anak niya."Ma'am Clara! Huwag niyo pong bubuksan 'yan!" sigaw ni Manang Rosa mula