Lahat ng Kabanata ng İki Kişilik Oyun: Kabanata 21 - Kabanata 30

Bu fikri sevmedim. Julian'ın sadece benim olmasını istiyordum. Şimdi ise karşı çıktığım için beni terk etmekle tehdit ediyordu.Olmaz.Aramızdaki denge aleyhime dönemezdi. Altı ay olmuştu, artık bana karşı bir şeyler hissetmeliydi. Bunu denemem gerekiyordu.Ayağa kalktım. "Madem artık beni istemiyorsun, en iyisi ben gideyim." Odaya doğru yürümeye başladım. "Gidip eşyalarımı toplayayım."Kalbim deli gibi atıyordu. "Beni durdursana," diye içimden geçiriyordum. Julian'ın finansal desteğini kaybetmeyi göze alamazdım."Dur."Neredeyse sevinçten havalara uçacaktım. Ama kendimi tuttum ve kırılmış gibi yapıp ona döndüm.Ayağa kalktı, yaklaştı ve yüzüme duman üfledi; ben sadece ona baktım. Sonra başparmağıyla alt dudağımı baştan çıkarıcı bir şekilde okşadı ve beni öptü."Telefonuna bak," dedi. "Hesabına para yatırdım."Gözlerimi devirdim, telefonumun kilidini açtım ve nefesim kesildi.Elimle ağzımı kapattım; inanamıyordum. Bir seferde iki milyon dolar. İlk kez bu kadar para yatırıyordu.Çığlık

Onu bırakmadım. Elimi onun penisinin tabanına doladım, ağzının ulaşamadığı kısmı okşadım, parmaklarım, onun başının yukarı aşağı hareketine zıt bir ritimle hareket ediyordu. Ağzı ve elimle birlikte onu tatmin ettik, Julian üstümüzde inledi, parmakları saçlarımı sıkıca kavradı. "Evet," diye fısıldadı. "Aynen böyle." Leslie onu daha derine aldı. Burnu, Julian'ın kasıklarına bastırdı. Onu orada tuttu, boğazı penisinin etrafında hareket ediyordu ve ben de parmaklarımın üzerinde penisinin nabzını hissettim. Öne eğildim ve ağzımı, dudaklarının onun penisine değdiği noktaya bastırdım. Orayı öptüm, dilimle alt tarafında uzanan damarı takip ettim ve Julian titredi.Leslie geri çekildi, nefes nefeseydi, dudaklarıyla penisi arasında bir tükürük ipi uzanıyordu. Hemen onun yerine geçtim.Hemen onun yerine geçtim.Dudaklarımı onun etrafına kapattım ve onu ağzıma aldım, hem de onun gittiğinden daha derine. Yıllar önce, tam da Julian gibi erkekler için öğürme refleksimi bastırmayı öğrenmiştim. B

Ben hâlâ titrerken içimden çıktı ve beni karnımın üstüne çevirdi. Sonra Leslie'nin arkasına geçti, penisi arkadan içine kaydı ve onun inlemeleri odayı doldurdu. Onu aynı acımasız ritimle sikti, elini saçlarına geçirip başını geriye doğru çekti. "Sıra sende," dedi. "Boşal." Leslie keskin, nefes nefese bir çığlıkla boşaldı, vücudu onun altında titriyordu. Julian içinden çıktı ve ayağa kalktı, penisi parıldıyor ve sertleşmişti, ikimizin sıvıları da penisinin gövdesini kaplıyordu.Yorgunluktan bitkin ve nefes nefese yatakta uzanan ikimize de baktı. "Fena değil," dedi. "Ama henüz işim bitmedi." Bizi yatağın ayak ucunda yere diz çöktürdü. Karşımızda durdu, penisi göz hizasındaydı, ve sırayla onu emmemizi sağladı. Her birimiz beş saniye. Değiş. Her birimiz beş saniye. Değiş. Zamanı tuttu, elini başımızın arkasına koyup bizi penisine doğru bastırdı, nefes nefese kalana kadar orada tuttu.Beş saniye.Başınızın üstünden yüksek sesle saymaya başlayana kadar bu süre pek de uzun gelme

Yanılmışım.Bana defalarca söylemişti. "Bana biraz daha zaman ver, Seraphine. İstediğin her şeyi sana vereceğim. Sadece biraz daha zamana ihtiyacım var," demişti.Ona gülmüştüm. Bazen arkasından, bazen yüzüne karşı, ama her gün içimden. Ülkenin önemli insanlarının alkışlarını kabul eden o adama gülmüştüm.Engel olamadım. Yüzüme geniş bir gülümseme yayıldı.Kocam bir milyarderdi.Ülkenin en zengin adamının karısıydım.Julian'ın kolunu çoktan bırakmıştım. Sahneye doğru ilerliyordum bile. Ona gidecektim. Yanında duracaktım. Bütün salon kim olduğumu bilecekti. Dominic Ford'un karısı olduğumu... Herkes onun yüzünü tahmin ederken ben bunca zamandır o adamın yanındaydım.Tam üç adım atmıştım ki "Helix Araştırma Laboratuvarı" lafını duydum.Durdum.Alkışlar hâlâ sürüyordu ama ben artık duymuyordum.Helix Araştırma.Neden Helix?Sahneye dönüp dinledim. Dominic konuşurken on milyar dolardan söz edilince salonda bir şaşkınlık dalgası yayıldı, fısıltılar başladı. Ben de o sıcaklığın ve heyecanın i

SERAPHINEVeil Holdings, kocama ait gibi görünmeyen bir binaydı.Sokağa dönüp önümde yükseldiğini gördüğümde ilk aklıma gelen buydu. Cam ve çelikten, kat kat yukarıya doğru yükselen, kapladığı alan için özür dilemeyen türden bir yapıydı. Sabah ışığı cepheye vuruyor, sokağa gümüş tabakalar hâlinde geri yansıyordu. Trafik ışığında arabamda oturmuş, ağzım açık ona bakıyordum.Hayatım boyunca böyle binaların önünden geçmiştim. Sokaktan yukarı bakıp içerideki adamları düşünmüştüm. Kahvaltıdan önce dünyanın dört bir yanına para akıtan kararlar alan türden adamları.Kocam o adamlardan biriydi.Kocam bu binanın sahibiydi.Direksiyonu sımsıkı tutarak ziyaretçi otoparkına girdim, kalbim göğsümde utanç verici bir hızla atıyordu. Lobi kapıları da camdı, içeri adım atmadan önce kendinizi küçük hissetmenize yetecek kadar yüksekti. Onların ardında, yıllarca içerlediğim evin oturma odasından daha uzun bir resepsiyon bankosu vardı.Ceketimi düzelttim, yolcu koltuğundan termosu aldım ve içeri yürüdüm.Lo